Tiago 3
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ACF
1 Tinu̱j. Nocoj. Se̱ guun ga̱a̱ queꞌe̱e̱ síí narqué chrej man soj maꞌ. ꞌO̱ se núj si̱j narqué chrej roꞌ, neꞌen soj se vaa doj a̱ cara̱a Diose̱ cacunꞌ xráá núj sese se̱ cuno núj rihaan Diose̱ ei.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 ꞌO̱ taranꞌ níꞌ avii nana̱ chiꞌi̱i̱ tuꞌva na̱nj ado̱nj. Tza̱j ne̱ sese vaa ꞌo̱ síí ne aꞌmii nana̱ chiꞌi̱i̱, ne̱ soꞌ me síí caꞌve̱e gu̱un nucua̱j gu̱un chij rihaan nu̱ꞌ nee̱ man soꞌ chugua̱nj.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Xca̱j soj cuentá ni̱ꞌyaj soj man cuayó á. Nda̱ꞌ se xi̱j vaa cuayó, tza̱j ne̱ anuꞌ níꞌ agaꞌ leꞌe̱j nii tuꞌva xoꞌ, ga̱a ne̱ cuno̱ xoꞌ rihaan níꞌ caꞌa̱nj xoꞌ me rej maꞌa̱n me rá níꞌ chugua̱nj.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Ne̱ xca̱j soj cuentá ni̱ꞌyaj soj man rihoo chéé rihaan na uún á. Xi̱j vaa rihoo, ne̱ nucua̱j ndoꞌo oꞌ nana̱ rihaan rihoo, ne̱ rcuchra̱ꞌ leꞌe̱j nii vaa rásuun nii tuguáj nii rihoo, tza̱j ne̱ caꞌa̱nj yoꞌ me rej maꞌa̱n me rá nii caꞌa̱nj yoꞌ uún ei.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Ne̱ taꞌngaꞌ da̱nj vaa gue̱e̱ daa níꞌ uún, ne̱ tzinꞌ vaa daa níꞌ, tza̱j ne̱ nucua̱j uxrá daa níꞌ na̱nj ado̱nj. Dan me se neꞌen soj se vaa o̱rúnꞌ yaꞌan leꞌe̱j nii roꞌ, caꞌve̱e quiꞌya̱j yoꞌ caca̱a̱ cunu̱ꞌ quij ei.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Ne̱ ase vaa yaꞌan vaa nana̱ aꞌmii daa níꞌ, ne̱ ase vaa nu̱ꞌ chiꞌii̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj roꞌ, da̱nj vaa nana̱ aꞌmii daa níꞌ, ne̱ nda̱a riꞌ nu̱ꞌ nee̱ man níꞌ, ꞌyaj daa níꞌ na̱nj ado̱nj. Unuꞌ níꞌ ga̱ tuviꞌ níꞌ, ꞌyaj daa níꞌ, cheꞌé se síí chre̱e me síí ꞌyaj aꞌmii daa níꞌ nana̱ chiꞌi̱i̱ na̱nj á.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniqüidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Aꞌvee uun chij yuvii̱ rihaan me maꞌa̱n xcuu, ne̱ dan me se rihaan xcuu ma̱n quij do̱ꞌ, rihaan xtâj do̱ꞌ, rihaan xcuáá do̱ꞌ, rihaan xcuaj do̱ꞌ, uun chij yuvii̱,
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 tza̱j ne̱ taj se ꞌyáꞌ gu̱un chij a̱ doj yuvii̱ rihaan daa maꞌa̱n yuvii̱ maꞌ. Avii ndoꞌo nana̱ chiꞌi̱i̱ tuꞌva níꞌ, ne̱ taj se ꞌyáꞌ gu̱un dínj tuꞌva níꞌ, ꞌyaj daa níꞌ ía̱ maꞌ. Ase vaa na xna̱j ta̱j tuꞌva xcuáá yuva̱a̱ roꞌ, da̱nj vaa nana̱ chiꞌi̱i̱ avii tuꞌva níꞌ, ꞌyaj daa níꞌ, ne̱ ꞌyaj chiꞌi̱i̱ yoꞌ man tuviꞌ níꞌ chugua̱nj.
8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Dan me se tuꞌva níꞌ me avii nana̱ lu̱j aꞌmii níꞌ cheꞌé Rej níꞌ Diose̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ veé daa níꞌ aꞌmii nana̱ chre̱e cheꞌé tuviꞌ níꞌ uún a. Ne̱ dan me se ase vaa Diose̱ roꞌ, da̱nj vaa nij tuvi̱ꞌ níꞌ ga̱a quiꞌyaj Diose̱ man taranꞌ níꞌ a.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Veé tuꞌva níꞌ avii nana̱ lu̱j ne̱ veé tuꞌva níꞌ avii nana̱ chre̱e, ꞌyaj daa níꞌ, ne̱ nij uxrá vaa ꞌyaj níꞌ da̱nj, na̱nj tinu̱j, nocoj.
10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Se̱ caꞌvee cavi̱i̱ na chiha̱nꞌ ga̱ na ꞌne̱ꞌ rque o̱rúnꞌ curuj na maꞌ.
11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Taj rutzi̱ꞌ avii raa̱ chruun rcoo maꞌ. Ne̱ rcoo ne avii raa̱ chruun rcueꞌé maꞌ. Ne̱ da̱nj na̱nj na uún, ne̱ se̱ caꞌvee cu̱riha̱nj na chiha̱nꞌ rej nu̱u̱ na ꞌne̱ꞌ, ne̱ taj cheꞌé cavi̱i̱ nana̱ chiꞌi̱i̱ tuꞌva níꞌ, sese rej nu̱u̱ nana̱ sa̱ꞌ me nimán níꞌ a̱ man ado̱nj.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Sese vaa taꞌa̱j soj síí acaj cuentá ne̱ avii ndoꞌo raa̱ soj, rá soj, ne̱ veꞌé ina̱nj quiꞌya̱j soj si̱j vaa da̱nj rá rihaan tuviꞌ soj, ne̱ xca̱j tuviꞌ soj cuentá se vaa cheꞌé se avii raa̱ soj roꞌ, cheꞌé dan síí niꞌya̱nj nimán me soj, ne̱ cheꞌé dan me veꞌé ina̱nj ꞌyaj soj a.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Tza̱j ne̱ sese xco̱j ruva̱a̱ rá soj, ne̱ sese me ina̱nj rá soj quiri̱i̱ taꞌngaꞌ soj rihaan tuviꞌ soj, ga̱a ne̱ se̱ guun caꞌmi̱i̱ xta̱ꞌ soj cata̱j soj se vaa síí acaj cuentá avii raa̱ me soj a̱ maꞌ. ꞌO̱ se nuveé si̱j acaj cuentá me síí ꞌyaj da̱nj mei.
14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Sese si̱j xco̱j ruva̱a̱ rá me soj, ne̱ nuveé si̱j nica̱j tucuáán sa̱ꞌ cavii rihaan Diose̱ me soj a̱ maꞌ. Ina̱nj tucuáán cavii raa̱ nij síí ma̱n rihaan yoꞌóó nihánj u̱u̱n me tucuáán nica̱j soj, ne̱ da̱nj ina̱nj ꞌyaj yuvii̱ cheꞌé se nana̱ chre̱e uno nij yuvii̱ na̱nj ado̱nj.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Rej ya̱nj síí xco̱j ruva̱a̱ rá me se taj se qui̱ꞌyáꞌ ga̱a̱ dínj maꞌ. Me a̱ꞌ se chiꞌi̱i̱ ꞌyaj nij soꞌ na̱nj á.
16 Porque onde há inveja e espírito faccioso aí há perturbação e toda a obra perversa.
17 Tza̱j ne̱ síí nica̱j tucuáán sa̱ꞌ cavii rihaan Diose̱ me se yoꞌo̱ vaa sa̱ꞌ nimán soꞌ, ne̱ cheꞌé dan ꞌo̱ chij yáán soꞌ, ne̱ ne unuꞌ soꞌ ga̱ yuvii̱ maꞌ. Yoꞌo̱ lu̱j aꞌmii soꞌ ga̱ tuviꞌ soꞌ, ne̱ ne naquiꞌyaj soꞌo̱ soꞌ xréé soꞌ ga̱a aꞌmii tuviꞌ soꞌ ga̱ soꞌ maꞌ. ꞌE̱e̱ rá soꞌ niꞌya̱j soꞌ tuviꞌ soꞌ, ne̱ ina̱nj se sa̱ꞌ ꞌyaj soꞌ, ne̱ yoꞌo̱ cuya̱a̱n veꞌé ꞌyaj soꞌ rihaan nu̱ꞌ nij yuvii̱, ne̱ ꞌyaj soꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa taj soꞌ a. Ne̱ nij síí ꞌyaj da̱nj roꞌ, me síí nica̱j ya̱ tucuáán sa̱ꞌ cavii rihaan Diose̱ chugua̱nj.
17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Dan me se síí ꞌyaj dínj ne yuvii̱ ga̱ tuviꞌ yuvii̱ roꞌ, maꞌa̱n soꞌ me síí ne̱ dínj ga̱ tuviꞌ, ne̱ cheꞌé dan cunu̱u sa̱ꞌ nij tuvi̱ꞌ soꞌ rihaan Diose̱, quiꞌya̱j soꞌ na̱nj ado̱nj.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.