Marcos 12

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ Jesucristó nanó soꞌ cuentó rihaan nij soꞌ a:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Cachén do̱j yavii, ne̱ quisíj yavii cuta̱ nii chruj uvá, ne̱ caꞌnéé síí xna̱a̱ yoꞌ man yoꞌo̱ se‑mo̱zó soꞌ rihaan nij síí nu̱u̱ tumé xnaa̱ soꞌ a. Me rá soꞌ caꞌna̱ꞌ ni̱caj se‑mo̱zó soꞌ do̱j chruj uvá rihaan maꞌa̱n soꞌ a.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Ga̱a ne̱ quitaꞌaa nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ man se‑mo̱zó síí xna̱a̱, ne̱ goꞌ uxrá nij soꞌ chruun xráá soꞌ, ne̱ caꞌnéé nij soꞌ man soꞌ rihaan síí xna̱a̱ a. Tza̱j ne̱ a̱ doj chruj uvá ne ni̱caj soꞌ caꞌanj soꞌ, quiꞌyaj nij soꞌ a̱ maꞌ.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Ga̱a ne̱ caꞌnéé síí xna̱a̱ man yoꞌó mozó rihaan nij síí nu̱u̱ tumé xnaa̱ soꞌ uún a. Tza̱j ne̱ goꞌ nij soꞌ raa̱ soꞌ, ne̱ quiꞌyaj chiꞌi̱i̱ nij soꞌ man soꞌ a.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Ga̱a ne̱ caꞌnéé síí xna̱a̱ yoꞌó mozó uún, ne̱ ticaviꞌ nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ man soꞌ, ne̱ queꞌe̱e̱ doj mozó caꞌnéé uún síí xna̱a̱, ne̱ taꞌa̱j nij soꞌ goꞌ nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ xráá, ne̱ yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ ticaviꞌ nij síí nu̱u̱ tumé naa̱,
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ne̱ da̱j o̱rúnꞌ soꞌ quináj, ne̱ síí quináj me taꞌníí síí xna̱a̱, ne̱ ꞌe̱e̱ ndoꞌo rá síí xna̱a̱ man taꞌníí soꞌ a. Tza̱j ne̱ caꞌnéé síí xna̱a̱ yoꞌ man taꞌníí soꞌ rihaan nij síí tumé xnaa̱ soꞌ a. “Cara̱a̱ cochro̱j nij síí tumé naa̱ rihaan taꞌníj sese caꞌa̱nj taꞌníj saj xe̱e̱”, taj síí xna̱a̱ yoꞌ a.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 ”Tza̱j ne̱ cataj nij síí tumé naa̱ rihaan tuviꞌ nij soꞌ: “Síí nihánj me síí gu̱un xna̱a̱ naa̱ nihánj vaa güii ei. Cheꞌé dan ticavi̱ꞌ níꞌ man soꞌ, ne̱ vaa güii, ne̱ gu̱un xna̱a̱ maꞌa̱n níꞌ man naa̱ nihánj chugua̱nj”, taj nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man taꞌníí síí xna̱a̱ a.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Ga̱a ne̱ quitaꞌaa nij soꞌ man taꞌníí síí xna̱a̱ yoꞌ, ne̱ ticaviꞌ nij soꞌ man soꞌ, ne̱ quiriꞌíj nij soꞌ man soꞌ xeꞌ a.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 ”Ne̱ da̱j quiꞌya̱j síí xna̱a̱ man nij síí tumé xnaa̱ soꞌ, rá soj ga̱. Dan me se caꞌna̱ꞌ soꞌ, ne̱ ticavi̱ꞌ soꞌ man nij soꞌ, ne̱ tu̱cuachén soꞌ xnaa̱ soꞌ rihaan yoꞌó síí tu̱mé xnaa̱ soꞌ a.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Ne̱ me cheꞌé ne naya̱a̱ nij soj nana̱ nihánj nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ ga̱: “Yuvej quiriꞌíj nij síí cuneꞌ veꞌ roꞌ, guun yuvej sa̱ꞌ doj rihaan cunuda̱nj nij yuvej ma̱n tacóó veꞌ yoꞌ na̱nj ado̱nj.
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Maꞌa̱n síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ quiꞌyaj yoꞌ, ne̱ cuna̱j uxrá vaa yoꞌ, rá níꞌ á”, taj danj Diose̱ a ―taj Jesucristó rihaan nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá a.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Ga̱a ne̱ nanó rá nij soꞌ da̱j ga̱a̱ qui̱taꞌaa nij soꞌ man Jesucristó, tza̱j ne̱ cuchuꞌviꞌ nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man nij yuvii̱ a. Ése̱ cheꞌe̱ maꞌa̱n nij soꞌ me cuentó nanó Jesucristó a. Ase vaa nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ vaa maꞌa̱n nij soꞌ niꞌya̱j Jesucristó, ne̱ queneꞌen nij soꞌ se vaa cheꞌé dan nanó Jesucristó cuentó yoꞌ a. Ga̱a ne̱ tanáj nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ caꞌanj nij soꞌ a.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Ga̱a ne̱ caꞌnéé nij síí uun chij yoꞌ do̱j síí fariseo do̱ꞌ, do̱j síí noco̱ꞌ man síí cuꞌna̱j Herodes do̱ꞌ, rihaan Jesucristó, cheꞌé rej cuta̱ꞌ nij soꞌ cacunꞌ xráá Jesucristó cheꞌé nana̱ caꞌmi̱i̱ Jesucristó a.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Dan me se cuchiꞌ nij síí tihaꞌ yuꞌunj yoꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ rihaan soꞌ a:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Dan me se a̱j neꞌen Jesucristó se vaa síí nucuiꞌ rá me nij síí xnáꞌanj nana̱ yoꞌ man soꞌ, ne̱ cheꞌé dan cataj soꞌ rihaan nij soꞌ a:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Ne̱ tihaa̱n nij soꞌ ꞌo̱ saꞌanj aga̱ꞌ rihaan soꞌ, ne̱ xnáꞌanj soꞌ man nij soꞌ, cataj soꞌ:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Ga̱a ne̱ cuchiꞌ do̱j síí saduceo rihaan Jesucristó a. Nij síí saduceo roꞌ, aꞌmii nana̱ nihánj se vaa daj chiha̱a̱ míj se̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún yuvii̱ asa̱ꞌ caviꞌ yuvii̱, taj nij soꞌ a. Dan me se xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ nana̱ nihánj a:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Cachrón síí cuꞌna̱j Moisés nana̱ nihánj rihaan yanj cuno̱ níꞌ a: “Sese caviꞌ yoꞌo̱ soꞌ, ne̱ sese quináj u̱u̱n nica̱ soꞌ, ne̱ sese taj va̱j taꞌníí soꞌ, ne̱ no̱ xcúún tinúú soꞌ xca̱j tinúú soꞌ man choco̱ꞌ soꞌ chana̱ quináj, ne̱ coto̱j tinúú síí caviꞌ ga̱ choco̱ꞌ soꞌ, ne̱ cuchru̱j noꞌ neꞌej, ne̱ gu̱un taꞌni̱j síí caviꞌ man neꞌej yoꞌ ne̱ cu̱nuû neꞌej yoꞌ rihaan toꞌóó síí caviꞌ yoꞌ a”, me nana̱ cachrón síí cuꞌna̱j Moisés rihaan yanj ga̱a naá, maestro.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Dan me se vaa chi̱j nij tinu̱j ꞌo̱ nij soꞌ, ne̱ síí chava̱ꞌ me se xcaj soꞌ chana̱, ga̱a ne̱ caviꞌ soꞌ, ne̱ taj va̱j neꞌej cuchruj chana̱ nica̱ soꞌ, quiꞌyaj soꞌ a.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ga̱a ne̱ xcaj scueꞌe̱e̱ síí caviꞌ man choco̱ꞌ soꞌ chana̱ caviꞌ nica̱, ga̱a ne̱ caviꞌ soꞌ uún, ne̱ taj va̱j neꞌej cuchruj chana̱ yoꞌ, quiꞌyaj soꞌ, ne̱ veé da̱nj xcaj scueꞌe̱e̱ soꞌ uún man chana̱, ne̱ soꞌ caviꞌ uún, ne̱ veé da̱nj quiꞌyaj cunuda̱nj chi̱j nij tinu̱j nij soꞌ, ne̱ xcaj cunuda̱nj nij soꞌ man o̱rúnꞌ chana̱ yoꞌ, tza̱j ne̱ caviꞌ cunuda̱nj nij soꞌ, ne̱ taj va̱j a̱ ꞌó neꞌej cuchruj chana̱ yoꞌ a̱ man ado̱nj.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Nda̱a síj, ga̱a ne̱ caviꞌ maꞌa̱n chana̱ uún,
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 ne̱ dan me se asa̱ꞌ cunuu iꞌna̱ꞌ uún nij síí caviꞌ, ga̱a ne̱ me tuviꞌ nij soꞌ ni̱caj man chana̱ yoꞌ, rá so̱ꞌ ga̱. ꞌO̱ se ga̱a vaa iꞌna̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ nica̱ taranꞌ nij tinu̱j nij soꞌ guun o̱rúnꞌ noꞌ a ―taj nij síí saduceo, xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó a.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 ꞌO̱ se asa̱ꞌ cunuu iꞌna̱ꞌ uún nij síí caviꞌ, ne̱ se̱ xcaj tuviꞌ nij soꞌ a̱ maꞌ. ꞌO̱ se ase vaa yáán nij se‑mo̱zó Diose̱ rej xta̱ꞌ roꞌ, da̱nj ga̱a̱ ca̱yáán nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Ga̱a ne̱ cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj da̱j ga̱a̱ queneꞌe̱n soj se vaa ya̱ ya̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún yuvii̱ asa̱ꞌ caviꞌ yuvii̱ ei. Ataa naya̱a̱ soj nana̱ nihánj nana̱ no̱ rihaan danj Moisés nana̱ cheꞌé coj acoꞌ yaꞌan raa̱ naꞌ. Ne̱ dan me se ga̱a queneꞌen Moisés coj yoꞌ, ne̱ cataj Diose̱ rihaan Moisés: “Diose̱ síí noco̱ꞌ nij síí ma̱n ga̱a naá síí cuꞌna̱j Abraham do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Isaac do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Jacobo do̱ꞌ, mej a”. Da̱nj cataj Diose̱ cheꞌé nij síí ma̱n ga̱a naá yoꞌ a.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Dan me se nuveé se‑Dio̱se̱ nij xnangá me Diose̱ maꞌ. Ina̱nj nij síí vaa iꞌna̱ꞌ aꞌvee noco̱ꞌ man Diose̱ na̱nj ado̱nj. Cheꞌé dan, nda̱ꞌ se síí cane ga̱a naá me vaꞌnu̱j nij soꞌ, tza̱j ne̱ vaa iꞌna̱ꞌ nij soꞌ rihaan Diose̱ na̱nj ei. Ne neꞌen uxrá soj a̱ maꞌ ―taj Jesucristó rihaan nij síí saduceo yoꞌ a.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Ga̱a ne̱ yoꞌo̱ nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés cuchiꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ soꞌ roꞌ, me síí cuno da̱j caꞌmii Jesucristó ga̱ nij síí saduceo yoꞌ, ne̱ queneꞌen soꞌ se vaa sa̱ꞌ uxrá caꞌmii Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan xnáꞌanj soꞌ man Jesucristó, ne̱ cataj soꞌ:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan soꞌ a:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 ne̱ nda̱a nimán yá so̱ꞌ gu̱un rá so̱ꞌ ni̱ꞌyaj so̱ꞌ man Diose̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ yoꞌo̱ nda̱a cúú yave̱ yá so̱ꞌ cuchuma̱n ya̱ rá ni̱ꞌyaj man Diose̱, ne̱ nda̱a nu̱ꞌ se nucua̱j yá so̱ꞌ cara̱a̱ cochro̱j rihaan Diose̱ na̱nj ado̱nj”. Ne̱ nihánj me ya̱ nana̱ uun chij ya̱ na̱nj ei.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Ne̱ vaa yoꞌó nana̱ nihánj nana̱ me rá Diose̱ cuno̱ uún níꞌ a: “Adi̱ꞌ se ꞌe̱e̱ rá so̱ꞌ man ma̱ꞌán so̱ꞌ roꞌ, da̱nj ga̱a̱ ꞌe̱e̱ rá so̱ꞌ man tuvíꞌ so̱ꞌ á”. Taj va̱j yoꞌó nana̱ noco̱o doj rihaan ro̱j nana̱ nihánj nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan níꞌ a̱ man ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés yoꞌ a.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Ga̱a ne̱ cataj síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés yoꞌ rihaan Jesucristó a:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 ne̱ ya̱ uxrá vaa nana̱ se vaa sese nda̱a nimán ya̱ níꞌ gu̱un rá níꞌ ni̱ꞌyaj níꞌ man Diose̱ do̱ꞌ, sese yoꞌo̱ cuchuma̱n rá nda̱a cúú yave̱ ya̱ níꞌ ni̱ꞌyaj níꞌ man Diose̱ do̱ꞌ, sese nda̱a nu̱ꞌ se nucua̱j man níꞌ cara̱a̱ cochro̱j rihaan Diose̱ do̱ꞌ, sese ga̱a̱ ꞌe̱e̱ rá níꞌ man tuviꞌ níꞌ nda̱a se ꞌe̱e̱ rá níꞌ man maꞌa̱n níꞌ do̱ꞌ, ne̱ sa̱ꞌ doj vaa tucuáán nihánj rihaan nu̱ꞌ tucuáán nago̱ꞌ queꞌe̱e̱ scúj caca̱a̱ rihaan Diose̱ na̱nj chugua̱nj ―taj síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés yoꞌ rihaan Jesucristó a.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Ga̱a ne̱ queneꞌen Jesucristó se vaa ya̱ cavii raa̱ síí caꞌmii da̱nj rihaan soꞌ, ne̱ cheꞌé dan cataj Jesucristó rihaan soꞌ:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Dan me se ga̱a tucuꞌyón Jesucristó se‑na̱na̱ soꞌ man nij yuvii̱ rá nuvií noco̱o, ne̱ cataj soꞌ:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 ꞌO̱ se nuû Nimán Diose̱ nimán síí cuꞌna̱j David, ne̱ cataj síí cuꞌna̱j David: “Caꞌmii Diose̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ rihaan síí ꞌni̱j raꞌa manj, cataj soꞌ se vaa ca̱yáán síí ꞌni̱j raꞌa manj xꞌnúú Diose̱ rej nuva̱ꞌ Diose̱ nda̱a se quisi̱j quiꞌya̱j canaán Diose̱ rihaan taranꞌ nij síí ta̱j riꞌyunj man síí ꞌni̱j raꞌa manj ne̱ quiri̱i̱ taꞌngaꞌ síí ꞌni̱j raꞌa manj rihaan nij soꞌ na̱nj ado̱nj”, taj síí cuꞌna̱j David yoꞌ a.
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Dan me se síí ꞌni̱j raꞌa man síí cuꞌna̱j David me síí caꞌne̱j Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun, taj síí cuꞌna̱j David yoꞌ a. Sese ꞌni̱j raꞌa soꞌ man David, ne̱ me cheꞌé taj nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés se vaa na̱nj taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ David me soꞌ ga̱. Taj cheꞌé cata̱j nij soꞌ se vaa na̱nj yuvii̱ me soꞌ maꞌ ―taj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ ma̱n rá nuvií noco̱o a.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Dan me se ga̱a tucuꞌyón Jesucristó se‑na̱na̱ soꞌ man nij yuvii̱, ne̱ cataj soꞌ:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ne̱ uun rá nij soꞌ quita̱j nij soꞌ chruun xlá sa̱ꞌ doj ga̱a ꞌanj nij soꞌ veꞌ nuu chre̱ꞌ níꞌ tu̱cuꞌyón níꞌ se‑tucua̱nj Moisés do̱ꞌ, ga̱a ꞌanj nij soꞌ chaꞌanj do̱ꞌ a.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ne̱ aꞌnéj nij soꞌ veꞌ tucuá chana̱ caviꞌ nica̱, ne̱ yu̱u̱n cheꞌe̱ guun tucua̱ nij soꞌ man veꞌ yoꞌ, ne̱ ꞌyaj xca̱a̱n ndoꞌo nij soꞌ cuentó achíín niꞌya̱j nij soꞌ rihaan Diose̱, cheꞌé rej sa̱ꞌ doj gu̱un nucua̱j nij soꞌ tiha̱ꞌ yuꞌunj nij soꞌ man yuvii̱ a. Xa̱ꞌ nij soꞌ, tza̱j ne̱ cheꞌé se vaa ꞌyaj nij soꞌ roꞌ, cheꞌé dan doj a̱ ga̱a̱ sayuun quira̱nꞌ nij soꞌ quiꞌya̱j Diose̱, asa̱ꞌ caꞌneꞌ Diose̱ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Dan me se ta̱j Jesucristó rej ta̱j chrúún saꞌanj ta̱j rihaan nuvií noco̱o, ne̱ neꞌen soꞌ da̱j quiꞌyaj nij yuvii̱ ga̱a araa nij yuvii̱ saꞌanj aga̱ꞌ rque chrúún saꞌanj yoꞌ cheꞌé Diose̱, ne̱ dan me se ma̱n ndoꞌo síí ruꞌvee araa uxrá saꞌanj rque chrúún yoꞌ a.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ne̱ dan me se caꞌnaꞌ ꞌo̱ chana̱ caviꞌ nica̱ chana̱ nique̱, ne̱ caraa noꞌ vi̱j gue̱e̱ saꞌanj aga̱ꞌ leꞌe̱j rque chrúún yoꞌ a.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Ga̱a ne̱ canacúún Jesucristó man nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ caꞌna̱ꞌ nij soꞌ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ a:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 ꞌO̱ se nij soꞌ, da̱j doj saꞌanj quináj raa̱ se‑saꞌa̱nj nij soꞌ roꞌ, caraa nij soꞌ rque chrúún, ne̱ xa̱ꞌ noꞌ, tza̱j ne̱ nda̱ꞌ se achiin ndoꞌo saꞌanj rihaan noꞌ, tza̱j ne̱ rqué noꞌ rihaan Diose̱ cunuda̱nj saꞌanj nica̱j noꞌ saꞌanj quira̱a̱n noꞌ se cha̱ noꞌ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.