Atos 11
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH
1 Ni̱ gunun ni tsínj apóstol ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Jesucristo nga̱ ango ni tsínj nicoꞌ Jesucristo mán estado Judea sisi̱ guinicoꞌ ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj nej.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ni̱ ngaa guisíj Pedro xumanꞌ Jerusalén, ni̱ gaꞌna̱ꞌ go̱ꞌngo ni tsínj israelita hua guxuman ruhua niꞌi Jesucristo gu̱nunꞌ ni sij nga̱ síꞌ.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Ni̱ nachínj snanꞌanj ni sij Pedro. Ni̱ gataj ni sij:
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Hué dan ni̱ gaxi̱ꞌi Pedro nataꞌ sij daranꞌ ni nuguanꞌ gachin asi̱j sini ya̱n. Ni̱ gataj sij:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 ―Cuanj ni̱ nnēj xumanꞌ Jope achínj jniꞌyā rian Yanꞌanj. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ rasu̱n riānj. Ni̱ guiniꞌīnj ꞌngo̱ si hua atsij xxi manta ꞌna̱ꞌ xataꞌ. Ni̱ anumi-íꞌ chra̱ ga̱nꞌanj squina ꞌna̱ꞌ guinij rian nnēj.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Ni̱ guiniꞌyaj sa̱ꞌāj si ma̱n chruhuaj. Ni̱ chruhua manta daj mán daranꞌ rian ni xucu nu̱n ga̱nꞌanj raꞌa nga̱ ni xucu huee mán riqui quij nej, nga̱ ni xucu duguaca riqui achéj rian yoꞌój nej, nga̱ ni xataj achéj xataꞌ nej.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Ni̱ gunūnj si gaꞌmi ꞌngo̱ nane̱. Ni̱ gataj nane̱ daj: “Na̱xuman so̱ꞌ. Ni̱ da̱gahuiꞌ so̱ꞌ xa̱ so̱ꞌ aj.” Daj gataj nane̱ daj gunūnj.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Sani̱ gataj manꞌānj: “Si̱ gaꞌue man, Señor. Nitaj a̱man xāj ni rasu̱n xi̱ꞌi da man, Señor.” Daj gatā gunun Señor.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Hué dan ni̱ gataj ru̱huaꞌ yún Señor gunūnj: “Sisi̱ gahuin sa̱ꞌ ꞌngo̱ rasu̱n guiꞌyaj Yanꞌanj, ni̱ si̱ gatáj re̱ꞌ sisi̱ hua xi̱ꞌi huaj mánj.” Daj gataj Señor gunūnj.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Hué nan gahuin guisíj hua̱ꞌnij. Daꞌ síj ni̱ nahui manta daj na̱nꞌ-ánꞌ xataꞌ.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 ’Hué hora daj guisíj hua̱ꞌnij tsínj ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Cesarea gaꞌna̱ꞌ na̱noꞌ ni sij manꞌānj. Ni̱ gaꞌníj ꞌngo̱ tsínj nne Cesarea ga̱ꞌnaꞌ ni sij riānj. Ni̱ guisíj ni sij rian hueꞌ.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ni̱ gataj Espíritu Santo gunūnj sisi̱ si̱ gahuin ruhuāj ga̱nꞌān nga̱ aninꞌ sij. Ni̱ hué daj ganꞌanj ango hua̱tanꞌ ni tsínj xuman ruhua niꞌi Yanꞌanj huin ni tsínj niquinꞌ nan. Ni̱ gatúj ni únj chruhua ducuá ꞌngo̱ tsínj daj.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Ngaa ni̱ nataꞌ tsínj daj da̱j rúnꞌ guiniꞌi sij ꞌngo̱ ángel niquin-ínꞌ guiniꞌi sij ducuá sij. Ni̱ gataj ángel daj gunun sij: “Ga̱ꞌnij re̱ꞌ ni tsínj ga̱nꞌanj xumanꞌ Jope sisi̱ ga̱quinj sij ga̱ꞌnaꞌ Simón Pedro.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Ni̱ na̱taꞌ síꞌ nuguanꞌ rián re̱ꞌ da̱j ga̱ꞌue na̱caj Yanꞌanj ni du̱cua á re̱ꞌ.” Daj gataj ángel gunun tsínj daj, gataj síꞌ gunūnj.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 ’Ni̱ ngaa gaxiꞌīj gaꞌmī rian ni sij, ngaa ni̱ gaꞌna̱ꞌ Espíritu Santo rian ni sij da̱j rúnꞌ gaꞌnaj asi̱j sini rian ni manꞌan néꞌ.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Ngaa ni̱ gananun ruhuāj da̱j gataj Señor Jesús: “Daj xa̱ngaꞌ duguataꞌ nnee Juan ni ngüi̱ nga̱ nnee. Sani̱ ga̱ꞌnaꞌ manꞌan Espíritu Santo rian án re̱ꞌ.” Gataj Señor gunun néꞌ.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Hué dan ni̱ sisi̱ gaꞌuiꞌ Yanꞌanj Espíritu Santo rian ni ngüi̱ daj da̱j rúnꞌ riqui sij rian néꞌ huin néꞌ ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo, ngaa ni̱ u̱n sin huin manꞌānj sisi̱ gu̱nūnj nga̱ Yanꞌanj únj. ―Daj gataj Pedro gunun ni tsínj israelita daj.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Ni̱ ngaa gunun ni sij si-nu̱guanꞌ Pedro, ngaa ni̱ dínj gahuin duꞌua ni sij. Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ ꞌueé ni sij rian Yanꞌanj. Ni̱ gataj ni sij:
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Ni̱ ngaa guisíj dagahuiꞌ ni sij Esteban, ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij chranꞌ yunꞌunj ni sij ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo. Xiꞌí daj ni̱ gaxaꞌni̱ ni síꞌ gunánj ni síꞌ daꞌ estado Fenicia nga̱ estado Chipre nej, xumanꞌ Antioquía nej. Ni̱ gaꞌmi ni sij si-nu̱guanꞌ Jesucristo rian urin ni tsínj israelita.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Sani̱ scanij ni sij ma̱n go̱ꞌngo ni tsínj ꞌna̱ꞌ estado Chipre nga̱ estado Cirene. Ni̱ ngaa gatúj ni tsínj daj xumanꞌ Antioquía, ni̱ gaꞌmi ni sij nuguanꞌ sa̱ꞌ xiꞌí Jesucristo rian ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej huin ni tsínj aꞌmi snanꞌanj griego.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Ni̱ chracuij Señor ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj daj. Xiꞌí daj ni̱ guxuman ruhua nico ni ngüi̱ nuguanꞌ daj. Ni̱ guinicoꞌ ni sij Señor.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Ni̱ ngaa gunun ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo mán Jerusalén nuguanꞌ daj, ngaa ni̱ gaꞌníj ni sij tsínj gu̱ꞌnaj Bernabé ga̱nꞌanj síꞌ xumanꞌ Antioquía.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Ni̱ ngaa guisíj Bernabé, ni̱ guiniꞌi sij da̱j guiꞌyaj Yanꞌanj sinduj rian ni síꞌ. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua gahuin nia̱ꞌ ruhua sij. Ni̱ gaꞌuiꞌ sij ꞌngo̱ ducuánj sisi̱ ꞌngo̱ ga̱ ni̱ca ruhua daranꞌ ni sij gui̱nicoꞌ ni sij Señor.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Ni̱ Bernabé huin ꞌngo̱ tsínj sa̱ꞌ. Ni̱ nu̱n sa̱ꞌ Espíritu Santo niman sij. Ni̱ guxuman sa̱ꞌ ruhua sij niꞌi sij Yanꞌanj nej. Ni̱ gahuin nico doj ni ngüi̱ guinicoꞌ Señor.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Hué daj síj ni̱ ganꞌanj Bernabé xumanꞌ Tarso, ganꞌanj na̱noꞌ sij Saulo. Ni̱ ngaa nariꞌ sij síꞌ, ni̱ nicaj sij síꞌ gaꞌna̱ꞌ sij xumanꞌ Antioquía.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Hué dan ni̱ ꞌngo̱ gue̱ yoꞌ guimán nu̱ngüej sij nga̱ ni tsínj xuman ruhua niꞌyaj Jesús ma̱n xumanꞌ daj. Ni̱ hué ni tsínj ma̱n xumanꞌ Antioquía huin ni tsínj gaxi̱ꞌi asi̱j sini duguꞌna̱j Cristiano ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo aj.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Ni̱ ngaa daj ni̱ gahui go̱ꞌngo ni tsínj aꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj xumanꞌ Jerusalén ganꞌanj ni sij xumanꞌ Antioquía.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ni̱ naxu̱man ꞌngo̱ ni tsínj daj gu̱ꞌnaj sij Agabo. Ni̱ nataꞌ sij nuguanꞌ gaꞌuiꞌ Espíritu Santo rian sij sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ ꞌngo̱ xiꞌna̱ nico daranꞌ xumanꞌ ngaj rian xungüi̱. Ni̱ ngaa gane rey Claudio, ni̱ gachin yya xiꞌna̱ da̱j rúnꞌ gataj tsínj gu̱ꞌnaj Agabo.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Ni̱ gani ruhua ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj mán xumanꞌ Antioquía chra̱cuij ni sij ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj mán estado Judea. Ni̱ chracuij ni sij da̱j gaꞌue gaꞌuiꞌ daꞌ go̱ꞌngo ni sij.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ni̱ hué daj guiꞌyaj ni sij. Ni̱ gaꞌníj ni sij ofrenda daj ganꞌanj nga̱ Bernabé nga̱ Saulo gaꞌuiꞌ nu̱ngüej síꞌ raꞌa ni tsínj huin achij ma̱n xumanꞌ Jerusalén.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.