Gênesis 48

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tilepleep ila, ve tipaes pa Yosep tighe: “Tamam imorooŋ.” Tauvene Yosep igham natŋa ru, Manase gha Epraim, ve yesŋa tila tighe tighita taama Yakop.
1 Depois destas coisas disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então José tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Tila peria, ve tamtamon siriv tipaes pa Yakop tighe: “Olman, natum Yosep ilam wa.”
2 Disse alguém a Jacó: Eis que José, teu olho, vem ter contigo. E esforçando-se Israel, sentou-se sobre a cama.
3 — ausente —
3 E disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 — ausente —
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e te multiplicarei; tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Yakop iseeŋ saveeŋ tooni ighe: “Natumŋa ru, Manase gha Epraim, yau nalam taan to Isip soone, ve yamru azuwam apoop zi izi sene. Yau naghe nagham zi timin leg ve tiyooz pa gabua tsiau raraate imin Ruben gha Simeon tau taug natugŋa duduuŋ na.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que nasceram na terra do Egito antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Ve isaav ighe yo upoop muul, ene aat timin yo taum lem, ve tileep ila toghazŋa ru Epraim gha Manase sambazi, ve tigham gabua ila toozi.
6 mas a prole que tiveres depois deles será tua; segundo o nome de seus irmãos serão eles chamados na sua herança.
7 Saawe tau napul taan Mesopotamia, ve namuul nalam Kanaan le nagharau nugh Eprata, tinam Rael imaat izi eez livuugha, ve natavia ta sewe.” (Nugh Eprata, eeza ite Betelem.)
7 Quando eu vinha de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho que vai dar a Efrata, isto é, Belém.
8 Yakop isavia saveeŋ tane le isov, ra maata ila le ikus Yosep natŋa ru. Tauvene ighasoni ighe: “Savunugha tana?”
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: Quem são estes?
9 — ausente —
9 Respondeu José a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. Continuou Israel: Traze-mos aqui, e eu os abençoarei.
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel, porém, se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Ra isaav pa Yosep ighe: “Muuŋ, naghe irau naghita naghom muul mako. Eemon Maaron igham poghani ghau, tauta aazne naghit ghom, ve naghita natumŋa paam.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Ra Yosep igham natŋa ru tila soghan rig pa taama, ve aana iput aaghe pa taama, ve ighur naagho izila pa taan.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai; e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Igham tauvene le isov, ra iburig iyooz, niima ŋas ikis naatu aidaaba Manase, ve ighuru ileep ila taama niima tapir, ve niima tapir ikis naatu Epraim, ve ighuru ileep ila taama niima ŋas.
13 E José tomou os dois, a Efraim com a sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés com a sua mão esquerda, à direita de Israel, e assim os fez chegar a ele.
14 Eemon Yakop iparavolia niima, le niima tapir izala ŋeer muria daaba, ve niima ŋas izala ŋeer olman daaba.
14 Mas Israel, estendendo a mão direita, colocou-a sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as mãos assim propositadamente, sendo embora este o primogênito.
15 Ra ighur poia to Maaron izaa to Yosep tomania natŋa ighe:
15 E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante toda a minha vida até este dia,
16 Ve uvot tsiau imin aŋela, ve ugham mulin ghau pa pataŋani tsiau ta naol ne.
16 o anjo que me tem livrado de todo o mal, abençoe estes mancebos, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pois Abraão e Isaque; e multipliquem-se abundantemente no meio da terra.
17 Yosep ighita taama ighur niima tapir izala naatu muria Epraim daaba, le irau loolo mako. Tauvene iit taama niima tapir pa naatu muria, ve ighe ighuru ila naatu olman Manase daaba.
17 Vendo José que seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isso desagradável; levantou, pois, a mão de seu pai, para a transpor da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ve isaav pa taama ighe: “Tamaŋ, ugham vena sov. Nimam tapir ila ŋeer olman daaba, o poia.”
18 E José disse a seu pai: Nãa assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a mão direita sobre a sua cabeça.
19 Eemon Yakop ilooŋ Yosep aliiŋa mako. Isaav pani ighe: “Natug, ŋgar tau yau naghamu ne, nakankaan pani mako. Yau nawataghi. Natum Manase, paaghu tooni pale timasa timin naol, ve eeza imin tiina paam. Eemon taazi eeza pale iliivo. Pasaa, paaghu tooni pale timasa timin eval tiina kat, ve rumei katini aat tivot ila tooni.”
19 Mas seu pai, recusando, disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; ele também se tornará um povo, ele também será grande; contudo o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.
20 Tauvene saawe tana, Yakop ighur poia to Maaron izaa to Yosep natŋa ru, ve isaav pazi ighe: “Murei, isaav ighe yes Israela tighur poia to Maaron izaa to tamtamon, ene pale tiwaat ezamim tighe: ‘Maaron pale ighur poia tooni izaa tsiam imin igham pa Epraim gha Manase.’” Tauvene i iit Epraim eeza izaa le iliiv toogha Manase.
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Por ti Israel abençoará e dirá: Deus te faça como Efraim e como Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Yakop ighur poia to Maaron izaa to yesuru le isov, ra isaav pa Yosep muul ighe: “Ulooŋ. Saawe tsiau to mateegh ilam igharau wa. Eemon Maaron pale ileep tomani gham. Ve murei, i pale igham gham amuul ala pa taan to timbumimŋa ve tamamimŋa.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro; mas Deus será convosco, e vos fará tornar para a terra de vossos pais.
22 Ve ulooŋ. Muuŋ, yau nagham paneegh tomania mbuzaagh tsiau, ve yeŋa yes Amora niparav le naliiv zi. Tauta nagham nugh mbua Sekem imin leg. Yau naghe nait ezam iliiv toghamŋa ezazi. Tauvene aazne, yau aat napul taan tawe imin yo lem. Ve taan sirivu, ene pale napuli ila pa toghamŋa.”
22 E eu te dou um pedaço de terra a mais do que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.