Gênesis 25

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Murei ra, Abaram ivai livaa ite eeza Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ketura ipoop natŋa liim ve ee. Ezazi tauvene: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak, ve Sua.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yoksan natŋa, ene: Seba ve Dedan. Dedan paaghu tooni, ene yes Asura, Letusa, ve Leuma.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Midian natŋa, ene: Epa, Eper, Anok, Abida, ve Elda. Yes tane, ta tivot ila to Abaram gha Ketura.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Abaram ipul gabua tooni naol isov ila to naatu Isak.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Eemon saawe tau Abaram ilepleep maata yaryaare soone, irei gabua tooni siriv pa natŋa zitamoot to Agar ve Ketura paam. Ra ighur zi tila pa taan sirivu tau igheen ila pa aaz puughu na. Leso tileep tigharau naatu Isak sov.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Abaram natŋa ru, Isak ve Ismael, tighur paata iloŋ ila maet puura tau igheen ila taan Makpela igharau nugh Mamre. Muuŋ, taan tawe to Zoar naatu Epron. Zoar, i Hit tamazi.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 Abaram ighol taan tawe ila to yes Hita. Ve titavia Sara yesuru Abaram izi ta sewe.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Saawe tau Abaram imaat, poia to Maaron ila ivool to naatu Isak. Saawe tana, Isak ilepleep igharau yaa Beer Lai Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 — ausente —
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 — ausente —
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Ismael natŋa paaghu toozi timasa timin naol, ve timin rumei saŋavul ve ru, ve tila tileep izi taan toz toz. Tauta tiwaat Ismael natŋa ezazi pa nugh ve taan toozi tawe. Ismael natŋa saŋavul ve ru tawe tisov timin daaba pa rumei toz toz.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ismael ndaman tooni irau 137, ra imaat, ve ila ileep tomania ziiri waaro tooni siriv tau timaat muuŋ na.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Ve paaghu tooni tila tileep ila taan sirivu tau igheen bodbodaaŋ pa taan Avila ve taan Sur. Taan tawe igharau yes Isipa taan toozi ziige, ve eez tiina tau ila pa Asiria. Ismael paaghu tooni tivalupu zi mako. Tilepleep soghan soghan pa tauzi.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Ene sinaiŋ to Abaram naatu Isak tomania paaghu tooni.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Ndaman to Isak irau tamoot ru (40), ra ivai Rebeka. Rebeka taama eeza Betuel. I puughu tooni ivot ila to Aram, ve ileep izi taan sirivu to Mesopotamia. Rebeka liivu eeza Laban.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Rebeka, i livaa uupa. Tauvene Isak isuŋ pa Yoova ve ighasoni ighe iuule. Yoova ilooŋ suŋuuŋ tooni, ve iuul Rebeka gha aapo.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Rebeka iyamaan imin natŋa tipaparav ila aapo loolo. Tauvene isaav pa tauu ighe: “Wai, mindai ta pataŋani tane ivot payau ne?” Ra ila isuŋ pa Yoova, ve ighasoni to ipaghazoŋai pataŋani tawe puughu pani.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Yoova isaav pani ighe:
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Rebeka saawe tooni to popaaŋ ivot, ve ipoop zitamoot bogboogŋa ru.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Ŋeer olman tiini siŋsiŋai, ve bide ooro. Tauta tiwaat eeza Esau.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Ra taazi ikis toogha aaghe guubu ve aana izi. Tauvene tiwaat eeza Yakop.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Tilepleep le geegeu ru tana timin zolman. Esau, i ŋeer to laghlaghooŋ ila su ve iŋgalŋgal ŋgai sagsag. Ve Yakop, i ŋeer marowa, ve ighamgham uraat izi nughei mon.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Isak loolo igheen to Esau. Pasaa, i loolo pa ghaniiŋ ŋgai sagsag to su. Ve Rebeka, i loolo igheen to Yakop.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Saawe ee, Yakop igharaat sur poia, ve Esau ileep su gha ivot. I pitoola kat le tapiri isov.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Tauvene isaav pa Yakop ighe: “Aiss, yau pitool ghau le nasaghat kat. Sur siŋsiŋai tana, uzoov leg rigta ilam naghun!” (Tauta tiwaat Esau eeza ite tighe Edom.)
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Eemon Yakop isaav pani ighe: “Poia. Eemon ituru taparavol pa niaan muuŋ, ve nagham niam namin ŋeer aidaaba, o nazoov lem sur.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Esau iyol aliiŋa ighe: “Aiss, paita namaat tane. Niag to ŋeer aidaaba, ene kaut sorok. Iuul ghau mindai? Rekia ugham sur tana ilam naghun.”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Yakop isaav pani muul ighe: “Yo aat umbu saveeŋ tomani ghau muuŋ ve upariaaŋa le iyaryaaŋ kat, o nagham payo.” Tauvene Esau imbu saveeŋ tomania, ve ipariaaŋa le iyaryaaŋ kat ighe yesuru tiparavolia niazi, leso Yakop igham i niia gha imin ŋeer aidaaba.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 I imbu saveeŋ tomania taazi le isov, ra Yakop igham le mberet tomania sur, gha ighan ma ighun, ve iburig gha ila.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.