Gênesis 37
Buki Tabu Beyabeyana (TTEO) vs NTLH
1 Yakobo tamana yanuwane bwaine Kenani koina imiyamiya iya tabe besiele koina imiyamiya.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Bwaite edeededene Yakobo yo natunao edeededeli. Yosepa igamegame ana bolime sebentin (17) sinana esana Litieli, iya sipi yo gouti igitegite-kalatagili kanakavao mekanakavao, siya Bila yo Silipa natuliyao. Siya tamana wainenao tupwaliyao. Yosepa kanakavao tawae naenaena sipaipaisowai italawasawasayan tamana koina.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Yakobo (esana labuina Isileli) imulolososi Yosepa koina kabo muli mena natunao meuloili kolili, kaiwena ana sauga tautaubala mena kabo sikabi mwa kana kwama malamalawena lelelelena yo nimana malamalawena ikona.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Saugana kanakavao sigitai tamali imulolososi Yosepa koina meuloili sikalomagigilan kabo nige sowasowana siwalo-bigabiga koina.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Yosepa kenona ikenoi yo saugana kanakavao ali wasa iwolegili kabo simunamunai lalakina.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Iwalo kolili iba, “Kenogu bwaite yakenoi kwabenalan.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Meuloila tano mena witi tabwagibwagili, mwa yau yagu bwagili itolo-dudulai na komiu ami bwagili sitolo-takikilagau yo yagu bwagili koina sipwalou.”
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Kanakavao siwalolau koina siwaloba, “Kowa yakato kuloinayagimai wa?” Yosepa kenona yo tabe ana walo kaiweli simunamunai lalakina.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Yo tabe kenona yaboyoi ikenoi yoi kabo iba, “Yagitai dabwelo, waikena yo utu ileben koliyau sipwalou.”
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Saugana tamana yo kanakavao ali wasa iwolegili kabo tamana iyokoi yo iwaloba, “Toisabo keno bwaite ukenoi? Kubatoko, sinam, kamkavao yo yau kani kapwalou koliwo?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Kanakavao sikalomagigilan na iyamo tamana inuwanuwatu Yosepa ana edeedede kaiweli.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Kabo kanakavao silau tamali ana sipi yo gouti sigitegite-kalatagili Sikemi koina.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 Yakobo iwalo Yosepa koina, “Ukwataiyako, kamkavao siyaele Sikemi, sipi yo gouti sigitegite-kalatagili. Kulaoma na kani yayawasao kulau kolili.” Yosepa iwaloba, “Inamwanamwa.”
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Yo iwaloba, “Sauga bwaite kulau ugitaili kamkavao na ali sipi yo gouti, gubesi sinamwanamwa? Na kuvivilama yagu wasa.” Kabo ali kaba miya Ebiloni bubuna ilogabaen ilau Sikemi koina. Saugana Yosepa iyawatagili Sikemi koina,
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 tomo yabo Yosepa ilobai ule mena iloyaloya-keikeile kabo tomone ineli Yosepa koina iwalo iba, “Tawae kuloyaloyai?”
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Kainana iyamaisa iwaloba, “Kaukavao yaloyaloyaili. Sowasowana kuwalo-masala koliyau toisabo dedei koina sipi yo gouti sigitegite-kalatagili?”
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Tomone iwaloba, “Dedei bwaite silogabaenako na yabenalan siedeedede yakato silalau Dotani.” Mwa Yosepa kanakavao mulili mena ilau yo ilobaili Dotani koina.
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Kabo sigitai kelamamalawe mena ilalaoma na siloina yakato kani sikoyamate.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Siboma siedeedede siba, “Wagitai kenowa tokenokenoili ilalaoma.
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Kwalaoma takoyamate yo kwapina tagabaen gula yabo koina. Na kabo taba yakayakan sokasokali ule mena sikanyako, yo tabe tagitai tawae kani imayale kenonane koina.”
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Luben ali nuwatu ikatai mwa itonan yakato Yosepa ileboi kabo iwaloba, “Tabu tauunui.
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Kwasinena tabu tayayadidi, sowana tagabaen bwaite gulane koina ule mena, tabu tayayakamkamna.” Iwalo besiele kaiwena nuwanuwana nimali mena ileboi yo iyawasa-yavivila tamana koina.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Saugana Yosepa ilaoma kanakavao kolili mwa kana kwamawa silolo.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Kabo sikabi-kalatan yo sigabae-lobiyen gula kalona mena. Na gulane labwalabwana nige waila kalona mena.
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Simiyasio yakato sikekan kabo sigitai Isimeli tubunao siya Midiya tomoliyao togimwala Giliyadi koina silaoma silalau Itipita. Ali kameli kolili olo kilaili sitaulili.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Yuda kanakavao kolili iwaloba, “Tawae kana namwanamwa tem kalakavane taunuyamate yo kwasinena tapei-wadam?
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Kwalaoma tagimwala-yan togimwalane kolili na tabu taunuyamate kaiwena iya kwasinela tupwana.” Kanakavao ana nuwatu sikawa-namwanamwa-yan.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Saugana togimwalane silalaoma Yosepa kanakavao sitabeisin gula mena yo sigimwalayan kolili siliba tuwenti (20) kaiwena, kabo Yosepa sikalai yo silawan Itipita.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Saugana Luben ivivila ilau gula mena yo igitai Yosepa nigele nuwana inae yo kana kwama iigali.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Kabo ivivila kanakavao kolili iwaloba, “Gamewa bwaine koina nigele na yau kani tawae yawawalowen tamala koina?”
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Kabo Yosepa kana kwama sikalai gouti yabo siunuyamate yo kwasinena koina kwamane siyalakwa.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Kwama bwaite kwasikwasinena sikalai yo silawan tamali koina siwaloba, “Bwaite kwamane kalobai, ukilala, natum kana kwama o nigele?” Yosepa kana kwama siyakenayan tamali koina|src="co00710b.tif" size="col" copy="DCC" ref="37:31-32"
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Ikilala kabo iwaloba, “Bwaitete natugu kana kwama. Nuwana yakayakan sokasokali sikanyako. Walo yawasosi Yosepa siigali-gwalagwalai-yako.”
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Kabo Yakobo kana kwama iigalili nuwanae kaiwena, kwauya kwamana kolili ilolikwa yo ivalavalam natuna kaiwena sauga imamalawe.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Natunao tatao yo sinesineo meuloili silaoma yakato nuwana sikoi na isikote mwa iwaloba, “Nigele, kani meyagu valam kanasiga yalobi salai mena natugu koina.” Yo tamana ivalam natuna sabina.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Na Itipita koina siya togimwalane Yosepa sigimwalayan Potipa koina, iya kin Pelo ana togite-kalatan yabo yo tokaleya ali taubala.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.