Romanos 1
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 ꞌU̱nj me síí cuꞌna̱j Pablo, ne̱ ꞌyaj sunj rihaan Jesucristó a. Dan me se canacúún Jesucristó mán ꞌu̱nj guún ꞌu̱nj apóstol cheꞌé rej nata̱ꞌ ꞌu̱nj se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ rihaan yuvii̱,
1 Eu, Paulo, servo de Cristo Jesus, escrevo esta carta. Deus me chamou e me separou para ser seu apóstolo , a fim de que eu anuncie a boa notícia do evangelho de Deus.
2 ne̱ dan me se ga̱a naá cataj Diose̱ rihaan nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá, ne̱ vaa güii ti̱nanii ya̱ Diose̱ man yuvii̱ rihaan sayuun, ne̱ cuno nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ cachrón nij soꞌ nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan yanj cuꞌna̱j danj Diose̱ na̱nj ado̱nj.
2 Há muito tempo essa boa notícia foi prometida por Deus, por meio dos seus profetas , e escrita nas Escrituras Sagradas . Ela fala a respeito do Filho de Deus, o nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, como ser humano, foi descendente do rei Davi. E, quanto à sua santidade divina, a sua ressurreição provou, com grande poder, que ele é o Filho de Deus.
5 Ina̱nj cheꞌé Jesucristó me quiꞌyaj Diose̱ se lu̱j cheꞌej se vaa cuneꞌ Diose̱ manj caꞌa̱nj ꞌu̱nj rihaan nij yuvii̱ yaníj a. Dan me se ne caꞌa̱nj ꞌu̱nj rihaan nij yuvii̱ israelitá maꞌ. Tza̱j ne̱ caꞌanj ꞌu̱nj rihaan nij yuvii̱ yaníj, ne̱ dan me se me rá Diose̱ cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan nij yuvii̱ yaníj yoꞌ, cheꞌé rej cuchuma̱n rá nij soꞌ nana̱ sa̱ꞌ yoꞌ, ga̱a ne̱ cuno̱ nij soꞌ rihaan Diose̱ ado̱nj.
5 Por meio de Cristo, Deus me deu a honra de ser apóstolo no serviço de Cristo para levar pessoas de todas as nações a crerem em Cristo e a serem obedientes a ele.
6 Ne̱ yuvii̱ yaníj me taꞌa̱j nij soj uún, ne̱ canacúún Jesucristó man maꞌa̱n soj si̱j yaníj canoco̱ꞌ soj man soꞌ ado̱nj.
6 Entre essas pessoas estão vocês que moram em Roma, a quem Deus tem chamado para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Dan me se ꞌyáá ꞌu̱nj yanj nihánj caꞌne̱j ꞌu̱nj rihaan nij soj si̱j ya̱nj chumanꞌ Romá si̱j ꞌe̱e̱ ndoꞌo rá Diose̱ man, ne̱ dan me se canacúún Diose̱ man soj gu̱un soj síí ga̱a̱ sa̱ꞌ nimán, ne̱ me raj quiꞌya̱j Rej níꞌ Diose̱ quiꞌya̱j Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ quiꞌya̱j se lu̱j cheꞌé soj, ne̱ me raj ga̱a̱ xe̱j nimán soj, quiꞌya̱j uún ro̱j soꞌ ado̱nj.
7 Por isso eu escrevo a todos vocês que estão em Roma, todos vocês a quem Deus ama e a quem tem chamado para serem o seu próprio povo. Que a
8 Cuno yuvii̱ ma̱n nu̱ꞌ cachra̱ꞌ rihaan chumii̱ se vaa amán rá nij soj niꞌya̱j soj Diose̱, ne̱ cheꞌé dan me nagóꞌ ꞌu̱nj graciá rihaan Diose̱, ne̱ racuíj Jesucristó mán ꞌu̱nj nago̱ꞌ ꞌu̱nj graciá rihaan Diose̱ cheꞌé cunuda̱nj soj ei.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo dou graças ao meu Deus por todos vocês, pois no mundo inteiro se ouve falar a respeito da fé que vocês têm.
9 Dan me se ꞌyaj suun ꞌu̱nj rihaan Diose̱, ne̱ natáꞌ ꞌu̱nj nana̱ sa̱ꞌ se‑na̱na̱ taꞌníí Diose̱ síí cuꞌna̱j Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan neꞌen Diose̱ se vaa ya̱ ya̱ niga̱nj achíín ni̱ꞌyáj rihaan Diose̱ cheꞌé soj ei.
9 Eu sirvo a Deus com todo o meu coração, anunciando a boa notícia a respeito do seu Filho; Deus é testemunha de que digo a verdade. Ele sabe que eu sempre lembro de vocês
10 Ne̱ ga̱a achíín ni̱ꞌyáj rihaan Diose̱, ne̱ achíín ni̱ꞌyáj cheꞌé soj, ne̱ dan me se achíín ni̱ꞌyáj rihaan Diose̱ se vaa caꞌve̱j soꞌ cuchi̱j chiháán soj vaa güii,
10 e oro por vocês. E peço a Deus que, se for da sua vontade, ele faça com que agora eu possa ir visitá-los.
11 ne̱ me raj que̱neꞌenj man soj, ne̱ me raj narque̱j chrej nucua̱j man soj, cheꞌé rej quinari̱ꞌ nucuaj nimán soj a.
11 Pois eu quero muito vê-los, a fim de repartir bênçãos espirituais com vocês para fortalecê-los,
12 Dan me se nucua̱j ndoꞌo rá cunuda̱nj níꞌ man tuviꞌ níꞌ, ne̱ cheꞌé dan me asa̱ꞌ nariꞌ tuviꞌ níꞌ, ne̱ narque̱ níꞌ chrej nucua̱j man tuviꞌ níꞌ á.
12 quer dizer, para que nos animemos uns aos outros por meio da fé que vocês e eu temos.
13 Ne̱ me raj queneꞌe̱n soj se vaa guun queꞌe̱e̱ güii cachronj cuchi̱j chiháán soj, tinu̱j, nocoj. Tza̱j ne̱ ne caꞌve̱e cuchi̱j, cheꞌé se vaa ndoꞌo suun rihanj, tza̱j ne̱ ase vaa natáꞌ ꞌu̱nj rihaan yoꞌó nij yuvii̱ yaníj roꞌ, da̱nj ga̱a̱ gue̱e̱ nata̱ꞌ ꞌu̱nj rihaan soj a. Nda̱a síj, ga̱a ne̱ cunu̱u ri̱i̱ doj tuviꞌ níꞌ, quiꞌya̱j níꞌ ado̱nj.
13 Meus irmãos, quero que saibam que muitas vezes resolvi ir visitá-los, mas fui impedido até agora de fazer isso. Pois eu gostaria que o meu trabalho produzisse resultados entre vocês também, como tem acontecido entre outros não judeus.
14 Dan me se cheꞌé se no̱ xcúún ꞌu̱nj nata̱ꞌ ꞌu̱nj rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ yaníj roꞌ, cheꞌé dan nata̱ꞌ ꞌu̱nj rihaan soj, ne̱ dan me se rihaan nij síí ma̱n chumanꞌ noco̱o do̱ꞌ, rihaan nij síí ya̱nj quij do̱ꞌ, rihaan nij síí avii raa̱ do̱ꞌ, rihaan nij síí ne nica̱j cuentá do̱ꞌ, rihaan cunuda̱nj nij soꞌ natáꞌ ꞌu̱nj a.
14 Pois é meu dever pregar a todos, tanto aos civilizados como aos não civilizados, tanto aos instruídos como aos sem instrução.
15 Cheꞌé dan niha̱ꞌ ndoꞌo raj cuchi̱j chumanꞌ Romá caꞌmi̱i̱ natáj ꞌu̱nj se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ rihaan soj uún ado̱nj.
15 É por isso que eu quero anunciar o evangelho também a vocês que moram em Roma.
16 Taj a̱ doj chrej naꞌa̱j nó rihanj caꞌmi̱j se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ maꞌ. ꞌO̱ se nana̱ nucua̱j uxrá me se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ dan me se caꞌmii Diose̱ se‑na̱na̱ Diose̱ cuno̱ yuvii̱, ne̱ cuchuma̱n rá nij yuvii̱ cuno̱ nij yuvii̱ nana̱, ne̱ ti̱nanii Diose̱ man nij yuvii̱ rihaan sayuun, ne̱ dan me se asino ya̱a̱n me rá Diose̱ ti̱nanii Diose̱ man nij yuvii̱ israelitá rihaan sayuun, ne̱ me rá uún Diose̱ ti̱nanii Diose̱ man nij yuvii̱ yaníj rihaan sayuun uún ado̱nj.
16 Eu não me envergonho do evangelho, pois ele é o poder de Deus para salvar todos os que creem, primeiro os judeus e também os não judeus.
17 Dan me se cataj se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan níꞌ se vaa caꞌve̱e cunu̱u sa̱ꞌ nimán níꞌ rihaan Diose̱, quiꞌya̱j Diose̱, ga̱a ne̱ amán rá níꞌ niꞌya̱j níꞌ Diose̱, ne̱ cheꞌé dan cunuu sa̱ꞌ nimán níꞌ rihaan Diose̱ a. Nda̱a síj, ga̱a ne̱ cuchuma̱n doj rá níꞌ ni̱ꞌyaj níꞌ man Diose̱ a. Veé ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa nana̱ nihánj ga̱ nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱, taj yoꞌ se vaa: “Ma̱a̱n cheꞌé se amán rá níꞌ niꞌya̱j níꞌ man Diose̱, cheꞌé dan cunuu sa̱ꞌ nimán níꞌ, ne̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ níꞌ rihaan Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ado̱nj”, taj danj Diose̱ a.
17 Pois o evangelho mostra como é que Deus nos aceita: é por meio da fé, do começo ao fim. Como dizem as Escrituras Sagradas : “Viverá aquele que, por meio da fé, é aceito por Deus.”
18 — ausente —
18 Do céu Deus revela a sua ira contra todos os pecados e todas as maldades das pessoas que, por meio das suas más ações, não deixam que os outros conheçam a verdade a respeito de Deus.
19 — ausente —
19 Deus castiga essas pessoas porque o que se pode conhecer a respeito de Deus está bem claro para elas, pois foi o próprio Deus que lhes mostrou isso.
20 Dan me se ga̱a quiꞌyaj Diose̱ chumii̱, ne̱ curuviꞌ nu̱ꞌ rasu̱u̱n quiꞌyaj Diose̱ niꞌya̱j yuvii̱, ne̱ nuviꞌ maꞌa̱n Diose̱ niꞌya̱j yuvii̱, tza̱j ne̱ neꞌen yuvii̱ nij rasu̱u̱n quiꞌyaj Diose̱, ne̱ xca̱j nij yuvii̱ cuentá se vaa síí uun chij ndoꞌo me Diose̱, ne̱ dan me se xca̱j nij yuvii̱ cuentá se vaa ya̱ o̱rúnꞌ soꞌ me Diose̱, ne̱ xca̱j nij yuvii̱ cuentá se vaa ga̱a̱ nucua̱j ndoꞌo Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, rá Diose̱ a. Cheꞌé dan sese cata̱j nij yuvii̱ se vaa ne neꞌen nij yuvii̱ da̱j vaa Diose̱, ne̱ síí ne̱ me nij yuvii̱ na̱nj ado̱nj. ꞌO̱ se a̱j queneꞌen nij yuvii̱ nu̱ꞌ rasu̱u̱n quiꞌyaj Diose̱ ado̱nj.
20 Desde que Deus criou o mundo, as suas qualidades invisíveis, isto é, o seu poder eterno e a sua natureza divina, têm sido vistas claramente. Os seres humanos podem ver tudo isso nas coisas que Deus tem feito e, portanto, eles não têm desculpa nenhuma.
21 Dan me se a̱j queneꞌen nij yuvii̱ da̱j vaa Diose̱, tza̱j ne̱ ne cata̱j nij yuvii̱ se vaa sa̱ꞌ vaa Diose̱ maꞌ. Ne nago̱ꞌ nij yuvii̱ graciá rihaan Diose̱ maꞌ. Me rá nij yuvii̱ cavi̱i̱ raa̱ maꞌa̱n nij soꞌ da̱j vaa Diose̱, tza̱j ne̱ se̱ guun nucua̱j nij soꞌ quiꞌya̱j nij soꞌ da̱nj maꞌ. Cheꞌé dan ina̱nj raa̱ maꞌa̱n nij soꞌ vaj nij soꞌ, ne̱ ne caꞌve̱e xca̱j nij soꞌ cuentá a̱ maꞌ.
21 Eles sabem quem Deus é, mas não lhe dão a glória que ele merece e não lhe são agradecidos. Pelo contrário, os seus pensamentos se tornaram tolos, e a sua mente vazia está coberta de escuridão.
22 Síí cu̱u raa̱ me nij soꞌ, taj maꞌa̱n nij soꞌ, tza̱j ne̱ caꞌmii ne̱ nij soꞌ, ne̱ tana̱nj nahuun nij soꞌ síí niꞌyo̱n doj a.
22 Eles dizem que são sábios, mas são tolos.
23 Diose̱ me síí veꞌé ndoꞌo vaa, ne̱ daj chiha̱a̱ míj ne aviꞌ soꞌ, ne̱ cheꞌé dan no̱ xcúún yuvii̱ canoco̱ꞌ yuvii̱ man soꞌ ado̱nj. Tza̱j ne̱ naꞌvej rá nij yuvii̱ canoco̱ꞌ nij yuvii̱ Diose̱ ya̱ maꞌ. Ma̱a̱n se yuvii̱ do̱ꞌ, xtâj do̱ꞌ, xcuu do̱ꞌ, xcuáá do̱ꞌ, tinangaꞌ nij yuvii̱, ne̱ yoꞌó rasu̱u̱n ꞌanj niꞌya̱ u̱u̱n rihaan yoꞌóó nihánj tinangaꞌ nij soꞌ, ne̱ taj nij soꞌ se vaa yaꞌanj me tinangaꞌ nij soꞌ, taj nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
23 Em vez de adorarem ao Deus imortal , adoram ídolos que se parecem com seres humanos, ou com pássaros, ou com animais de quatro patas, ou com animais que se arrastam pelo chão.
24 Cheꞌé dan caꞌneꞌ rá Diose̱ ga̱ nij soꞌ quiꞌya̱j nij soꞌ me se nij me rá maꞌa̱n nij soꞌ quiꞌya̱j nij soꞌ, ne̱ ina̱nj se nij ndoꞌo quiꞌyaj nij soꞌ na̱nj ado̱nj. Dan me se quiꞌyaj ndoꞌo nij soꞌ cacunꞌ man maꞌa̱n nij soꞌ, ne̱ ina̱nj se nij quiꞌyaj nij soꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ,
24 Por isso Deus entregou os seres humanos aos desejos do coração deles para fazerem coisas sujas e para terem relações vergonhosas uns com os outros.
25 ne̱ se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ ya̱ ne caꞌve̱j nij soꞌ cuno̱ nij soꞌ a̱ maꞌ. Ma̱a̱n se nana̱ ne̱ cuno nij soꞌ na̱nj ado̱nj. Ne̱ naꞌvíj nij soꞌ rihaan nij rasu̱u̱n quiꞌyaj Diose̱, tza̱j ne̱ rihaan maꞌa̱n Diose̱ ne naꞌvi̱j nij soꞌ maꞌ. Ne̱ Diose̱ me síí gu̱un chij uxrá rihaan cunuda̱nj rasu̱u̱n nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ado̱nj. Veé da̱nj ga̱a̱ ya̱ ei.
25 Eles trocam a verdade sobre Deus pela mentira e adoram e servem as coisas que Deus criou, em vez de adorarem e servirem o próprio Criador, que deve ser louvado para sempre. Amém !
26 Cheꞌé dan caꞌneꞌ rá Diose̱ ga̱ nij yuvii̱ quiꞌya̱j maꞌa̱n nij yuvii̱ se nij, ne̱ nij chana̱ me se ne caꞌve̱j rá nij chana̱ coto̱j nij noꞌ ga̱ nica̱ nij noꞌ a̱ maꞌ. ꞌO̱ se naquiꞌyaj nij taꞌa̱j nij chana̱ chii man nij chana̱, ne̱ otoj nij noꞌ ga̱ tuviꞌ cha̱na̱ maꞌa̱n nij noꞌ na̱nj ado̱nj.
26 Por causa das coisas que essas pessoas fazem, Deus as entregou a paixões vergonhosas. Pois até as mulheres trocam as relações naturais pelas que são contra a natureza.
27 Ne̱ adi̱ꞌ se ꞌyaj nij chana̱ ga̱ tuviꞌ cha̱na̱ nij noꞌ roꞌ, da̱nj quiꞌyaj gue̱e̱ nij snóꞌo uún ga̱ tuviꞌ sno̱ꞌo soꞌ uún na̱nj ado̱nj. Dan me se síj cotoj nij snóꞌo ga̱ nica̱ nij soꞌ, ne̱ guun rá nij soꞌ coto̱j nij soꞌ ga̱ tuviꞌ sno̱ꞌo nij soꞌ, ne̱ nij ndoꞌo quiꞌyaj nij snóꞌo, ne̱ quiranꞌ nij soꞌ sayuun cheꞌé se nij quiꞌyaj nij soꞌ ado̱nj.
27 E também os homens deixam as relações naturais com as mulheres e se queimam de paixão uns pelos outros. Homens têm relações vergonhosas uns com os outros e por isso recebem em si mesmos o castigo que merecem por causa dos seus erros.
28 Ne caꞌve̱j rá nij yuvii̱ queneꞌe̱n nij yuvii̱ da̱j vaa Diose̱ a̱ maꞌ. Cheꞌé dan caꞌneꞌ rá Diose̱ ga̱ nij yuvii̱, ne̱ navij raa̱ nij yuvii̱ snúú na̱nj á. Nda̱a síj, ga̱a ne̱ ina̱nj se nij ꞌyaj nij yuvii̱, ne̱ dan me se ꞌyaj nij soꞌ ina̱nj se naꞌvej rá Diose̱ quiꞌya̱j nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
28 E, como não querem saber do verdadeiro conhecimento a respeito de Deus, ele entregou os seres humanos aos seus maus pensamentos, de modo que eles fazem o que não devem.
29 Quij vaa nimán nij yuvii̱ a. Ina̱nj me rá nij yuvii̱ gu̱un nij yuvii̱ síí ruꞌve̱e̱ doj, ne̱ uun xco̱j ruva̱a̱ rá nij yuvii̱ niꞌya̱j nij soꞌ tuviꞌ nij soꞌ a. Ticaviꞌ nij yuvii̱ tuviꞌ nij yuvii̱, ga̱a ne̱ anica̱j nij yuvii̱ unuꞌ nij soꞌ a. Nanoꞌ ndoꞌo nij yuvii̱ da̱j quiꞌya̱j nij yuvii̱, quiꞌya̱j chiꞌi̱i̱ nij yuvii̱ man tuviꞌ nij yuvii̱ a. Nanó nij soꞌ cuentó ne̱ cheꞌé tuviꞌ nij soꞌ,
29 Estão cheios de todo tipo de perversidade, maldade, ganância, vícios, ciúmes, crimes de morte, brigas, mentiras e malícia. Caluniam
30 ne̱ nij aꞌmii nij soꞌ cheꞌé tuviꞌ nij soꞌ a. Naꞌvej uxrá rá nij soꞌ neꞌen nij soꞌ Diose̱ a̱ maꞌ. Ina̱nj nana̱ xco̱j ruva̱a̱ aꞌmii nij soꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ a. Síí sa̱ꞌ uxrá me nij soꞌ, rá nij soꞌ, ne̱ cheꞌé dan gu̱un chij nij soꞌ, rá nij soꞌ a. Niga̱nj ya̱j aꞌyuj nuchruj ra̱a̱ nij soꞌ da̱j ga̱a̱ quiꞌya̱j nij soꞌ, quiꞌya̱j chiꞌi̱i̱ nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ a. Ne uno nij soꞌ aꞌmii rej nij soꞌ aꞌmii nii nij soꞌ aꞌmii a̱ maꞌ.
30 e falam mal uns dos outros. Têm ódio de Deus e são atrevidos, orgulhosos e vaidosos. Inventam maneiras de fazer o mal, desobedecem aos pais,
31 Síí niꞌyo̱n me nij soꞌ, ne̱ a̱ ꞌó tuviꞌ nij soꞌ ne nucua̱j rá niꞌya̱j man nij soꞌ a̱ maꞌ. Ne ꞌe̱e̱ rá nij soꞌ tuviꞌ nij soꞌ maꞌ.
31 são imorais, não cumprem a palavra, não têm amor por ninguém e não têm pena dos outros.
32 Neꞌen nij soꞌ se vaa quira̱nꞌ nij soꞌ sayuun, quiꞌya̱j Diose̱, tza̱j ne̱ ne acaj nij soꞌ cuentá niꞌya̱j nij soꞌ nana̱ aꞌmii Diose̱ a̱ maꞌ. Ma̱a̱n se ina̱nj cacunꞌ ꞌyaj nij soꞌ, ne̱ nda̱a niha̱ꞌ rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man yoꞌó yuvii̱ ꞌyaj cacunꞌ ado̱nj.
32 Eles sabem que o mandamento de Deus diz que aqueles que fazem essas coisas merecem a morte. Mas mesmo assim continuam a fazê-las e, pior ainda, aprovam os que fazem as mesmas coisas que eles fazem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.