Romanos 9
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 Noco̱ꞌ nu̱ꞌ níꞌ man Jesucristó, ne̱ se̱ caꞌmii ne̱ ꞌu̱nj rihaan nij soj maꞌ. ꞌO̱ se ya̱nj Nimán Diose̱ ga̱ ꞌu̱nj, ne̱ maꞌa̱n Nimán Diose̱ cataj rihanj se vaa nana̱ ya̱ caꞌmij á.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Dan me se yuvii̱ israelitá me nij soꞌ, ne̱ gu̱un taꞌni̱j Diose̱ man nij soꞌ, rá Diose̱ á. Queneꞌen nij soꞌ se vaa chuguu̱n ndoꞌo Diose̱ ga̱a canicunꞌ maꞌa̱n Diose̱ ga̱ nij soꞌ ga̱a naá, ne̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan nij soꞌ da̱j quiꞌya̱j Diose̱ cheꞌé nij soꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan nij soꞌ da̱j quiꞌya̱j maꞌa̱n nij soꞌ a. Tucuꞌyón Diose̱ man nij soꞌ da̱j quiꞌya̱j nij soꞌ ga̱a naꞌvíj nij soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cataj Diose̱ rihaan nij soꞌ se vaa ya̱ caꞌne̱j Diose̱ ꞌo̱ síí ti̱nanii man nij soꞌ rihaan sayuun a.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Xi̱i nij yuvii̱ israelitá me nij síí ma̱n ga̱a naá síí cuꞌna̱j Abraham do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Isaac do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Jacob do̱ꞌ a. Yoꞌo̱ tuviꞌ nij soꞌ me Jesucristó síí caꞌnéé Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun, ne̱ Jesucristó me se Diose̱ me soꞌ, ne̱ uun chij soꞌ rihaan cunuda̱nj a. Veꞌé caꞌmi̱i̱ níꞌ cheꞌé soꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ei. Veé da̱nj ga̱a̱ ya̱ ei.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Dan me se ga̱a naá cataj Diose̱ se vaa ya̱ canoco̱ꞌ nij yuvii̱ israelitá man soꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, ne̱ me cheꞌé ne nocoꞌ nij yuvii̱ israelitá man Diose̱ cuano̱, rá soj ga̱. ꞌO̱ se quisi̱j ya̱ nda̱a vaa caꞌmii Diose̱, tza̱j ne̱ ne nari̱i̱ ya̱ Diose̱ man cunuda̱nj nij yuvii̱ israelitá maꞌ. Nuveé ya̱ ya̱ yuvii̱ israelitá me cunuda̱nj nij soꞌ rihaan Diose̱ maꞌ.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Abraham síí cayáán ga̱a naá roꞌ, do̱j taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ soꞌ guun taꞌníí Diose̱, ne̱ dan me se cataj danj Diose̱ se vaa o̱rúnꞌ nij taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ síí cuꞌna̱j Isaac me ya̱ ya̱ taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ síí cuꞌna̱j Abraham rihaan Diose̱ á. Da̱nj caꞌmii Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Abraham ga̱a naá a.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Dan me se cataj Diose̱ se vaa se̱ guun taꞌni̱j Diose̱ man cunuda̱nj nij taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ síí cuꞌna̱j Abraham maꞌ. Ma̱a̱n se taꞌa̱j nij soꞌ narii Diose̱, ne̱ ina̱nj cheꞌé nij síí narii Diose̱ caꞌmii Diose̱, ga̱a cataꞌ tuꞌva Diose̱ se vaa ya̱ canoco̱ꞌ nij soꞌ man soꞌ a.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Dan me se ga̱a ataa caꞌnga̱a̱ síí cuꞌna̱j Isaac síí narii Diose̱ man, ne̱ caꞌmii Diose̱ cheꞌé soꞌ, cataj Diose̱ se vaa nasi̱j ꞌo̱ yoꞌ, ga̱a ne̱ caꞌna̱ꞌ uún Diose̱ rihaan Abraham, ne̱ ya̱ ga̱a̱ ꞌo̱ taꞌnij sno̱ꞌo chana̱ cuꞌna̱j Sara a. Ne̱ sno̱ꞌo cunii yoꞌ roꞌ, me Isaac a. Da̱nj cataj Diose̱ rihaan Abraham a.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ne̱ vaa chana̱ cuꞌna̱j Rebeca uún, ne̱ cotoj noꞌ ga̱ o̱rúnꞌ nica̱ noꞌ síí cuꞌna̱j Isaac, ne̱ nariꞌ noꞌ nda̱a neꞌej cuaté nu̱u̱ rque noꞌ a.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Dan me se taj danj Diose̱ se vaa cunuu ꞌe̱e̱ rá Diose̱ neꞌen Diose̱ man nij tuvi̱ꞌ síí cuꞌna̱j Jacob síí noco̱ꞌ xco̱, tza̱j ne̱ quiriꞌ nij tuvi̱ꞌ síí cuꞌna̱j Esaú rihaan Diose̱, taj danj Diose̱ ado̱nj.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Dan me se nij quiꞌyaj Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Esaú, rá soj naꞌ. Taj a̱ doj maꞌ.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 ꞌO̱ se ga̱a naá caꞌmii Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Moisés, cataj Diose̱ a:
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Dan me se caꞌve̱e se daj a̱ me rá yuvii̱, caꞌve̱e se daj a̱ quiꞌya̱j yuvii̱, tza̱j ne̱ se̱ caꞌvee quiꞌya̱j nij yuvii̱ se vaa me rá maꞌa̱n nij yuvii̱ maꞌ. O̱rúnꞌ Diose̱ me síí cata̱j me síí cunu̱u ꞌe̱e̱ rá soꞌ man ado̱nj.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ne̱ rihaan danj Diose̱ nó nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Faraón ga̱a cataj Diose̱:
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Dan me se neꞌen níꞌ se vaa sese me rá Diose̱ cunu̱u ꞌe̱e̱ rá Diose̱ man ꞌo̱ soꞌ, ne̱ cunu̱u ꞌe̱e̱ rá Diose̱ man soꞌ, ne̱ sese me rá Diose̱ gu̱un nichra̱j rá ꞌo̱ soꞌ, ne̱ gu̱un nichra̱j rá soꞌ, quiꞌya̱j uún Diose̱ a.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Vaa yuvii̱ cata̱j: “Cheꞌé dan, me cheꞌé utaꞌ Diose̱ cacunꞌ xráá yuvii̱ ga̱. ꞌO̱ se ina̱nj se me rá Diose̱ quiꞌya̱j níꞌ ꞌyaj níꞌ á”. Da̱nj cata̱j taꞌa̱j yuvii̱ a.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Tza̱j ne̱ ne nó xcúún níꞌ cata̱j níꞌ se vaa ne nó xcúún Diose̱ quiꞌya̱j soꞌ nda̱a vaa ꞌyaj soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se Diose̱ me síí quiꞌyaj man níꞌ, ne̱ ne nó xcúún níꞌ cachi̱nj naꞌa̱nj níꞌ man Diose̱ me cheꞌé cavii nij taꞌa̱j níꞌ maꞌ.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Dan me se síí ꞌyaj xruj me se do̱j yoꞌóó niquii ga̱a̱ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌve̱e quiꞌya̱j soꞌ xruj a. Do̱j yoꞌóó niquii ni̱caj soꞌ quiꞌya̱j soꞌ xruj veꞌé ndoꞌo vaa, ga̱a ne̱ doj yoꞌóó niquii ni̱caj soꞌ quiꞌya̱j soꞌ xruj nij doj a. Caꞌve̱e quiꞌya̱j soꞌ da̱j me rá maꞌa̱n soꞌ á.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ne̱ ase vaa ꞌyaj síí ꞌyaj xruj roꞌ, da̱nj vaa ꞌyaj Diose̱, ne̱ dan me se quiriꞌ ndoꞌo taꞌa̱j yuvii̱ quiꞌyaj Diose̱, ne̱ vaa güii caꞌa̱nj nij soꞌ rihaan yaꞌan a. Uun yuva̱a̱ Diose̱ man nij soꞌ cheꞌé cacunꞌ ꞌyaj nij soꞌ, ne̱ me rá Diose̱ caxri̱i̱ yuva̱a̱ Diose̱ man nij soꞌ, ne̱ me rá Diose̱ ti̱haa̱n Diose̱ se vaa nucua̱j ndoꞌo Diose̱, tza̱j ne̱ aráj xꞌnaa uxrá Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ man nij yuvii̱,
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 cheꞌé rej guun rá Diose̱ ti̱haa̱n Diose̱ rihaan nij yuvii̱ nu̱ꞌ nda̱a vaa quiꞌya̱j soꞌ cheꞌé yoꞌó nij yuvii̱, ne̱ yoꞌó nij soꞌ me se a̱j guun rá Diose̱ se vaa gu̱un chij nij soꞌ ga̱ soꞌ, ne̱ cheꞌé dan cunu̱u ꞌe̱e̱ rá soꞌ man nij soꞌ, ga̱a ne̱ xca̱j cunuda̱nj nij yuvii̱ cuentá se vaa síí uun chij sa̱ꞌ ndoꞌo me Diose̱ ei.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Maꞌa̱n níꞌ me nij yuvii̱ gu̱un chij ga̱ Diose̱, ne̱ dan me se taꞌa̱j níꞌ me yuvii̱ israelitá, ne̱ yoꞌó taꞌa̱j níꞌ me yuvii̱ yaníj, tza̱j ne̱ canacúún Diose̱ man ꞌo̱ ꞌo̱ níꞌ gu̱un chij níꞌ ga̱ soꞌ ado̱nj.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Ase vaa nana̱ aꞌmij nihánj roꞌ, da̱nj vaa nana̱ caꞌmii Diose̱ ga̱a naá nana̱ cachrón síí cuꞌna̱j Oseas rihaan yanj a. Dan me se cataj Diose̱ a:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Dan me se ma̱a̱n rej nicu̱nꞌ ꞌu̱nj ga̱a cataj ꞌu̱nj se vaa nuveé tu̱víꞌ ꞌu̱nj me nij yuvii̱ roꞌ, ma̱a̱n dan ca̱nicúnꞌ ꞌu̱nj cata̱j ꞌu̱nj se vaa taꞌni̱j ma̱ꞌanj me nij soꞌ a. ꞌO̱ se Diose̱ vaa iꞌna̱ꞌ mej ado̱nj. ―Da̱nj caꞌmii Diose̱ ga̱a naá a.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ne̱ nucua̱j caꞌmii síí cuꞌna̱j Isaías ga̱a naá cheꞌé nij yuvii̱ israelitá a. Cataj soꞌ:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Orá leꞌe̱j nii quiꞌya̱j suun Diose̱ nu̱ꞌ suun vaa rihaan soꞌ caꞌne̱ꞌ soꞌ cacunꞌ cheꞌé nu̱ꞌ yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ ado̱nj. ―Da̱nj caꞌmii síí cuꞌna̱j Isaías a.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Veé dan caꞌmii uún síí cuꞌna̱j Isaías cheꞌé nij yuvii̱ israelitá, ne̱ cataj uún soꞌ― Guun nucua̱j ndoꞌo Diose̱ guun chij Diose̱ á. Ne̱ níꞌ me se aviꞌ níꞌ cheꞌé cacunꞌ tumé níꞌ, tza̱j ne̱ ti̱nanii Diose̱ man do̱j tuviꞌ níꞌ si̱j israelitá rihaan sayuun a. Sese taj tuviꞌ níꞌ quinani̱i̱ rihaan sayuun, ne̱ cavi̱ꞌ cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n chiháán níꞌ, ne̱ quinavi̱j chiháán níꞌ, ne̱ ase vaa navij chumanꞌ Sodoma do̱ꞌ, ase vaa navij chumanꞌ Gomorra do̱ꞌ, da̱nj ga̱a̱ quinavi̱j chiháán níꞌ na̱nj ado̱nj. ―Veé da̱nj caꞌmii síí cuꞌna̱j Isaías cheꞌé nij yuvii̱ israelitá ga̱a naá a.
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Xca̱j níꞌ cuentá da̱j quiꞌyaj nij yuvii̱ israelitá do̱ꞌ, da̱j quiꞌyaj nij yuvii̱ yaníj do̱ꞌ, rihaan Diose̱ á. Dan me se nuveé yuvi̱i̱ israelitá me nij yuvii̱ yaníj, ne̱ ne gu̱un rá nij soꞌ quiꞌya̱j suun nij soꞌ yan cunu̱u sa̱ꞌ maꞌa̱n nij soꞌ rihaan Diose̱, tza̱j ne̱ taꞌa̱j nij soꞌ me síí amán rá niꞌya̱j man Diose̱, ne̱ cheꞌé dan ꞌo̱ cunuu sa̱ꞌ nij soꞌ rihaan Diose̱ ei.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ino̱ quiꞌyaj queꞌe̱e̱ nij yuvii̱ israelitá a. Dan me se quiꞌyaj suun uxrá nij soꞌ nanoꞌ nij soꞌ chrej cunu̱u sa̱ꞌ maꞌa̱n nij soꞌ rihaan Diose̱, tza̱j ne̱ ne nari̱ꞌ nij soꞌ chrej sa̱ꞌ maꞌ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Dan me se ne nari̱ꞌ nij soꞌ, cheꞌé se ne cuchuma̱n rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man Jesucristó maꞌ. Ne gu̱un ya̱ rá nij soꞌ se vaa ra̱cuíj Diose̱ man nij soꞌ cunu̱u sa̱ꞌ nij soꞌ rihaan Diose̱ maꞌ. Ma̱a̱n se cunu̱u sa̱ꞌ maꞌa̱n nij soꞌ, rá nij soꞌ, ne̱ quiꞌya̱j suun uxrá nij soꞌ cheꞌé rej caꞌve̱e cunu̱u sa̱ꞌ maꞌa̱n nij soꞌ, rá nij soꞌ a. Ne caꞌve̱j rá nij soꞌ cuchuma̱n rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ dan me se ase vaa ꞌo̱ yuvej aráán chrej roꞌ, da̱nj vaa Jesucristó rihaan nij soꞌ, ne̱ ase vaa uun naꞌa̱j yuvii̱ naxruꞌ rihaan yuvej roꞌ, da̱nj vaa guun naꞌa̱j nij yuvii̱ israelitá cheꞌé se ne caꞌve̱j rá nij soꞌ cuchuma̱n rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man Jesucristó ado̱nj.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 ꞌO̱ cuya̱a̱n vaa nana̱ aꞌmij ga̱ nana̱ aꞌmii danj Diose̱ cheꞌé Jesucristó, ne̱ dan me se ga̱a naá cataj Diose̱ a:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.