Atos 20
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH
1 Hué dan ni̱ ngaa naꞌman ruhua ni ngüi̱ daj, ni̱ gaquínj Pablo ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj diguiꞌyun si-nu̱guanꞌ Jesucristo gaꞌuiꞌ sij ꞌngo̱ chrej rian ni síꞌ. Ngaa ni̱ nanan sij ni tsínj daj. Ni̱ gataj sij sisi̱ ga̱nꞌanj sij.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ni̱ gachin sij ni xumanꞌ ngaj estado daj. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua gaꞌuiꞌ sij chrej rian ni ngüi̱ nicoꞌ Jesucristo mán ni xumanꞌ daj. Daꞌ síj da quisíj sij ꞌngo̱ estado gu̱ꞌnaj Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Ni̱ ngaa guisíj hua̱ꞌnij yahui̱ gane sij estado daj, ni̱ gani ruhua sij ga̱hui sij rio̱ achéj rian nnee ga̱nꞌanj sij estado Siria. Sani̱ gunun sij sisi̱ ruhua ni tsínj israelita da̱gahuiꞌ ni síꞌ manꞌan sij. Xiꞌí daj ni̱ gani ruhua sij na̱nicaj sij estado Siria ga̱chin sij estado Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Ni̱ guinicaj dugüiꞌ ango ni sij nga̱ Pablo ganꞌanj daranꞌ ni sij. Ni̱ ni tsínj daj huin tsínj gu̱ꞌnaj Sópater ꞌna̱ꞌ síꞌ xumanꞌ Berea. Ni̱ nu̱ngüej tsínj gu̱ꞌnaj Aristarco nga̱ Segundo ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Tesalónica. Ni̱ tsínj gu̱ꞌnaj Gayo ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Derbe. Ni̱ guinicaj dugüiꞌ Timoteo nej. Ni̱ hué daj guinicaj dugüiꞌ Tíquico nga̱ Trófimo ꞌna̱ꞌ nu̱ngüej síꞌ estado Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ni̱ ni tsínj daj gataꞌ dian ganꞌanj. Ni̱ ma̱n ni sij anaꞌuij ni sij xumanꞌ Troas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ni̱ ngaa gachin guiꞌyanj xa ni ngüi̱ israelita chrachrúnj nitaj si ꞌni̱j levadura, ni̱ gatúj aninꞌ únj chruhua ꞌngo̱ rio̱ chéj rian nnee gahui únj ganꞌanj únj xumanꞌ Filipos. Ni̱ u̱nꞌunꞌ güi guisíj únj xumanꞌ Troas rian nacaj dugüiꞌ únj nga̱ ango ni sij. Ni̱ ichij güi gunáj únj xumanꞌ daj.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Güi dacój semana daj, ni̱ nahuin yuꞌ ni únj xa nu̱guanꞌan ni únj chrachrúnj. Ni̱ digyán Pablo nuguanꞌ rian ni ngüi̱ nicoꞌ Jesucristo mán yuꞌuj daj. Ni̱ ri̱an ga̱hui sij ango güi ga̱nꞌanj sij, ni̱ gahuin sij gaꞌmi sij da daꞌaj ya̱nꞌ.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ni̱ ma̱n únj nahuin yuꞌ únj ꞌngo̱ chruhua cuarto nataꞌ xataꞌ. Ni̱ ma̱n ni̱nꞌ ruhua candil xiguinj.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ni̱ nne ꞌngo̱ tsínj hua lij gu̱ꞌnaj Eutico rian ventana. Ni̱ ri̱an aꞌmi xa̱can Pablo, ni̱ ganun ni̱nꞌ ruhua nnej rian tsínj hua lij daj. Hué dan ni̱ guinij sij chra̱ hua̱ꞌnij piso hueꞌ nataꞌ xataꞌ. Ni̱ gahuiꞌ sij nachi nicaj ni síꞌ.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ngaa ni̱ nanij Pablo ganꞌanj gui̱taj síꞌ níman tsínj hua lij daj. Ni̱ nanan síꞌ níman daj. Ni̱ gataj Pablo gunun ni tsínj daj:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Hué daj síj ni̱ nanica̱j Pablo gahui sij ganꞌanj sij chruhua hueꞌ nataꞌ xataꞌ. Ni̱ guraꞌ daꞌaj sij chrachrúnj xa ni sij. Ni̱ gahuin sij gaꞌmi sij daꞌ guere̱ngaꞌ. Ngaa ni̱ gahui sij ganꞌanj sij.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ni̱ gahuin nia̱ꞌ nico ruhua ni sij xiꞌí si hua ni̱ꞌnaꞌ tsínj hua lij guinij daj nicaj ni sij ganꞌanj sij.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ni̱ gataꞌ dian aninꞌ únj ganꞌanj únj nga̱ rio̱ guisíj únj xumanꞌ Asón. Daj si hua gaꞌmi néꞌ si na̱caj aninꞌ únj Pablo yuꞌuj daj xiꞌí si gahuin ruhua sij ga̱che sij gui̱sij sij xumanꞌ Asón daj.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ni̱ ngaa ganacaj dugüiꞌ ni únj nga̱ Pablo xumanꞌ Asón, ni̱ gahui sij chruhua rio̱ nga̱ aninꞌ únj xumanꞌ Mitilene. Ni̱ ganꞌanj daranꞌ únj.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ngaa ni̱ gahui únj chruhua rio̱. Ni̱ ango güi guisíj únj ni̱chrunꞌ ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Quío. Ni̱ ango güi guisíj únj ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Samos. Ni̱ gunáj únj xumanꞌ Trogilio ꞌngo̱ ya̱nꞌ. Ni̱ ángo güi guisíj únj xumanꞌ Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Ni̱ hué daj guiꞌyaj únj si nun ga̱ꞌuej Pablo ga̱nꞌanj sij xumanꞌ Efeso. Daj si naꞌuej sij ga̱huin ran sij ga̱ne sij estado Asia rian ngaj xumanꞌ daj si huin ruhua sij gui̱sij yoo̱ sij xumanꞌ Jerusalén güi huin guiꞌyanj Pentecostés.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Ngaa mán ni únj xumanꞌ Mileto, ni̱ gaꞌníj Pablo ꞌngo̱ nuguanꞌ ganꞌanj xumanꞌ Efeso. Ni̱ gaquínj sij ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj huin achij ma̱n scanij ni ngüi̱ nahuin chreꞌ nicoꞌ Jesucristo xumanꞌ daj.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ni̱ ngaa guxuman ni sij, ni̱ gataj Pablo gunun ni sij:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Ni̱ daranꞌ ni güi ganēj scanij ni é re̱ꞌ, ni̱ guiꞌyaj sūnj rian Señor. Ni̱ naguiꞌyaj le manꞌānj. Ni̱ gaco ni̱nꞌ ruhuāj nej. Ni̱ guiranꞌ ni̱nꞌ ruhuāj sayun, guiꞌyaj ni tsínj israelita nej.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Sani̱ nun du̱nā si natāj rian án re̱ꞌ daranꞌ si níꞌyanj án re̱ꞌ. Ni̱ digyānj rian ni é re̱ꞌ chruhua cayu nga̱ chruhua ducuá ni é re̱ꞌ.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ni̱ natāj rian ni tsínj israelita nga̱ rian ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej sisi̱ ga̱nani ruhua ni sij xiꞌí si-ga̱quinꞌ ni sij. Ni̱ gu̱xuman ruhua ni sij niꞌi ni sij Jesucristo huin Señor nicoꞌ néꞌ.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 ’Yya̱j ni̱ aꞌníj Espíritu Santo ga̱nꞌān xumanꞌ Jerusalén. Ni̱ nun niꞌīnj níꞌ da̱j gui̱ranꞌānj ga̱nꞌān xumanꞌ daj.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Urin si niꞌīnj huin sisi̱ ngaa achē daranꞌ ni xumanꞌ, ni̱ ataj Espíritu Santo riānj sisi̱ anaꞌuij ducuaga̱ꞌ yūnj. Ni̱ gui̱ranꞌ ni̱nꞌ ruhuāj sayun nej.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Güendāj ni̱ nitaj si ga̱huin si ga̱huīj. Ni̱nanj huin ruhuāj ga̱chē gui̱ꞌyaj sūnj da ganahuij sun duguta sun Jesús yūnj na̱tāj ni nuguanꞌ sa̱ꞌ da̱j ꞌyaj Yanꞌanj sinduj rian néꞌ.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Ni̱ yya̱j ni̱ niꞌīnj sisi̱ scanij a ni é re̱ꞌ, ni̱ ꞌngo̱ ni ango ni é re̱ꞌ si̱ guiniꞌi yūnj ga̱ mánj. Ni̱ huin ín re̱ꞌ ni tsínj gunun nuguanꞌ gaꞌmī xiꞌí sun nicaj Yanꞌanj rian néꞌ.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Xiꞌí daj ni̱ huin ruhuāj ga̱taj yyāj gu̱nun a ni é re̱ꞌ yya̱j sisi̱ nitaj gaquinꞌ daꞌuīj sisi̱ ga̱nꞌanj ꞌngo̱ dugüiꞌ ni é re̱ꞌ rian yanꞌa̱n.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Daj si hua natāj rian án re̱ꞌ daranꞌ si huin ruhua Yanꞌanj si gui̱ꞌyaj a ni é re̱ꞌ. Ni̱ nitaj si huaj si ga̱rij huīj ni̱ a̱ ꞌngo̱ nuguanꞌ mánj.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 ’Xiꞌí daj ni̱ da̱j rúnꞌ dugumi ꞌngo̱ tsínj daj dánj sij xachij, ni̱ hué daj du̱gumi ni é re̱ꞌ manꞌan án re̱ꞌ nga̱ daranꞌ ni ngüi̱ nicoꞌ Yanꞌanj nej. Ni̱ huin ín re̱ꞌ tsínj huin achij niquinꞌ scanij ni sij, guiꞌyaj Espíritu Santo. Xiꞌí daj du̱gumi a ni é re̱ꞌ niman ni sij. Ni̱ naruꞌue manꞌan Señor si-tun manꞌan sij guiránj sij ni ngüi̱ nicoꞌ Yanꞌanj xa̱ngaꞌ daj.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Ni̱ niꞌīnj sisi̱ ngaa ga̱nꞌān, ni̱ ga̱ꞌnaꞌ ango ni tsínj di̱gyaꞌ yunꞌunj. Ni̱ rúnꞌ ꞌyaj ꞌngo̱ xáꞌyanj daꞌa xachij, hué daj gui̱ꞌyaj ni síꞌ ngaa ga̱ꞌnaꞌ ni sij rian ni é re̱ꞌ.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ni̱ hué scanij ni manꞌan ni é re̱ꞌ, ni̱ ga̱hui ni tsínj ga̱ꞌmi nuguanꞌ yya̱ xiꞌí si ga̱huin ruhua ni sij sisi̱ gui̱nicoꞌ ni ngüi̱ nicoꞌ Yanꞌanj ni síꞌ.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Xiꞌí daj ni̱ ni̱ꞌyaj sa̱ꞌ á re̱ꞌ. Ni̱ na̱nun ruhua ni é re̱ꞌ sisi̱ hua̱ꞌnij yya yoꞌ nun dunā si riquī ꞌngo̱ ducuánj rian daranꞌ ni é re̱ꞌ nugüi ni̱ganꞌ. Ni̱ da gacōj xiꞌí ni é re̱ꞌ nej aj.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’Yya̱j ni̱ nagaꞌuīj ni é re̱ꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ dunā nuguanꞌ rian ni é re̱ꞌ sisi̱ ga̱ꞌue gui̱ꞌyaj Yanꞌanj sinduj rian án re̱ꞌ. Ni̱ nicaj nuguanꞌ daj fuerza sisi̱ sa̱ꞌ doj gui̱nicoꞌ a ni é re̱ꞌ Yanꞌanj. Ni̱ nuguanꞌ daj nicaj fuerza si ga̱ꞌue gui̱man sa̱ꞌ nu̱guanꞌan án re̱ꞌ nga̱ daranꞌ ni ngüi̱ gahuin sa̱ꞌ rian Yanꞌanj.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 ’Nitaj si gahuin ruhuāj nicā sanꞌanj plata nga̱ sanꞌanj oro nej, si-ganꞌ go̱ꞌngo ni ngüi̱ mánj.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Sani̱ hua niꞌi sa̱ꞌ ni é re̱ꞌ sisi̱ guiꞌyaj sūnj nga̱ raꞌāj daj da guiriꞌīj si achin riānj nga̱ si achin rian ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj nej.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ni̱ digyānj rian ni é re̱ꞌ nga̱ daranꞌ si guiꞌyā sisi̱ hué daj gui̱ꞌyaj sun daranꞌ néꞌ. Ngaa ni̱ ga̱ꞌue chra̱cuij néꞌ ni ngüi̱ yaco ranꞌ. Ni̱ ga̱nanun ruhua ni é re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ Señor Jesús. Ni̱ gataj sij: “Huin nia̱ꞌ ruhua doj tsínj aꞌuiꞌ raꞌa dugüiꞌ sij daj nga̱ tsínj nahuin raꞌa ni rasu̱n ꞌyaj ni dugüiꞌ sij.” Daj gataj Señor Jesús gunun néꞌ. ―Gataj Pablo gunun ni tsínj ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Efeso.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌmi Pablo nuguanꞌ daj rian ni síꞌ, ni̱ ganiquinꞌ ráj da̱coj sij nga̱ ni síꞌ. Ni̱ gachínj jniꞌyaj daranꞌ ni sij rian Yanꞌanj.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ni̱ gaco ni̱nꞌ ruhua daranꞌ ni sij. Ni̱ nanan ni sij Pablo. Ni̱ garun duꞌua ni sij síꞌ.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ni̱ ganani nico ruhua ni sij xiꞌí si hua gataj Pablo sisi̱ si̱ guiniꞌi ni sij síꞌ ga̱ mánj. Ngaa ni̱ gata dugüiꞌ ni sij ganꞌanj ni̱caj ni sij ga̱tu síꞌ chruhua rio̱ achéj rian nnee ganꞌanj síꞌ.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.