Marcos 14

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dan me se rque vi̱j güii ca̱nuû chaꞌanj pascuá chaꞌanj chá nij yuvii̱ israelitá chraa yoꞌóó trigó, ne̱ dan me se ꞌo̱ guun rá nij xrej ata̱ suun noco̱o doj ga̱ nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés rihaan yuvii̱ se vaa tiha̱ꞌ yuꞌunj nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ qui̱taꞌaa yuve̱ nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ cavi̱ꞌ Jesucristó, quiꞌya̱j nij soꞌ, rá nij soꞌ a.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Ne̱ cataj nij soꞌ:
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Dan me se yáán Jesucristó chumanꞌ cuꞌna̱j Betania, ne̱ ne soꞌ rá ꞌo̱ veꞌ tucuá síí cuꞌna̱j Simón síí canó luj riꞌyuj man, ne̱ yáán Jesucristó rihaan mesá, ne̱ cuchiꞌ yoꞌo̱ chana̱ rihaan soꞌ, ne̱ nica̱j chana̱ yoꞌo̱ agaꞌ catzi̱i̱ nu̱u̱ casté gunꞌ da̱j rii nii man coj cuꞌna̱j nardo, ne̱ casté tuꞌve̱e̱ ndoꞌo me yoꞌ a. Naxraꞌ chana̱ yoꞌ agaꞌ, ne̱ caxríj chana̱ casté raa̱ Jesucristó a.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Ne̱ caꞌmaan rá taꞌa̱j nij síí queneꞌen, ne̱ cataj nij soꞌ rihaan tuviꞌ nij soꞌ:
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Me cheꞌé ne cutuꞌve̱e̱ noꞌ casté, ne̱ quiri̱ꞌ noꞌ saꞌanj ase vaa ꞌyaj canaán yuvii̱ rque ꞌo̱ yoꞌ, ne̱ go̱ꞌ noꞌ saꞌanj yoꞌ man nij síí nique̱ ga̱ ―taj nij soꞌ rihaan tuviꞌ nij soꞌ, ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ nij soꞌ caxríj yuva̱a̱ nij soꞌ man chana̱ yoꞌ a.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 ꞌO̱ se síí nique̱ me se daj a̱ güii mán nij síí nique̱ ga̱ soj, ne̱ me maꞌa̱n güii gu̱un rá soj, ne̱ caꞌve̱e quiꞌya̱j soj se lu̱j ga̱ nij síí nique̱ ei. Tza̱j ne̱ ꞌu̱nj me se vaa güii caꞌa̱nj ꞌu̱nj, ne̱ quina̱j u̱u̱n soj, ne̱ se̱ caꞌvee quiꞌya̱j soj se lu̱j cheꞌej maꞌ.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Ne̱ chana̱ nihánj me se quiꞌyaj maꞌa̱n noꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa caꞌvee quiꞌyaj noꞌ, ne̱ dan me se ga̱a ataa cavi̱ꞌ ꞌu̱nj ne̱ a̱j caxríj noꞌ casté gunꞌ da̱j manj cheꞌé rej xca̱j soj cuentá se vaa cachi̱nꞌ nii manj ado̱nj.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Ne̱ cata̱j yá yá ꞌu̱nj rihaan nij soj cuano̱ se vaa me rej maꞌa̱n caꞌmi̱i̱ natáj yuvii̱ se‑na̱na̱j nana̱ sa̱ꞌ rihaan nij yuvii̱ ma̱n rihaan nu̱ꞌ chumii̱ nihánj roꞌ, ne̱ cata̱j xnaꞌanj uún yuvii̱ rihaan tuviꞌ yuvii̱ cheꞌé se vaa quiꞌyaj chana̱ nihánj manj, ne̱ se̱ quiniꞌyón yuvii̱ man chana̱ nihánj maꞌ ―taj Jesucristó a.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Ga̱a ne̱ síí cuꞌna̱j Judas Iscariote yoꞌo̱ tuviꞌ chuvi̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me se cavii soꞌ caꞌanj soꞌ rihaan nij xrej ata̱ suun noco̱o doj, cheꞌé rej ra̱cuíj soꞌ man nij soꞌ qui̱taꞌaa nij soꞌ man Jesucristó a.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Ne̱ ga̱a cuno nij xrej ata̱ suun noco̱o doj, ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ, ne̱ cataꞌ tuꞌva nij soꞌ se vaa nago̱ꞌ nij soꞌ saꞌanj man síí cuꞌna̱j Judas a. Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ síí cuꞌna̱j Judas nuchruj ra̱a̱ soꞌ aman caꞌve̱e ra̱cuíj soꞌ man nij xrej ata̱ suun noco̱o doj qui̱taꞌaa nij soꞌ man Jesucristó a.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Dan me se quisíj güii ya̱a̱n canuû chaꞌanj chá nij yuvii̱ israelitá chraa yoꞌóó trigó, ne̱ güii ticaviꞌ nij soꞌ matzinj leꞌe̱j cheꞌé Diose̱ me yoꞌ, ne̱ dan me se nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me se xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó, cataj nij soꞌ:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Ga̱a ne̱ caꞌnéé Jesucristó man vi̱j tuviꞌ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ cataj soꞌ rihaan ro̱j soꞌ a:
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 ne̱ canoco̱ꞌ ro̱j so̱j man soꞌ, ne̱ rihaan síí tucua̱ veꞌ catu̱u̱ soꞌ me se cata̱j soj: “Xnáꞌanj maestró mán so̱ꞌ se vaa me rej ne̱ veꞌ cha̱ xtiꞌno̱ maestró chraa ga̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ cheꞌé chaꞌanj pascuá, taj soꞌ a”, cata̱j ro̱j so̱j rihaan síí tucua̱ veꞌ yoꞌ á.
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Ga̱a ne̱ ti̱haa̱n soꞌ ꞌo̱ veꞌ nataꞌ xi̱j rihaan ro̱j so̱j, ne̱ a̱j vaa chuvi̱i rá veꞌ yoꞌ, ne̱ ma̱n chruun mesá ma̱n chruun xlá ma̱n rá veꞌ yoꞌ a. Yoꞌ me rej quiꞌya̱j chuvi̱i ro̱j so̱j á ―taj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ga̱a ne̱ curiha̱nj ro̱j síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó, ne̱ catúj ro̱j soꞌ chumanꞌ Jerusalén, ne̱ nariꞌ ro̱j soꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa cataj xnaꞌanj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ, ga̱a ne̱ quiꞌyaj chuvi̱i ro̱j soꞌ cha̱ xtiꞌno̱ nij soꞌ chraa cheꞌé chaꞌanj pascuá a.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Ne̱ rej tiꞌnuu, ne̱ caꞌnaꞌ Jesucristó ga̱ yoꞌó chi̱ꞌ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Dan me se yáán nij soꞌ rihaan mesá, chá nij soꞌ chraa, ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ quinanó ndoꞌo rá nij soꞌ, ne̱ guun cheꞌe̱ nij soꞌ nda̱a ꞌo̱ ꞌo̱ nij soꞌ xnáꞌanj man Jesucristó, cataj ꞌo̱ ꞌo̱ nij soꞌ:
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 ꞌO̱ se taj danj Diose̱ se vaa caꞌa̱nj ꞌu̱nj cavi̱ꞌ ꞌu̱nj si̱j caꞌnéé Diose̱ ni̱caj yuꞌunj man yuvii̱, ne̱ ya̱ da̱nj qui̱ránꞌ ꞌu̱nj ado̱nj. Tza̱j ne̱ nique̱ ndoꞌo síí ta̱cuachén manj rihaan nij síí ta̱j riꞌyunj manj na̱nj á. Quira̱nꞌ uxrá soꞌ sayuun na̱nj á. Snóꞌo yoꞌ me se sese ne caꞌnga̱a̱ soꞌ, ne̱ cavii sa̱ꞌ soꞌ doj tza̱j ado̱nj ―taj Jesucristó a.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Ne̱ ga̱a chá nij soꞌ chraa, ne̱ quitaꞌaa Jesucristó yoꞌo̱ rachrúún, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱, ne̱ cuxraꞌ taꞌa̱j soꞌ rachrúún, ne̱ rqué soꞌ rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Ga̱a ne̱ quitaꞌaa Jesucristó agaꞌ tazá nu̱u̱ na vinó, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱, ne̱ tacuachén soꞌ agaꞌ nu̱u̱ na vinó rihaan nij soꞌ, ne̱ coꞌo cunuda̱nj nij soꞌ na vinó yoꞌ a.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ a:
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Ne̱ cata̱j yá yá ꞌu̱nj rihaan soj cuano̱ se vaa veé do̱j nihánj me coꞌoj, ne̱ se̱ coꞌoj ya̱j a̱ maꞌ. Tza̱j ne̱ asa̱ꞌ quisíj güii gu̱un chij Diose̱ rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ cunu̱u naca̱ chumii̱ nihánj, ga̱a ne̱ coꞌo̱j na vinó naca̱ ei ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Ga̱a ne̱ cachráá taranꞌ nij soꞌ chraꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cavii nij soꞌ, caꞌanj nij soꞌ quij cuꞌna̱j Quij ma̱n Chruun Olivó a.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Tza̱j ne̱ asa̱ꞌ quisíj cunuu iꞌna̱ꞌ uún ꞌu̱nj, ne̱ quita̱j ya̱a̱n ꞌu̱nj rihaan soj caꞌa̱nj ꞌu̱nj estadó Galilea, ne̱ nari̱ꞌ tuviꞌ níꞌ estadó Galilea na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Ga̱a ne̱ cataj síí cuꞌna̱j Pedró rihaan soꞌ a:
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ne̱ cataj Jesucristó:
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Ga̱a ne̱ nucua̱j uxrá cataj Pedró rihaan Jesucristó, ne̱:
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Ga̱a ne̱ caꞌanj Jesucristó ga̱ nij soꞌ nda̱a yoꞌó rej cuꞌna̱j Getsemaní, ne̱ cataj xnaꞌanj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ne̱ nica̱j Jesucristó man Pedró do̱ꞌ, man Jacobo do̱ꞌ, man Juan do̱ꞌ, caꞌanj soꞌ, ne̱ guun cheꞌe̱ soꞌ quinanó ndoꞌo rá soꞌ a.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan vaꞌnu̱j nij síí caꞌanj ga̱ soꞌ a:
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Ga̱a ne̱ cavii soꞌ yaníj do̱j tzinꞌ, ne̱ caꞌanj ca̱yáán rno̱ soꞌ rihaan yoꞌóó, ne̱ cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱ se vaa sese caꞌve̱e, ne̱ ca̱ráán raꞌa Diose̱ xráá soꞌ, se̱ gaa na̱nj quira̱nꞌ soꞌ sayuun a.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Dan me se cataj soꞌ:
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Ga̱a ne̱ canica̱j uún soꞌ caꞌnaꞌ soꞌ rihaan vaꞌnu̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ queneꞌen soꞌ se vaa cotoj cunuda̱nj nij soꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan Pedró a:
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Ma̱a̱n se ni̱ꞌyaj soj, ne̱ cachi̱nj niꞌya̱j soj rihaan Diose̱ se vaa ca̱ráán Diose̱ rihaan síí chre̱e se̱ caxríj síí chre̱e chrej chiꞌi̱i̱ rque soj á. ꞌO̱ se niha̱ꞌ rá soj quiꞌya̱j soj se sa̱ꞌ, tza̱j ne̱ ne uun nucua̱j soj maꞌ ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ga̱a ne̱ cavii uún Jesucristó, caꞌanj soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j uún soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cuya̱a̱n vaa nana̱ caꞌmii soꞌ rihaan Diose̱ ga̱ nana̱ caꞌmii soꞌ asi̱j cuaꞌa̱a doj a.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ga̱a ne̱ canica̱j uún soꞌ caꞌnaꞌ soꞌ, ne̱ queneꞌen soꞌ se vaa cotoj uún vaꞌnu̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a. ꞌO̱ se caꞌnaꞌ ndoꞌo nej rihaan nij soꞌ a. Ne̱ ne nari̱ꞌ nij soꞌ nana̱ caꞌmi̱i̱ nij soꞌ rihaan soꞌ a.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Ga̱a ne̱ corá me se caꞌnaꞌ uún soꞌ rej ma̱n vaꞌnu̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Na̱xagaa soj, caꞌa̱nj níꞌ na̱nj ei. Ni̱ꞌyaj soj nedi̱ꞌ. ꞌNaꞌ síí ta̱cuachén manj rihaan síí ta̱j riꞌyunj manj na̱nj chugua̱nj ―taj Jesucristó a.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Dan me se nicu̱nꞌ Jesucristó caꞌmii soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ caꞌnaꞌ síí cuꞌna̱j Judas yoꞌo̱ tuviꞌ chuvi̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó, ne̱ caꞌnaꞌ uxrá yuvii̱ ga̱ soꞌ, ne̱ nica̱j nij yuvii̱ neê espadá do̱ꞌ, chruun do̱ꞌ a. Dan me se nij yuvii̱ caꞌnéé nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, nij yuvii̱ caꞌnéé nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés do̱ꞌ, nij yuvii̱ caꞌnéé nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá do̱ꞌ, me nij yuvii̱ caꞌnaꞌ a.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Ne̱ síí cuꞌna̱j Judas cataj xnaꞌanj rihaan nij yuvii̱ se vaa da̱j quiꞌya̱j soꞌ ga̱ Jesucristó, ga̱a ne̱ cunu̱u ya̱a̱n nij yuvii̱ man Jesucristó, ne̱ cataj soꞌ:
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Ga̱a ne̱ nu̱ꞌ cuchiꞌ soꞌ cuaj rihaan Jesucristó, ne̱ cataj soꞌ:
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Ga̱a ne̱ cuchiꞌ nij yuvii̱ rihaan Jesucristó, ne̱ quitaꞌaa nij yuvii̱ man Jesucristó a.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ne̱ yoꞌo̱ síí nicu̱nꞌ ga̱ Jesucristó me se quirii soꞌ taneê soꞌ neê espadá, ne̱ goꞌ soꞌ neê espadá yoꞌ raa̱ yoꞌo̱ se‑mo̱zó xrej ata̱ suun noco̱o doj, ne̱ veé dan güéj nu̱ꞌ xréé mozó yoꞌ, quiꞌyaj soꞌ a.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a:
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ne̱ ꞌo̱ se guun queꞌe̱e̱ güii cayáán ꞌu̱nj rá nuvií noco̱o, tucuꞌyón ꞌu̱nj se‑na̱na̱j rihaan soj, tza̱j ne̱ ne qui̱taꞌaa soj manj maꞌ. Tza̱j ne̱ nihánj me se qui̱ránꞌ ꞌu̱nj nu̱ꞌ se vaa taj nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ a ―taj Jesucristó a.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ga̱a ne̱ tanáj cunuda̱nj nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó man soꞌ, ne̱ cunánj nij soꞌ, caꞌanj nij soꞌ a.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ne̱ vaa ꞌo̱ síí tachru̱u̱ noco̱ꞌ xcó Jesucristó, ne̱ o̱rúnꞌ yatzíj mantá nique̱e̱ soꞌ, ne̱ quitaꞌaa nij yuvii̱ man soꞌ,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 ga̱a ne̱ tanáj soꞌ yatzíj mantá raꞌa nij yuvii̱, cunánj soꞌ, ne̱ cánj u̱u̱n vaa soꞌ, cunánj soꞌ a.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Dan me se nij síí quitaꞌaa man Jesucristó me se nica̱j nij soꞌ man Jesucristó caꞌanj nij soꞌ rihaan síí ya̱nj xrej ata̱ suun noco̱o doj, ga̱a ne̱ cunuu chre̱ꞌ yoꞌó nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés rihaan nij yuvii̱ do̱ꞌ, nij síí uun chij do̱ꞌ, rej mán nij soꞌ a.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Ne̱ ga̱nꞌ ga̱nꞌ canocoꞌ síí cuꞌna̱j Pedró xcó Jesucristó, ne̱ cuchiꞌ soꞌ rihaan veꞌ ya̱nj xrej ata̱ suun noco̱o doj yoꞌ, ne̱ catúj soꞌ rá veꞌ, ne̱ caꞌanj ca̱yáán soꞌ ga̱ nij se‑mo̱zó xrej ma̱n rá veꞌ, ti̱naguu̱n soꞌ raꞌa soꞌ rihaan yaꞌan a.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Dan me se nanoꞌ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj nanoꞌ nij cuese̱ nanoꞌ man yuvii̱ cata̱j xnaꞌanj cheꞌé cacunꞌ tumé Jesucristó a. Me rá nij soꞌ nari̱ꞌ nij soꞌ cacunꞌ cuta̱ꞌ nij soꞌ xráá Jesucristó, ne̱ cavi̱ꞌ Jesucristó, rá nij soꞌ a. Tza̱j ne̱ nuviꞌ cacunꞌ tumé Jesucristó nariꞌ nij soꞌ maꞌ.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 ꞌO̱ se cuchiꞌ uxrá síí ne̱ rihaan nij cuese̱ caꞌmii ne̱ nij soꞌ, tza̱j ne̱ ino̱ vaa nana̱ caꞌmii ꞌo̱ ꞌo̱ nij soꞌ a.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Ga̱a ne̱ canicunꞌ yoꞌó do̱j síí ne̱ uún, ne̱ guun rá nij soꞌ cuta̱ꞌ nij soꞌ cacunꞌ xráá Jesucristó, ne̱ dan me se cataj nij soꞌ:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 ―Cuno núj se vaa cataj Jesucristó se vaa: “ꞌU̱nj me síí ta̱cuanee nuvií noco̱o nihánj nuvií cuneꞌ yuvii̱, ne̱ rque vaꞌnu̱j güii cune̱ꞌ ꞌu̱nj yoꞌoj uún, tza̱j ne̱ nuveé nu̱vií cune̱ꞌ maꞌa̱n yuvii̱ me nuvií cune̱ꞌ ꞌu̱nj a̱ man ado̱nj”, taj Jesucristó cuno núj ei ―taj síí ne̱ niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó,
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 tza̱j ne̱ nda̱a se‑na̱na̱ nij soꞌ me se ne ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa nana̱ caꞌmii ꞌo̱ ꞌo̱ nij soꞌ a̱ maꞌ.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Ga̱a ne̱ canicunꞌ xrej ata̱ suun noco̱o doj tanu̱u̱ yoꞌó nij síí ma̱n rá veꞌ yoꞌ, ne̱ xnáꞌanj soꞌ man Jesucristó, cataj soꞌ:
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Tza̱j ne̱ dínj táá Jesucristó, ne caꞌmi̱i̱ soꞌ a̱ doj nana̱ a. Ga̱a ne̱ xnáꞌanj uún xrej ata̱ suun noco̱o doj man Jesucristó, ne̱:
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan soꞌ a:
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Ga̱a ne̱ caꞌmaan rá xrej yoꞌ, ne̱ cutzinꞌ xrej yoꞌ saga̱nꞌ maꞌa̱n xrej, ne̱ cataj xrej rihaan tuviꞌ xrej a:
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Ne̱ cuno soj nana̱ quij caꞌmii soꞌ se vaa quita̱j maꞌa̱n soꞌ rej xꞌnu̱j Diose̱ naꞌ. A̱j cuno soj chugua̱nj. Ne̱ da̱j quiꞌya̱j níꞌ man soꞌ, rá soj ga̱ ―taj xrej, xnáꞌanj xrej man nij tuviꞌ xrej a.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ taꞌa̱j nij soꞌ quirii talúj nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ caráán nij soꞌ yatzíj rihaan Jesucristó, ne̱ goꞌ nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ:
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Veé dan, ne̱ ya̱nj Jesucristó ga̱ yoꞌó nij soꞌ rá veꞌ, ne̱ ya̱nj síí cuꞌna̱j Pedró rej rque̱ doj rej rihaan veꞌ yoꞌ a. Ga̱a ne̱ caꞌnaꞌ yoꞌo̱ mozó cha̱na̱ nu̱u̱ rihaan xrej ata̱ suun noco̱o doj,
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 ne̱ queneꞌen noꞌ man Pedró ga̱a tinaguu̱n Pedró raꞌa Pedró rihaan yaꞌan a. Ga̱a ne̱ niꞌya̱j uxrá mozó cha̱na̱ yoꞌ man Pedró, ga̱a ne̱ cataj noꞌ:
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 ―Taj maꞌ. Ne unó ꞌu̱nj me taj so̱ꞌ maꞌ ―taj Pedró rihaan mozó cha̱na̱, ga̱a ne̱ curiha̱nj soꞌ, ne̱ canicunꞌ soꞌ rihaan chingá a.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ga̱a ne̱ queneꞌen mozó cha̱na̱ se vaa nicu̱nꞌ Pedró rihaan chingá, ne̱ guun cheꞌe̱ noꞌ caꞌmii noꞌ rihaan nij yuvii̱ nicu̱nꞌ rihaan chingá ga̱ Pedró, cataj noꞌ:
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Ga̱a ne̱ cataj uún Pedró se vaa ne neꞌen soꞌ man Jesucristó a.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ Pedró nucua̱j doj caꞌmii Pedró, cataj Pedró se vaa caꞌve̱e quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man soꞌ sese nuveé na̱na̱ ya̱ me nana̱ aꞌmii soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 ga̱a ne̱ nu̱ꞌ quisíj vi̱j caguáj toꞌloo a.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.