Gálatas 2
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH
1 Ni̱ ngaa gachin xiga̱nꞌanj yoꞌ, ni̱ ganꞌanj ru̱huaꞌ yūnj xumanꞌ Jerusalén nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Bernabé. Ni̱ ganꞌanj tsínj gu̱ꞌnaj Tito nga̱ únj nej.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Ni̱ ganꞌān si hué daj digyán Yanꞌanj sisi̱ ga̱nꞌān xumanꞌ Jerusalén. Ni̱ nahuin yuꞌ ni tsínj huin rian ngāj. Ni̱ natāj rian ni sij da̱j hua si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj huin nuguanꞌ aꞌmī rian án re̱ꞌ huin ni é re̱ꞌ ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ hué daj guiꞌyā si naꞌuej ruhuāj si gue̱reꞌ nuguanꞌ gaꞌmī rian ni ngüi̱ nga̱ nuguanꞌ aꞌmī acuanꞌ nej.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ni̱ guinicaj dugüiꞌ Tito ngāj huin sij tsínj griego. Sani̱ nun gui̱ꞌyaj fuerza ni sij sisi̱ gu̱taꞌ daꞌngaꞌ nnee̱ cúj Tito.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ni̱ hua go̱ꞌngo ni tsínj digyaꞌ yunꞌunj, nitaj si huin xa̱ngaꞌ ni sij jnánj néꞌ. Ni̱ guixiꞌij hui̱ ni sij scanij néꞌ sisi̱ gui̱niꞌi ni sij da̱j gahuin níꞌnij néꞌ rian si-du̱cuanj ni sij, guiꞌyaj Cristo. Daj si huin ruhua ni sij sisi̱ da̱gahuin ru̱huaꞌ yún néꞌ si-du̱cuanj Moisés.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Sani̱ ni̱ a̱ ꞌngo̱ xicoꞌ nun du̱na únj si dagahuin únj si-nu̱guanꞌ ni sij. Daj si huin ruhua únj sisi̱ ꞌueé gu̱naj ni̱nꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj nuguanꞌ xa̱ngaꞌ rian án re̱ꞌ.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Ni̱ ma̱n go̱ꞌngo ni tsínj huin achij, ataj ni ngüi̱. (Sani̱ güendāj ni̱ nitaj si níꞌyanj un tsínj gahuin ni sij ni güi gachin. Daj si uyan hua daranꞌ ni ngüi̱ rian Yanꞌanj.) Ni̱ güendāj ni̱ nun gaꞌmi ni tsínj huin achij daj ni̱ a̱ ꞌngo̱ nuguanꞌ na̱ca riānj mánj.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Sani̱ naniꞌi ni tsínj huin achij daj sisi̱ garun sun Yanꞌanj ga̱nꞌanj ga̱ꞌmī si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ hué daj garij sun Yanꞌanj Pedro ga̱nꞌanj sij ga̱ꞌmi sij nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni ngüi̱ israelita.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 (Ni̱ hué Yanꞌanj gaꞌníj Pedro ga̱nꞌanj sij ga̱ꞌmi sij nuguanꞌ sa̱ꞌ scanij ni ngüi̱ israelita. Ni̱ da̱j rúnꞌ gaꞌníj Yanꞌanj Pedro rian ni tsínj daj, ni̱ daꞌngaꞌ daj gaꞌníj Yanꞌanj ga̱nꞌanj ga̱ꞌmī nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej.)
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Ngaa ni̱ naniꞌi tsínj gu̱ꞌnaj Jacobo nga̱ Pedro nej, Juan nej, sisi̱ guiꞌyaj Yanꞌanj sinduj riānj nga̱ sun nan. Ni̱ hua̱ꞌnij tsínj daj huin achij scanij ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj xumanꞌ Jerusalén. Sani̱ gahuin yya ruhua ni sij sisi̱ huin nu̱ngüej únj Bernabé dugüiꞌ ni sij. Ni̱ gaꞌuej ruhua ni sij sisi̱ ga̱nꞌanj ga̱ꞌmi nu̱ngüej únj nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ hué daj ga̱nꞌanj ga̱ꞌmi ni sij nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni ngüi̱ israelita.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Maan si gachínj ni sij sisi̱ ga̱nanun ruhua nu̱ngüej únj gui̱niꞌyaj únj ni ngüi̱ niqui. Sani̱ hua cuidado únj güenda chracuij únj ni ngüi̱ daj.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Sani̱ ngaa guisíj Pedro xumanꞌ Antioquía, ni̱ gaꞌmi huēj rian sij. Daj si nun hua sa̱ꞌ si guiꞌyaj sij.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Daj si hua sini xa sij nga̱ ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Sani̱ ngaa guisíj go̱ꞌngo ni tsínj ꞌna̱ꞌ rian Jacobo, ni̱ guxun anéj sij manꞌan sij. Ni̱ dunáj sij si xa sij nga̱ ni tsínj daj. Daj si guxuꞌuiꞌ sij niꞌyaj sij ni tsínj ꞌyaj fuerza si gu̱taꞌ ni síꞌ daꞌngaꞌ nnee̱ cúꞌ.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Ni̱ hué daj guxun anéj ango ni tsínj israelita nej. Ni̱ uyan guiꞌyaj Bernabé, si naꞌuej ruhua síꞌ gui̱nicaj dugüiꞌ síꞌ nga̱ ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej daj.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Ni̱ ngaa xacaj cuentāj sisi̱ nitaj si ꞌyaj sa̱ꞌ ni sij da̱j rúnꞌ digyán si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian néꞌ, ni̱ gatā gunun Pedro rian daranꞌ ni tsínj ma̱n nahuin yuꞌ yuꞌuj daj: “Hué re̱ꞌ huin tsínj israelita. Sani̱ acáj re̱ꞌ si-du̱cuanj ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ nitaj si ꞌyáj re̱ꞌ da̱j rúnꞌ ꞌyaj ni tsínj israelita ga̱ mánj. Hué dan ni̱ u̱n sin ni̱ ꞌyáj re̱ꞌ fuerza sisi̱ xa̱caj ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej si-du̱cuanj ni tsínj israelita únj.” Daj gatā gunun Pedro.
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Ni̱ asi̱j gaꞌnga néꞌ, ni̱ huin néꞌ tsínj israelita. Ni̱ sé tsínj ꞌyaj gaquinꞌ ꞌna̱ꞌ anéj chrej huin néꞌ mánj.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Ni̱ niꞌi néꞌ sisi̱ nitaj si ga̱huin sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj xiꞌí si dagahuin néꞌ si aꞌninꞌ si-ley Moisés sun rian néꞌ. Sani̱ ga̱huin sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj urin si xuman ruhua néꞌ niꞌyaj néꞌ Jesucristo. Ni̱ hué daj guxuman ruhua néꞌ niꞌyaj néꞌ Jesucristo sisi̱ ga̱huin sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ gahuin sa̱ꞌ néꞌ xiꞌí si xuman ruhua néꞌ. Sani̱ si̱ gahuin sa̱ꞌ néꞌ xiꞌí si dagahuin néꞌ si aꞌninꞌ si-ley Moisés sun rian néꞌ mánj. Daj si a̱ ꞌngo̱ néꞌ si̱ gahuin sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj, gui̱ꞌyaj si-ley Moisés mánj.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ngaa ni̱ sisi̱ huin ruhua néꞌ ga̱huin sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj, gui̱ꞌyaj Cristo, ni̱ xa̱caj néꞌ cuenta sisi̱ daꞌui néꞌ gaquinꞌ, ngaa ni̱ huin ruhuaj gata sisi̱ Cristo guiꞌyaj sisi̱ daꞌui néꞌ gaquinꞌ níꞌ. Sé daj huin mánj.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Ni̱ sisi̱ guereꞌ ꞌngo̱ nuguanꞌ guiꞌyā, ni̱ na̱nicaj ru̱huaꞌ yún na̱guiꞌyā, ni̱ huin ruhuaj gata sisi̱ manꞌānj nicaj gaquinꞌ xiꞌí nuguanꞌ daj.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Asi̱j ná ni̱ guinicōj si-ley Moisés. Sani̱ guereꞌ ruhuāj, guiꞌyaj ley daj. Ni̱ yya̱j ni̱ ga̱ꞌue gui̱nicaj dugüiꞌīj nga̱ Yanꞌanj.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ni̱ guinicoꞌ nu̱guanꞌānj nga̱ Cristo rian rugutsi̱. Xiꞌí daj ni̱ sēj huin tsínj nne acuanꞌ. Sani̱ Cristo huin si nne nimānj. Ni̱ chrej achē acuanꞌ, ni̱ hué daj ꞌyā xiꞌí si xuman ruhuāj niꞌyā Jesucristo. Ni̱ xiꞌí si ga ꞌi̱ ruhua Cristo niꞌyaj sij manꞌānj, ni̱ gahuiꞌ sij rian rugutsi̱ xiꞌīj.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Naꞌuej ruhuāj danicā sinduj guiꞌyaj Yanꞌanj riānj mánj. Daj si sisi̱ ga̱ꞌue ga̱huin sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj, gui̱ꞌyaj si-ley Moisés, ni̱ huin ruhuaj gata sisi̱ gahuiꞌ yu̱n Cristo rian xiꞌí néꞌ.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.