Atos 10
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NAA
1 Daaba ee ilepleep izi nugh Sisarea, eeza Konili. I iŋgin zaaba to Rom irau ndiŋndiŋ ee (100) tau tilam pa taan Itali. Tauta tiwaat zaaba tawe tighe ‘Ŋgun to Itali.’
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Konili, i Yuda mako. Eemon yesŋa tamtamon tisov tau tileep tomania ila ruum tooni na, matazi iŋgalŋgal Maaron ve yesŋa yes Yuda tiluplup zi pa suŋuuŋ. I iuluul yes Yuda tau mbolaaŋ igham zi na, ve isuŋsuŋ pa Maaron irau saawe.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Saawe ee, ravrav izi, aaz anunu igham tol ma vene, ve Konili itandagh ighe ighita aŋela ee to Maaron ivot ghazooŋa kat, ve iŋaruini ilam, ve ipoii ighe: “Konili.”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Konili idaad maata pani, ve roiŋ tiina kat ighamu. Ra ighason aŋela tawe ighe: “Tiina tsiau, mindai?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ulooŋ. Ŋeer ee ilepleep izi nugh Yoppa, eeza Simon Petrus. Umbaaŋ tamtamon siriv tila tighamu ilam.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 I ileep to Simon ite tau ŋeer to gharatooŋ gabua pa ŋgai uuli na. Ruum tooni iyooz igharau nari.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Aŋela isavsaav pani le isov, ra ipuli ve ila. Konili ipoi besooŋa tooni ru tau tighamgham uraat ila ruum tooni loolo, ve zaaba tooni ee tau monmon ilepleep tomania ve ighamgham uraat pani na. Zaaba tawe maata iŋgalŋgal Maaron.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Konili ipaes pazi pa gabua isov tau ivot pani na le isov, ra imbaaŋ zi tila pa nugh Yoppa.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Mboŋ le nughizau ve aaz izalam zegmatuugh ma vene, ra zeran tol tawe tila tigharau nugh Yoppa. Saawe tana, Petrus izala ruum paavo ighe isuŋ.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Isuŋsuŋ ila le iyamaan ghi ighe pitoola. Saawe tau tighagharaat aniiŋ, i isasaŋan ila le tandaghiiŋ ee ivot pani.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Maata izala le ighita sambam ikaak, ve gabua ee imin uuli tiina. Uuli tawe imin timbit maata paaŋ ve titughu izilam pa taan.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ve gabua maata maata tileep ila uuli tawe loolo: Ŋgai maata maata, ve gabua tau tikakarau ila taan, ve man naol tau tirovroov ila taitai saamba na paam.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Malau mako ve Petrus ilooŋ saveeŋ ilam pani ighe: “Petrus, uburig, urav zi, ve ughan zi.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Petrus iyol aliiŋa ighe: “Wai Tiina, irau naghan zi mako. Pa gabua siriv tawe, ene tiŋgalaaŋ ila matam mako, ve tutuuŋ iŋgalsek pa ghaniiŋ zi. Ta muuŋ ve ilam, avog itut gabua eta tauvene mako.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Ra saveeŋ ilam pani muul ighe: “Gabua tau Maaron ighamu iŋgalaaŋ wa, yo ughe saghati sov.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Gabua tana ivot pai tol le isov, ra rekia mon ve tiyau gabua tawe imuul izala pa sambam.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Saawe tau Petrus ighita tandaghiiŋ tana, zeran tol tau Konili imbaaŋ zi na, tila tivot nugh Yoppa, ve tighason pa Simon ruum tooni. Petrus ighamgham ŋgar pa tandaghiiŋ tana puughu, ve zeran tol tana tila tiyooz ila ruum naagho,
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 ve tighason pani toman aliŋazi tiina tighe: “Ou, Simon tau eeza ite Petrus na, ileep ta sene, ma mako?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Petrus ighamgham ŋgar pa tandaghiiŋ tana puughu soone, ve Maaron Avuvu isaav pani ighe: “Simon, ulooŋ. Zeran tol tiyozyooz muuri we. Tighe tighit ghom.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Uburig uzila toozi, ve yamŋa ala. Ugham ŋgar naol sov. Pa yau taug ta nambaaŋ zi tilam payo.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Tauvene Petrus izila toozi, ve isaav pazi ighe: “Yau taug tane. Alam ail ghau pasaa? Lemim savsaveeŋ payau?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Yes tiyol aliiŋa tighe: “Daaba tsiei Konili tau iŋgin zaaba ndiŋndiŋ ee (100) na, i imbaaŋ ghei payo, ta nilam. I ŋeer duduuŋa ee, ve iroron pa Maaron ve itaghon ŋgar tooni. Tauvene Yuda tisov tipaiti. Noor mon, tandaghiiŋ ee ivot pani. I ighita aŋela patabuyaaŋ ee ivot tooni, ve isaav pani ighe i aat imbaaŋ payo ula ruum tooni. Leso igham saveeŋ siriv ila yo avom.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Petrus ilooŋ saveeŋ tane, ve igham loomba tana tiloŋ tila ruum, ve yesŋa tileep pa mboŋ.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Tilaagh tila le tigheen izi eez livuugha. Mboŋoozo, ra tila tivot nugh Sisarea. Konili iyau ziiri waaro tooni tomania zeetŋa siriv tilam tilup zi izi ruum tooni, ve tisasaŋan zi.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Saawe tau Petrus ighe iloŋ ila pa ruum, Konili ilaagh ŋaruini ilam, ve iput aaghe izi Petrus aaghe puughu ve ipakuru.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Eemon Petrus iŋgalsekini ighe: “Wai, ugham vene sov! Uburig uyooz! Yau tamtamon raraate imin yo.” Ve iiti iburig.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 — ausente —
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 — ausente —
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Tauta mbaŋooŋ tsiam ilam, ve nambuzir mako. Yau naburig nalam. Aiyo, naghe naghason gham. Puughu mindai ta ambaaŋ payau?”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Ra Konili aana isaav ighe: “Wai, wariiz, aaz anunu igham tol ma vene imin aazne, ve nasuŋsuŋ izi ruum tsiau. Malau mako ve naghita ŋeer ee ivot. Nonoghiiŋa tooni milmilia kat. I ilam iyooz ila naghog, ve isaav payau ighe:
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 ‘Konili, suŋuuŋ tsio, Maaron ilooŋa wa. Ve uleeŋ tau ughamgham pa yes mbolaaŋa na, i maata iŋgalŋgali.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Tauvene umbaaŋ tamtamon siriv tila pa nugh Yoppa, ve tigham Simon tau eeza ite Petrus na ilam. I ilepleep tomania Simon ite tau ŋeer to gharatooŋ gabua pa ŋgai uuli na. Ruum tooni iyooz igharau nari.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Aŋela isaav payau tauvene, tauta rekia mon ve nambaaŋ uraata tsiau tol tilat payo. Poia kat pa ulooŋ aliŋag ve ulam. Yei nisov nilam nilup ghei ta sene ila Maaron maata nighe nilooŋ saveeŋ isov tau Ŋeer Tiina isavia payo na. Aiyo, uvotia payei gha nilooŋa.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Petrus ipaburigin saveeŋ tooni ighe: “Aa, ŋgarig gha ŋgar tsiau ighazooŋ. Onoon kat. Maaron ivool to tamtamon eta mako. I igham ŋgar raraate pa tamtamon tisov.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 I ighur loolo pa nughmariŋ tisov. Tauvene sei tau ighe iroron pani ve itaghon ŋgar tau iduduuŋ ila maata, ene pale Maaron loolo poia pani.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Onoon, vaaru poia tau isavia eez to itiŋa Maaron tavalupu ghiit tamin eemon ve luuma tooni izaa toit, ene Maaron ighuru ilam to yei Israela imin maata. Eez tawe, ene uraat to Yesu Krisi. I Tiina to iit tasov.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 — ausente —
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Uraat naol isov tau i ighamu izi taan sirivu to Yudea ve Yerusalem na, yei mbaŋooŋa nighit katini pa matamai. Tauta nivovotia saveeŋa, leso nipariaaŋ tamtamon to tighur ila tooni. Uraat tooni tawe, tauta imin puughu pa tamtamon atezi yavyav pani, ve tiravu izala ai pambarooŋ gha imaat.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Eemon mboŋ imin tol, ve Maaron ipaburigini pa mateegh. Tauta itotoi tauu ivot ighazooŋ ila tamtamon siriv matazi
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Saawe tau iburig pa mateegh, i ila ivot to eval mako. Yei mon, ta i ivot tsiei gha nighita. Ve yeŋa nilup ghei pa ghanghaniiŋ. Pasaa, Maaron isiigh ghei pataghaaŋ to nighita uraat tooni ve nipariaaŋ saveeŋa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ve ighur uraat payei to nivotia saveeŋ pa tamtamon tauvene: I ighur Yesu to igabiiz tamtamon tisov, ve ighur atuya pazi. Yes tau matazi yaryaare, ve yes mateegha paam.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Propet tisov tipariaaŋ saveeŋ tooni tighe tamtamon tisov tau tighur ila tooni na, ila i eeza, Maaron pale ireu sosor toozi ilale.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Petrus ivovotia Maaron aliiŋa pazi soone, ve Avuvu Patabuyaaŋ izilam gha izeev tamtamon tisov tau tiloŋlooŋ saveeŋ na.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 — ausente —
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Ra Petrus iburig ve isaav ighe: “Sei irau iŋgalsekin zeran tane pa ghamuuŋ yaa? Mako. Pa yes tigham Avuvu Patabuyaaŋ wa raraate imin iit.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Tauvene Petrus aavo iyaryaaŋ pazi ighe yes aat tigham yaa ila Yesu Krisi eeza. Tigham yaa le isov, ra tiŋguruut Petrus gha yesŋa tileep rig ta sewe.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.