Gênesis 24

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yoova ighur poia tooni izazaa to Abaram tomania gabua tooni ta naol ne, ve ila ila le Abaram imin kooŋ.
1 Abraão estava bem velho, e o S enhor o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Certo dia, Abraão disse a seu servo mais antigo, o homem encarregado de sua casa: “Faça um juramento colocando a mão debaixo da minha coxa.
3 — ausente —
3 Jure pelo S enhor , o Deus dos céus e da terra, que não deixará meu filho se casar com uma das mulheres cananitas que aqui vivem,
4 Yo aat umuul ula pa nugh tsiau ve ziiri waaro tsiau, ve ughita livaa eta, ve ughamu ilam. Leso ivai natug.”
4 mas irá à minha terra natal, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho Isaque”.
5 Besooŋa tooni ighasoni ighe: “Isaav ighe livaa tawe tiini imum pa ipul nugh tooni ve ilam sene, ene pale nagham mindai? Pale namuul nalam nagham natum, ve naghuru ila ileep izi nugh tsio puughu tawe?”
5 O servo perguntou: “E se eu não encontrar uma moça disposta a viajar para um lugar tão distante de sua terra? Devo levar Isaque para morar entre seus parentes na terra de onde o senhor veio?”.
6 Abaram iyol aliiŋa ighe: “Mako kat! Yo irau ughur natug imuul ila nugh tsiau puughu mako.
6 “Não!”, respondeu Abraão. “Cuidado! Não leve meu filho para lá de jeito nenhum.
7 Pasaa, Maaron Yoova tau iŋgin sambam na, igham ghau napul ziiri waaro to tamaŋ ve nugh tsiau puughu, ve imbu saveeŋ ariaaŋa tomani ghau ighe i pale igham taan tane payau ve paaghu tsiau tau pale tivot murei. I tauu pale imbaaŋ aŋela tooni imuuŋ payo. Tauvene yo pale irau ugham livaa eta pa natug ta sewe.
7 O S enhor , o Deus dos céus, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, prometeu solenemente dar esta terra a meus descendentes. Ele enviará um anjo à sua frente e providenciará para que você encontre ali uma mulher para meu filho.
8 Eemon isaav ighe livaa tana tiini imum pa yamru alam sene, ene saveeŋ mbuaaŋ tsio tane irau ikis ghom mako. Eemon matam iŋgal: Ugham natug imuul ila nugh tsiau puughu sov.”
8 Se ela não estiver disposta a acompanhá-lo de volta, você estará livre do seu juramento. Mas não leve meu filho para lá, de maneira nenhuma.”
9 Abaram isavsaav le isov, ra besooŋa tana ighur niima ila Abaram ŋgoi, ve imbu saveeŋ ariaaŋa pani ighe i aat igham uratoi tiina tooni aliiŋa.
9 Então o servo colocou a mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou seguir suas instruções.
10 Ra besooŋa tana igham kuaz maata maata to tiina tooni Abaram, ve ighuru izala kamel saŋavul pavozi, ve ipaburigin laghooŋ gha ila pa Naor nugh tooni tau igheen izi Mesopotamia.
10 Em seguida, pegou dez camelos de Abraão, carregou-os com presentes valiosos de todo tipo da parte de seu senhor e viajou para a terra distante de Arã-Naaraim. Chegando lá, dirigiu-se à cidade onde Naor, irmão de Abraão, havia se estabelecido.
11 Ilaghlaagh ila le ravrav ee, ila ivot, ve ighita yaa taiŋ ee igheen igharau nugh tawe. Tauvene igham kamel tooni tila tigharau yaa tawe ziige, gha timariau. Ravrav ta naol ne, zilivaa to nugh tawe tila titivtiv yaa ta sewe.
11 Ao entardecer, quando as mulheres saíam para tirar água, ele fez os camelos se ajoelharem perto de um poço nos arredores da cidade.
12 Besooŋa tana isuŋ ila loolo ighe: “O Yoova, Maaron to tiina tsiau Abaram, aazne naghe utotoi poia tsio pa tiina tsiau, ve ugham uraat tsiau ighur anooŋa.
12 Então o servo orou: “Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso hoje e sê bondoso com o meu senhor Abraão.
13 Aazne, yau nayozyooz igharau yaa taiŋ tane, ve ene saawe to zilivaa paghpaaghu to nughei tilam pa tivuuŋ yaa.
13 Como vês, estou aqui junto desta fonte, e as moças da cidade estão vindo tirar água.
14 Tauvene yau aat nasaav pa livaa eta naghe: ‘Uit uur tsio izi, upaŋgeua, ve naghun leg yaa rigta.’ Ve isaav ighe i iyol aliŋag ighe: ‘Poia. Ughun lak. Ve yau aat nativ pa kamel tsio paam.’ Ighe i iyol aliŋag tauvene, ene livaa tana tau yo taum usiigho pa besooŋa tsio Isak. Leso nawatagh naghe lolom isaghav tiina tsiau Abaram ve ughe uule itaghon saveeŋ mbuaaŋ tsio.”
14 Esta é minha súplica. Pedirei a uma delas: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’. Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do teu servo Isaque. Desse modo, saberei que foste bondoso com o meu senhor”.
15 I isuŋsuŋ soone, ve ighita livaa ee ibaad uur ila avaara, ve ilam peria. Livaa tawe eeza Rebeka. Taama Betuel, i Abaram taazi Naor gha Milka natuzliva.
15 Antes de terminar a oração, o servo viu aproximar-se uma moça chamada Rebeca, que trazia um cântaro no ombro. Ela era filha de Betuel, filho do irmão de Abraão, Naor, e de sua mulher, Milca.
16 Rebeka, i mbiu. Tamoot eta ila tooni soone. Ve i livaa paghuuna kat. I izila yaa taiŋ tawe gha itiv yaa ila uur tooni le isov, ve imuul izalam.
16 Rebeca era muito bonita, tinha idade para casar e era virgem. Ela desceu à fonte, encheu o cântaro e voltou.
17 Ra besooŋa tana ilaan iŋaruini ila, ve isaav pani ighe: “Ai, irau naghun yaa rigta ila uur tsio?”
17 O servo de Abraão correu até ela e lhe pediu: “Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber”.
18 Rebeka iyol aliiŋa ighe: “Tiina tsiau, poia. Ughun lak!” Ve rekia mon iit uur tooni izi, ipaŋgeua, ve besooŋa tana ighun.
18 “Sim, meu senhor, beba”, respondeu ela e, prontamente, baixou o cântaro do ombro e lhe deu de beber.
19 Ighun le isov, ve Rebeka isaav pani muul ighe: “Yau aat nativ yaa pa kamel tsio paam, leso tighun le irau zi.”
19 Depois que lhe deu de beber, disse: “Tirarei água para seus camelos também, até que estejam satisfeitos”.
20 Tauvene rekia mon iliŋ yaa izila oon tau ŋgai tighunghun ila na, ve imuul izila pa tivuuŋ yaa. Ighamgham tauvene le kamel tisov tighun yaa.
20 Esvaziou depressa o cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Besooŋa le saveeŋ mako. Ineneeŋ mon, ve maata ilala pani ighe ighita: Pale Yoova igham laghooŋ tooni ighur anooŋa, ma mako?
21 O homem a observou em silêncio, pensando se o S enhor lhe tinha dado sucesso em sua missão.
22 Kamel tighun yaa le isov, ra iwaan ŋoor milmilia ee, ve mbi milmilia ru tau tigharaat zi pa gol na, ve igham pa Rebeka.
22 Por fim, quando os camelos terminaram de beber, o servo deu à moça uma argola de ouro para o nariz e duas pulseiras grandes de ouro para os braços.
23 Ve ighasoni ighe: “Usaav ghazooŋa payau. Tamam sei? Mindai, irau yei nilat ruum tsiam, ve nileep tomani gham pa mboŋ?”
23 “De quem você é filha?”, perguntou ele. “Diga-me, por favor, se seu pai tem lugar para nos hospedar esta noite.”
24 Rebeka iyol aliiŋa ighe: “Yau tamaŋ Betuel. Tibugŋa ta Naor gha Milka.
24 “Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca”, respondeu ela.
25 Ruum tsiei sooso tiina. Irau aleep tomani ghei. Ve aniiŋ katini to kamel paam ighengheen.”
25 “Temos bastante palha e forragem para os camelos e espaço para hóspedes.”
26 Besooŋa tana ilooŋ saveeŋ tane, ve iput aaghe, ighur naagho izila pa taan, ve ipakur Yoova ighe:
26 O homem se prostrou e adorou o S enhor .
27 “Yau napait Yoova, Maaron to tiina tsiau Abaram, pa poia tooni. Pasaa, i loolo isaghav tiina tsiau ve iuluule itaghon saveeŋ mbuaaŋ tooni. Tauta igham pooz payau le nalam navot ruum to ziiri waaro tooni duduuŋ.”
27 “Louvado seja o S enhor , Deus do meu senhor Abraão!”, disse ele. “O S enhor demonstrou bondade e fidelidade ao meu senhor, pois me conduziu até seus parentes.”
28 Ra Rebeka ilaan imuul ila ruum to tiina, ve ipaes pazi pa gabua isov tana.
28 A moça correu para casa e contou à família tudo que havia acontecido.
29 — ausente —
29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão, que foi prontamente à fonte para conhecer o homem.
30 — ausente —
30 Ele havia visto a argola para o nariz e as pulseiras nos braços da irmã, e tinha ouvido Rebeca contar o que o homem dissera. Assim, apressou-se até a fonte, onde o homem ainda estava parado perto dos camelos.
31 Laban isaav pani ighe: “Poia to Yoova igheen tomani ghom. Mindai ta uyozyooz sorok izi sene? Ulam tala pa ruum. Niamim to ghenooŋ ve kamel niazi paam, nagharaat zi wa.”
31 Labão lhe disse: “Venha e fique conosco, abençoado do S enhor ! Por que ficar aí fora? Já mandei arrumar acomodações para você e seus homens e lugar para os camelos”.
32 Tauvene besooŋa tana igham kamel tooni ve yesŋa tila pa ruum to Laban. Tila tivot, ra Laban iyau yauyauŋ izi pa kamel, ve igharaat niazi, ve igham lezi kikiliiŋ ve aniiŋ. Ve igham yaa ila pa besooŋa to Abaram tomania uraata siriv tau yesŋa tilam na. Leso timin aghezi pani.
32 Então o homem foi com ele para casa. Labão mandou descarregar os camelos, dar palha para os animais se deitarem e forragem para comerem, e água para o homem e seus ajudantes lavarem os pés.
33 Ra tigharaat aniiŋ ve tighuru izi besooŋa to Abaram naagho. Leso ighan. Eemon i isaav pazi ighe: “Poia. Aniiŋ aat igheen o. Yau aat nasavia saveeŋ tsiau payam imin maata.”
33 Quando a refeição foi servida, porém, o servo de Abraão disse: “Não comerei enquanto não explicar o motivo da minha vinda”. “Está bem”, disse Labão. “Fale.”
34 Besooŋa tana ipaburigin saveeŋ tooni ighe: “Yau besooŋa to Abaram.
34 “Sou servo de Abraão”, explicou ele.
35 Yoova ighur poia tiina izaa to tiina tsiau. Tauvene i eeza tiina, ve kuaz tauu kat. I le makau, sipsip, mekmek, doŋki, ve kamel katini kat. Ve i le maet gol ve silva katini, ve besooŋa zitamoot ve zilivaa katini paam.
35 “O S enhor abençoou grandemente o meu senhor, e ele se tornou um homem rico. O S enhor lhe deu rebanhos de ovelhas e bois, uma fortuna em prata e ouro, e muitos servos e servas, camelos e jumentos.
36 Tiina tsiau azaawa Sara imin kooŋ, ra ipoop Abaram le naatu tamoot ee. Murei, naatu tawe pale iyooz pa gabua naol isov to taama.
36 “Quando Sara, mulher do meu senhor, era muito idosa, deu à luz o filho dele. Meu senhor deu tudo que possui a esse filho
37 Tiina tsiau isaav payau gha nambu saveeŋ ariaaŋa tomania tauvene: Yes Kanaana tau yeŋa nilepleep tomani zi we, irau nagham natuzlivaŋa eta pa naatu Isak mako.
37 e me fez jurar, dizendo: ‘Não permita que meu filho se case com uma das mulheres cananitas que aqui vivem.
38 I ighe nala pa tauu ziiri waaro tooni, ve nail livaa eta pa naatu.
38 Vá à casa de meu pai, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho’.
39 Saawe tau naghe napaburigin laghooŋ tsiau, naghason tiina tsiau naghe: ‘Isaav ighe nandeeŋ livaa eta, ve tiini imum pa ilam tomani ghau, ene pale nagham mindai?’
39 “Mas eu perguntei ao meu senhor: ‘E se eu não encontrar uma moça disposta a voltar comigo?’.
40 I iyol aliŋag ighe: ‘Lepoogh tsiau tomania laghooŋ tsiau, yau matag iŋgalŋgal Yoova ve nataghon eez tooni irau saawe. I tauu pale imbaaŋ aŋela tooni ilat tomani ghom, ve iuul ghom. Leso uraat tsio ighur anooŋa. Tauvene yo aat ugham livaa eta to ziiri waaro to tamaŋŋa pa natug Isak.
40 Ele respondeu: ‘O S enhor , em cuja presença tenho vivido, enviará um anjo com você e lhe dará sucesso em sua missão. Encontre uma mulher para meu filho entre os meus parentes, da família de meu pai.
41 Eemon isaav ighe ula uvot to ziiri waaro tsiau, ve tiyok payo mako, ene saveeŋ mbuaaŋ tane irau ikis ghom mako.’”
41 Então você terá cumprido sua obrigação. Se, porém, você for aos meus parentes e eles não deixarem a moça acompanhá-lo, estará livre do juramento’.
42 “Aiyo. Aazne ravrav, yau nalam navot izi yaa taiŋ to nugh tsiam tane, ve nasuŋ naghe: O Yoova, yo Maaron to tiina tsiau Abaram. Aazne, naghason ghom naghe ugham laghooŋ tsiau tane ighur anooŋa.
42 “Hoje, quando cheguei à fonte, fiz a seguinte oração: ‘Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso em minha missão.
43 — ausente —
43 Como vês, estou aqui junto desta fonte. Esta é minha súplica. Quando uma jovem vier tirar água, eu lhe direi: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro’.
44 — ausente —
44 Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do filho do meu senhor’.
45 “Nasuŋsuŋ soone, ve naghita Rebeka ibaad uur ila avaara ve ilam peria. I izila itiv yaa le isov, ve imuul izalam, ra yau nasaav pani naghe: ‘Ai, irau ugham yaa rigta ilam naghun?’
45 “Antes de terminar de orar em meu coração, vi Rebeca vindo com o cântaro no ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. Eu lhe disse: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’.
46 “Rekia mon ve i ighur uur tooni izi, ve isaav payau ighe: ‘Poia. Ughun lak. Ve yau aat nativ yaa pa kamel tsio paam.’ Tauvene yau naghun le isov, ve i itiv pa kamel tsiau paam, ve tisov tighun le irau zi.
46 Prontamente, ela baixou o cântaro do ombro e disse: ‘Sim, beba. Também darei água aos seus camelos’. Eu bebi, e ela deu água aos camelos.
47 “Ra naghasoni naghe: ‘Yo tamam sei?’
47 “Em seguida, perguntei-lhe: ‘De quem você é filha?’. Ela respondeu: ‘Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca’. Então coloquei a argola em seu nariz e as pulseiras em seus braços.
48 Ra naput agheg, ve naghur naghog izila pa taan, ve napakur Yoova, Maaron to tiina tsiau Abaram, ve napaiti pa poia tooni. Pasaa, i igham pooz payau le nalam navot duduuŋ to tiina tsiau naatu Betuel natliva. Leso naghamu ila pa naatu Isak.
48 “Depois, prostrei-me e adorei o S enhor . Louvei o S enhor , Deus do meu senhor Abraão, pois ele havia me conduzido até a sobrinha-neta do meu senhor, para que ela seja mulher do filho do meu senhor.
49 Tauvene aazne, isaav ighe lolomim isaghav tiina tsiau Abaram, ve aghe agham poghania itaghon eez to ziiri waaro, na asaav ghazooŋa payau gha nalooŋa. Ighe mako, pale nail eez ite paam.”
49 Agora, digam-me se mostrarão bondade e fidelidade ao meu senhor. Por favor, respondam-me ‘sim’ ou ‘não’, para que eu saiba o que fazer em seguida.”
50 Laban yesuru Betuel tiyol aliiŋa tighe: “Gabua tane ivot ila to Yoova tauu. Tauta yeiru irau nisavia saveeŋ eta mako.
50 Labão e Betuel responderam: “É evidente que o S enhor o trouxe até aqui. Sendo assim, não há nada que possamos dizer.
51 Rebeka ilepleep. Ughamu ve ala. Leso imin tiina tsio naatu azaawa itaghon Yoova aliŋa.”
51 Aqui está Rebeca; tome-a e leve-a com você. Que ela seja mulher do filho do seu senhor, como disse o S enhor ”.
52 Besooŋa to Abaram ilooŋ saveeŋ toozi, ve iput aaghe, ighur naagho izila pa taan, ve ipakur Yoova.
52 Quando o servo de Abraão ouviu a resposta, prostrou-se no chão e adorou o S enhor .
53 Ra iwaan kuaz milmilia siriv tau tigharaat zi pa gol ve silva na, tomania uuli popoia siriv, ve igham zi pa Rebeka. Ve Rebeka liivu Laban yesuru tiina paam, besooŋa tana igham lezi gabua popoia siriv tau atuyazi tintiina.
53 Em seguida, entregou a Rebeca joias de prata e ouro e vestidos. Também deu presentes valiosos ao irmão e à mãe de Rebeca.
54 Ra tomania zeetŋa siriv tau yesŋa tilam na, tighan ma tighun le isov, ve tigheen. Mboŋoozo ra, mbesooŋa to Abaram iburig ve isaav pa Laban ighe: “Aiyo, yau naghe namuul nala pa tiina tsiau. Mindai, yam ayok?”
54 Então o servo e os homens que o acompanhavam comeram e passaram a noite ali. Logo cedo na manhã seguinte, o servo de Abraão disse: “Enviem-me de volta ao meu senhor”.
55 Eemon Rebeka liivu Laban ve tiina tiyol aliiŋa tighe: “Ee-e, ula rekia sov. Livaa paaghu ileep tomani ghei rig irau mboŋ saŋavul ma vene, o ala.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: “Queremos que Rebeca fique conosco pelo menos dez dias; depois, ela poderá partir”.
56 Eemon besooŋa to Abaram iyol aliŋazi ighe: “Aŋguruut ghau sov. Ayok payau, ve namuul nala pa tiina tsiau. Pa Yoova ipaduduŋai ghau gha laghooŋ tsiau ighur anooŋa wa.”
56 O servo, porém, disse: “Não me detenham. O S enhor me deu sucesso em minha missão; agora, enviem-me de volta ao meu senhor”.
57 Tauvene yesuru tisaav pani tighe: “Ighe vene, o tapoi Rebeka tauu ilam, ve taghasoni.”
57 “Pois bem”, disseram eles. “Chamaremos Rebeca e pediremos a opinião dela.”
58 Tauvene tipoi Rebeka ilam, ve tighasoni tighe: “Laak, lolom mindai? Yamru ŋeer tane aburig aazne ve ala, ma?”
58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram: “Você está disposta a ir com este homem?”. E ela respondeu: “Sim, estou”.
59 Ra tighur Rebeka tomania besooŋa livaa tau iŋginŋgini na, ve yesŋa besooŋa to Abaram ve zeetŋa tau yesŋa tilam na, tipaburigin laghooŋ toozi.
59 Com isso, eles se despediram de Rebeca e a enviaram com o servo de Abraão e seus homens. A serva que havia amamentado Rebeca a acompanhou.
60 Ve tighur poia to Maaron izaa to Rebeka tighe:
60 Na hora da partida, abençoaram Rebeca, dizendo: “Nossa irmã, que você se torne mãe de muitos milhares! Que seus descendentes conquistem as cidades de seus inimigos!”.
61 Ra Rebeka yesŋa besooŋa tooni zilivaa siriv tizaa kamel, ve tiburig gha tila. Ene eez tau besooŋa to Abaram igham Rebeka ve tila.
61 Então Rebeca e suas servas montaram nos camelos e seguiram o homem. Assim, o servo de Abraão partiu levando Rebeca.
62 Saawe tana, Isak ipul taan sirivu tau yaa taiŋ Beer Lai Roi igheen pani na, ve imuul ila pa taan sirivu to Negev.
62 Nesse meio-tempo, Isaque, que morava no Neguebe, havia regressado de Beer-Laai-Roi.
63 Ravrav ee, i ila ilaghlaagh izi nugh ŋginaaŋa, ve ighamgham ŋgar. Maata izaa le ighita kamel tilaagh tilam.
63 Ao entardecer, enquanto caminhava pelo campo e meditava, levantou os olhos e viu que camelos se aproximavam.
64 Rebeka paam, maata ila le ighita Isak. Tauvene rekia mon izi pa kamel tooni,
64 Quando Rebeca levantou os olhos e viu Isaque, desceu do camelo no mesmo instante
65 ve ighason besooŋa to Abaram ighe: “Saa ŋeer tau ilaagh ilam we?”
65 e perguntou ao servo: “Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro?”. Quando ele respondeu: “É meu senhor”, Rebeca cobriu o rosto com o véu.
66 Isak ila ivot toozi, ve besooŋa tana ipaesia gabua isov tau ivot pani izi Mesopotamia na.
66 Depois, o servo contou a Isaque tudo que havia feito.
67 Ra Isak igham Rebeka imin azaawa, ve tileep ila balbaal to tiina Sara. Isak loolo igheen to Rebeka kat. Tauta irav Isak aate, ve loolo ipataŋan pa mateegh to tiina Sara muul mako.
67 Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e Rebeca se tornou sua mulher. Ele a amava profundamente e nela encontrou consolação depois que sua mãe morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.