Marcos 4
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ACF
1 Ga̱a ne̱ caꞌanj Jesucristó tuꞌva na lacuaná, ne̱ guun cheꞌe̱ soꞌ tucuꞌyón soꞌ se‑na̱na̱ soꞌ rihaan yuvii̱ tuꞌva na lacuaná a. Ne̱ dan me se caꞌnaꞌ ndoꞌo yuvii̱ rihaan soꞌ, ne̱ cheꞌé dan cavii soꞌ rque ꞌo̱ rihoo chéé rihaan na, ne̱ caꞌanj cane̱ soꞌ rque rihoo yoꞌ, ne̱ canicunꞌ nij yuvii̱ rihaan yoꞌóó tuꞌva na lacuaná yoꞌ a.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Ga̱a ne̱ tucuꞌyón soꞌ man nij yuvii̱, nanó ndoꞌo soꞌ cuentó rihaan nij yuvii̱, ne̱ dan me se cataj soꞌ rihaan nij yuvii̱ a:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 ―Cuno̱ soj caꞌmi̱j á. Dan me se curiha̱nj ꞌo̱ síí me rá cuchru̱j naa̱ ꞌnúú trigó, ne̱ tixꞌnuu̱ soꞌ ꞌnúú trigó yoꞌ rihaan yoꞌóó,
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 ne̱ cayuu do̱j ꞌnúú trigó yoꞌ rá chrej chéé yuvii̱, ne̱ caꞌnaꞌ xtâj chá xtâj man ꞌnúú trigó na̱j rá chrej yoꞌ, ne̱ dan me se navij nu̱ꞌ ꞌnúú trigó yoꞌ, quiꞌyaj nij xtâj na̱nj ado̱nj.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Ne̱ yoꞌó taꞌa̱j ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, cayuu rihaan yuvej rej ta̱j catu̱nꞌ yoꞌóó a. Cheꞌé dan cuaj xraꞌ stanj leꞌe̱j a.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Veé dan, ne̱ quisíj güii, ne̱ cuchrii naa̱ leꞌe̱j, quiꞌyaj naán, cheꞌé se ne caꞌve̱e caꞌa̱nj ni̱j yáá naa̱ leꞌe̱j yoꞌ a̱ man ado̱nj.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ne̱ yoꞌó taꞌa̱j ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, cayuu scaꞌnúj coj tanj, ne̱ dan me se yo̱o doj cachij coj tanj yoꞌ rihaan naa̱ leꞌe̱j, ne̱ quinavij nu̱ꞌ naa̱ leꞌe̱j, quiꞌyaj coj tanj yoꞌ, ne̱ ne cavi̱i̱ sa̱ꞌ naa̱ yoꞌ a̱ man ado̱nj.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Ne̱ yoꞌó taꞌa̱j ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, cayuu rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ, ne̱ naa̱ yoꞌ roꞌ, cachij sa̱ꞌ a. Dan me se rihaan taꞌa̱j yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ ico̱ chi̱ꞌ ya̱ ꞌnúú cavii, quiꞌyaj ꞌo̱ ꞌo̱ ꞌnúú leꞌe̱j nii quinij rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ, ne̱ rihaan yoꞌó taꞌa̱j yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ vaꞌnu̱j chiha̱a̱ ya̱ ꞌnúú cavii, quiꞌyaj ꞌo̱ ꞌo̱ ꞌnúú leꞌe̱j nii quinij rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ, ne̱ rihaan yoꞌó taꞌa̱j yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ cientó ya̱ ꞌnúú trigó cavii, quiꞌyaj ꞌo̱ ꞌo̱ ꞌnúú leꞌe̱j nii cayuu rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ yoꞌ uún na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó,
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 ga̱a ne̱ cataj uún soꞌ― Sese ta̱j yuꞌuj xréé soj, ne̱ cuno̱ soj nana̱ nihánj ei. ―Veé da̱nj quisíj cuentó yoꞌ cuentó nanó Jesucristó a.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ga̱a ne̱ ga̱a guun yaníj soꞌ rihaan nij yuvii̱, ne̱ nij síí chéé ga̱ soꞌ do̱ꞌ, chuvi̱j nij apóstol cuneꞌ soꞌ man nata̱ꞌ rihaan yuvii̱ cheꞌé soꞌ do̱ꞌ, xnáꞌanj nij soꞌ man soꞌ cheꞌé nij cuentó nanó soꞌ rihaan nij yuvii̱ a.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 ga̱a ne̱ ni̱ꞌyaj nij soꞌ do̱ꞌ, nano̱ xre̱j nij soꞌ do̱ꞌ, tza̱j ne̱ se̱ queneꞌen nij soꞌ do̱ꞌ, se̱ xcaj nij soꞌ cuentá do̱ꞌ, a̱ maꞌ. ꞌO̱ se naꞌvej uxrá rá nij soꞌ ca̱nica̱j nimán nij soꞌ ne̱ güe̱j cacunꞌ xráá nij soꞌ a̱ man ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ga̱a ne̱ cataj uún Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 ”Dan me se síí tixꞌnuu̱ ꞌnúú trigó roꞌ, soꞌ me síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan yuvii̱ ado̱nj.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Ne̱ ase vaa ꞌnúú cayuu rá chrej quiꞌyaj síí tixꞌnuu̱ ꞌnúú roꞌ, da̱nj vaa taꞌa̱j nij síí uno se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ dan me se uno nij soꞌ do̱j tzinꞌ, tza̱j ne̱ nu̱ꞌ cuno nij soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ ꞌnaꞌ síí chre̱e síí cuꞌna̱j Satanás, ne̱ aꞌnéj síí chre̱e se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ cayuu rque nimán nij soꞌ a.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 ”Ne̱ vaa taꞌa̱j ꞌnúú trigó cayuu rihaan yuvej uún, ne̱ ꞌnúú trigó yoꞌ roꞌ, ase vaa nij síí uno se‑na̱na̱ Diose̱ vaa yoꞌ, ne̱ cuaj uun niha̱ꞌ rá nij soꞌ canoco̱ꞌ nij soꞌ nana̱ yoꞌ a.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Tza̱j ne̱ ataa xca̱j sa̱ꞌ nij soꞌ cuentá, ne̱ ga̱a uun cheꞌe̱ yuvii̱ ꞌyaj yuvii̱ sayuun man nij soꞌ cheꞌé nana̱ noco̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ cuaj nu̱ꞌ uun naꞌa̱j nij soꞌ, ne̱ tanáj nij soꞌ nana̱ yoꞌ cuaj na̱nj ado̱nj.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 ”Ne̱ ase vaa nij ꞌnúú trigó cayuu scaꞌnúj coj tanj roꞌ, da̱nj vaa yoꞌó taꞌa̱j nij yuvii̱ uún, ne̱ dan me se uno nij soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 tza̱j ne̱ nanó ndoꞌo rá nij soꞌ cheꞌé se ma̱n rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ me ndoꞌo rá nij soꞌ quiꞌya̱j canaán nij soꞌ saꞌanj, don tihaꞌ yuꞌunj nij soꞌ man maꞌa̱n nij soꞌ cheꞌé saꞌanj, ne̱ me maꞌa̱n yoꞌó nij rasu̱u̱n nanoꞌ ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ cheꞌé dan tanáj xco̱ nij soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ ne ꞌyaj nij soꞌ se sa̱ꞌ a̱ maꞌ.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 ”Ne̱ ꞌnúú trigó cayuu rihaan yoꞌóó sa̱ꞌ roꞌ, ase vaa síí uno se‑na̱na̱ Diose̱ vaa yoꞌ, ne̱ uun niha̱ꞌ rá soꞌ uno soꞌ nana̱ yoꞌ, ne̱ nuu sa̱ꞌ nimán soꞌ rihaan Diose̱ a. Ne̱ sa̱ꞌ do̱j tzinꞌ ꞌyaj taꞌa̱j nij soꞌ, ne̱ sa̱ꞌ doj ꞌyaj yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ, ne̱ sa̱ꞌ uxrá doj ꞌyaj yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ uún na̱nj ado̱nj. ―Veé da̱nj quisíj nana̱ caꞌmii Jesucristó cheꞌé cuentó yoꞌ a.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Dan me se a̱ ꞌó rasu̱u̱n caxríj yuve̱ yuvii̱ se̱ quiꞌnij yuve̱ maꞌ. Ya̱ nu̱riha̱nj yoꞌ vaa güii, ne̱ cunuda̱nj yuvii̱ queneꞌe̱n, vaa güii ado̱nj. Ne̱ cunuda̱nj rasu̱u̱n ꞌyaj yuve̱ yuvii̱ queneꞌe̱n daj a̱ yuvii̱ vaa güii ei.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Sese ta̱j yuꞌuj xréé soj, ne̱ cuno̱ soj nana̱ nihánj ei ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ,
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 ga̱a ne̱ cataj uún soꞌ se vaa― Nuchru̱j ra̱a̱ soj nana̱ caꞌmij nihánj ei. Sese quiꞌya̱j suun uxrá soj nari̱ꞌ soj nana̱ nihánj, ne̱ rque̱ ndoꞌo Diose̱ doj nana̱ nari̱ꞌ uún soj na̱nj ado̱nj.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 ꞌO̱ se síí nariꞌ nana̱ roꞌ, doj a̱ nari̱ꞌ uún soꞌ, quiꞌya̱j Diose̱ na̱nj ado̱nj. Ne̱ síí naꞌvej rá nari̱ꞌ sa̱ꞌ nana̱ roꞌ, tana̱nj caꞌne̱e̱ Diose̱ do̱j nij nana̱ nariꞌ soꞌ man soꞌ, ne̱ quina̱j u̱u̱n soꞌ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó:
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 ne̱ síj cunô soꞌ, ne̱ otoj soꞌ rej nii̱, ne̱ naxaga̱a̱ soꞌ, ne̱ da̱nj ꞌyaj soꞌ daj a̱ güii, ne̱ dan me se xraꞌ naa̱ leꞌe̱j, ne̱ achij naa̱ leꞌe̱j, ne̱ ne neꞌen uxrá snóꞌo me cheꞌé me xraꞌ naa̱ ne̱ achij naa̱ a̱ maꞌ.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Achij maꞌa̱n naa̱ rihaan yoꞌóó, ne̱ dan me se asino ya̱a̱n xraꞌ naa̱, ga̱a ne̱ anó tiha̱j, ga̱a ne̱ uun xíj yumíí naa̱ a.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Ga̱a ne̱ ga̱a quisíj tanꞌ xráá naa̱, ne̱ aꞌnéé snóꞌo man nij síí quiri̱i̱ naa̱ na̱nj á. ꞌO̱ se quisíj tió quiri̱i̱ nii naa̱ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó a.
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Ga̱a ne̱ cataj uún Jesucristó:
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Dan me se ase vaa achij caân cuêj mostazá xlá roꞌ, da̱nj ga̱a̱ gu̱un chij Diose̱ rihaan chumii̱ nihánj ado̱nj. Dan me se axríj nii caân yoꞌ rihaan yoꞌóó, ne̱ caân yoꞌ me se caân leꞌe̱j nii doj vaa caân yoꞌ rihaan cunuda̱nj nij caân ma̱n rihaan chumii̱ nihánj,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 tza̱j ne̱ dan me se ga̱a axríj nii caân yoꞌ rihaan yoꞌóó, ne̱ achij caân yoꞌ, ne̱ xi̱j doj uun yoꞌ rihaan cunuda̱nj nij coj ma̱n tacaan, ne̱ xca̱a̱n ndoꞌo vaa raꞌa cuêj yoꞌ, ne̱ aꞌvee ꞌyaj nij xtâj va̱j rej xta̱ꞌ saca̱ꞌ nij xoꞌ raa̱ cuêj yoꞌ, ne̱ aráán cachu̱nꞌ xráá nij xoꞌ, ꞌyaj cuêj mostazá xlá yoꞌ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó a.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Dan me se queꞌe̱e̱ cuentó vaa da̱nj cuentó cheꞌé nij rasu̱u̱n nanó Jesucristó rihaan nij yuvii̱, nataꞌ soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan nij yuvii̱, nda̱a vaa guun nucua̱j nij yuvii̱ cuno̱ nij yuvii̱ a.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Taj va̱j yoꞌó nana̱ nanó Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a̱ maꞌ. Ma̱a̱n ina̱nj cuentó cheꞌé nij rasu̱u̱n nanó Jesucristó rihaan nij soꞌ, tza̱j ne̱ rihaan maꞌa̱n nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ me se ataj xnaꞌanj soꞌ cheꞌé nij cuentó yoꞌ rihaan nij soꞌ a.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ga̱a ne̱ rej tiꞌnuu güii yoꞌ me se cataj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱:
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ga̱a ne̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me se caꞌanj rihoo nu̱u̱ nij soꞌ ga̱ Jesucristó, quiꞌyaj nij soꞌ, ne̱ quináj nij yuvii̱ tuꞌva na lacuaná, ne̱ vaa doj nij rihoo canocoꞌ xcó nij soꞌ a.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ga̱a ne̱ cavii uxrá nana̱ yuva̱a̱ rihaan na lacuaná, ne̱ quinaa̱n ndoꞌo rihaan na, ne̱ catúj uxrá na rque rihoo yoꞌ, ne̱ da̱j doj cara̱a nu̱ꞌ rque rihoo, quiꞌya̱j na a.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Ne̱ Jesucristó me se na̱j soꞌ rej sihu̱u̱ rihoo, ne̱ ꞌni̱j raa̱ soꞌ camá, otoj soꞌ a. Ga̱a ne̱ narii nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó nej rihaan Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ:
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ga̱a ne̱ canicunꞌ caya̱ Jesucristó, ne̱ caxríj yuva̱a̱ soꞌ man nana̱, ne̱ cataj soꞌ rihaan na lacuaná:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a:
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ga̱a ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ xnáꞌanj nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ, cataj nij soꞌ:
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.