Marcos 4

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ga̱a ne̱ caꞌanj Jesucristó tuꞌva na lacuaná, ne̱ guun cheꞌe̱ soꞌ tucuꞌyón soꞌ se‑na̱na̱ soꞌ rihaan yuvii̱ tuꞌva na lacuaná a. Ne̱ dan me se caꞌnaꞌ ndoꞌo yuvii̱ rihaan soꞌ, ne̱ cheꞌé dan cavii soꞌ rque ꞌo̱ rihoo chéé rihaan na, ne̱ caꞌanj cane̱ soꞌ rque rihoo yoꞌ, ne̱ canicunꞌ nij yuvii̱ rihaan yoꞌóó tuꞌva na lacuaná yoꞌ a.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ga̱a ne̱ tucuꞌyón soꞌ man nij yuvii̱, nanó ndoꞌo soꞌ cuentó rihaan nij yuvii̱, ne̱ dan me se cataj soꞌ rihaan nij yuvii̱ a:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 ―Cuno̱ soj caꞌmi̱j á. Dan me se curiha̱nj ꞌo̱ síí me rá cuchru̱j naa̱ ꞌnúú trigó, ne̱ tixꞌnuu̱ soꞌ ꞌnúú trigó yoꞌ rihaan yoꞌóó,
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 ne̱ cayuu do̱j ꞌnúú trigó yoꞌ rá chrej chéé yuvii̱, ne̱ caꞌnaꞌ xtâj chá xtâj man ꞌnúú trigó na̱j rá chrej yoꞌ, ne̱ dan me se navij nu̱ꞌ ꞌnúú trigó yoꞌ, quiꞌyaj nij xtâj na̱nj ado̱nj.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ne̱ yoꞌó taꞌa̱j ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, cayuu rihaan yuvej rej ta̱j catu̱nꞌ yoꞌóó a. Cheꞌé dan cuaj xraꞌ stanj leꞌe̱j a.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Veé dan, ne̱ quisíj güii, ne̱ cuchrii naa̱ leꞌe̱j, quiꞌyaj naán, cheꞌé se ne caꞌve̱e caꞌa̱nj ni̱j yáá naa̱ leꞌe̱j yoꞌ a̱ man ado̱nj.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ne̱ yoꞌó taꞌa̱j ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, cayuu scaꞌnúj coj tanj, ne̱ dan me se yo̱o doj cachij coj tanj yoꞌ rihaan naa̱ leꞌe̱j, ne̱ quinavij nu̱ꞌ naa̱ leꞌe̱j, quiꞌyaj coj tanj yoꞌ, ne̱ ne cavi̱i̱ sa̱ꞌ naa̱ yoꞌ a̱ man ado̱nj.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ne̱ yoꞌó taꞌa̱j ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, cayuu rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ, ne̱ naa̱ yoꞌ roꞌ, cachij sa̱ꞌ a. Dan me se rihaan taꞌa̱j yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ ico̱ chi̱ꞌ ya̱ ꞌnúú cavii, quiꞌyaj ꞌo̱ ꞌo̱ ꞌnúú leꞌe̱j nii quinij rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ, ne̱ rihaan yoꞌó taꞌa̱j yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ vaꞌnu̱j chiha̱a̱ ya̱ ꞌnúú cavii, quiꞌyaj ꞌo̱ ꞌo̱ ꞌnúú leꞌe̱j nii quinij rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ, ne̱ rihaan yoꞌó taꞌa̱j yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ cientó ya̱ ꞌnúú trigó cavii, quiꞌyaj ꞌo̱ ꞌo̱ ꞌnúú leꞌe̱j nii cayuu rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ uún na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó,
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 ga̱a ne̱ cataj uún soꞌ― Sese ta̱j yuꞌuj xréé soj, ne̱ cuno̱ soj nana̱ nihánj ei. ―Veé da̱nj quisíj cuentó yoꞌ cuentó nanó Jesucristó a.
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ga̱a ne̱ ga̱a guun yaníj soꞌ rihaan nij yuvii̱, ne̱ nij síí chéé ga̱ soꞌ do̱ꞌ, chuvi̱j nij apóstol cuneꞌ soꞌ man nata̱ꞌ rihaan yuvii̱ cheꞌé soꞌ do̱ꞌ, xnáꞌanj nij soꞌ man soꞌ cheꞌé nij cuentó nanó soꞌ rihaan nij yuvii̱ a.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 ga̱a ne̱ ni̱ꞌyaj nij soꞌ do̱ꞌ, nano̱ xre̱j nij soꞌ do̱ꞌ, tza̱j ne̱ se̱ queneꞌen nij soꞌ do̱ꞌ, se̱ xcaj nij soꞌ cuentá do̱ꞌ, a̱ maꞌ. ꞌO̱ se naꞌvej uxrá rá nij soꞌ ca̱nica̱j nimán nij soꞌ ne̱ güe̱j cacunꞌ xráá nij soꞌ a̱ man ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Ga̱a ne̱ cataj uún Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 ”Dan me se síí tixꞌnuu̱ ꞌnúú trigó roꞌ, soꞌ me síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan yuvii̱ ado̱nj.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ne̱ ase vaa ꞌnúú cayuu rá chrej quiꞌyaj síí tixꞌnuu̱ ꞌnúú roꞌ, da̱nj vaa taꞌa̱j nij síí uno se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ dan me se uno nij soꞌ do̱j tzinꞌ, tza̱j ne̱ nu̱ꞌ cuno nij soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ ꞌnaꞌ síí chre̱e síí cuꞌna̱j Satanás, ne̱ aꞌnéj síí chre̱e se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ cayuu rque nimán nij soꞌ a.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 ”Ne̱ vaa taꞌa̱j ꞌnúú trigó cayuu rihaan yuvej uún, ne̱ ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, ase vaa nij síí uno se‑na̱na̱ Diose̱ vaa yoꞌ, ne̱ cuaj uun niha̱ꞌ rá nij soꞌ canoco̱ꞌ nij soꞌ nana̱ yoꞌ a.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Tza̱j ne̱ ataa xca̱j sa̱ꞌ nij soꞌ cuentá, ne̱ ga̱a uun cheꞌe̱ yuvii̱ ꞌyaj yuvii̱ sayuun man nij soꞌ cheꞌé nana̱ noco̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ cuaj nu̱ꞌ uun naꞌa̱j nij soꞌ, ne̱ tanáj nij soꞌ nana̱ yoꞌ cuaj na̱nj ado̱nj.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 ”Ne̱ ase vaa nij ꞌnúú trigó cayuu scaꞌnúj coj tanj roꞌ, da̱nj vaa yoꞌó taꞌa̱j nij yuvii̱ uún, ne̱ dan me se uno nij soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 tza̱j ne̱ nanó ndoꞌo rá nij soꞌ cheꞌé se ma̱n rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ me ndoꞌo rá nij soꞌ quiꞌya̱j canaán nij soꞌ saꞌanj, don tihaꞌ yuꞌunj nij soꞌ man maꞌa̱n nij soꞌ cheꞌé saꞌanj, ne̱ me maꞌa̱n yoꞌó nij rasu̱u̱n nanoꞌ ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ cheꞌé dan tanáj xco̱ nij soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ ne ꞌyaj nij soꞌ se sa̱ꞌ a̱ maꞌ.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 ”Ne̱ ꞌnúú trigó cayuu rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ roꞌ, ase vaa síí uno se‑na̱na̱ Diose̱ vaa yoꞌ, ne̱ uun niha̱ꞌ rá soꞌ uno soꞌ nana̱ yoꞌ, ne̱ nuu sa̱ꞌ nimán soꞌ rihaan Diose̱ a. Ne̱ sa̱ꞌ do̱j tzinꞌ ꞌyaj taꞌa̱j nij soꞌ, ne̱ sa̱ꞌ doj ꞌyaj yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ, ne̱ sa̱ꞌ uxrá doj ꞌyaj yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ uún na̱nj ado̱nj. ―Veé da̱nj quisíj nana̱ caꞌmii Jesucristó cheꞌé cuentó yoꞌ a.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Dan me se a̱ ꞌó rasu̱u̱n caxríj yuve̱ yuvii̱ se̱ quiꞌnij yuve̱ maꞌ. Ya̱ nu̱riha̱nj yoꞌ vaa güii, ne̱ cunuda̱nj yuvii̱ queneꞌe̱n, vaa güii ado̱nj. Ne̱ cunuda̱nj rasu̱u̱n ꞌyaj yuve̱ yuvii̱ queneꞌe̱n daj a̱ yuvii̱ vaa güii ei.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Sese ta̱j yuꞌuj xréé soj, ne̱ cuno̱ soj nana̱ nihánj ei ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ,
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 ga̱a ne̱ cataj uún soꞌ se vaa― Nuchru̱j ra̱a̱ soj nana̱ caꞌmij nihánj ei. Sese quiꞌya̱j suun uxrá soj nari̱ꞌ soj nana̱ nihánj, ne̱ rque̱ ndoꞌo Diose̱ doj nana̱ nari̱ꞌ uún soj na̱nj ado̱nj.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 ꞌO̱ se síí nariꞌ nana̱ roꞌ, doj a̱ nari̱ꞌ uún soꞌ, quiꞌya̱j Diose̱ na̱nj ado̱nj. Ne̱ síí naꞌvej rá nari̱ꞌ sa̱ꞌ nana̱ roꞌ, tana̱nj caꞌne̱e̱ Diose̱ do̱j nij nana̱ nariꞌ soꞌ man soꞌ, ne̱ quina̱j u̱u̱n soꞌ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó:
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 ne̱ síj cunô soꞌ, ne̱ otoj soꞌ rej nii̱, ne̱ naxaga̱a̱ soꞌ, ne̱ da̱nj ꞌyaj soꞌ daj a̱ güii, ne̱ dan me se xraꞌ naa̱ leꞌe̱j, ne̱ achij naa̱ leꞌe̱j, ne̱ ne neꞌen uxrá snóꞌo me cheꞌé me xraꞌ naa̱ ne̱ achij naa̱ a̱ maꞌ.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Achij maꞌa̱n naa̱ rihaan yoꞌóó, ne̱ dan me se asino ya̱a̱n xraꞌ naa̱, ga̱a ne̱ anó tiha̱j, ga̱a ne̱ uun xíj yumíí naa̱ a.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ga̱a ne̱ ga̱a quisíj tanꞌ xráá naa̱, ne̱ aꞌnéé snóꞌo man nij síí quiri̱i̱ naa̱ na̱nj á. ꞌO̱ se quisíj tió quiri̱i̱ nii naa̱ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó a.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Ga̱a ne̱ cataj uún Jesucristó:
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Dan me se ase vaa achij caân cuêj mostazá xlá roꞌ, da̱nj ga̱a̱ gu̱un chij Diose̱ rihaan chumii̱ nihánj ado̱nj. Dan me se axríj nii caân yoꞌ rihaan yoꞌóó, ne̱ caân yoꞌ me se caân leꞌe̱j nii doj vaa caân yoꞌ rihaan cunuda̱nj nij caân ma̱n rihaan chumii̱ nihánj,
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 tza̱j ne̱ dan me se ga̱a axríj nii caân yoꞌ rihaan yoꞌóó, ne̱ achij caân yoꞌ, ne̱ xi̱j doj uun yoꞌ rihaan cunuda̱nj nij coj ma̱n tacaan, ne̱ xca̱a̱n ndoꞌo vaa raꞌa cuêj yoꞌ, ne̱ aꞌvee ꞌyaj nij xtâj va̱j rej xta̱ꞌ saca̱ꞌ nij xoꞌ raa̱ cuêj yoꞌ, ne̱ aráán cachu̱nꞌ xráá nij xoꞌ, ꞌyaj cuêj mostazá xlá yoꞌ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó a.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Dan me se queꞌe̱e̱ cuentó vaa da̱nj cuentó cheꞌé nij rasu̱u̱n nanó Jesucristó rihaan nij yuvii̱, nataꞌ soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan nij yuvii̱, nda̱a vaa guun nucua̱j nij yuvii̱ cuno̱ nij yuvii̱ a.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Taj va̱j yoꞌó nana̱ nanó Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a̱ maꞌ. Ma̱a̱n ina̱nj cuentó cheꞌé nij rasu̱u̱n nanó Jesucristó rihaan nij soꞌ, tza̱j ne̱ rihaan maꞌa̱n nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ me se ataj xnaꞌanj soꞌ cheꞌé nij cuentó yoꞌ rihaan nij soꞌ a.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ga̱a ne̱ rej tiꞌnuu güii yoꞌ me se cataj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱:
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Ga̱a ne̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me se caꞌanj rihoo nu̱u̱ nij soꞌ ga̱ Jesucristó, quiꞌyaj nij soꞌ, ne̱ quináj nij yuvii̱ tuꞌva na lacuaná, ne̱ vaa doj nij rihoo canocoꞌ xcó nij soꞌ a.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ga̱a ne̱ cavii uxrá nana̱ yuva̱a̱ rihaan na lacuaná, ne̱ quinaa̱n ndoꞌo rihaan na, ne̱ catúj uxrá na rque rihoo yoꞌ, ne̱ da̱j doj cara̱a nu̱ꞌ rque rihoo, quiꞌya̱j na a.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Ne̱ Jesucristó me se na̱j soꞌ rej sihu̱u̱ rihoo, ne̱ ꞌni̱j raa̱ soꞌ camá, otoj soꞌ a. Ga̱a ne̱ narii nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó nej rihaan Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ:
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ga̱a ne̱ canicunꞌ caya̱ Jesucristó, ne̱ caxríj yuva̱a̱ soꞌ man nana̱, ne̱ cataj soꞌ rihaan na lacuaná:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a:
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Ga̱a ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ xnáꞌanj nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ, cataj nij soꞌ:
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.