João 11
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Saawe tau Lasarus imorooŋ, livŋa ru tawe timbaaŋ ila pa Yesu tighe: “Tiina, livumai Lasarus tau yo lolom igheen tooni kat na, i imorooŋ le isaghat kat.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu ilooŋ paesiiŋ tane, ve isaav ighe: “Moroghooŋ tawe ivot to igham Lasarus imaat ne mako. Pale imin eez to Maaron itotoi tapiri ve poia tooni. Leso tamtamon tipait eeza ve tipait Naatu eeza paam.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu loolo igheen to Marta gha tazliva Maria ve livuzi Lasarus kat.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Eemon saawe tau ilooŋ tighe Lasarus imorooŋ, i rekia iburig ipul nugh tau ilepleep pani ne mako. Ilepleep ta sewe le mboŋ ru paam.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ra isaav pa mbiwa tooni ighe: “Aiyo, iit aat taburig ve tamuul tala pa Yudea.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Mbiwa tooni tilooŋ saveeŋ tane, ve tisaav pani tighe: “Wai, Paduduŋaaŋ, ŋgarig mon ta yes Yuda to nugh tawe tighe tirav ghom pa maet gha umaat. Mindai ta aazne ughe umuul ula ta sewe?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesu iyol aliŋazi ighe: “Mindai, tamtamon eta irau ipasulai saawe to mataaz ila imin tuuku? Mako. Mboŋoozo ila le ravrav izi, ene mataaz dodoli to tagham uraat.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Eemon isaav ighe tamtamon eta ilaagh ila ndoroom loolo, ene pale itut aaghe ve itap. Pasaa, ghazooŋa igheen ila tooni mako.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu isaav tauvene, ve iseeŋ aliiŋa ighe: “Etaan ite Lasarus igheen wa. Tauvene yau aat nala, leso navaaŋo iburig muul.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Mbiwa tooni tisaav pani tighe: “Tiina, isaav ighe Lasarus igheen poi, ene i aat maata pakia wa.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesu iwatagh: Lasarus imaat wa. Eemon isavia saveeŋ palelaaŋ, tauta mbiwa tooni tikankaan pa saveeŋ tooni puughu, ve tighe pa Lasarus igheen mon.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 — ausente —
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tomas, tau eeza ite Didimus na, isaav pa zeetŋa ighe: “Tambaaŋo. Aburig gha itiŋa tala. Leso iit tasov tamaat raraate tomania tiina toit.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesu tomania mbiwa tooni tilaagh tila tigharau nugh Betania, ve tilooŋ tighe Lasarus paata igheen ila naal loolo irau mboŋ paaŋ wa.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Nugh Betania, ene igheen igharau nugh tiina Yerusalem, irau kilomita tol ma vene.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Tauvene yes Yuda katini tilam tileep tomania Marta gha Maria pa moŋiiŋ toozi tawe leso tirav atezi.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Saawe tau Marta ilooŋ tighe Yesu ilam igharau nugh Betania, i iburig ila ighe ighita. Eemon Maria, i ileep izi ruum.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta ila ivot to Yesu, ve isaav pani ighe: “O Tiina, imin ta yo uleep ta sene, kanaŋ livug irau imaat mako.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Eemon yau nawatagh: Aazne, saa gabua tau ighe yo ughason Maaron pani, i aat ilooŋ ghom ve igham payo.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesu isaav pani ighe: “Livum aat iburig muul.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta iyol aliiŋa ighe: “Yau nawatagh. Saawe to Mboŋ Murei, Maaron ighe ipaburigin yes mateegha, ene pale livug iburig paam.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu isaav pani muul ighe: “Ulooŋ. Yau taug ta namin puughu pa burigiiŋ to yes mateegha ve lepoogh to tamtamon tileep matazi yaryaare. Tamtamon eta ighe ighur ilam tsiau ve imaat, ene mateegh irau ikisi mako. I aat iburig muul, ve ileep maata yaryaare le alok.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Tamtamon tisov tau tighur ilam tsiau ve tigham lepoogh poia ila to Maaron, yes irau timaat gha tilalez ne mako. Pale tileep matazi yaryaare le alok. Yo ughur ila saveeŋ tsiau tane, ma mako?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Marta iyol aliiŋa ighe: “Vee. Tiina, yau naghur ila kat naghe yo Mesia. Yo Maaron Naatu. I imbaaŋ ghom tauta uzilam taan.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta yesuru Yesu tisavsaav le isov, ra Marta imuul ila ruum, ve ikamuun pa tazliva Maria ighe: “Ulooŋ. Paduduŋaaŋ toit ilam ivot wa. Ve i ighe yo ula ughita.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Maria ilooŋ saveeŋ tane, ve rekia mon iburig ila ighe ighita Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Saawe tana, Yesu ilam peria nughei soone. Ilepleep izi nugh ziige tau papazoge Marta ila ivot tooni na.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Yuda siriv tau yesŋa Maria tilepleep ila ruum loolo pa ravuuŋ aate na, tighita Maria iburig, ipul ruum, ve ila. Tauvene tighe pa i ila pa naal to Lasarus, leso itaŋ pani. Tauvene titaghoni tila.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Maria ila ivot to Yesu, ve iput aaghe izi Yesu aaghe puughu, ve isaav pani ighe: “O Tiina, imin ta yo ulepleep ta sene, kanaŋ livug irau imaat mako.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu ighita Maria yesŋa Yuda siriv tau tilam tomania na titaŋtaŋ, le loolo ipataŋan kat.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 I ighason zi ighe: “Yam aghur Lasarus paata izi sindei?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ra Yesu itaŋ.
35 Jesus chorou.
36 Tauvene Yuda siriv tau yesŋa tiyozyooz na, tisaav tighe: “Aghita. I aat loolo igheen to Lasarus kat.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Eemon tamtamon toozi siriv tivasavo zi tighe: “Ŋeer tane igharaat ŋeer ee tau maata kumkuuma. Mindai ta iuul Lasarus mako? Imin ta iuule, kanaŋ Lasarus irau imaat mako.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yesu loolo ipataŋan kat pa mateegh to Lasarus. Tauvene ilaagh ŋarui maet puura tau Lasarus paata igheen pani na. Puura tawe, tigharaata imin naal, ve tigham maet tiina ee gha tipoon aavo.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yesu ila ivot naal aavo, ve isaav pazi ighe: “Apatambulia maet ighau pa naal aavo.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Yesu isaav pani ighe: “Marta, matam iŋgal saveeŋ tsiau, ma mako? Yau nasaav payo wa. Isaav ighe ughur ila, ene aat ughita Maaron itotoi tapiri ve poia tooni ivot ighazooŋ.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tauvene tipatambulia maet tiina ighau pa puura aavo, ve Yesu maata izala pa sambam, ve isaav ighe: “O Tamaŋ, yau lolog poia payo pasaa, suŋuuŋ tsiau, yo ulooŋa wa.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Yau nawatagh: Saawe isov, yo uloŋlooŋ suŋuuŋ tsiau. Eemon yau nagham ŋgar pa eval tiina tau yeŋa niyozyooz ne, naghe le yes tighur ila tighe: Yo taum umbaaŋ ghau ta nalam. Tauta nasavia saveeŋ tane.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 I isavia saveeŋ tane le isov, ra iboob aliiŋa tiina ighe: “Lasarus, uvot ulam!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Rekia mon Lasarus iburig, ve ivot. Eemon uuli siriv siriv tau tikaukauu pani na, ene ighenaar ila tiini soone. Tauvene i ivot ila muuri, ra Yesu isaav pazi ighe: “Apool uuli siriv siriv tawe ighau pa naagho, niima, ve aaghe. Leso ilaagh poi.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yes Yuda tau tilam tileep tomania Maria na, tighita kaut ŋgereeta tau Yesu ighamu, le katini tighur ila tooni.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Eemon tamtamon toozi siriv tila to zeran tutuuŋa, ve tipaesia gabua tana vaaru pazi.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tauvene daaba to watooŋrau ve zeran tutuuŋa tila tilup zi tomania pooza siriv to yes Yuda, ve tivasavo zi tighe: “Ŋeer tawe ighamgham gabua ŋgeretazi katini tau itotoi ighe Maaron ileep tomania pa uraat tooni. Pale tagham mindai?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Isaav ighe tapuli ve ighamgham tauvene, ene pale tamtamon tisov tighur ila tooni ve titaghoni. Mako yes Roma tilam, ve tireu mbirisai Rumei Tiina toit patabuyaaŋ, ve tivarewai ghiit paam le irau tauun taŋgin nugh toit muul mako.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Tilup zi gha tilepleep, ve tamtamon toozi ee, eeza Kaiapas, i daaba to watooŋrau pa ndaman tana, iburig ve isaav pazi ighe: “Yam tane, lemim ŋgar mako!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Agham mindai ta avaghamgham tauvene? Yam aghilaal mako? Poia pa ŋeer eemon igham eval tiina niazi ve imaat pazi. Mako pale iit Yuda tasov tamataar.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Saveeŋ tane, Kaiapas isavia sorok itaghon tauu ŋgar tooni mako. Maaron igham pooz pani, tauta isavia. Pasaa, ndaman tana, Kaiapas, i daaba to watooŋrau. Tauta ivotia Maaron aliiŋa pazi, ve ighe Yesu pale igham yes Yuda niazi ve imaat pazi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Eemon Yesu imaat pa yes Yuda mon mako. I imaat pa Maaron natŋa tisov tau tileep irau nugh nugh. Leso ilup zi timin lupuuŋ eemon.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Tauvene saawe tana ve ila, daaba to yes Yuda tiliil eez pa ravuuŋ Yesu imaat.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Tauta i ilaagh ghazooŋa ila yes Yuda matazi muul mako. I ipul zi, ve ila pa nugh Epraim tau igheen nugh ŋginaaŋa ziige, ve yesŋa mbiwa tooni tilepleep izi ta sewe.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Tilepleep le saawe to lupuuŋ tiina to yes Yuda tau tiwaato tighe Pasova na, igharau. Tauvene eval tiina to nugh nugh tizazala pa Yerusalem. Tighe tigharaat tauzi gha tiŋgalaaŋ ila Maaron maata le isov, o lupuuŋ tiina tana ivot.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Tamtamon tilepleep ila sirsiir to Rumei Tiina loolo, ve matazi inesnes Yesu, ve tivasavo zi tighe: “Ou, agham ŋgar mindai? Ŋeer tawe pale ilam pa lupuuŋ tiina tane, ma mako?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Saawe tana, yes daaba to watooŋrau tomania zeran tutuuŋa tighur saveeŋ ariaaŋa pa eval tiina tauvene: Isaav ighe tamtamon eta iwatagh nugh tau Yesu ileep pani na, rekia mon ve ipaes pazi. Leso tila tikisi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.