Atos 21
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT
1 Hué dan ni̱ ngaa dunáj ni únj ni sij, ni̱ gahui aninꞌ únj chruhua rio̱ ganꞌanj ni̱ca ni únj daꞌ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Cos. Ni̱ ango güi guisíj únj ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Rodas. Ngaa ni̱ guisíj únj xumanꞌ Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ni̱ hué xumanꞌ daj, ni̱ nariꞌ aninꞌ únj rio̱ huaj xumanꞌ Fenicia. Ngaa ni̱ gahui ni únj ganꞌanj únj.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Hué dan ni̱ guiniꞌi aninꞌ únj yuꞌuj gu̱ꞌnaj Chipre. Ni̱ gachin únj chrej raꞌa sa̱ꞌ yuꞌuj daj guisíj únj estado Siria rian ngaj ꞌngo̱ xumanꞌ gu̱ꞌnaj Tiro. Ni̱ yuꞌuj daj gahui únj chruhua rio̱ xiꞌí si huin ruhua ni tsínj dugumi rio̱ daj gui̱ri ni sij carga ma̱n chruhua rio̱.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ni̱ nanoꞌ aninꞌ únj ni tsínj xuman ruhua niꞌyaj Jesucristo. Ni̱ nariꞌ únj ni sij. Ni̱ guna únj ichij güi nga̱ ni sij. Ni̱ hua gaꞌmi chru̱n Espíritu Santo rian ni sij sisi̱ si̱ ganꞌanj Pablo xumanꞌ Jerusalén, gataj ni sij gunun síꞌ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Sani̱ ngaa guisíj ichij güi daj, ni̱ gahui aninꞌ únj ganꞌanj únj. Ni̱ ganꞌanj ni̱caj ni du̱cua ni tsínj nicoꞌ Jesucristo daj aninꞌ únj daꞌ duꞌua xumanꞌ daj. Ni̱ ganiquinꞌ ráj da̱coj daranꞌ ni únj rian yoꞌój chru ngaj duꞌua nnee yanꞌanj gachínj jniꞌyaj ni únj rian Yanꞌanj.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Hué dan ni̱ nanan daranꞌ ni únj ni dugüiꞌ ni únj. Ni̱ natúj aninꞌ únj chruhua rio̱ achéj rian nnee. Ni̱ nanica̱j ni sij guina̱nꞌ ni sij ducuá ni sij.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ni̱ gahui aninꞌ únj xumanꞌ Tiro guisíj únj xumanꞌ Tolemaida. Ni̱ nacaj dugüiꞌ únj nga̱ ni tsínj nicoꞌ Jesucristo xumanꞌ daj. Ni̱ guna únj urin güi nga̱ ni sij.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ango güi gahui únj nga̱ Pablo ganꞌanj únj guisíj únj xumanꞌ Cesarea. Ni̱ ganꞌanj únj ducuá Felipe huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj chéj aꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ huin síꞌ ꞌngo̱ ni ichij ni tsínj chracuij ni xu̱huij ni tsínj apóstol huin ni tsínj aꞌmi si-nu̱guanꞌ Jesucristo rian ni ngüi̱. Ni̱ guna aninꞌ únj nga̱ síꞌ.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Ni̱ nne ya̱n ga̱nꞌanj daꞌni̱ xa̱na Felipe. Ni̱ huin ne ngüi̱ aꞌmi nuguanꞌ riqui Yanꞌanj rian ne.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ngaa guisíj gaꞌi̱ güi gane únj yuꞌuj daj, ni̱ guisíj ꞌngo̱ tsínj ꞌna̱ꞌ estado Judea gu̱ꞌnaj síꞌ Agabo. Ni̱ huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj aꞌmi nuguanꞌ riqui Yanꞌanj rian síꞌ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Ni̱ ngaa guisíj tsínj daj rian nne únj, ni̱ guidaꞌa sij danij sincho Pablo. Ni̱ numij sij raꞌa sij nga̱ dacój sij. Ni̱ gataj sij:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ni̱ ngaa gunun únj nga̱ ni tsínj ma̱n xumanꞌ Cesarea nuguanꞌ daj, ni̱ gaꞌmi yaco únj rian Pablo sisi̱ si̱ ganꞌanj sij xumanꞌ Jerusalén mánj.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Sani̱ gataj Pablo:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Ni̱ ri̱an nun ga̱ꞌue gu̱nun Pablo si-nu̱guanꞌ únj, ni̱ gaꞌninꞌ ruhua únj, gataj únj:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ni̱ ngaa guisíj ni güi daj, ni̱ guiꞌyaj xugüi aninꞌ únj. Ni̱ ganꞌanj únj xumanꞌ Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ni̱ guinicaj dugüiꞌ go̱ꞌngo ni tsínj nicoꞌ Jesucristo ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Cesarea nga̱ ni únj ganꞌanj únj. Ni̱ nicaj ni síꞌ ni únj ganꞌanj ni síꞌ ducuá ꞌngo̱ tsínj gu̱ꞌnaj Mnasón ꞌna̱ꞌ síꞌ yoꞌój gu̱ꞌnaj Chipre huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj nicoꞌ Jesucristo asi̱j ná. Ni̱ guna únj ducuá síꞌ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ni̱ ngaa guisíj ni únj xumanꞌ Jerusalén, ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo guisíj únj rian ni sij.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ni̱ ango güi, ni̱ ganꞌanj ni̱ꞌyaj Pablo rian nne Jacobo nga̱ ni únj. Ni̱ nahuin chreꞌ daranꞌ ni tsínj huin achij yuꞌuj daj.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ni̱ gachínj snanꞌanj Pablo sisi̱ hua sa̱ꞌ nne ni sij. Hué dan ni̱ nataꞌ síꞌ daꞌ go̱ꞌngo nuguanꞌ guiꞌyaj sa̱ꞌ Yanꞌanj nga̱ ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej ngaa nataꞌ síꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni sij.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ni̱ ngaa gunun ni sij si gataj Pablo, ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ ꞌueé ni sij rian Yanꞌanj. Ni̱ gataj ni sij rian Pablo:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ni̱ hua gunun ni sij nuguanꞌ sisi̱ digyán manꞌán re̱ꞌ rian ni tsínj israelita ma̱n scanij ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej sisi̱ si̱ xacaj ni síꞌ cuenta nga̱ si gaꞌninꞌ Moisés sun rian néꞌ. Ni̱ gunun ni sij si gatáj re̱ꞌ sisi̱ si̱ gutaꞌ ni sij daꞌngaꞌ nnee̱ cúj daꞌníj ni sij. Ni̱ si̱ guinicoꞌ ni sij si-chrej ni xíꞌ guimán asi̱j ná.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ni̱ u̱n sin gui̱ꞌyaj únj, ruhuá re̱ꞌ únj. Xa̱ngaꞌ sisi̱ xa̱caj cuenta ni sij sisi̱ guisíj re̱ꞌ yuꞌuj nan, ngaa ni̱ na̱huin yuꞌ ni sij.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 ’Xiꞌí daj ni̱ gui̱ꞌyáj re̱ꞌ rúnꞌ ga̱taj únj nan. Niquinꞌ ga̱nꞌanj tsínj scanij ni únj nan. Ni̱ hua nia̱n da̱gahuin ni sij nuguanꞌ gataj yya ni sij rian Yanꞌanj.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ngaa ni̱ gui̱nicaj dugüíꞌ re̱ꞌ ga̱nꞌanj re̱ꞌ nga̱ ni sij. Ni̱ na̱gaꞌuiꞌ aninꞌ é re̱ꞌ manꞌan án re̱ꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ na̱ruꞌue re̱ꞌ si ga̱huin si-gasto ni sij da̱gahuiꞌ ni sij xucu rian Yanꞌanj. Ngaa ni̱ ga̱ꞌue ga̱ca ca̱n chra̱ ni sij. Ni̱ hué chrej daj gui̱niꞌi ni tsínj daj sisi̱ sé si xa̱ngaꞌ huin ni nuguanꞌ gunun ni sij xiꞌí manꞌán re̱ꞌ. Ni̱ gui̱niꞌi ni sij sisi̱ da̱gahuin manꞌán re̱ꞌ rian si-ley Moisés nej.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 ’Sani̱ güenda ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej nicoꞌ Jesucristo huin ni tsínj xuman ruhua niꞌyaj Jesucristo, ni̱ guisíj garun ni únj ꞌngo̱ yanj rian ni síꞌ. Ni̱ hua gataj ni únj sisi̱ nitaj nu̱nj huin sisi̱ da̱gahuin ni sij si-du̱cuanj Moisés mánj. Maan si si̱ xa ni sij nnee̱ xucu gaꞌuiꞌ ni ngüi̱ rian yanꞌanj nari raꞌa ni ngüi̱. Ni̱ si̱ xa ni sij tun nga̱ nnee̱ xucu duguáj ni sij xá xúꞌ. Ni̱ si̱ guiꞌyaj ni sij gaquinꞌ nga̱ ango yunꞌunj xa̱na mánj. Hué daj garun únj rian ni sij. ―Gataj ni tsínj huin achij daj gunun Pablo.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ngaa ni̱ nicaj dugüiꞌ Pablo nga̱ ga̱nꞌanj ranꞌ tsínj daj. Ni̱ ango güi ganꞌanj nu̱guanꞌan ni sij nagaꞌuiꞌ ni sij manꞌan ni sij rian Yanꞌanj. Asíj ni̱ gatúj sij chruhua nuhui nataꞌ sij rian chrej u̱n güi huin ga̱nahuij na̱gaꞌuiꞌ ni sij manꞌan ni sij rian Yanꞌanj. Ni̱ hué güi daj huin ngaa ga̱ꞌuiꞌ go̱ꞌngo ni sij xucu rian Yanꞌanj xiꞌí ni sij.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ni̱ ngaa ruhua gui̱sij ichij güi daj, ni̱ guiniꞌi do̱j ni tsínj israelita ꞌna̱ꞌ estado Asia si niquinꞌ Pablo chruhua nuhui. Hué dan ni̱ gaꞌman ruhua daranꞌ ni ngüi̱ nahuin chreꞌ yuꞌuj daj, guiꞌyaj ni sij. Hué dan ni̱ guidaꞌa ni sij Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ni̱ gaguáj ni sij. Ni̱ gataj ni sij:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ni̱ hué daj gataj ni sij si hua guiniꞌi ni sij guinicaj dugüiꞌ Pablo nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Trófimo riqui xumanꞌ daj huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Efeso. Ni̱ gani ruhua ni sij sisi̱ ga̱tu síꞌ chruhua nuhui, guiꞌyaj Pablo.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ni̱ gaꞌman ruhua daranꞌ ni tsínj ma̱n xumanꞌ daj. Ni̱ gunánj ni sij gaꞌna̱ꞌ gui̱daꞌa ni sij manꞌan Pablo ga̱nucuaj ni sij gui̱ri ni sij síꞌ ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ nuhui daj. Ni̱ hué ꞌngo̱ hora daj naránj ni sij rian nuhui.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ni̱ hua huin ruhua da̱gahuiꞌ ni sij Pablo ngaa gunun snado huin achij rian xiꞌninꞌ snado daj sisi̱ aguáj daranꞌ ni ngüi̱ mán xumanꞌ Jerusalén.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ngaa ni̱ nicaj snado huin achij daj ni snado nicoꞌ sij nga̱ ni snado centurión nej. Ni̱ gunánj ni sij ganꞌanj ni̱ꞌyaj ni sij rian ma̱n ni ngüi̱ daj. Ni̱ ngaa guiniꞌi ni ngüi̱ snado huin achij daj nga̱ ni snado nicoꞌ síꞌ, ngaa ni̱ duna ni sij si gaꞌuiꞌ ni sij Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ngaa ni̱ gahuin ni̱chrunꞌ snado huin achij daj rian nne Pablo. Ni̱ guidaꞌa sij síꞌ. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ gu̱mi ni sij hui̱j cadena síꞌ. Asíj ni̱ nachínj snanꞌanj sij ni ngüi̱ u̱n sin huin síꞌ, ni̱ nu̱nj huin guiꞌyaj síꞌ.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ni̱ nini huin nuguanꞌ gaguáj go̱ꞌngo ni ngüi̱ daj. Ni̱ gaguáj ango ni sij ango nuguanꞌ gachej gaꞌmi ni sij. Ni̱ nun riꞌ ruhua snado huin achij daj si gui̱ꞌyaj yya sij xiꞌí si guixij ruhua sij si gaguáj ni sij. Hué dan ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ ni̱caj ni snado ga̱nꞌanj ni síꞌ ducuá ni síꞌ Pablo.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ni̱ ngaa hua gui̱sij ni snado gahui ni sij rian scalera gui̱sij ni sij rian ma̱n ni sij, ni̱ gata xataꞌ ni sij Pablo guisíj ni sij. Daj si ni̱nꞌ ruhua huin ruhua ni ngüi̱ da̱gahuiꞌ ni sij Pablo.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ni̱ nicoꞌ ran ni ngüi̱ huaj ne̱ꞌ ru̱cu ni sij. Ni̱ gaguáj ni sij. Ni̱ gataj ni sij:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Ni̱ ngaa huaj ga̱tu ni sij nga̱ Pablo rian ma̱n ni sij, ni̱ nachínj snanꞌanj Pablo snado huin achij daj. Ni̱ gataj sij:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Ni̱ sé re̱ꞌ huin tsínj ꞌna̱ꞌ ne̱ꞌ Egipto gunúnꞌ re̱ꞌ nga̱ gobierno, ni̱ gahui ga̱nꞌanj mí snado nga̱ re̱ꞌ ganꞌanj quij quiꞌyanj na̱co asi̱j ganij míꞌ. ―Daj gataj snado huin achij daj nachínj snanꞌanj sij Pablo.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ngaa ni̱ gataj Pablo:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Hué dan ni̱ gaꞌuiꞌ snado huin achij permiso. Ngaa ni̱ ganꞌanj ni̱quinꞌ Pablo rian scalera daj. Ni̱ dugunun raꞌa sij rian ni ngüi̱ sisi̱ dínj ga̱huin duꞌua ni síꞌ.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.