Lucas 24
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC
1 Ne̱ taxre̱j güii cotungó, ga̱a ataa doj quisi̱j güii, me se caꞌanj nij chana̱ rej ta̱j yuꞌuj, ne̱ nica̱j nij chana̱ nij rasu̱u̱n gunꞌ da̱j se vaa a̱j quiꞌyaj chuvi̱i nij noꞌ a.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ga̱a ne̱ queneꞌen nij chana̱ se vaa na̱j yaníj yuvej aráán tuꞌva yuꞌuj na̱j Jesucristó a.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Ne̱ ga̱a catúj nij chana̱ rá yuꞌuj, ne̱ ne nari̱ꞌ nij chana̱ man Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ a̱ maꞌ.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Dan me se caráyaꞌa̱nj ndoꞌo nij chana̱, ne̱ nicunꞌ vi̱j snóꞌo rihaan nij chana̱, ne̱ ro̱j snóꞌo yoꞌ me se yatzíj chuguu̱n uxrá nuû ro̱j soꞌ a.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Dan me se cuchuꞌviꞌ uxrá nij chana̱, ne̱ caꞌanj ca̱yáán ru̱j nij chana̱, ne̱ cuchruj nij chana̱ rihaan nij chana̱ rihaan yoꞌóó a. Ga̱a ne̱ cataj ro̱j snóꞌo rihaan nij noꞌ:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 ꞌO̱ se nuviꞌ soꞌ naj nihánj a̱ maꞌ. ꞌO̱ se cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ na̱nj á. Dan me se nanu̱j rá soj se vaa cataj soꞌ ga̱a va̱j nij soj estadó Galilea, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan soj se vaa
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 xa̱ꞌ soꞌ si̱j caꞌnéé Diose̱ ni̱caj yuꞌunj man yuvii̱, tza̱j ne̱ vaa cheꞌé ta̱cuachén nii man soꞌ rihaan síí tumé cacunꞌ, ne̱ cachro̱n nij soꞌ man soꞌ rihaan rcutze̱, ne̱ cache̱n vaꞌnu̱j güii, ga̱a ne̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún soꞌ, taj soꞌ a ―taj ro̱j snóꞌo yoꞌ rihaan nij chana̱ a.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Dan me se nanuj rá nij chana̱ nana̱ caꞌmii Jesucristó a.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Ga̱a ne̱ curiha̱nj nij chana̱ yuꞌuj yuvej, ne̱ canica̱j nij chana̱ yoꞌ chumanꞌ Jerusalén, ne̱ cataj xnaꞌanj nij chana̱ nu̱ꞌ se vaa queneꞌen nij noꞌ rihaan xa̱a̱n nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man do̱ꞌ, rihaan yoꞌó nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó uún do̱ꞌ a.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Dan me se vaꞌnu̱j nij chana̱ me níí cuꞌna̱j Mariá Magdalena do̱ꞌ, níí cuꞌna̱j Juana do̱ꞌ, níí cuꞌna̱j María nii Jacobo do̱ꞌ, ne̱ vaꞌnu̱j nij noꞌ ga̱ yoꞌó nij chana̱ roꞌ, cataj xnaꞌanj rihaan nij apóstol cheꞌé nu̱ꞌ se vaa queneꞌen nij noꞌ a.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Ne̱ ga̱a cuno nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man se‑na̱na̱ nij chana̱, ga̱a ne̱ nana̱ snúú rmaꞌa̱n me nana̱ yoꞌ, rá nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man, ne̱ ne cuchuma̱n rá nij soꞌ se‑na̱na̱ nij chana̱ a.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Tza̱j ne̱ naxuma̱a̱n síí cuꞌna̱j Pedró, ne̱ cavii soꞌ cunánj soꞌ caꞌanj soꞌ nda̱a yuꞌuj yoꞌ, niꞌya̱j soꞌ a. Dan me se canicunꞌ nitu̱u̱ soꞌ, niꞌya̱j soꞌ rque yuꞌuj, tza̱j ne̱ nuviꞌ Jesucristó naj rque yuꞌuj queneꞌen soꞌ a. Ma̱a̱n yatzíj mantá u̱u̱n naj, niꞌya̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ cavii soꞌ quinanꞌ soꞌ, ne̱ caráyaꞌa̱nj soꞌ cheꞌé nu̱ꞌ se vaa guun a.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Dan me se vi̱j tuviꞌ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó roꞌ, va̱j ro̱j soꞌ chrej veé ma̱a̱n güii cotungó yoꞌ, caꞌanj ro̱j soꞌ nda̱a ꞌo̱ chumanꞌ na̱j xa̱a̱n kilómetro ga̱ chumanꞌ Jerusalén, ne̱ Emaús cuꞌna̱j chumanꞌ yoꞌ a.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ne̱ nanó ro̱j soꞌ cuentó cheꞌé nu̱ꞌ se vaa quiranꞌ nij tuvi̱ꞌ Jesucristó a.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Dan me se nanó ro̱j soꞌ cuentó, ne̱ nuchruj ra̱a̱ ro̱j soꞌ da̱j quiranꞌ Jesucristó, ga̱a ne̱ maꞌa̱n Jesucristó quinichrunꞌ rihaan ro̱j soꞌ, ne̱ chéé Jesucristó ga̱ ro̱j soꞌ a.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Tza̱j ne̱ ne caꞌve̱e cunu̱u ya̱a̱n ro̱j soꞌ man Jesucristó maꞌ.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Dan me se yoꞌo̱ soꞌ me síí cuꞌna̱j Cleofas, ne̱ cataj soꞌ rihaan Jesucristó a:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Ga̱a ne̱:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ne̱ dan me se caꞌneꞌ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj caꞌneꞌ nij síí nica̱j suun caꞌneꞌ suun se vaa cavi̱ꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ cachrón nii man soꞌ rihaan rcutze̱,
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 ne̱ dan me se guun rá núj se vaa soꞌ me síí ti̱nanii man níꞌ si̱j israelitá rihaan sayuun, tza̱j ne̱ quiranꞌ soꞌ cunuda̱nj, ne̱ nihánj me se síj vaꞌnu̱j güii caviꞌ soꞌ ado̱nj.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Tza̱j ne̱ caráyaꞌa̱nj ndoꞌo núj, quiꞌyaj chana̱ tuviꞌ núj a. ꞌO̱ se taxre̱j cuanꞌ me se caꞌanj ni̱ꞌyaj nij chana̱ yuꞌuj cachinꞌ nii man soꞌ,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 tza̱j ne̱ dan me se ne nari̱ꞌ nij chana̱ man soꞌ a̱ maꞌ. Cheꞌé dan caꞌnaꞌ uún nij chana̱ rihaan núj, ne̱ cataj nij chana̱ se vaa nda̱a vi̱j se‑mo̱zó Diose̱ naquiꞌyaa rihaan nij noꞌ, ne̱ cataj ro̱j se‑mo̱zó Diose̱ se vaa vaa iꞌna̱ꞌ Jesucristó, taj nij chana̱ rihaan núj na̱nj ado̱nj.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Dan me se cavii ꞌo̱ vi̱j tuviꞌ núj caꞌanj ni̱ꞌyaj ro̱j soꞌ yuꞌuj yoꞌ, tza̱j ne̱ queneꞌen ro̱j soꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa cataj xnaꞌanj nij chana̱ rihaan núj, tza̱j ne̱ ne nari̱ꞌ ro̱j soꞌ man maꞌa̱n Jesucristó a̱ maꞌ ―taj ro̱j soꞌ rihaan Jesucristó a.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Ga̱a ne̱ maꞌa̱n Jesucristó cataj rihaan ro̱j soꞌ a:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ꞌO̱ se ne neꞌen soj se vaa xa̱ꞌ síí caꞌnéé Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun, tza̱j ne̱ vaa cheꞌé ndoꞌo quira̱nꞌ soꞌ sayuun ne̱ catu̱u̱ soꞌ rej gu̱un chij ndoꞌo soꞌ a ―taj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Ga̱a ne̱ dan me se guun cheꞌe̱ soꞌ caꞌmii soꞌ cheꞌé se‑na̱na̱ síí cuꞌna̱j Moisés do̱ꞌ, cheꞌé se‑na̱na̱ cunuda̱nj nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ do̱ꞌ, ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan ro̱j soꞌ da̱j taj nu̱ꞌ danj Diose̱ cheꞌé maꞌa̱n soꞌ a.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Dan me se quinichrunꞌ nij soꞌ tuꞌva chumanꞌ rej caꞌanj ro̱j soꞌ, ga̱a ne̱ Jesucristó me se nda̱a rá se ꞌyaj síí caꞌa̱nj chumanꞌ na̱j ga̱nꞌ doj roꞌ, quiꞌyaj soꞌ a.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ga̱a ne̱ terquee̱ ro̱j soꞌ man Jesucristó a:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Dan me se yáán nij soꞌ cha̱ xtiꞌno̱ nij soꞌ, ne̱ nica̱j Jesucristó rachrúún, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱ cheꞌé rachrúún, ga̱a ne̱ cuxraꞌ taꞌa̱j soꞌ rachrúún, rqué soꞌ cha̱ ro̱j soꞌ a.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Dan me se caxríj rá ro̱j soꞌ, ne̱ cunuu ya̱a̱n ro̱j soꞌ man Jesucristó, ne̱ veé dan nu̱ꞌ caꞌanj niꞌya̱ Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ, ne̱ ne caꞌve̱e queneꞌe̱n ro̱j soꞌ man soꞌ a̱ maꞌ.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ga̱a ne̱ cataj ro̱j soꞌ rihaan tuviꞌ ro̱j soꞌ a:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ga̱a ne̱ ma̱a̱n orá dan naxuma̱a̱n ro̱j soꞌ, ne̱ canica̱j ro̱j soꞌ caꞌanj uún ro̱j soꞌ chumanꞌ Jerusalén, ga̱a ne̱ cuchiꞌ ro̱j soꞌ yoꞌ, ga̱a ne̱ a̱j cunuu chre̱ꞌ xa̱a̱n nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó ga̱ yoꞌó tuviꞌ nij soꞌ,
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 ne̱ nij soꞌ roꞌ, cataj rihaan ro̱j soꞌ se vaa ya̱ a̱j cunuu iꞌna̱ꞌ uún síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ síí cuꞌna̱j Simón me síí queneꞌen man soꞌ, taj nij soꞌ rihaan ro̱j soꞌ a.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Ga̱a ne̱ ro̱j soꞌ roꞌ, cataj xnaꞌanj da̱j guun ga̱a queneꞌen ro̱j soꞌ man Jesucristó ga̱a vaj ro̱j soꞌ chrej, ne̱ cataj xnaꞌanj ro̱j soꞌ se vaa nda̱a cuxraꞌ taꞌa̱j soꞌ rachrúún ga̱a cunuu ya̱a̱n ro̱j soꞌ man Jesucristó, taj ro̱j soꞌ a.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Dan me se ga̱a nanó nij soꞌ cuentó cheꞌé nu̱ꞌ rasu̱u̱n dan, ne̱ nu̱ꞌ curuviꞌ Jesucristó tanu̱u̱ scaꞌnúj nij soꞌ, ne̱:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ga̱a ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ taꞌnaj me síí nicu̱nꞌ rihaan nij soꞌ, rá nij soꞌ a.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Ni̱ꞌyaj soj raꞌaj ni̱ꞌyaj soj tacój ni̱ꞌyaj soj, ne̱ xca̱j soj cuentá se vaa ma̱ꞌanj me á. Xa̱ꞌ taꞌnaj, tza̱j ne̱ taj nee̱ man soꞌ do̱ꞌ, taj cúú man soꞌ do̱ꞌ maꞌ ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ,
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 ne̱ tihaa̱n soꞌ raꞌa soꞌ do̱ꞌ, tacóó soꞌ do̱ꞌ, rihaan nij soꞌ a.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Dan me se ne caꞌve̱e cuchuma̱n rá nij soꞌ se vaa maꞌa̱n Jesucristó me a. ꞌO̱ se guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ, ne̱ caꞌanj uxrá rá nij soꞌ a. Cheꞌé dan cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ga̱a ne̱ rqué nij soꞌ ꞌo̱ xcoꞌ nee̱ xcuaj riꞌya do̱ꞌ, do̱j scuu̱ xtaan do̱ꞌ, man soꞌ,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 ga̱a ne̱ nica̱j soꞌ, ne̱ chá soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ a.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ a:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Ga̱a ne̱ guun nucua̱j nij soꞌ xcaj nij soꞌ cuentá cheꞌé nu̱ꞌ danj Diose̱, quiꞌyaj soꞌ,
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ga̱a ne̱ caꞌmi̱i̱ natáj nii rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ se vaa cheꞌé se vaa caꞌnáꞌ ꞌu̱nj roꞌ, cheꞌé dan sese ca̱nica̱j nimán nij yuvii̱ canoco̱ꞌ nij yuvii̱ chrej sa̱ꞌ, ga̱a ne̱ tinavi̱j Diose̱ cacunꞌ tumé nij soꞌ a. Dan me se asino caꞌmi̱i̱ natáj nii nana̱ dan chumanꞌ Jerusalén, ga̱a ne̱ caꞌmi̱i̱ natáj nii nu̱ꞌ rihaan chumii̱ ado̱nj.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ne̱ nij soj roꞌ, me nij síí queneꞌen nu̱ꞌ rasu̱u̱n quiꞌyáj ne̱ testigó gu̱un soj,
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 ne̱ nihánj me se rque̱ ꞌu̱nj Nimán Diose̱ rihaan soj nda̱a vaa cataꞌ tuꞌva maꞌa̱n Diose̱ ga̱a naá a. Dan me se yoꞌo̱ ca̱yáán soj chumanꞌ Jerusalén nihánj nda̱a se nari̱ꞌ nucuaj nimán soj quiꞌya̱j Diose̱ á ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Ga̱a ne̱ nica̱j Jesucristó man nij soꞌ, caꞌanj soꞌ nda̱a tuꞌva chumanꞌ Betania, ga̱a ne̱ naxca̱j soꞌ raꞌa soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱ se vaa veꞌé ra̱cuíj Diose̱ man nij soꞌ, ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ nij soꞌ a.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ne̱ nu̱ꞌ caꞌmii soꞌ da̱nj cheꞌé nij soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ cavii soꞌ xta̱ꞌ caꞌanj soꞌ a.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Dan me se naꞌvíj nij soꞌ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ canica̱j nij soꞌ caꞌanj uún nij soꞌ nda̱a chumanꞌ Jerusalén, ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ,
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 ne̱ yoꞌo̱ caꞌanj nij soꞌ nuvií noco̱o, ne̱ nataꞌ nij soꞌ rihaan nij yuvii̱ se vaa sa̱ꞌ uxrá quiꞌyaj Diose̱ a. Veé da̱nj ga̱a̱ ya̱ ei.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.