Lucas 1

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hua gaꞌi̱ ni tsínj gahuin ruhua ga̱run rian yanj xiꞌí si da̱j gahuin scanij néꞌ.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Ni̱ garun ni sij nuguanꞌ daj da̱j rúnꞌ digyán ni tsínj guiniꞌi daranꞌ si guiꞌyaj Jesús asi̱j sini ya̱n. Ni̱ gaꞌmi ni síꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni ngüi̱, guiꞌyaj Jesús. Ni̱ gunun ni únj nuguanꞌ digyán ni tsínj daj.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Hué dan ni̱ ganꞌanj xa̱caj sa̱ꞌ manꞌānj cuenta xiꞌí daranꞌ si gahuin asi̱j gaxi̱ꞌi si-nu̱guanꞌ Jesús. Ni̱ gani ruhuāj sisi̱ duguꞌna̱j huin ga̱rūnj ꞌngo̱ yanj ga̱ya re̱ꞌ huín re̱ꞌ Teófilo, tsínj sa̱ꞌ ni̱nꞌ ruhua. Ni̱ huin ruhuāj na̱taꞌ ni̱ca yyāj daꞌ go̱ꞌngo ni nuguanꞌ xiꞌí daranꞌ ni nuguanꞌ gahuin daj.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ngaa ni̱ ga̱ꞌue ga̱huin yya ruhuá re̱ꞌ sisi̱ xa̱ngaꞌ nuguanꞌ digyán ni sij rián re̱ꞌ.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Ni̱ ngaa gane rey Herodes estado Judea, ni̱ nne ꞌngo̱ chrej gu̱ꞌnaj Zacarías. Ni̱ nicoꞌ sij xiꞌninꞌ gu̱ꞌnaj Abías. Ni̱ nica̱ sij gu̱ꞌnaj Elisabet huin unj daꞌni̱ siꞌni̱ chrej Aarón gane síꞌ asi̱j ná.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ni̱ hua ni̱ca niman nu̱ngüej nica̱ tsínj daj rian Yanꞌanj. Ni̱ dagahuin sa̱ꞌ nu̱ngüej nica̱ sij daranꞌ sun aꞌninꞌ Señor rian néꞌ. Ni̱ nitaj gaquinꞌ daꞌui nu̱ngüej sij mánj.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Sani̱ nitaj daꞌníj nu̱ngüej sij si yatin Elisabet. Ni̱ achij nu̱ngüej sij nej.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Ni̱ ngaa natúj xiꞌninꞌ nicoꞌ Zacarías guiꞌyaj sun ni sij rian Yanꞌanj,
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 ni̱ hua ꞌngo̱ güi guiriꞌ níꞌyanj Zacarías gatúj síꞌ chruhua si-nuhui Yanꞌanj gutinꞌ síꞌ siquíj ga̱ca-áꞌ. Daj si daꞌngaꞌ daj hua ducuánj nicaj ni sij.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ni̱ da hua gue̱ aca siquíj daj, ni̱ achínj jniꞌyaj daranꞌ ni ngüi̱ rian Yanꞌanj mán ne̱ꞌ xe̱ꞌ.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Ngaa ni̱ gurugüiꞌ ꞌngo̱ ángel ꞌna̱ꞌ rian Señor rian Zacarías. Ni̱ niquinꞌ ángel daj ne̱ꞌ raꞌa sa̱ꞌ nna aca siquíj.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ni̱ ngaa guiniꞌi Zacarías ángel daj, ni̱ ganꞌanj ruhua sij. Ni̱ ducu guxuꞌuiꞌ sij nej.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Sani̱ gataj ángel:
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Ni̱ ga̱huin nia̱ꞌ ruhua manꞌán re̱ꞌ. Ni̱ ngaa ga̱ꞌnga lij daj, ni̱ ga̱huin nia̱ꞌ ruhua nico ni ngüi̱.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Ni̱ ga̱huin achij daꞌníj re̱ꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ si̱ goꞌo sij vino nga̱ nnee xunaj mánj. Ni̱ asi̱j nu̱n sij riqui nni sij, ni̱ ga̱ꞌnaꞌ Espíritu Santo rian sij.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ni̱ ga̱nani ruhua nico ni tsínj israelita xiꞌí si-ga̱quinꞌ ni sij. Ni̱ na̱nicoꞌ ni sij Danꞌanj ni sij, gui̱ꞌyaj daꞌníj re̱ꞌ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Hua sini daꞌníj re̱ꞌ táj dian sini ya̱n ga̱ꞌmi sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni ngüi̱. Ni̱ da ru̱cu ga̱ꞌnaꞌ manꞌan Señor. Ni̱ da̱j rúnꞌ hua nucuaj si-nu̱guanꞌ tsínj gu̱ꞌnaj Elías asi̱j ná, ni̱ daꞌngaꞌ daj ga̱ꞌmi daꞌníj re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj na̱ꞌmi ru̱huaꞌ yún ni ngüi̱ nga̱ ni daꞌníj ni síꞌ, gui̱ꞌyaj sij. Ni̱ ga̱huin chru̱n ni ngüi̱ nunun. Ni̱ ga̱che ni síꞌ si-chrej ni ngüi̱ hua ni̱ca niman rian Yanꞌanj, gui̱ꞌyaj sij nej. Ni̱ hué ducuánj daj gui̱ꞌyaj xugüi sij rian ni ngüi̱ sisi̱ na̱huin raꞌa ni sij manꞌan Señor. ―Daj gataj ángel gunun Zacarías.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj Zacarías ángel. Ni̱ gataj sij:
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ngaa ni̱ gataj ángel daj:
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Yya̱j ni̱ ri̱an nun gu̱xuman ruhuá re̱ꞌ nuguanꞌ gaꞌmī rián re̱ꞌ, ni̱ ga̱huín re̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj si̱ gaꞌue ga̱ꞌmi da ga̱ꞌnga lij daj. Ni̱ ga̱huin yya da̱j rúnꞌ gatā gunún re̱ꞌ güi gani Yanꞌanj. ―Daj gataj ángel gunun Zacarías.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Da hua gue̱ da ni̱ mán ni ngüi̱ xe̱ꞌ anaꞌuij ni sij si ga̱hui Zacarías chruhua nuhui. Ni̱ nachínj snanꞌanj ni sij manꞌan dugüiꞌ ni sij u̱n sin huin, ni̱ gahuin ran síꞌ ga̱hui síꞌ chruhua nuhui daj.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Ngaa ni̱ ngaa gahui sij xe̱ꞌ, ni̱ naꞌue ga̱ꞌmi sij nga̱ ni ngüi̱ mánj. Ngaa ni̱ xacaj ni ngüi̱ cuenta sisi̱ gurugüiꞌ ꞌngo̱ rasu̱n guiniꞌi sij chruhua nuhui, guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ maan si digyán raꞌa yu̱n sij si naꞌue ga̱ꞌmi sij.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Ngaa gachin güi guiꞌyaj sun Zacarías rian Yanꞌanj chruhua nuhui, ni̱ guina̱nꞌ sij ducuá sij.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Ngaa síj ni̱ guiriꞌ nica̱ sij Elisabet ꞌngo̱ lij. Ni̱ u̱nꞌunꞌ yahui̱ nun gahui unj ducuá unj.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Ni̱ gataj unj gunun manꞌan unj: “Ni̱ guiꞌyaj Yanꞌanj ꞌngo̱ sinduj riānj. Ni̱ güi yya̱j ni̱ si̱ guiriꞌīj si-na̱ꞌāj rian ni ngüi̱ ga̱ mánj.” Daj gani ruhua manꞌan unj.
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Ngaa guisíj hua̱tanꞌ yahui̱ gunu̱n riqui Elisabet, ni̱ gaꞌníj Yanꞌanj ángel gu̱ꞌnaj Gabriel ganꞌanj síꞌ ꞌngo̱ xumanꞌ gu̱ꞌnaj Nazaret ngaj rian estado Galilea.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ni̱ guisíj ángel daj rian nne ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na ya̱n gu̱ꞌnaj-áꞌ María. Ni̱ hua guisíj gahuin yya xa̱caj ꞌngo̱ tsínj gu̱ꞌnaj José manꞌan únꞌ. Ni̱ huin síꞌ daꞌníj daꞌni̱ siꞌni̱ rey David.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Ngaa ni̱ gatúj ángel daj rian nne únꞌ. Ni̱ gataj sij:
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Sani̱ ngaa guiniꞌi unj ángel, ni̱ gani hui̱j ruhua unj xiꞌí nuguanꞌ gaꞌmi síꞌ. Ni̱ nachínj snanꞌanj unj manꞌan unj u̱n sin huin ruhuaj gata nuguanꞌ daj únj.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ngaa ni̱ gataj ángel:
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Yya̱j ni̱ gui̱riꞌ re̱ꞌ ꞌngo̱ lij gu̱nun riquí re̱ꞌ. Ni̱ ga̱ꞌnga ꞌngo̱ lij snoꞌo rián re̱ꞌ. Ni̱ du̱guꞌnaj re̱ꞌ lij daj Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ni̱ ga̱huin sij ꞌngo̱ tsínj huin achij ni̱nꞌ ruhua. Ni̱ gu̱ꞌnaj sij daꞌníj Yanꞌanj achij nne xataꞌ. Ni̱ ga̱ꞌuiꞌ Yanꞌanj achij xa̱ngaꞌ daj sun gui̱nicaj sij rúnꞌ guinicaj sun xi sij David.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ni̱ daꞌngaꞌ daj gui̱ꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ gui̱nicaj ni̱ganj ni̱nꞌ sij sun rian ni daꞌníj Jacob, huin ni síꞌ ni tsínj israelita. Ni̱ nitaj si hua si ga̱nahuij sun nicaj sij mánj. ―Daj gataj ángel daj gunun María.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj María ángel. Ni̱ gataj unj:
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ni̱ gataj ángel gunun María:
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ni̱ dugüíꞌ re̱ꞌ Elisabet huin ꞌngo̱ yunꞌunj achij. Sani̱ guisíj hua̱tanꞌ yahui̱ nu̱n riqui únꞌ. Ni̱ ataj ni ngüi̱ sisi̱ ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na yatin huin únꞌ.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Nitaj ꞌngo̱ si huaj sisi̱ si̱ gaꞌue gui̱ꞌyaj Yanꞌanj mánj. ―Gataj ángel daj gunun María.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Ngaa ni̱ gataj María:
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Ni̱ hué ni güi daj ni̱ naxu̱man María. Ni̱ gahui unj ganꞌanj yoo̱ unj ꞌngo̱ xumanꞌ ngaj estado Judea. Ni̱ hua dacuj rian gachin unj.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ni̱ ganꞌanj unj ducuá Zacarías. Ni̱ gatúj unj chruhua hueꞌ. Ni̱ gataj unj gunun Elisabet:
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ni̱ ngaa gunun Elisabet nuguanꞌ gaꞌmi María, ngaa ni̱ güéj lij riqui únꞌ. Ngaa ni̱ gaꞌna̱ꞌ Espíritu Santo rian únꞌ.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ni̱ nucuaj gaꞌmi únꞌ rian María. Ni̱ gataj únꞌ:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Ni̱ u̱n sin huīnj si gaꞌna̱ꞌ niꞌyaj nni Señor riānj huín re̱ꞌ únj.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Daj si hué gue̱ hora gunūnj nuguanꞌ gaꞌmí re̱ꞌ riānj, ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua lij nu̱n riquīj. Ni̱ güéj lij nej.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ni̱ hua ꞌueé rián re̱ꞌ xiꞌí si guxuman ruhuá re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj sisi̱ ga̱huin yya da̱j rúnꞌ gataj Yanꞌanj gunún re̱ꞌ aj. ―Daj gataj Elisabet rian María.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ngaa ni̱ gataj María nuguanꞌ nan:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua nimānj niꞌi nimānj Yanꞌanj huin si nacaj manꞌānj.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Daj si acaj Yanꞌanj cuenta xiꞌīj huīnj ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na niqui ꞌyaj sun rian Yanꞌanj.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Daj si guiꞌyaj Yanꞌanj nucuaj ꞌngo̱ nuguanꞌ nico ngāj.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ni̱ ni̱ganj huin ꞌi̱ ruhua Yanꞌanj niꞌya daranꞌ ni ngüi̱ unun rianj.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ni̱ guiꞌyaj sun nucuaj Yanꞌanj.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ni̱ guiri Yanꞌanj ni tsínj huin achij huin ni tsínj huin rey rian hua nucuaj nne ni síꞌ.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ni̱ gara sa̱ꞌ riqui ni ngüi̱ achin xiꞌna̱, guiꞌyaj Yanꞌanj.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ni̱ chracuij Yanꞌanj ni tsínj israelita, huin ni sij ni tsínj unánj guitsi rianj.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Ni̱ daꞌngaꞌ daj hua gataj yya Yanꞌanj gunun Abraham nga̱ ango xi néꞌ.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Ni̱ hua̱ꞌnij yahui̱ guna María ducuá Elisabet. Rúnꞌ síj ni̱ na̱nꞌ únꞌ ducuá únꞌ.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ni̱ ngaa guisíj güi ga̱ꞌnga daꞌníj Elisabet, ni̱ gaꞌnga ꞌngo̱ lij snoꞌo, guiꞌyaj únꞌ.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ni̱ ngaa gunun ni dugüiꞌ únꞌ sisi̱ ni̱nꞌ ruhua gahuin ꞌi̱ ruhua Yanꞌanj niꞌya únꞌ, ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij xiꞌí únꞌ.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Ngaa guisíj lij itu̱nj güi, ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni tsínj gu̱taꞌ daꞌngaꞌ nnee̱ lij daj. Ni̱ huin ruhua ni sij du̱guꞌnaj ni sij lij rúnꞌ gu̱ꞌnaj chre-éꞌ Zacarías.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Sani̱ gataj nni lij daj:
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ngaa ni̱ gataj ni sij:
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj raꞌa yu̱n ni sij chrej lij daj sisi̱ gui̱niꞌi ni sij da̱j du̱guꞌnaj síꞌ lij daj.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ngaa ni̱ gachínj chrej lij daj ꞌngo̱ ruguechraꞌ le ga̱run síꞌ. Ni̱ garun síꞌ: “Juan gu̱ꞌnaj si-xugüi lij.” Daj garun síꞌ. Ni̱ gahuin yanꞌanj ruhua daranꞌ ni sij xiꞌí nuguanꞌ daj.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ngaa ni̱ ꞌngo̱ hora ni̱ gaꞌue gaꞌmi Zacarías. Ni̱ gaxi̱ꞌi síꞌ gaꞌmi sa̱ꞌ ꞌueé síꞌ rian Yanꞌanj.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Ni̱ gara yanꞌanj ruhua daranꞌ ni ngüi̱ nne ni̱chrunꞌ xiꞌí si guiranꞌ Zacarías. Ni̱ gunun daranꞌ ni ngüi̱ mán ni̱nꞌ ga̱chraꞌ ni dacan estado Judea xiꞌí ni nuguanꞌ daj.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ni̱ gaꞌníj daranꞌ ni ngüi̱ gunun ni nuguanꞌ daj chruhua cúj niman ni sij. Ni̱ nachínj snanꞌanj ni sij ni manꞌan dugüiꞌ ni sij. Ni̱ gataj ni sij: “Ni̱ u̱n tsínj ga̱huin lij da únj.” Gataj ni sij. Daj duꞌua ni sij xiꞌí si guiꞌyaj sa̱ꞌ ꞌueé Yanꞌanj nga̱ lij daj.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ꞌueé Espíritu Santo rian chrej lij daj huin tsínj gu̱ꞌnaj Zacarías. Ni̱ gataj sij:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Ga̱ꞌmi sa̱ꞌ néꞌ rian Señor huin Danꞌanj ni tsínj israelita.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ni̱ gaꞌníj Yanꞌanj ꞌngo̱ tsínj nucuaj gaꞌna̱ꞌ na̱caj yu̱nꞌ huin síꞌ ꞌngo̱ daꞌni̱ siꞌni̱ David.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ni̱ daꞌngaꞌ daj gataj ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj, guiꞌyaj Yanꞌanj asi̱j ngaa ná.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ni̱ nacaj Yanꞌanj néꞌ rian ni tsínj ununꞌ nga̱ néꞌ nga̱ rian daranꞌ ni tsínj nun huin xa̱nꞌ ruhua niꞌyaj néꞌ nej.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ni̱ daꞌngaꞌ daj ga̱huin ꞌi̱ ruhua Yanꞌanj niꞌya ni xi néꞌ da̱j rúnꞌ gataj yya sij rian ni síꞌ.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ni̱ ga̱huin sa̱ꞌ niman néꞌ rian Yanꞌanj.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi Zacarías gaꞌmi sij rian daꞌníj sij. Ni̱ gataj sij:
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ni̱ di̱gyán so̱ꞌ rian ni ngüi̱ nicoꞌ Señor sisi̱ nicaj sij niman nico xiꞌí si-ga̱quinꞌ ni síꞌ.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Ni̱ daꞌngaꞌ daj ga̱huin si huin ꞌi̱ ni̱nꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌya néꞌ.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ni̱ gui̱xiguin rian ni ngüi̱ mán rian ru̱miꞌ huin ni ngüi̱ xuꞌuiꞌ xiꞌí si ga̱huiꞌ ni sij.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ngaa ni̱ gachij lij daj. Ni̱ gahuin nucuaj niman sij. Ni̱ gane sij quij quiꞌyanj na̱co daꞌ güi gaxi̱ꞌi sij nataꞌ sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni tsínj israelita.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.