Atos 27
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARC
1 Ana mantsa ma na tsa̱a̱ ka̱ra̱ a̱ tyo Italiya yuwain, a̱vu a zuwa Bulu na akapi a ama a na a̱ da̱na̱i o uꞌwa wa ali e ekere a yali ya̱ a̱soja i na a̱ tsu ɗe Juliyo tsa̱ra̱ u ka̱lyuwa̱ le. U da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ a azagbain a̱ a̱soja a na a̱ tsu ɗe A̱soja a Kaisa Mogono.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Arista da̱na̱ ta̱ fo oɓolo na̱ a̱tsu. A̱yi vuma lyuci va Tasalonika ɗa upasu wi iɗa ya Makidoniya. Tsu uwa ta̱ wantsun u na wu uta̱i Adaramiti. Ama a na a̱ luwusa̱ wantsuꞌun a̱ shi ta̱ a yuwan majiyan ma na e isawan a̱ mulyuci n na n ri a̱ ngeꞌen m mala mi iɗa ya Asiya.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ana usana u tawai, reve tsu uwa a̱tsuma̱ e iɗa ya Sida. Juliyo zagbain va̱ a̱soja u yuwusaan ta̱ Bulu isaꞌani lon. Hali u lyawusa yi u ka̱lyuwusa̱ nꞌutsa̱ ma̱ yi, tsa̱ra̱ a ca yi ili i na u cigai suru.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ana tsu lyawai lyuci va Sida a̱vu upepu u purusa̱ tsu, a̱vu tsu ka̱ra̱ a̱ tyo zuzu ni iɗa i memere ma̱ mini ma̱ Kuburu, tsa̱ra̱ tsi ivuwan nu upepuꞌu.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Reve tsu ka̱ra̱ a̱ tyo uyagi a̱ mɓa̱nga̱ ma Kilikiya na̱ Bamafiliya, hali tsu rawa a̱ lyuci va Mira e iɗa ya Likiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ɗaɗa yaliꞌi u tsura̱i wantsun u na wu uta̱i diga a̱ lyuci va Iskandariya waru u da̱na̱ ta̱ a̱ tyo Italiya. Adama o ndolo a ɗa u zuwa ntsu, tsu uwai a wantsuꞌun.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tsu yuwan ta̱ mmalu ma̱ a̱tsuma̱lima̱ mu upepu ni ikeɗu i mala rana kpara. Ana tsu yuwain a̱tsuma̱lima̱ lon, reve tsu rawa zuzu na̱ lyuci va Kinida. A̱vu upepu u putsaa tsu a na tsa̱a̱ ka̱ra̱ elime. Ɗaɗa tsu ka̱nda̱ruwa̱i a̱ tyo e iɗa i memere ma̱ mini ma Karita zuzu nu uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Salamani, upasu u na Karita ee geshee tsu upepuꞌu.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ne ɗa tsu yuwain mmalu na̱ a̱tsuma̱lima̱ hali tsu rawa a wisawatan u wantsun u na a̱ tsu ɗe Uba̱ta̱ u Saꞌani u Wivuwun, zuzu na̱ lyuci va Lasiya.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tse ene ta̱ lyushi yuwan ta̱ zuzu, waru uluwu u wantsuꞌun u to oꞌwo na̱ meleshe lon. Amayun urana wa̱ A̱buki u Mayan ma Gafura mo Unusu† ma̱ ka̱ra̱ ta̱.
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 A̱vu Bulu yuwan adanshi na azagbain adama a mantsa ma mmaluꞌu. Reve u damma, “Azagbain, n ta yuwusan majiyan na̱ tsu lyuwa elime na̱ mmalu n nda tsu ta uwa a̱tsuma̱lima̱ lon. Tsu ta gaꞌan ni iwuya i na ya̱a̱ lungusa̱ wantsuꞌun. Tsu ta̱ waru o oco itana i na i ri a wantsuꞌun a̱ mini. Ama a ta uwwa usa̱n lon, waru wuma u tsu u ta̱ da̱na̱ e ekere e iwuya.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Yali† ya̱ a̱za̱ o uꞌwa wa aliꞌi gba u usu adanshi a̱ Bulu shi, a̱vu u usu adanshi a zagbain vu uluwusa̱ u wantsuꞌun na̱ za wantsuꞌun.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Ana wo oꞌwoi Uba̱ta̱ u Saꞌani u Wivuwun u tu ukpa̱tuꞌu lon, wa̱a̱ da̱na̱ ulobonu lyushi koto wantsun u le lo shi. Reve ozo o ro e le a damma a lyuwa elime na̱ mmalu, tsa̱ra̱ a rawa a̱ lyuci va Finikiya, adama lyushi cina le ɗe. Finikiya wisawatan u wantsun u saꞌani u ɗa a Karita,† za na a̱ ka̱lyuwusa̱ ugana a̱ tyo a̱livu nu uyagi a̱ tyo a̱livu.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ana upepu u saꞌani u farai e keɓushe diga uyagi, reve a̱za̱ o uluwu u wantsuꞌun a yuwan majiyan a mantsa ma saꞌani ma ɗa a yuwain mmalu cine o foɓoi. A̱vu o foɗo rumu na a tsu vari a̱ mini tsa̱ra̱ wi isawaton wantsun, reve a̱ kuru a̱ ngeꞌen m mala a̱ tyo a̱ ngeꞌen mi iɗa ya Karita.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Amma a̱vu a̱ba̱jini o upepu u na a̱ tsu ɗe “Upepu wu Ugana na Asana” u keɓe tsu a̱ tyo e memere ma̱ mini.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Reve upepuꞌu u faba wantsun u tsu, hali tsu kuɗa̱ a wala a̱ tyo uba̱ta̱ u na tsu cigai. A̱vu tsu lyawa upepuꞌu u pura̱ wantsuꞌun.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 A̱vu tsu kuru na̱ ngeꞌen mi iɗa i memere ma̱ mini ma Kawuda e eɓele a na upepu waa damaton tsu shi. Tsu yuwan ta̱ ukadu u na tsaa wawa wantsun u keꞌen adama u la̱nga̱ wan. A̱vu tsu nla̱ yi a wantsun u gbain.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ana tsu ronoi wantsun u keꞌen, tsu ta̱wa̱to niyi uba̱ta̱ wu zagbaiꞌin, a̱vu aza a wantsuꞌun a̱ nla̱ wantsun u gbaiꞌin na amunga a̱ka̱nda̱ruwa̱, tsa̱ra̱ wo oꞌwo uɓolu. A̱vu a̱ cipa̱to aapalutsu a wantsuꞌun adama u ka̱ra̱ ben, tsa̱ra̱ u gama ma̱bula̱ ma Siriti wan.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ana usana u tawai, a yuwan ta̱ upepu wu ucira, hali a varishi itana a mala.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ana usana u tawisai, reve a̱za̱ o uluwu u wantsun a varishi itana i wantsuꞌun ne ekere e le.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ne ɗa upepuꞌu u damatosun ntsu, agba u jebe shi, hali rana a̱bunda̱. Upepuꞌu u pala ta̱ urana ni italyoꞌo, hali tsu tawa okolo a na tsaa laꞌa.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ne ɗa tsu da̱na̱i babu za na lyuwai ilyalya. A̱ tyo ɗe ɗaɗa Bulu ɗeyi ama a wantsuꞌun, reve u damma le, “Ama a nda, nni i shi yu uwwa mu a na tsu lyawa Uba̱ta̱ u Saꞌani u Wivuwun shi. Ni i shi i yuwan ne, tsu shi a̱ tsura̱ antsu a nda shi, waru ko ili i ta̱ i tsu tsu shi a lamba shi.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Amma gogo i gbama okolo, ko za pa na wa̱a̱ kuwa̱ shi, amma tsu ciga tsu ꞌyuwan wantsuꞌun u ta liɓa a̱ mini.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 I reve a̱mu vuma vu uꞌwa wa̱ A̱sula̱ u ɗa, waru n tsu yuwaan yi ta̱ a̱ga̱nda̱. Na ayin o yon, A̱sula̱ a̱ lyungu ta̱ malingata ma̱ yi a̱ tyo ya̱ꞌa̱ va̱.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Malingataꞌa wi isawan ta̱ a̱ ngeꞌen n va̱, reve u damma, ‘Bulu she vu uwwa wovon wan! Vu te isawan a̱ ma̱ka̱ka̱n mo mogono ma gbain Kaisa. Waru adama a̱ wu a ɗa A̱sula̱ ni isaꞌani ya̱ yi waa wawa ama a na a̱ ri a mmalu oɓolo na̱ a̱vu.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Adama o ndolo i gbama asuvu! N ca ta̱ okolo e ekere a̱ A̱sula̱, ne ɗa woo oꞌwo.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ko na wo oꞌwoi, upepu u to oco tsu e iɗa i memere ma̱ mini waru wantsun u tsu u ta liɓa.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Tsu yuwan ta̱ rana kupa na̱ a̱za̱ a̱ na̱shi upepuꞌu e keɓushe wantsuꞌun a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ u nda nu uba̱ta̱ u ndeɗe o uyagi u malaꞌa e iɗa ya Italiya. Amma a̱ tyo e memere ma ayin o urana wa kupa na̱ a̱za̱ a̱ na̱shi, ɗaɗa a̱za̱ o uluwu u wantsuꞌun e revei a na tsu rawai zuzu ni iɗa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ɗaɗa o rito, reve a cina a̱ruꞌun a̱ miniꞌi udasuwu ukpaku nu ushin (120). Ana a̱ ka̱ra̱i keꞌen, reve o ritowiso a̱vu a cina a̱ruꞌun a̱ miniꞌi udasuwu kupakucci.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 A̱vu a fara a uwwusa wovon u na upepu wee keɓe tsu a̱ tyo uba̱ta̱ wa atali e iɗaꞌa. Ɗaɗa a variyi irumu yu ume i na̱shi o ucina̱ u wantsuꞌun, tsa̱ra̱ u putsaa wantsuꞌun na̱ mmalu. Reve e teme a yuwusan avasa a patishi A̱sula̱ usana u tawa le gbaga.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Reve a̱za̱ o uluwu u wantsuꞌun a̱ shi a ciga a lyawa wantsuꞌun. A̱vu a tara mawantsun, reve a zuwa a̱ mini vadamma a ta vari rumu vu ume elime a wantsuꞌun tsa̱ra̱ a̱ pusa̱a̱n a̱za̱ e le ugbozu.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Reve Bulu damma yali na̱ a̱soja, “Nna̱ ama a nda e isawan a̱tsuma̱ a wantsun u nda shi, babu ununa yaa yuwan i laꞌa.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ana a uwwai ne, reve a̱sojaꞌa a pupaɗa amunga a mawantsuꞌun, a̱vu a lyawa yi pe a̱ mini.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Usana azama matawa, a̱vu Bulu pati le a lyuwa ilyalya, adansa, “A̱za̱ a̱ va̱, tsu yuwan ta̱ rana kupa na̱ a̱za̱ a̱ na̱shi a na tsu yuwain mmalu ma̱ a̱tsuma̱lima̱ a̱ mini, agba tsu lyuwai ili i ro shi.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Adama o ndolo n ta patishi ɗu i lyuwa ilyalya adama a lafiya ɗu, ana wo oꞌwoi ko vuma ta̱ a̱tsuma̱ a̱ ɗu aa lamba a̱nji a̱ ta̱ a aaci a̱ yi shi.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ana u dammai ne, a̱vu u tara opopofu, a̱vu u yuwaan A̱sula̱ ma̱za̱nga̱, reve wu bubusa yi, a̱vu u tama. Ne ɗa u yuwain a̱ ma̱ka̱ka̱n me le suru.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 A̱vu suru nle a̱ da̱shi ugbamu wa asuvu, reve ele fo a lyuwa ilyalya.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 A̱bunda̱ a̱ tsu na tsu da̱na̱i pe a̱tsuma̱ a wantsuꞌun gba a̱tsu ɗa tsu da̱na̱i ama ukpakure na̱ kupocindere na̱ a̱za̱ a̱ ta̱li (276).
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ana a lyuwa a̱ cuwa̱in, reve o oco ishina ya̱ a̱bunda̱ tsa̱ra̱ a̱ sa̱da̱ ume u wantsuꞌun.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ana usana u tawai, a̱za̱ o uluwu u wantsuꞌun a gura reve e iɗa i na a̱ ri shi. Amma e ene ta̱ oboguzu o ro a na a̱ ri na̱ wuyun. Reve a yuwan majiyan ma na a̱a̱ luwa̱ wantsuꞌun a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u wuyuꞌun.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 A̱vu a pupaɗa amunga a na a̱ tsu nla̱a̱ irumu yu ume, reve a lyawa le pe a malaꞌa. A̱vu a̱ ba̱ɗa̱ amunga a na a̱ nla̱i aaci o uwalata u wantsuꞌun fo a mantsa ma̱ ta̱. Reve a̱ ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱sa̱sa̱n aapalutsu a wantsuꞌun ununa waa zuwa upepu u keɓe wantsuꞌun a̱ tyo elime hali a rawa a̱ ngeꞌen m mala.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Agba wantsuꞌun u rawa e iɗa shi, a̱vu tsu rawa uba̱ta̱ u na mini ma palai wuyun, reve wantsuꞌun u uwa a̱ wuyuꞌun hali u kuɗa̱ a̱ zungwa̱. A̱vu wantsuꞌun u ka̱ra̱ o moɓoso na̱ a̱ca̱pa̱ adama o upepu ni ikeɗu i mala. Wantsun wu ɓosoi|src="Acts_27_39.tif" size="span" loc="Acts 27:41" ref="Ajy. 27:41"
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 A̱vu a̱sojaꞌa a̱ shi a ciga o una a̱za̱ o uꞌwa wa ali, tsa̱ra̱ a yuwan uda̱su a suma wan.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Amma ana wo oꞌwoi yaliꞌi u ciga ta̱ u wawa Bulu, reve u putsaa le. A̱vu u damma le aza a na a gurai uda̱su a̱ da̱sa̱ a̱ tyo e eɓele a mala.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Akapi gba shi a kumba a akpata, ko a kumba akpata o ukosu u wantsun u na wu ɓosoi. Ne ɗa a yuwain hali suru nle a rawai a̱ ngeꞌen m malaꞌa gbaga.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.