Gênesis 48
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ACF
1 Tilepleep ila, ve tipaes pa Yosep tighe: “Tamam imorooŋ.” Tauvene Yosep igham natŋa ru, Manase gha Epraim, ve yesŋa tila tighe tighita taama Yakop.
1 E aconteceu, depois destas coisas, que alguém disse a José: Eis que teu pai está enfermo. Então tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Tila peria, ve tamtamon siriv tipaes pa Yakop tighe: “Olman, natum Yosep ilam wa.”
2 E alguém participou a Jacó, e disse: Eis que José teu filho vem a ti. E esforçou-se Israel, e assentou-se sobre a cama.
3 — ausente —
3 E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou.
4 — ausente —
4 E me disse: Eis que te farei frutificar e multiplicar, e tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Yakop iseeŋ saveeŋ tooni ighe: “Natumŋa ru, Manase gha Epraim, yau nalam taan to Isip soone, ve yamru azuwam apoop zi izi sene. Yau naghe nagham zi timin leg ve tiyooz pa gabua tsiau raraate imin Ruben gha Simeon tau taug natugŋa duduuŋ na.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Ve isaav ighe yo upoop muul, ene aat timin yo taum lem, ve tileep ila toghazŋa ru Epraim gha Manase sambazi, ve tigham gabua ila toozi.
6 Mas a tua geração, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Saawe tau napul taan Mesopotamia, ve namuul nalam Kanaan le nagharau nugh Eprata, tinam Rael imaat izi eez livuugha, ve natavia ta sewe.” (Nugh Eprata, eeza ite Betelem.)
7 Vindo, pois, eu de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Yakop isavia saveeŋ tane le isov, ra maata ila le ikus Yosep natŋa ru. Tauvene ighasoni ighe: “Savunugha tana?”
8 E Israel viu os filhos de José, e disse: Quem são estes?
9 — ausente —
9 E José disse a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. E ele disse: Peço-te, traze-mos aqui, para que os abençoe.
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel, porém, estavam carregados de velhice, já não podia ver; e fê-los chegar a ele, e beijou-os, e abraçou-os.
11 Ra isaav pa Yosep ighe: “Muuŋ, naghe irau naghita naghom muul mako. Eemon Maaron igham poghani ghau, tauta aazne naghit ghom, ve naghita natumŋa paam.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Ra Yosep igham natŋa ru tila soghan rig pa taama, ve aana iput aaghe pa taama, ve ighur naagho izila pa taan.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai, e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Igham tauvene le isov, ra iburig iyooz, niima ŋas ikis naatu aidaaba Manase, ve ighuru ileep ila taama niima tapir, ve niima tapir ikis naatu Epraim, ve ighuru ileep ila taama niima ŋas.
13 E tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele.
14 Eemon Yakop iparavolia niima, le niima tapir izala ŋeer muria daaba, ve niima ŋas izala ŋeer olman daaba.
14 Mas Israel estendeu a sua mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as suas mãos propositadamente, não obstante Manassés ser o primogênito.
15 Ra ighur poia to Maaron izaa to Yosep tomania natŋa ighe:
15 E abençoou a José, e disse: O Deus, em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou, desde que eu nasci até este dia;
16 Ve uvot tsiau imin aŋela, ve ugham mulin ghau pa pataŋani tsiau ta naol ne.
16 O anjo que me livrou de todo o mal, abençoe estes rapazes, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pais Abraão e Isaque, e multipliquem-se como peixes, em multidão, no meio da terra.
17 Yosep ighita taama ighur niima tapir izala naatu muria Epraim daaba, le irau loolo mako. Tauvene iit taama niima tapir pa naatu muria, ve ighe ighuru ila naatu olman Manase daaba.
17 Vendo, pois, José que seu pai punha a sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi mau aos seus olhos; e tomou a mão de seu pai, para a transpor de sobre a cabeça de Efraim à cabeça de Manassés.
18 Ve isaav pa taama ighe: “Tamaŋ, ugham vena sov. Nimam tapir ila ŋeer olman daaba, o poia.”
18 E José disse a seu pai: Não assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a tua mão direita sobre a sua cabeça.
19 Eemon Yakop ilooŋ Yosep aliiŋa mako. Isaav pani ighe: “Natug, ŋgar tau yau naghamu ne, nakankaan pani mako. Yau nawataghi. Natum Manase, paaghu tooni pale timasa timin naol, ve eeza imin tiina paam. Eemon taazi eeza pale iliivo. Pasaa, paaghu tooni pale timasa timin eval tiina kat, ve rumei katini aat tivot ila tooni.”
19 Mas seu pai recusou, e disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; também ele será um povo, e também ele será grande; contudo o seu irmão menor será maior que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Tauvene saawe tana, Yakop ighur poia to Maaron izaa to Yosep natŋa ru, ve isaav pazi ighe: “Murei, isaav ighe yes Israela tighur poia to Maaron izaa to tamtamon, ene pale tiwaat ezamim tighe: ‘Maaron pale ighur poia tooni izaa tsiam imin igham pa Epraim gha Manase.’” Tauvene i iit Epraim eeza izaa le iliiv toogha Manase.
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti abençoará Israel, dizendo: Deus te faça como a Efraim e como a Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Yakop ighur poia to Maaron izaa to yesuru le isov, ra isaav pa Yosep muul ighe: “Ulooŋ. Saawe tsiau to mateegh ilam igharau wa. Eemon Maaron pale ileep tomani gham. Ve murei, i pale igham gham amuul ala pa taan to timbumimŋa ve tamamimŋa.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco, e vos fará tornar à terra de vossos pais.
22 Ve ulooŋ. Muuŋ, yau nagham paneegh tomania mbuzaagh tsiau, ve yeŋa yes Amora niparav le naliiv zi. Tauta nagham nugh mbua Sekem imin leg. Yau naghe nait ezam iliiv toghamŋa ezazi. Tauvene aazne, yau aat napul taan tawe imin yo lem. Ve taan sirivu, ene pale napuli ila pa toghamŋa.”
22 E eu tenho dado a ti um pedaço da terra a mais do que a teus irmãos, que tomei com a minha espada e com o meu arco, da mão dos amorreus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.