Atos 4

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ni̱ diaj hua gue̱ aꞌmi Pedro nga̱ Juan rian ni ngüi̱, ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni chrej nga̱ ni tsínj aꞌninꞌ rian ni snado ma̱n dugumi rian nuhui nga̱ ni tsínj saduceo ꞌna̱ꞌ ni sij rian niquinꞌ nu̱ngüej síꞌ.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Ni̱ nun gahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij ngaa gunun ni sij nuguanꞌ digyán Pedro nga̱ Juan rian ni ngüi̱ sisi̱ ga̱naꞌnij ni níman xiꞌí si ganáꞌnij Jesucristo.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Ni̱ guidaꞌa ni sij nu̱ngüej síꞌ. Ni̱ garij ni sij ducuaga̱ꞌ nu̱ngüej síꞌ ꞌngo̱ yanꞌ. Daj si guisíj gahuin diꞌni̱.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ni̱ guxuman ruhua nico ni ngüi̱ gunun si-nu̱guanꞌ Pedro. Ni̱ hué daj guisíj ꞌngo̱ si u̱nꞌunꞌ mí tsínj guxuman ruhua niꞌi Jesucristo.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ango güi ni̱ nahuin chreꞌ ni tsínj aꞌninꞌ nga̱ ni tsínj huin achij nej, nga̱ ni tsínj digyán ley nej, xumanꞌ Jerusalén.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Ni̱ nne tsínj gu̱ꞌnaj Anás huin síꞌ tsínj aꞌninꞌ rian ni chrej nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Caifás nej, Juan nej, nga̱ Alejandro nej, nga̱ daranꞌ ni tsínj huin dugüiꞌ ni chrej aꞌninꞌ nej.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ni̱ gani ni sij Pedro nga̱ Juan da̱ni ni sij. Ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj ni sij nu̱ngüej síꞌ. Ni̱ gataj ni sij:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Hué dan ni̱ gara niman Pedro, guiꞌyaj Espíritu Santo. Ni̱ gataj sij:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Nachínj snanꞌanj án re̱ꞌ nu̱ngüej únj xiꞌí ꞌngo̱ sinduj guiꞌyaj nu̱ngüej únj nahuin ꞌngo̱ tsínj yacuan. Ngaa ni̱ gui̱niꞌi a ni é re̱ꞌ da̱j hua si guiꞌyaj nahuin sij, ruhua á re̱ꞌ.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Ngaa ni̱ gu̱nun sa̱ꞌ á re̱ꞌ nga̱ daranꞌ ni tsínj israelita sisi̱ si-xugüi Jesucristo Nazareno guiꞌyaj sisi̱ ga̱nahuin sa̱ꞌ tsínj yacuan nan huin tsínj niquinꞌ rian án re̱ꞌ. Ni̱ hué manꞌan Jesús godócoꞌ a ni é re̱ꞌ rian rugutsi̱ garij a ni é re̱ꞌ gaquíj raꞌa sij. Sani̱ ganáꞌnij sij scanij ni níman, guiꞌyaj Yanꞌanj.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Hué Jesús huin yej sa̱ꞌ guereꞌej tsínj ꞌyaj hueꞌ huin manꞌan án re̱ꞌ. Sani̱ yya̱j ni̱ gahuin Jesús yej sa̱ꞌ doj rian daranꞌ ni yej ꞌni̱j si-cúj hueꞌ.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ni̱ nitaj ni̱ a̱ ꞌngo̱ tsínj ga̱ꞌue ga̱huin nucuaj ga̱nacaj néꞌ. Nun riqui Yanꞌanj ango si-xugüi tsínj gaꞌna̱ꞌ chruhua xungüi̱ ga̱ꞌue ga̱nacaj néꞌ ga̱ mánj. ―Daj gataj Pedro gunun ni sij.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ngaa ni̱ guiniꞌi ni tsínj daj gaꞌmi sa̱ꞌ Pedro nga̱ Juan. Ni̱ hua guiniꞌi ni sij si nun diguiꞌyun nu̱ngüej síꞌ yanj. Ni̱ tsínj nasi̱nunj chre huin nu̱ngüej síꞌ nej. Xiꞌí daj ni̱ ganꞌanj ruhua ni sij. Ngaa ni̱ xacaj sa̱ꞌ ni sij cuenta si hua gachéj nu̱ngüej síꞌ nga̱ Jesús.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ni̱ guiniꞌi ni sij sisi̱ niquinꞌ tsínj ganahuin daj nga̱ nu̱ngüej sij. Ngaa ni̱ nun riꞌ ruhua ni sij da̱j ga̱taj ni sij.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ngaa ni̱ gaꞌninꞌ ni sij sun sisi̱ ga̱hui hua̱ꞌnij ranꞌ tsínj daj rian ni tsínj ꞌyaj junta daj sisi̱ ga̱ꞌue ga̱ꞌmi ni du̱güiꞌ manꞌan ni sij da̱j gui̱ꞌyaj ni sij nga̱ aninꞌ ni síꞌ.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Ni̱ gataj ni sij:
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Nitaj si hua sa̱ꞌaj si ga̱xaꞌni nuguanꞌ nan scanij ni ngüi̱. Hué dan ni̱ du̱xuꞌuiꞌ néꞌ nu̱ngüej sij. Ngaa ni̱ ni güi ne̱ꞌ rian, ni̱ si̱ gaꞌmi nu̱ngüej sij si-xugüi Jesús rian ꞌngo̱ ni ango ni ngüi̱ mánj.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Ngaa ni̱ gaquínj ni sij ga̱ꞌnaꞌ Pedro nga̱ Juan. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua gaꞌninꞌ ni sij sun rian nu̱ngüej síꞌ sisi̱ ni̱ a̱ ꞌngo̱ nuguanꞌ si̱ gaꞌmi nu̱ngüej síꞌ xiꞌí Jesús mánj. Ni̱ si̱ digyán nu̱ngüej síꞌ nga̱ si-xugüi Jesús ga̱ mánj.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Sani̱ nanica̱j Pedro nga̱ Juan gataj nu̱ngüej síꞌ rian ni sij:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Si̱ gaꞌue ga̱ꞌninꞌ ruhua nu̱ngüej únj si gaꞌmi únj xiꞌí si guiniꞌi únj nga̱ xiꞌí si gunun únj mánj. ―Daj gataj Pedro nga̱ Juan rian ni sij.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ngaa ni̱ duxuꞌuiꞌ ni tsínj aꞌninꞌ daj nu̱ngüej sij. Ni̱ naꞌníj ni síꞌ chrej nu̱ngüej sij. Daj si nun nariꞌ ni síꞌ u̱n sin xi̱ꞌi gui̱ꞌyaj ni sij castigo nu̱ngüej síꞌ. Daj si gaꞌmi sa̱ꞌ ꞌueé daranꞌ ni ngüi̱ rian Yanꞌanj güenda xiꞌí si gahuin nga̱ tsínj yacuan daj.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ni̱ tsínj ganahuin sa̱ꞌ daj, guiꞌyaj Yanꞌanj, ni̱ huaj sij ꞌngo̱ si yoꞌ hui̱j xia.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Ngaa ni̱ ganꞌanj sa̱ꞌ Pedro nga̱ Juan. Ni̱ guisíj nu̱ngüej sij rian ma̱n ni dugüiꞌ sij. Ni̱ nataꞌ nu̱ngüej sij daranꞌ nuguanꞌ gataj ni chrej aꞌninꞌ nga̱ ni tsínj huin achij gunun nu̱ngüej sij.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Ni̱ ngaa gunun daranꞌ ni sij nuguanꞌ daj, ngaa ni̱ ꞌngo̱ hua ruhua ni sij ga̱chinj jniꞌyaj ni sij rian Yanꞌanj. Ni̱ gataj ni sij:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Ni̱ guiꞌyáj re̱ꞌ sisi̱ ga̱ꞌmi David si-nu̱guanꞌ re̱ꞌ huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj guiꞌyaj sun rián re̱ꞌ asi̱j ná. Ni̱ gataj síꞌ:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ni̱ naranꞌ dugüiꞌ ni rey nga̱ ni tsínj nicaj sun chruhua xungüi̱ nan güenda si gu̱nunꞌ ni sij nga̱ Señor, ni̱ nga̱ tsínj ga̱nacaj ni ngüi̱ huin Cristo.
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Xa̱ngaꞌ nahuin yuꞌ rey Herodes nga̱ Poncio Pilato nej, ni̱ tsínj nicoꞌ ango Yanꞌanj nej, nga̱ ni tsínj israelita xumanꞌ nan gataj ru̱hua ni sij nga̱ daꞌníj re̱ꞌ huin síꞌ Jesús tsínj hua sa̱ꞌ chruhua níman. Ni̱ huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj guneꞌ manꞌán re̱ꞌ.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Sani̱ ngaa achin gahuin sayun daj, guiꞌyaj ni sij, ni̱ hua guiꞌyaj siní re̱ꞌ sisi̱ hué daj gahuin. Ni̱ hua gataj siní re̱ꞌ sisi̱ hué daj gui̱ꞌyaj ni sij.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 ’Señor, yya̱j ni̱ guiniꞌi manꞌán re̱ꞌ da̱j aꞌmi huue ni sij rian únj. Ngaa ni̱ gui̱ꞌyáj re̱ꞌ sisi̱ ga̱huin nucuaj ni únj ga̱ꞌmi ni únj si-nu̱guanꞌ manꞌán re̱ꞌ rian ni ngüi̱ huin ni únj tsínj ꞌyaj sun rián re̱ꞌ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Ni̱ chra̱cuij re̱ꞌ sisi̱ xiꞌí si-fuerza manꞌán re̱ꞌ, ni̱ ga̱nahuin ni tsínj aꞌnanꞌ gui̱ꞌyaj ni únj. Ni̱ hué daj chra̱cuij re̱ꞌ sisi̱ gui̱ꞌyaj ni únj si sa̱ꞌ hua nga̱ si-xugüi daꞌníj re̱ꞌ Jesús huin síꞌ tsínj sa̱ꞌ chruhua niman. ―Ni̱ hué daj gachínj jniꞌyaj ni du̱güiꞌ Pedro nga̱ Juan rian Yanꞌanj.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Ni̱ ngaa guisíj ganahuij gachínj jniꞌyaj ni sij, ngaa ni̱ guisiquiꞌ hueꞌ rian nahuin chreꞌ ni sij. Ni̱ gara niman daranꞌ ni sij nga̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ, guiꞌyaj Espíritu Santo. Ni̱ nahuin nucuaj ni sij gaꞌmi ni sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj gunun ni ngüi̱.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Ngaa ni̱ guyan hua ruhua daranꞌ ni tsínj guxuman ruhua niꞌi Jesús. Ni̱ a̱ ꞌngo̱ ni sij nun gataj sisi̱ siꞌyaj urin sij huin siꞌyaj sij mánj. Sani̱ ni rasu̱n mán rian ni sij huin siꞌyaj daranꞌ ni sij, gataj ni sij.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ni̱ nucuaj gaꞌmi ni apóstol huin ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Jesús rian ni ngüi̱ sisi̱ ganáꞌnij Señor Jesús. Ni̱ guiꞌyaj Yanꞌanj nico sinduj xiꞌí daranꞌ ni sij nej.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ni̱ a̱ ꞌngo̱ ni tsínj nitaj si ranꞌ yaco scanij ni sij mánj. Daj si daranꞌ ni tsínj hua doꞌój ni sij nga̱ ducuá ni sij, ni̱ guduꞌuej ni sij doꞌój sij nga̱ ducuá sij. Ni̱ nicaj ni sij sanꞌanj daj gaꞌna̱ꞌ ni sij.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Ni̱ gaꞌuiꞌ ni sij sanꞌanj daj rian ni apóstol huin ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Jesús. Ni̱ guraꞌ daꞌaj ni síꞌ rúnꞌ achin rian go̱ꞌngo ni sij.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ni̱ hua ꞌngo̱ tsínj gu̱ꞌnaj José huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj levita. Ni̱ gaꞌnga síꞌ ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Chipre. Ni̱ ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj duguꞌna̱j ni sij manꞌan síꞌ Bernabé.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Ni̱ hua yoꞌój rian Bernabé daj. Ni̱ guduꞌuej sij. Ni̱ nicaj sij sanꞌanj daj gaꞌna̱ꞌ sij. Ni̱ nagaꞌuiꞌ sij raꞌa ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Jesucristo rian ni ngüi̱.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.