Atos 20

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hué dan ni̱ ngaa naꞌman ruhua ni ngüi̱ daj, ni̱ gaquínj Pablo ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj diguiꞌyun si-nu̱guanꞌ Jesucristo gaꞌuiꞌ sij ꞌngo̱ chrej rian ni síꞌ. Ngaa ni̱ nanan sij ni tsínj daj. Ni̱ gataj sij sisi̱ ga̱nꞌanj sij.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ni̱ gachin sij ni xumanꞌ ngaj estado daj. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua gaꞌuiꞌ sij chrej rian ni ngüi̱ nicoꞌ Jesucristo mán ni xumanꞌ daj. Daꞌ síj da quisíj sij ꞌngo̱ estado gu̱ꞌnaj Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ni̱ ngaa guisíj hua̱ꞌnij yahui̱ gane sij estado daj, ni̱ gani ruhua sij ga̱hui sij rio̱ achéj rian nnee ga̱nꞌanj sij estado Siria. Sani̱ gunun sij sisi̱ ruhua ni tsínj israelita da̱gahuiꞌ ni síꞌ manꞌan sij. Xiꞌí daj ni̱ gani ruhua sij na̱nicaj sij estado Siria ga̱chin sij estado Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ni̱ guinicaj dugüiꞌ ango ni sij nga̱ Pablo ganꞌanj daranꞌ ni sij. Ni̱ ni tsínj daj huin tsínj gu̱ꞌnaj Sópater ꞌna̱ꞌ síꞌ xumanꞌ Berea. Ni̱ nu̱ngüej tsínj gu̱ꞌnaj Aristarco nga̱ Segundo ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Tesalónica. Ni̱ tsínj gu̱ꞌnaj Gayo ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Derbe. Ni̱ guinicaj dugüiꞌ Timoteo nej. Ni̱ hué daj guinicaj dugüiꞌ Tíquico nga̱ Trófimo ꞌna̱ꞌ nu̱ngüej síꞌ estado Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ni̱ ni tsínj daj gataꞌ dian ganꞌanj. Ni̱ ma̱n ni sij anaꞌuij ni sij xumanꞌ Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ni̱ ngaa gachin guiꞌyanj xa ni ngüi̱ israelita chrachrúnj nitaj si ꞌni̱j levadura, ni̱ gatúj aninꞌ únj chruhua ꞌngo̱ rio̱ chéj rian nnee gahui únj ganꞌanj únj xumanꞌ Filipos. Ni̱ u̱nꞌunꞌ güi guisíj únj xumanꞌ Troas rian nacaj dugüiꞌ únj nga̱ ango ni sij. Ni̱ ichij güi gunáj únj xumanꞌ daj.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Güi dacój semana daj, ni̱ nahuin yuꞌ ni únj xa nu̱guanꞌan ni únj chrachrúnj. Ni̱ digyán Pablo nuguanꞌ rian ni ngüi̱ nicoꞌ Jesucristo mán yuꞌuj daj. Ni̱ ri̱an ga̱hui sij ango güi ga̱nꞌanj sij, ni̱ gahuin sij gaꞌmi sij da daꞌaj ya̱nꞌ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ni̱ ma̱n únj nahuin yuꞌ únj ꞌngo̱ chruhua cuarto nataꞌ xataꞌ. Ni̱ ma̱n ni̱nꞌ ruhua candil xiguinj.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ni̱ nne ꞌngo̱ tsínj hua lij gu̱ꞌnaj Eutico rian ventana. Ni̱ ri̱an aꞌmi xa̱can Pablo, ni̱ ganun ni̱nꞌ ruhua nnej rian tsínj hua lij daj. Hué dan ni̱ guinij sij chra̱ hua̱ꞌnij piso hueꞌ nataꞌ xataꞌ. Ni̱ gahuiꞌ sij nachi nicaj ni síꞌ.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Ngaa ni̱ nanij Pablo ganꞌanj gui̱taj síꞌ níman tsínj hua lij daj. Ni̱ nanan síꞌ níman daj. Ni̱ gataj Pablo gunun ni tsínj daj:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Hué daj síj ni̱ nanica̱j Pablo gahui sij ganꞌanj sij chruhua hueꞌ nataꞌ xataꞌ. Ni̱ guraꞌ daꞌaj sij chrachrúnj xa ni sij. Ni̱ gahuin sij gaꞌmi sij daꞌ guere̱ngaꞌ. Ngaa ni̱ gahui sij ganꞌanj sij.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ni̱ gahuin nia̱ꞌ nico ruhua ni sij xiꞌí si hua ni̱ꞌnaꞌ tsínj hua lij guinij daj nicaj ni sij ganꞌanj sij.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ni̱ gataꞌ dian aninꞌ únj ganꞌanj únj nga̱ rio̱ guisíj únj xumanꞌ Asón. Daj si hua gaꞌmi néꞌ si na̱caj aninꞌ únj Pablo yuꞌuj daj xiꞌí si gahuin ruhua sij ga̱che sij gui̱sij sij xumanꞌ Asón daj.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ni̱ ngaa ganacaj dugüiꞌ ni únj nga̱ Pablo xumanꞌ Asón, ni̱ gahui sij chruhua rio̱ nga̱ aninꞌ únj xumanꞌ Mitilene. Ni̱ ganꞌanj daranꞌ únj.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ngaa ni̱ gahui únj chruhua rio̱. Ni̱ ango güi guisíj únj ni̱chrunꞌ ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Quío. Ni̱ ango güi guisíj únj ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Samos. Ni̱ gunáj únj xumanꞌ Trogilio ꞌngo̱ ya̱nꞌ. Ni̱ ángo güi guisíj únj xumanꞌ Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ni̱ hué daj guiꞌyaj únj si nun ga̱ꞌuej Pablo ga̱nꞌanj sij xumanꞌ Efeso. Daj si naꞌuej sij ga̱huin ran sij ga̱ne sij estado Asia rian ngaj xumanꞌ daj si huin ruhua sij gui̱sij yoo̱ sij xumanꞌ Jerusalén güi huin guiꞌyanj Pentecostés.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ngaa mán ni únj xumanꞌ Mileto, ni̱ gaꞌníj Pablo ꞌngo̱ nuguanꞌ ganꞌanj xumanꞌ Efeso. Ni̱ gaquínj sij ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj huin achij ma̱n scanij ni ngüi̱ nahuin chreꞌ nicoꞌ Jesucristo xumanꞌ daj.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ni̱ ngaa guxuman ni sij, ni̱ gataj Pablo gunun ni sij:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ni̱ daranꞌ ni güi ganēj scanij ni é re̱ꞌ, ni̱ guiꞌyaj sūnj rian Señor. Ni̱ naguiꞌyaj le manꞌānj. Ni̱ gaco ni̱nꞌ ruhuāj nej. Ni̱ guiranꞌ ni̱nꞌ ruhuāj sayun, guiꞌyaj ni tsínj israelita nej.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Sani̱ nun du̱nā si natāj rian án re̱ꞌ daranꞌ si níꞌyanj án re̱ꞌ. Ni̱ digyānj rian ni é re̱ꞌ chruhua cayu nga̱ chruhua ducuá ni é re̱ꞌ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ni̱ natāj rian ni tsínj israelita nga̱ rian ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej sisi̱ ga̱nani ruhua ni sij xiꞌí si-ga̱quinꞌ ni sij. Ni̱ gu̱xuman ruhua ni sij niꞌi ni sij Jesucristo huin Señor nicoꞌ néꞌ.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 ’Yya̱j ni̱ aꞌníj Espíritu Santo ga̱nꞌān xumanꞌ Jerusalén. Ni̱ nun niꞌīnj níꞌ da̱j gui̱ranꞌānj ga̱nꞌān xumanꞌ daj.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Urin si niꞌīnj huin sisi̱ ngaa achē daranꞌ ni xumanꞌ, ni̱ ataj Espíritu Santo riānj sisi̱ anaꞌuij ducuaga̱ꞌ yūnj. Ni̱ gui̱ranꞌ ni̱nꞌ ruhuāj sayun nej.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Güendāj ni̱ nitaj si ga̱huin si ga̱huīj. Ni̱nanj huin ruhuāj ga̱chē gui̱ꞌyaj sūnj da ganahuij sun duguta sun Jesús yūnj na̱tāj ni nuguanꞌ sa̱ꞌ da̱j ꞌyaj Yanꞌanj sinduj rian néꞌ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Ni̱ yya̱j ni̱ niꞌīnj sisi̱ scanij a ni é re̱ꞌ, ni̱ ꞌngo̱ ni ango ni é re̱ꞌ si̱ guiniꞌi yūnj ga̱ mánj. Ni̱ huin ín re̱ꞌ ni tsínj gunun nuguanꞌ gaꞌmī xiꞌí sun nicaj Yanꞌanj rian néꞌ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Xiꞌí daj ni̱ huin ruhuāj ga̱taj yyāj gu̱nun a ni é re̱ꞌ yya̱j sisi̱ nitaj gaquinꞌ daꞌuīj sisi̱ ga̱nꞌanj ꞌngo̱ dugüiꞌ ni é re̱ꞌ rian yanꞌa̱n.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Daj si hua natāj rian án re̱ꞌ daranꞌ si huin ruhua Yanꞌanj si gui̱ꞌyaj a ni é re̱ꞌ. Ni̱ nitaj si huaj si ga̱rij huīj ni̱ a̱ ꞌngo̱ nuguanꞌ mánj.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 ’Xiꞌí daj ni̱ da̱j rúnꞌ dugumi ꞌngo̱ tsínj daj dánj sij xachij, ni̱ hué daj du̱gumi ni é re̱ꞌ manꞌan án re̱ꞌ nga̱ daranꞌ ni ngüi̱ nicoꞌ Yanꞌanj nej. Ni̱ huin ín re̱ꞌ tsínj huin achij niquinꞌ scanij ni sij, guiꞌyaj Espíritu Santo. Xiꞌí daj du̱gumi a ni é re̱ꞌ niman ni sij. Ni̱ naruꞌue manꞌan Señor si-tun manꞌan sij guiránj sij ni ngüi̱ nicoꞌ Yanꞌanj xa̱ngaꞌ daj.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ni̱ niꞌīnj sisi̱ ngaa ga̱nꞌān, ni̱ ga̱ꞌnaꞌ ango ni tsínj di̱gyaꞌ yunꞌunj. Ni̱ rúnꞌ ꞌyaj ꞌngo̱ xáꞌyanj daꞌa xachij, hué daj gui̱ꞌyaj ni síꞌ ngaa ga̱ꞌnaꞌ ni sij rian ni é re̱ꞌ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ni̱ hué scanij ni manꞌan ni é re̱ꞌ, ni̱ ga̱hui ni tsínj ga̱ꞌmi nuguanꞌ yya̱ xiꞌí si ga̱huin ruhua ni sij sisi̱ gui̱nicoꞌ ni ngüi̱ nicoꞌ Yanꞌanj ni síꞌ.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Xiꞌí daj ni̱ ni̱ꞌyaj sa̱ꞌ á re̱ꞌ. Ni̱ na̱nun ruhua ni é re̱ꞌ sisi̱ hua̱ꞌnij yya yoꞌ nun dunā si riquī ꞌngo̱ ducuánj rian daranꞌ ni é re̱ꞌ nugüi ni̱ganꞌ. Ni̱ da gacōj xiꞌí ni é re̱ꞌ nej aj.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Yya̱j ni̱ nagaꞌuīj ni é re̱ꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ dunā nuguanꞌ rian ni é re̱ꞌ sisi̱ ga̱ꞌue gui̱ꞌyaj Yanꞌanj sinduj rian án re̱ꞌ. Ni̱ nicaj nuguanꞌ daj fuerza sisi̱ sa̱ꞌ doj gui̱nicoꞌ a ni é re̱ꞌ Yanꞌanj. Ni̱ nuguanꞌ daj nicaj fuerza si ga̱ꞌue gui̱man sa̱ꞌ nu̱guanꞌan án re̱ꞌ nga̱ daranꞌ ni ngüi̱ gahuin sa̱ꞌ rian Yanꞌanj.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 ’Nitaj si gahuin ruhuāj nicā sanꞌanj plata nga̱ sanꞌanj oro nej, si-ganꞌ go̱ꞌngo ni ngüi̱ mánj.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Sani̱ hua niꞌi sa̱ꞌ ni é re̱ꞌ sisi̱ guiꞌyaj sūnj nga̱ raꞌāj daj da guiriꞌīj si achin riānj nga̱ si achin rian ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj nej.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ni̱ digyānj rian ni é re̱ꞌ nga̱ daranꞌ si guiꞌyā sisi̱ hué daj gui̱ꞌyaj sun daranꞌ néꞌ. Ngaa ni̱ ga̱ꞌue chra̱cuij néꞌ ni ngüi̱ yaco ranꞌ. Ni̱ ga̱nanun ruhua ni é re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ Señor Jesús. Ni̱ gataj sij: “Huin nia̱ꞌ ruhua doj tsínj aꞌuiꞌ raꞌa dugüiꞌ sij daj nga̱ tsínj nahuin raꞌa ni rasu̱n ꞌyaj ni dugüiꞌ sij.” Daj gataj Señor Jesús gunun néꞌ. ―Gataj Pablo gunun ni tsínj ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Efeso.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌmi Pablo nuguanꞌ daj rian ni síꞌ, ni̱ ganiquinꞌ ráj da̱coj sij nga̱ ni síꞌ. Ni̱ gachínj jniꞌyaj daranꞌ ni sij rian Yanꞌanj.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ni̱ gaco ni̱nꞌ ruhua daranꞌ ni sij. Ni̱ nanan ni sij Pablo. Ni̱ garun duꞌua ni sij síꞌ.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ni̱ ganani nico ruhua ni sij xiꞌí si hua gataj Pablo sisi̱ si̱ guiniꞌi ni sij síꞌ ga̱ mánj. Ngaa ni̱ gata dugüiꞌ ni sij ganꞌanj ni̱caj ni sij ga̱tu síꞌ chruhua rio̱ achéj rian nnee ganꞌanj síꞌ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.