1 Coríntios 11

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tauvene yam irau ataghon ghau pa ŋgar tsiau, imin yau nataghon Krisi pa ŋgar tooni.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Yau napait gham pa ŋgar tsiam tau saawe isov matamim iŋgalŋgal ghau, ve akis Maaron aliiŋa tau nasavia payam na ariaaŋ. Saveeŋ tana, yau naghamu ila to tamtamon siriv, ve anag nasakia ilat payam.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Ve aazne, naghe yam awatagh kat tauvene: Krisi, i imin daaba pa zitamoot tisov, ve zitamoot timin daaba pa azuwazŋa. Ve Maaron ta imin daaba pa Krisi.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Isaav ighe tamoot eta ipoon daaba pa gabua eta, ve isuŋ ma ivotia Maaron aliiŋa pa tamtamon imin propet, ene ipamayaŋin daaba tooni, ene Krisi.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Ve zilivaa tau tipoon dabazi mako, ve tisuŋ ma tivotia Maaron aliiŋa imin propet, ene yes tipamayaŋin daaba toozi, ene azuwazŋa.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Tauvene isaav ighe livaa eta ipakur ghi ve ipoon daaba mako, ene poia to tiin daaba. Leso maaya pa ŋgar tau i ighamu na ve ipuli. Ve isaav ighe livaa eta maaya pa tikot daaba raua izi, ma tiin daaba, ene i aat ipoon daaba.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Eemon zitamoot irau tipoon dabazi mako. Pasaa, yes tigham Maaron naagho, ve tileep to tipakur Maaron eeza pa tapiri ve poia tooni. Ve zilivaa tileep to tipakur azuwazŋa.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Aghita. Muuŋ geeg, tamoot ivot ila to livaa mako. Livaa ivot ila to tamoot.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 Ve Maaron igham ŋgar pa livaa ve ighur tamoot ne mako. I igham ŋgar pa tamoot, tauta ighur livaa to iuule.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Puughu tane ta yes zilivaa irau tipoon dabazi. Leso titotoi tauzi tighe yes tileep ila azuwazŋa sambazi, ve ŋgar toozi iduduuŋ ila yes aŋela matazi.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Eemon iit zilivaa ve zitamoot tau tapaak Tiina toit Krisi na, irau taleep leen leen mako. Pasaa, zitamoot ve zilivaa irau tivaule zi.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Agham ŋgar pa Adam gha Eva. Imin maata, livaa ivot ila to tamoot. Ve aazne, zitamoot tivotvot ila to zilivaa. Pasaa, zilivaa ta tipoop zi. Eemon Maaron ta imin puughu pa gabua isov.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Yam taumim irau agabiiz gabua tane. Isaav ighe alup gham pa suŋuuŋ, ve livaa eta ipoon daaba mako, ve isuŋ pa Maaron, ene iduduuŋ?
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 Saveeŋ tsiau tane, ene itaghon iit gabuaan paam. Isaav ighe ŋeer eta daaba raua tiina, ene taghita taghe ŋeer tana ipamayaŋin tauu.
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 Ve isaav ighe livaa eta daaba raua tiina, ene ighamu paghuuna ila tamtamon matazi ve tipakuru. Daaba raua tawe, ene Maaron igham pani, leso ipoon daaba.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Isaav ighe tamtamon eta izoor aliŋag tane, ene nasaav pani tauvene: Yei lemai ŋgar ite paam pa gabua tane mako. Ve yei mon mako. Lupuuŋ tisov to Maaron titaghon ŋgar eemon pa gabua tane.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Aiyo, naghe napaduduuŋ gham pa ŋgar tsiam siriv tau iduduuŋ mako. Irau napait gham mako. Pasaa, saawe tau alup gham pa suŋuuŋ, suŋuuŋ tsiam iuul gham mako. Ivavaghamun gham.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 Saveeŋ tau naghe nasavia payam imin maata, ene vene: Yau nalooŋ varumim tighe saawe tau alup gham pa ghanghaniiŋ ve suŋuuŋ na, yam avavalaghi gham ila ŋgun ŋgun, ve avavazorai gham pa savsaveeŋ. Ve naghe saveeŋ tane, ene aat onoon.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Ŋgar tsiam tau avavalaghi gham, ene poia mako. Eemon ŋgar tauvene aat ivot. Leso tawatagh: Sei ta Krisi tamtamon tooni ve ŋgar tooni iduduuŋ ila i maata.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Saawe tau alup gham pa suŋuuŋ, yam ataghon ghanghaniiŋ to Tiina toit ŋgara mako.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Pasaa, yam agham ŋgar pa zeetmimŋa ve asaŋan zi mako. Yam siriv matamim ghanghani, ve amuuŋ ala agham lemim gha aghan. Ve tamtamon tsiam siriv tighun tiina le tisaghat. Tauta zeetmimŋa siriv tau tilam murei na, lezi aniiŋ mako ve pitool zi.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 Mindai, irau aghan ve aghun izi taumim ruum tsiam mako? Ma aghe avelegh lupuuŋ to Maaron ve apamayaŋin zeetmimŋa siriv tau mbolaaŋa na? Pale nasaav mindai payam? Aghe napait gham pa ŋgar tsiam tana? Mako kat!
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 Saveeŋ tau naghamu ila to Tiina toit ve muuŋ nasavia payam, tauta aazne nayoli muul. Saveeŋ tauvene: Mboŋ tau Yudas ighur Yesu ila koiŋa nimazi, Yesu igham mberet,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 ve ipait Maaron pani. Ra iteeva ve isaav ighe: “Ene yau mizag. Yau aat napul taug ve namaat payam. Ŋgar tau naghamu ne, matamim kisini ve ataghoni, leso matamim iŋgal ghau.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Tighan le isov, ra itaghon ŋgar raraate pa rubruub vaen. Ighamu ve isaav pazi ighe: “Rubruub tane, ene siŋig tau pale imaliŋ ve ipariaaŋ saveeŋ mbuaaŋ to eez paaghu tau pale Maaron yesŋa tamtamon tooni tivalupu zi timin eemon. Saawe isov tau ighe yam aghun ila rubruub tane, ataghon ŋgar tau yau naghamu ne, leso matamim iŋgal ghau.”
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Saveeŋ tane, ŋgara tauvene: Saawe isov tau aghan mberet tana ve aghun ila rubruub vaen na, avotia mateegh to Tiina toit. Yam aat agham tauvene ila ila le irau muleeŋ tooni.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Tauvene tamtamon tau ighe ighan mberet ve ighun ila rubruub to Tiina toit, ve igham ŋgar tau iduduuŋ pa pasa ŋgara mako,
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Tauvene tamtamon aat tigabiiz poghania tauzi, o tighan mberet tana ve tighun ila rubruub.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Pasaa, mberet ve vaen, ene izaa to Tiina toit anooŋa. Tauvene ighe tamtamon eta ighilaal gabua tane mako, ve ighani ma ighunu imin gabua sorok, ene igham sosor. Tamtamon tauvene, Maaron pale ighur atuya pani.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Puughu tane ta tamtamon tsiam katini timomorooŋ ve tapirizi imbool. Ve siriv, timaat wa.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Ve imin ta tagabiiz tauun poi ve taghan pasa, kanaŋ Maaron irau ighur atuya tauvene pait mako.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Eemon isaav ighe i igabiiz ghiit ighe tagham sosor, ve ilos ghiit to ipaduduuŋ ghiit, ene poia. Mako pale takis ŋgar saghati toit, ve saawe to Mboŋ Murei, i ighur atuya pait, ve itiŋa eval tiina to taan talaleen.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Tauvene yam toŋvetaz tsiau, isaav ighe alup gham pa ghanghaniiŋ ve suŋuuŋ, na asaŋan zeetmimŋa le yam asov aghan raraate.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Ve ighe tamtamon eta pitool matini, ene poia to ighan pataghaaŋ izi ruum tooni. Le isov, o ila pa lupuuŋ tsiam. Leso saawe tau alup gham, agham sosor ila Maaron maata sov, ve i ighur atuya payam sov. Yau leg saveeŋ siriv ighengheen soone. Eemon irau nasavia aazne mako. Taug nalat peria, o nasavia.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.