Marcos 11
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NTLH
1 Yesu tomania mbiwa tooni tilaagh tila le tigharau Yerusalem, ve tivot nugh ru, Betpage ve Betania, tau tigheen ila loloz Oliv ziige. Ra Yesu imbaaŋ mbiwa tooni ru ighe:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Yamru amuuŋ azala nugh tawe. Ala avot, pale aghita doŋki paaghu ee tau timbitu iyozyooz. Ŋeer eta mboole izala paavo pai eta soone. Apoola, ve aghamu izilam.
2 com a seguinte ordem:
3 Isaav ighe tamtamon eta ighason gham ighe: ‘Puughu mindai ta yamru agham tauvene?’ o asaav pani aghe: ‘Tiina tsiei le uraat pani. I pale rekia mon ve ipamuule ilat.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Tauvene yesuru timuuŋ tila tivot nugh tawe, ve tighita doŋki paaghu ee iyozyooz. Doŋki tawe, timbitu ila eez ziige igharau ataman to ruum ee. Yesuru tipoola,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 ve zeran siriv tau tiyozyooz ta sewe tighason zi tighe: “Ai, yamru agham saa? Puughu mindai ta apool sorokin doŋki tana?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Yesuru tiyol aliŋazi imin tau Yesu isaav pazi. Ra zeran tawe tiyokia doŋki tana pazi,
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 ve yesuru tighamu, ve timuul tizila pa Yesu. Tila tivot tooni, ra tizuzuum nonoghiiŋa toozi to ŋgoaaŋ izi, titir zi izala doŋki paavo, ve Yesu izala ve mboole izi.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ra eval tiina tau tilaagh tomani zi na, tizavar nonoghiiŋa toozi to ŋgoaaŋ taghon eez to tipakuru. Ve tamtamon siriv tila timbut gabua imin tuum raua itaghon eez ziige, ve tigham zi tilam tisik zi taghon eez paam.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ve tamtamon siriv timuuŋ pa Yesu, ve siriv tilaagh murei, ve tipaiti toman aliŋazi tiina tighe:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Tamtamon tau aazne ilam ne, pale imin kinik, ve igham pooz imin muuŋ timbuun David ighamu.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yesu ila ivot Yerusalem, ra iloŋ ila sirsiir to Rumei Tiina loolo. Iyozyooz ta sewe, ve maata ilala pa gabua, ve ighita ŋgar naol tau tamtamon tighamgham zi ila rumei loolo. Eemon igharau ighe mboŋ izi. Tauvene yesŋa mbiwa tooni saŋavul ve ru tipul Yerusalem, ve timuul tila pa nugh Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Mboŋ nughizau, ra Yesu tomania mbiwa tooni tiburig gha tipul nugh Betania, ve tighe timuul tila pa Yerusalem. Tilaghlaagh taghon eez tila, ve Yesu iyamaan ghi ighe i pitoola.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Maata ila le ighita ai fik ee iyooz soghan. Tauvene iŋaruini ila ighe igham anooŋa siriv gha ighan. Eemon ila le ighita ai tawe le anooŋa eta mako. Raua mon. Pasaa, saawe tana, ene saawe to ai fik tiyanooŋ soone.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Tauvene isaav pa ai tana ighe: “Aazne ve ila, yo aat anoŋam muul to tamtamon tighani ne mako.”
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Yesu tomania mbiwa tooni tila tivot Yerusalem, ra Yesu iloŋ ila sirsiir to Rumei Tiina loolo, le ighita tamtamon tiraraukol ta sewe. Tauvene ighe iziir zi tighau tivot tila pa muuri. I itoor boor to yes zeran to paravoliaaŋ maet, tomania paŋ to yes tau tiraraukol pa man mbuun na, le saveeŋ mariŋ toozi iparŋgiriiz izi taan.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ve yes tau tibadbaad gabua toozi, ve tilala tilamlam ila sirsiir loolo to Rumei Tiina na, i iŋgalsekin zi ighe tigham tauvene muul sov.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ra ipaghazoŋai zi pa Maaron aliiŋa ighe: “Yam awatagh mako? Maaron aliiŋa tau tiboode na isaav ighe:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Yes daaba to watooŋrau tomania yes ŋgara to tutuuŋ tilooŋ saveeŋ tane, ve tiburig gha tiil eez pa ravuuŋ Yesu imaat. Pasaa, eval tiina tirur pa saveeŋ tooni ve titaghoni wa. Tauvene yes daaba tiroi pani.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ravrav izi, ra Yesu tomania mbiwa tooni tipul Yerusalem, ve tivot tila.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Nughizau, ra Yesu tomania mbiwa tooni tiburig gha tilaagh taghon eez muul tila. Tila le tighita ai fik tau Yesu isavia saveeŋ pataŋani iŋaruini na, igorgor izala ta unduuva ve izila waria paam.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tauvene Petrus maata iŋgal Yesu aliiŋa, ve isaav pani ighe: “Paduduŋaaŋ, ughita! Ai fik tau noor usavia saveeŋ pataŋani iŋaruini na, igorgor wa!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 — ausente —
22 Jesus respondeu:
23 — ausente —
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Tauvene yau nasaav payam. Isaav ighe yam aghason Maaron pa gabua eta, ve aghur ila aghe i pale igham gabua tana ivot, i aat ighamu ivot payam.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 “Isaav ighe yam ayooz pa suŋuuŋ, ve lemim pataŋani tomania etamim eta, na apul sosor tooni tana. Le isov o asuŋ. Leso Tamamim tau ileep sambam we, ireu sosor tsiam paam.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Eemon isaav ighe yam apul sosor to zeetmimŋa mako, ene aat sosor tsiam paam, Tamamim tau ileep sambam we, ireua mako.]”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Yesu tomania mbiwa tooni tila tivot Yerusalem muul, ve Yesu iloŋ ila sirsiir to Rumei Tiina loolo, ve ilaghlaagh ta sewe. Yes daaba to watooŋrau tomania ŋgara siriv to tutuuŋ ve pooza siriv tilup zi ve tila tivot tooni, ve tighasoni tighe:
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 “Laak, uraat tau yo ughamghamu na, yo ezam pani mindai? Ve sei kat ta ighur ghom pa uraat tane?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yesu iyol aliŋazi ighe: “Ghasoniiŋ tsiam poia. Eemon yau leg ghasoniiŋ ee payam paam. Isaav ighe ayol ghasoniiŋ tsiau, ene aat yau nayol tsiam paam, ve navotia puughu ta yau ezag pa uraat tsiau.
29 Jesus respondeu:
30 Aiyo, asaav payau. Yoan tau muuŋ irurughuuz tamtamon na, uraat tooni puughu mindai? I itaghon ŋgar to nugh sambam, ma itaghon ŋgar to tamtamon?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Yes tiyol aliiŋa rekia mako. Tivasavo zi tighe: “Wai, ene pale tasaav mindai? Ighe tasaav taghe: ‘Yoan itaghon ŋgar to nugh sambam,’ i pale isaav pait: ‘Ighe tauvene, puughu mindai ta yam aghur ila saveeŋ tooni mako?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 — ausente —
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 — ausente —
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.