João 13
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NTLH
1 Saawe to lupuuŋ tiina to Pasova igharau ighe ivot. Yesu iwatagh: Saawe tooni to ipul taan ve imuul izala pa Taama, ene ilam igharau wa. Muuŋ ve ilam, i ighur loolo kat pa tamtamon tooni tau tileep izi taan. Ŋgar tawe, i itaghoni ila ila le saawe to mateegh tooni, ra itotoia ivot ighazooŋ kat.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ravrav izi, ve Yesu tomania mbiwa tooni tilup zi pa ghanghaniiŋ. Yudas tau Simon Iskariot naatu, Ŋeer Saghati ipazaagh loolo wa, leso ighur Yesu ila koiŋa nimazi.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu iwatagh: Taama Maaron ighur gabua naol isov ila niima wa. Ve i ileep tooni ta izilam, ve pale imuul izala tooni.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Tauvene Yesu ipul ghaniiŋ, ve iburig gha izuzuum nonoghiiŋa tooni to ŋgoaaŋ izi, ve igham uuli ee to musuuŋ gha ipoosa ila ŋgaali.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Ra iliŋ yaa izila oon, ve ipaburigin uraat to miniiŋ mbiwa tooni aghezi. Saawe tau iminmin aghezi, imus zi paam pa uuli tau ipoosa ila ŋgaali na.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Iminmin aghezi ila ila le ivot to Simon Petrus. Ra Simon isaav pani ighe: “Wai Tiina, yo ughe umin agheg?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Ŋgar tau yau naghamu ne, aazne yo ughilaal puughu mako. Eemon murei pale ughazooŋ pani.”
7 Jesus respondeu:
8 Petrus izoora ighe: “Aazne ve murei paam, yo irau umin agheg mako. Mako le mako kat!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simon Petrus iyol aliiŋa ighe: “O Tiina, ighe tauvene, na umin agheg mon sov. Umin nimag ve dabag paam!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yesu isaav pani ighe: “Tamtamon tau ighe iririu wa, i le puughu eta to iririu muul mako. Pasaa, tiini isov iŋgalaaŋ wa. Tauvene i aat imin aaghe mon. Yam tane aŋgalaaŋ wa. Eemon yam asov mako.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yesu isavia saveeŋ tane pasaa, ŋeer tau ighe ighuru ila koiŋa nimazi na, i iwataghi wa. Tauta isaav pazi ighe: “Yam asov aŋgalaaŋ mako.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yesu imin mbiwa tooni aghezi le isov, ra inonogh ghi pa nonoghiiŋa tooni muul, ve imuul ila pa niia gha mboole izi, ve ighason zi ighe: “Laak, ŋgar tau ŋgarig nagham payam na, awatagh puughu, ma mako?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Yam awatwaat ghau aghe yau paduduŋaaŋ ve tiina tsiam. Saveeŋ tsiam tana, ene onoon. Isaav ighe awaat ghau tauvene, ene iduduuŋ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Aghita. Yau Tiina ve paduduŋaaŋ tsiam. Eemon namin aghemim. Isaav ighe yau nagham tauvene, na yam paam aat agham ŋgar raraate mon pa taumim.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Yau nagham ŋgar tane imin totoyaaŋ payam. Leso aghita, ve ataghon ŋgar raraate imin yau nagham payam na.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Yau nasaav payam. Onoon kat, besooŋa eta irau iliiv tiina tooni ne mako. Ve mbaŋooŋa eta irau iliiv ŋeer tau imbaaŋo ne mako.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ŋgar tau naghamu ne, yam aghazooŋ pa puughu wa. Isaav ighe ataghoni, ene aat tintinmim, ve poia to Maaron izaa tsiam.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Saveeŋ tane, yau nasavia izaa to yam asov mako. Yam tau nasiigh gham amin leg na, yau nawatagh katin gham. Tamtamon tsiam ee, i ipaak ghau mako. Pasaa, Maaron aliiŋa tau tiboode na, aat ighur anooŋa. Saveeŋ tauvene:
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Aghita. Gabua tane ivot soone, ve aazne yau navotia payam pataghaaŋ. Leso saawe tau ivot, yam aghur ila aghe YAU TAUG TA NALEPLEEP.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Onoon kat yau nasaav payam: Yes tau yau nambaaŋ zi tila pa uraat na, isaav ighe tamtamon eta igham zi toman loolo poia, ene i igham ghau. Ve isaav ighe tamtamon eta igham ghau, ene i igham Tamaŋ tau imbaaŋ ghau nalam ne paam.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yesu isavia saveeŋ tane le isov, ra loolo ipataŋan kat, ve isaav ghazooŋa ighe: “Onoon kat, yau nasaav payam: Tamtamon tsiam ee pale ighur ghau nala koiagŋa nimazi.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Mbiwa tooni tilooŋ saveeŋ tane, ve tivamarari zi. Pasaa, tikankaan: Yesu isavia saveeŋ tane iŋarui sei?
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Saawe tana, mbiwa tau Yesu loolo igheen tooni kat na, ileep Yesu ziige.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Tauvene Simon Petrus daaba katia pani ighe ighason Yesu pa saveeŋ tau i isavia na. Iŋarui sei?
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Tauta mbiwa tawe indaleel pa Yesu, ve ighasoni ighe: “Tiina, yo usaav pa sei?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Yesu iyol aliiŋa ighe: “Yau aat nazeev mberet tane ila sur, ve nagham pa tamtamon toit ee. Ŋeer tane ta yau nasavia.” Ra igham mberet sirivu, izeeva ila sur,
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Yudas ipaes mberet tawe, ra Sadan izeeva. Tauvene Yesu isaav pani ighe: “Ŋgar tau yo ughe ughamu, na ughamu rekia mon.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Yes tau tilup zi pa ghanghaniiŋ na, toozi eta ighilaal puughu tau Yesu isavia saveeŋ tane pa Yudas ne mako.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Siriv tigham ŋgar tighe Yesu imbaaŋo pa gholiiŋ gabua siriv pa lupuuŋ tiina tana, ma imbaaŋo ila pa reiŋ gabua siriv pa yes mbolaaŋa. Pasaa, Yudas iŋgin lugluug toozi.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Tauvene Yudas igham mberet sirivu tana, ve rekia mon iburig gha ivot ila pa muuri. Saawe tana, ndoroom izi wa.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 — ausente —
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 — ausente —
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Aa geegeu tsiau, yau aat naleep tomani gham rig mon, ve aghit ghau muul mako. Pale napul gham ve ail naghog. Tauvene saveeŋ tau muuŋ nasavia pa yes Yuda, tauta aazne nasavia payam paam. Saveeŋ tauvene: ‘Nugh tau yau naghe nala pani ne, yam irau ala pani mako.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Alooŋ. Aazne, yau nasavia tutuuŋ paaghu payam tauvene: Lolomim pa taumim ve avaghamu poghani gham. Lolomim pa taumim kat, imin yau lolog igheen tsiam.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Isaav ighe lolomim pa taumim kat, ene aat tamtamon tighilaal gham tighe yam ziŋerag duduuŋ.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Yesu isavia saveeŋ tane le isov, ra Petrus ighasoni ighe: “Tiina, nugh sindei ta yo ughe ula pani?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Tauvene Petrus ighasoni muul ighe: “Tiina, puughu mindai ta yo ughe yau irau nataghon ghom ta aazne mako? Yau irau napul taug ve namaat payo.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Yesu isaav pani muul ighe: “Aliŋam tana, pale onoon wa? Yo irau upul taum ve umaat payau? Yau nasaav payo: Onoon kat, mboŋ aazne, yo pale upaisamun ezag pai tol le isov, o tatareek itaŋ.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.