Hebreus 2
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NAA
1 Adama o ndolo na̱ tsu ciga tsu ꞌyuwan tsu da̱shi yuwain ugbozu tsu kuruyi amayun a na o roco ntsu. Na̱ tsu yuwan ne tsa̱a̱ puwa̱a̱n shi.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 O roco ta̱ a na ikakaꞌa i na A̱sula̱ a cayi nlingata ma̱ A̱sula̱ a ca nkaya n tsu amayun a ɗa. Waru za na biti kuru niyi shi, ko za na ꞌyuwan niyi u ta̱ ushi a̱tsuma̱lima̱ a na a ntsayi ili i na u yuwain.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Nye i ɗa yaa zuwa tsu tsu da̱na̱i a majiyan tsu ta laꞌa na̱ tsu ꞌyuwan a̱ ushi iwawi† i gbain i nda? Zagbain ɗa fara yuwain adanshi e iwawi i nda na aciya̱yi, reve aza a na a uwwa niyi o roco tsu amayun a ɗa.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 A̱sula̱ na aciya̱yi u roco ta̱ a na ikaka ya̱ yi amayun a ɗa, ana u yuwain linga va asalama ni iroci yu ucira icuꞌun icuꞌun. Waru u ca ta̱ Ruhu va Akiza a za suru na u ɗangwai.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 A̱sula̱ a ɗangwa nlingata ma̱ yi n yuwan tsugono tsu uvaɗi u saꞌavu u na u ri lo a̱ ta̱wa̱ shi, a̱yi ɗa ili i na tsaa yuwusan adanshi a̱ yi.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Ununa a ɗanai a̱tsuma̱ Adanshi a̱ A̱sula̱ uba̱ta̱ u ro,
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 A mantsa ma waꞌa vu zuwa ta̱ ucira wa̱ yi
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Reve vu zuwa yi u yuwan tsugono tsi ili biti.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Ili i na tsee inda a̱yi ɗa Yesu, za na a mantsa waꞌa ucira wa̱ yi u shi u rawa za vu nlingata ma̱ A̱sula̱ shi. Agba gogo a katala yi ta̱ ookokolo nu ucira na̱ tsugbain, adama a na u sowoi a̱tsuma̱lima̱ o ukwa̱ o una̱ u tsu. Amayun adama e isaꞌani ya̱ A̱sula̱ i ɗa, Yesu kuwa̱i o una̱ wa̱ koyan ɗa o uvaɗi.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 A̱sula̱ a ɗa a yuwain ili biti, waru ili biti adama a na a ca yi tsugbain tsa ɗa. U ciga ta̱ muwun na̱ a̱bunda̱ a uwa uba̱ta̱ u tsugbain tsa̱ yi. Adama o ndolo a ɗa u zuwai Yesu sowoi a̱tsuma̱lima̱, ne ɗa u zuwai Yesu ntsayi tsa̱ra̱ u roco ama ure wi iwawi.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Adama o ndolo, Yesu na aza a na wa̱a̱ ka̱mba̱tosu aza a akiza a̱ ta̱ na̱ Dada ta̱. A̱yi ɗa i zuwai Yesu ri o wono u na wee ɗe le azawawaꞌa a̱ yi shi.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 U damma ta̱ A̱sula̱,
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Waru u damma ta̱,
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Ama a̱ A̱sula̱ ama a ɗa na̱ lipu na̱ mpasa, adama a nda Yesu na aciya̱yi wo oꞌwo ta̱ una̱ta̱ ne ele. U yuwan ta̱ ne adama a na nu ukwa̱ wa̱ yi u to kototo Mekerenkesu, za na ri nu ucira wu ukwa̱.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Ne ɗa u ba̱ɗa̱i aza a na a̱ shi agbashi o wovon wu ukwa̱ a wuma u le suru suru.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Suru ntsu tsu reve ta̱ a na Yesu ta̱wa̱ ta̱ adama u kamba mmaci ma Ibrahim, amma u kamba nlingata ma̱ A̱sula̱ shi.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Adama o ndolo a ɗa A̱sula̱ a zuwai Yesu u rotso ama a̱ yi suru suru, adama wo oꞌwo aabara a nan ganu lo za na oo rocosu isaꞌani, za na A̱sula̱ a cayi okolo suru suru. Ne ɗa waa gura ca A̱sula̱ kucci adama A̱sula̱ a yuwaan ama gafura vu unusu u le.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 A̱yi na aciya̱yi u sowo ta̱ a̱tsuma̱lima̱, waru Mekerenkesu ma yuwan ta̱ mpolo n na waa zuwa yi u nusan. Adama o ndolo gogo u ta gura kamba aza a na Mekerenkesu ma̱ ri o mpolo u zuwa le a yuwan unusu.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.