Gênesis 37
Buki Tabu Beyabeyana (TTEO) vs VC
1 Yakobo tamana yanuwane bwaine Kenani koina imiyamiya iya tabe besiele koina imiyamiya.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Bwaite edeededene Yakobo yo natunao edeededeli. Yosepa igamegame ana bolime sebentin (17) sinana esana Litieli, iya sipi yo gouti igitegite-kalatagili kanakavao mekanakavao, siya Bila yo Silipa natuliyao. Siya tamana wainenao tupwaliyao. Yosepa kanakavao tawae naenaena sipaipaisowai italawasawasayan tamana koina.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Yakobo (esana labuina Isileli) imulolososi Yosepa koina kabo muli mena natunao meuloili kolili, kaiwena ana sauga tautaubala mena kabo sikabi mwa kana kwama malamalawena lelelelena yo nimana malamalawena ikona.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Saugana kanakavao sigitai tamali imulolososi Yosepa koina meuloili sikalomagigilan kabo nige sowasowana siwalo-bigabiga koina.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Yosepa kenona ikenoi yo saugana kanakavao ali wasa iwolegili kabo simunamunai lalakina.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Iwalo kolili iba, “Kenogu bwaite yakenoi kwabenalan.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Meuloila tano mena witi tabwagibwagili, mwa yau yagu bwagili itolo-dudulai na komiu ami bwagili sitolo-takikilagau yo yagu bwagili koina sipwalou.”
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Kanakavao siwalolau koina siwaloba, “Kowa yakato kuloinayagimai wa?” Yosepa kenona yo tabe ana walo kaiweli simunamunai lalakina.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Yo tabe kenona yaboyoi ikenoi yoi kabo iba, “Yagitai dabwelo, waikena yo utu ileben koliyau sipwalou.”
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Saugana tamana yo kanakavao ali wasa iwolegili kabo tamana iyokoi yo iwaloba, “Toisabo keno bwaite ukenoi? Kubatoko, sinam, kamkavao yo yau kani kapwalou koliwo?”
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Kanakavao sikalomagigilan na iyamo tamana inuwanuwatu Yosepa ana edeedede kaiweli.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Kabo kanakavao silau tamali ana sipi yo gouti sigitegite-kalatagili Sikemi koina.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Yakobo iwalo Yosepa koina, “Ukwataiyako, kamkavao siyaele Sikemi, sipi yo gouti sigitegite-kalatagili. Kulaoma na kani yayawasao kulau kolili.” Yosepa iwaloba, “Inamwanamwa.”
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Yo iwaloba, “Sauga bwaite kulau ugitaili kamkavao na ali sipi yo gouti, gubesi sinamwanamwa? Na kuvivilama yagu wasa.” Kabo ali kaba miya Ebiloni bubuna ilogabaen ilau Sikemi koina. Saugana Yosepa iyawatagili Sikemi koina,
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 tomo yabo Yosepa ilobai ule mena iloyaloya-keikeile kabo tomone ineli Yosepa koina iwalo iba, “Tawae kuloyaloyai?”
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Kainana iyamaisa iwaloba, “Kaukavao yaloyaloyaili. Sowasowana kuwalo-masala koliyau toisabo dedei koina sipi yo gouti sigitegite-kalatagili?”
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Tomone iwaloba, “Dedei bwaite silogabaenako na yabenalan siedeedede yakato silalau Dotani.” Mwa Yosepa kanakavao mulili mena ilau yo ilobaili Dotani koina.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Kabo sigitai kelamamalawe mena ilalaoma na siloina yakato kani sikoyamate.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Siboma siedeedede siba, “Wagitai kenowa tokenokenoili ilalaoma.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Kwalaoma takoyamate yo kwapina tagabaen gula yabo koina. Na kabo taba yakayakan sokasokali ule mena sikanyako, yo tabe tagitai tawae kani imayale kenonane koina.”
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Luben ali nuwatu ikatai mwa itonan yakato Yosepa ileboi kabo iwaloba, “Tabu tauunui.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Kwasinena tabu tayayadidi, sowana tagabaen bwaite gulane koina ule mena, tabu tayayakamkamna.” Iwalo besiele kaiwena nuwanuwana nimali mena ileboi yo iyawasa-yavivila tamana koina.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Saugana Yosepa ilaoma kanakavao kolili mwa kana kwamawa silolo.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 Kabo sikabi-kalatan yo sigabae-lobiyen gula kalona mena. Na gulane labwalabwana nige waila kalona mena.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Simiyasio yakato sikekan kabo sigitai Isimeli tubunao siya Midiya tomoliyao togimwala Giliyadi koina silaoma silalau Itipita. Ali kameli kolili olo kilaili sitaulili.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Yuda kanakavao kolili iwaloba, “Tawae kana namwanamwa tem kalakavane taunuyamate yo kwasinena tapei-wadam?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Kwalaoma tagimwala-yan togimwalane kolili na tabu taunuyamate kaiwena iya kwasinela tupwana.” Kanakavao ana nuwatu sikawa-namwanamwa-yan.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Saugana togimwalane silalaoma Yosepa kanakavao sitabeisin gula mena yo sigimwalayan kolili siliba tuwenti (20) kaiwena, kabo Yosepa sikalai yo silawan Itipita.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Saugana Luben ivivila ilau gula mena yo igitai Yosepa nigele nuwana inae yo kana kwama iigali.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Kabo ivivila kanakavao kolili iwaloba, “Gamewa bwaine koina nigele na yau kani tawae yawawalowen tamala koina?”
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Kabo Yosepa kana kwama sikalai gouti yabo siunuyamate yo kwasinena koina kwamane siyalakwa.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Kwama bwaite kwasikwasinena sikalai yo silawan tamali koina siwaloba, “Bwaite kwamane kalobai, ukilala, natum kana kwama o nigele?” Yosepa kana kwama siyakenayan tamali koina|src="co00710b.tif" size="col" copy="DCC" ref="37:31-32"
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Ikilala kabo iwaloba, “Bwaitete natugu kana kwama. Nuwana yakayakan sokasokali sikanyako. Walo yawasosi Yosepa siigali-gwalagwalai-yako.”
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Kabo Yakobo kana kwama iigalili nuwanae kaiwena, kwauya kwamana kolili ilolikwa yo ivalavalam natuna kaiwena sauga imamalawe.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Natunao tatao yo sinesineo meuloili silaoma yakato nuwana sikoi na isikote mwa iwaloba, “Nigele, kani meyagu valam kanasiga yalobi salai mena natugu koina.” Yo tamana ivalam natuna sabina.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Na Itipita koina siya togimwalane Yosepa sigimwalayan Potipa koina, iya kin Pelo ana togite-kalatan yabo yo tokaleya ali taubala.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.