João 11
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs BKJ
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Saawe tau Lasarus imorooŋ, livŋa ru tawe timbaaŋ ila pa Yesu tighe: “Tiina, livumai Lasarus tau yo lolom igheen tooni kat na, i imorooŋ le isaghat kat.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu ilooŋ paesiiŋ tane, ve isaav ighe: “Moroghooŋ tawe ivot to igham Lasarus imaat ne mako. Pale imin eez to Maaron itotoi tapiri ve poia tooni. Leso tamtamon tipait eeza ve tipait Naatu eeza paam.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu loolo igheen to Marta gha tazliva Maria ve livuzi Lasarus kat.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Eemon saawe tau ilooŋ tighe Lasarus imorooŋ, i rekia iburig ipul nugh tau ilepleep pani ne mako. Ilepleep ta sewe le mboŋ ru paam.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ra isaav pa mbiwa tooni ighe: “Aiyo, iit aat taburig ve tamuul tala pa Yudea.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mbiwa tooni tilooŋ saveeŋ tane, ve tisaav pani tighe: “Wai, Paduduŋaaŋ, ŋgarig mon ta yes Yuda to nugh tawe tighe tirav ghom pa maet gha umaat. Mindai ta aazne ughe umuul ula ta sewe?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yesu iyol aliŋazi ighe: “Mindai, tamtamon eta irau ipasulai saawe to mataaz ila imin tuuku? Mako. Mboŋoozo ila le ravrav izi, ene mataaz dodoli to tagham uraat.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Eemon isaav ighe tamtamon eta ilaagh ila ndoroom loolo, ene pale itut aaghe ve itap. Pasaa, ghazooŋa igheen ila tooni mako.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu isaav tauvene, ve iseeŋ aliiŋa ighe: “Etaan ite Lasarus igheen wa. Tauvene yau aat nala, leso navaaŋo iburig muul.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Mbiwa tooni tisaav pani tighe: “Tiina, isaav ighe Lasarus igheen poi, ene i aat maata pakia wa.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Yesu iwatagh: Lasarus imaat wa. Eemon isavia saveeŋ palelaaŋ, tauta mbiwa tooni tikankaan pa saveeŋ tooni puughu, ve tighe pa Lasarus igheen mon.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 — ausente —
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomas, tau eeza ite Didimus na, isaav pa zeetŋa ighe: “Tambaaŋo. Aburig gha itiŋa tala. Leso iit tasov tamaat raraate tomania tiina toit.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Yesu tomania mbiwa tooni tilaagh tila tigharau nugh Betania, ve tilooŋ tighe Lasarus paata igheen ila naal loolo irau mboŋ paaŋ wa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Nugh Betania, ene igheen igharau nugh tiina Yerusalem, irau kilomita tol ma vene.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Tauvene yes Yuda katini tilam tileep tomania Marta gha Maria pa moŋiiŋ toozi tawe leso tirav atezi.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Saawe tau Marta ilooŋ tighe Yesu ilam igharau nugh Betania, i iburig ila ighe ighita. Eemon Maria, i ileep izi ruum.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marta ila ivot to Yesu, ve isaav pani ighe: “O Tiina, imin ta yo uleep ta sene, kanaŋ livug irau imaat mako.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Eemon yau nawatagh: Aazne, saa gabua tau ighe yo ughason Maaron pani, i aat ilooŋ ghom ve igham payo.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yesu isaav pani ighe: “Livum aat iburig muul.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta iyol aliiŋa ighe: “Yau nawatagh. Saawe to Mboŋ Murei, Maaron ighe ipaburigin yes mateegha, ene pale livug iburig paam.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yesu isaav pani muul ighe: “Ulooŋ. Yau taug ta namin puughu pa burigiiŋ to yes mateegha ve lepoogh to tamtamon tileep matazi yaryaare. Tamtamon eta ighe ighur ilam tsiau ve imaat, ene mateegh irau ikisi mako. I aat iburig muul, ve ileep maata yaryaare le alok.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Tamtamon tisov tau tighur ilam tsiau ve tigham lepoogh poia ila to Maaron, yes irau timaat gha tilalez ne mako. Pale tileep matazi yaryaare le alok. Yo ughur ila saveeŋ tsiau tane, ma mako?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Marta iyol aliiŋa ighe: “Vee. Tiina, yau naghur ila kat naghe yo Mesia. Yo Maaron Naatu. I imbaaŋ ghom tauta uzilam taan.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta yesuru Yesu tisavsaav le isov, ra Marta imuul ila ruum, ve ikamuun pa tazliva Maria ighe: “Ulooŋ. Paduduŋaaŋ toit ilam ivot wa. Ve i ighe yo ula ughita.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Maria ilooŋ saveeŋ tane, ve rekia mon iburig ila ighe ighita Yesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Saawe tana, Yesu ilam peria nughei soone. Ilepleep izi nugh ziige tau papazoge Marta ila ivot tooni na.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Yuda siriv tau yesŋa Maria tilepleep ila ruum loolo pa ravuuŋ aate na, tighita Maria iburig, ipul ruum, ve ila. Tauvene tighe pa i ila pa naal to Lasarus, leso itaŋ pani. Tauvene titaghoni tila.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maria ila ivot to Yesu, ve iput aaghe izi Yesu aaghe puughu, ve isaav pani ighe: “O Tiina, imin ta yo ulepleep ta sene, kanaŋ livug irau imaat mako.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu ighita Maria yesŋa Yuda siriv tau tilam tomania na titaŋtaŋ, le loolo ipataŋan kat.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 I ighason zi ighe: “Yam aghur Lasarus paata izi sindei?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ra Yesu itaŋ.
35 Jesus chorou.
36 Tauvene Yuda siriv tau yesŋa tiyozyooz na, tisaav tighe: “Aghita. I aat loolo igheen to Lasarus kat.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Eemon tamtamon toozi siriv tivasavo zi tighe: “Ŋeer tane igharaat ŋeer ee tau maata kumkuuma. Mindai ta iuul Lasarus mako? Imin ta iuule, kanaŋ Lasarus irau imaat mako.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesu loolo ipataŋan kat pa mateegh to Lasarus. Tauvene ilaagh ŋarui maet puura tau Lasarus paata igheen pani na. Puura tawe, tigharaata imin naal, ve tigham maet tiina ee gha tipoon aavo.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yesu ila ivot naal aavo, ve isaav pazi ighe: “Apatambulia maet ighau pa naal aavo.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yesu isaav pani ighe: “Marta, matam iŋgal saveeŋ tsiau, ma mako? Yau nasaav payo wa. Isaav ighe ughur ila, ene aat ughita Maaron itotoi tapiri ve poia tooni ivot ighazooŋ.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Tauvene tipatambulia maet tiina ighau pa puura aavo, ve Yesu maata izala pa sambam, ve isaav ighe: “O Tamaŋ, yau lolog poia payo pasaa, suŋuuŋ tsiau, yo ulooŋa wa.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Yau nawatagh: Saawe isov, yo uloŋlooŋ suŋuuŋ tsiau. Eemon yau nagham ŋgar pa eval tiina tau yeŋa niyozyooz ne, naghe le yes tighur ila tighe: Yo taum umbaaŋ ghau ta nalam. Tauta nasavia saveeŋ tane.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 I isavia saveeŋ tane le isov, ra iboob aliiŋa tiina ighe: “Lasarus, uvot ulam!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Rekia mon Lasarus iburig, ve ivot. Eemon uuli siriv siriv tau tikaukauu pani na, ene ighenaar ila tiini soone. Tauvene i ivot ila muuri, ra Yesu isaav pazi ighe: “Apool uuli siriv siriv tawe ighau pa naagho, niima, ve aaghe. Leso ilaagh poi.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Yes Yuda tau tilam tileep tomania Maria na, tighita kaut ŋgereeta tau Yesu ighamu, le katini tighur ila tooni.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Eemon tamtamon toozi siriv tila to zeran tutuuŋa, ve tipaesia gabua tana vaaru pazi.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Tauvene daaba to watooŋrau ve zeran tutuuŋa tila tilup zi tomania pooza siriv to yes Yuda, ve tivasavo zi tighe: “Ŋeer tawe ighamgham gabua ŋgeretazi katini tau itotoi ighe Maaron ileep tomania pa uraat tooni. Pale tagham mindai?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Isaav ighe tapuli ve ighamgham tauvene, ene pale tamtamon tisov tighur ila tooni ve titaghoni. Mako yes Roma tilam, ve tireu mbirisai Rumei Tiina toit patabuyaaŋ, ve tivarewai ghiit paam le irau tauun taŋgin nugh toit muul mako.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tilup zi gha tilepleep, ve tamtamon toozi ee, eeza Kaiapas, i daaba to watooŋrau pa ndaman tana, iburig ve isaav pazi ighe: “Yam tane, lemim ŋgar mako!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Agham mindai ta avaghamgham tauvene? Yam aghilaal mako? Poia pa ŋeer eemon igham eval tiina niazi ve imaat pazi. Mako pale iit Yuda tasov tamataar.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Saveeŋ tane, Kaiapas isavia sorok itaghon tauu ŋgar tooni mako. Maaron igham pooz pani, tauta isavia. Pasaa, ndaman tana, Kaiapas, i daaba to watooŋrau. Tauta ivotia Maaron aliiŋa pazi, ve ighe Yesu pale igham yes Yuda niazi ve imaat pazi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Eemon Yesu imaat pa yes Yuda mon mako. I imaat pa Maaron natŋa tisov tau tileep irau nugh nugh. Leso ilup zi timin lupuuŋ eemon.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Tauvene saawe tana ve ila, daaba to yes Yuda tiliil eez pa ravuuŋ Yesu imaat.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Tauta i ilaagh ghazooŋa ila yes Yuda matazi muul mako. I ipul zi, ve ila pa nugh Epraim tau igheen nugh ŋginaaŋa ziige, ve yesŋa mbiwa tooni tilepleep izi ta sewe.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Tilepleep le saawe to lupuuŋ tiina to yes Yuda tau tiwaato tighe Pasova na, igharau. Tauvene eval tiina to nugh nugh tizazala pa Yerusalem. Tighe tigharaat tauzi gha tiŋgalaaŋ ila Maaron maata le isov, o lupuuŋ tiina tana ivot.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tamtamon tilepleep ila sirsiir to Rumei Tiina loolo, ve matazi inesnes Yesu, ve tivasavo zi tighe: “Ou, agham ŋgar mindai? Ŋeer tawe pale ilam pa lupuuŋ tiina tane, ma mako?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Saawe tana, yes daaba to watooŋrau tomania zeran tutuuŋa tighur saveeŋ ariaaŋa pa eval tiina tauvene: Isaav ighe tamtamon eta iwatagh nugh tau Yesu ileep pani na, rekia mon ve ipaes pazi. Leso tila tikisi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.