Lucas 24
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT
1 Ne̱ taxre̱j güii cotungó, ga̱a ataa doj quisi̱j güii, me se caꞌanj nij chana̱ rej ta̱j yuꞌuj, ne̱ nica̱j nij chana̱ nij rasu̱u̱n gunꞌ da̱j se vaa a̱j quiꞌyaj chuvi̱i nij noꞌ a.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ga̱a ne̱ queneꞌen nij chana̱ se vaa na̱j yaníj yuvej aráán tuꞌva yuꞌuj na̱j Jesucristó a.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Ne̱ ga̱a catúj nij chana̱ rá yuꞌuj, ne̱ ne nari̱ꞌ nij chana̱ man Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ a̱ maꞌ.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Dan me se caráyaꞌa̱nj ndoꞌo nij chana̱, ne̱ nicunꞌ vi̱j snóꞌo rihaan nij chana̱, ne̱ ro̱j snóꞌo yoꞌ me se yatzíj chuguu̱n uxrá nuû ro̱j soꞌ a.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Dan me se cuchuꞌviꞌ uxrá nij chana̱, ne̱ caꞌanj ca̱yáán ru̱j nij chana̱, ne̱ cuchruj nij chana̱ rihaan nij chana̱ rihaan yoꞌóó a. Ga̱a ne̱ cataj ro̱j snóꞌo rihaan nij noꞌ:
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 ꞌO̱ se nuviꞌ soꞌ naj nihánj a̱ maꞌ. ꞌO̱ se cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ na̱nj á. Dan me se nanu̱j rá soj se vaa cataj soꞌ ga̱a va̱j nij soj estadó Galilea, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan soj se vaa
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 xa̱ꞌ soꞌ si̱j caꞌnéé Diose̱ ni̱caj yuꞌunj man yuvii̱, tza̱j ne̱ vaa cheꞌé ta̱cuachén nii man soꞌ rihaan síí tumé cacunꞌ, ne̱ cachro̱n nij soꞌ man soꞌ rihaan rcutze̱, ne̱ cache̱n vaꞌnu̱j güii, ga̱a ne̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún soꞌ, taj soꞌ a ―taj ro̱j snóꞌo yoꞌ rihaan nij chana̱ a.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Dan me se nanuj rá nij chana̱ nana̱ caꞌmii Jesucristó a.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Ga̱a ne̱ curiha̱nj nij chana̱ yuꞌuj yuvej, ne̱ canica̱j nij chana̱ yoꞌ chumanꞌ Jerusalén, ne̱ cataj xnaꞌanj nij chana̱ nu̱ꞌ se vaa queneꞌen nij noꞌ rihaan xa̱a̱n nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man do̱ꞌ, rihaan yoꞌó nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó uún do̱ꞌ a.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Dan me se vaꞌnu̱j nij chana̱ me níí cuꞌna̱j Mariá Magdalena do̱ꞌ, níí cuꞌna̱j Juana do̱ꞌ, níí cuꞌna̱j María nii Jacobo do̱ꞌ, ne̱ vaꞌnu̱j nij noꞌ ga̱ yoꞌó nij chana̱ roꞌ, cataj xnaꞌanj rihaan nij apóstol cheꞌé nu̱ꞌ se vaa queneꞌen nij noꞌ a.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Ne̱ ga̱a cuno nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man se‑na̱na̱ nij chana̱, ga̱a ne̱ nana̱ snúú rmaꞌa̱n me nana̱ yoꞌ, rá nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man, ne̱ ne cuchuma̱n rá nij soꞌ se‑na̱na̱ nij chana̱ a.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Tza̱j ne̱ naxuma̱a̱n síí cuꞌna̱j Pedró, ne̱ cavii soꞌ cunánj soꞌ caꞌanj soꞌ nda̱a yuꞌuj yoꞌ, niꞌya̱j soꞌ a. Dan me se canicunꞌ nitu̱u̱ soꞌ, niꞌya̱j soꞌ rque yuꞌuj, tza̱j ne̱ nuviꞌ Jesucristó naj rque yuꞌuj queneꞌen soꞌ a. Ma̱a̱n yatzíj mantá u̱u̱n naj, niꞌya̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ cavii soꞌ quinanꞌ soꞌ, ne̱ caráyaꞌa̱nj soꞌ cheꞌé nu̱ꞌ se vaa guun a.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Dan me se vi̱j tuviꞌ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó roꞌ, va̱j ro̱j soꞌ chrej veé ma̱a̱n güii cotungó yoꞌ, caꞌanj ro̱j soꞌ nda̱a ꞌo̱ chumanꞌ na̱j xa̱a̱n kilómetro ga̱ chumanꞌ Jerusalén, ne̱ Emaús cuꞌna̱j chumanꞌ yoꞌ a.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Ne̱ nanó ro̱j soꞌ cuentó cheꞌé nu̱ꞌ se vaa quiranꞌ nij tuvi̱ꞌ Jesucristó a.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Dan me se nanó ro̱j soꞌ cuentó, ne̱ nuchruj ra̱a̱ ro̱j soꞌ da̱j quiranꞌ Jesucristó, ga̱a ne̱ maꞌa̱n Jesucristó quinichrunꞌ rihaan ro̱j soꞌ, ne̱ chéé Jesucristó ga̱ ro̱j soꞌ a.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Tza̱j ne̱ ne caꞌve̱e cunu̱u ya̱a̱n ro̱j soꞌ man Jesucristó maꞌ.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a:
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Dan me se yoꞌo̱ soꞌ me síí cuꞌna̱j Cleofas, ne̱ cataj soꞌ rihaan Jesucristó a:
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Ga̱a ne̱:
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ne̱ dan me se caꞌneꞌ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj caꞌneꞌ nij síí nica̱j suun caꞌneꞌ suun se vaa cavi̱ꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ cachrón nii man soꞌ rihaan rcutze̱,
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 ne̱ dan me se guun rá núj se vaa soꞌ me síí ti̱nanii man níꞌ si̱j israelitá rihaan sayuun, tza̱j ne̱ quiranꞌ soꞌ cunuda̱nj, ne̱ nihánj me se síj vaꞌnu̱j güii caviꞌ soꞌ ado̱nj.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Tza̱j ne̱ caráyaꞌa̱nj ndoꞌo núj, quiꞌyaj chana̱ tuviꞌ núj a. ꞌO̱ se taxre̱j cuanꞌ me se caꞌanj ni̱ꞌyaj nij chana̱ yuꞌuj cachinꞌ nii man soꞌ,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 tza̱j ne̱ dan me se ne nari̱ꞌ nij chana̱ man soꞌ a̱ maꞌ. Cheꞌé dan caꞌnaꞌ uún nij chana̱ rihaan núj, ne̱ cataj nij chana̱ se vaa nda̱a vi̱j se‑mo̱zó Diose̱ naquiꞌyaa rihaan nij noꞌ, ne̱ cataj ro̱j se‑mo̱zó Diose̱ se vaa vaa iꞌna̱ꞌ Jesucristó, taj nij chana̱ rihaan núj na̱nj ado̱nj.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Dan me se cavii ꞌo̱ vi̱j tuviꞌ núj caꞌanj ni̱ꞌyaj ro̱j soꞌ yuꞌuj yoꞌ, tza̱j ne̱ queneꞌen ro̱j soꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa cataj xnaꞌanj nij chana̱ rihaan núj, tza̱j ne̱ ne nari̱ꞌ ro̱j soꞌ man maꞌa̱n Jesucristó a̱ maꞌ ―taj ro̱j soꞌ rihaan Jesucristó a.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Ga̱a ne̱ maꞌa̱n Jesucristó cataj rihaan ro̱j soꞌ a:
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ꞌO̱ se ne neꞌen soj se vaa xa̱ꞌ síí caꞌnéé Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun, tza̱j ne̱ vaa cheꞌé ndoꞌo quira̱nꞌ soꞌ sayuun ne̱ catu̱u̱ soꞌ rej gu̱un chij ndoꞌo soꞌ a ―taj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Ga̱a ne̱ dan me se guun cheꞌe̱ soꞌ caꞌmii soꞌ cheꞌé se‑na̱na̱ síí cuꞌna̱j Moisés do̱ꞌ, cheꞌé se‑na̱na̱ cunuda̱nj nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ do̱ꞌ, ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan ro̱j soꞌ da̱j taj nu̱ꞌ danj Diose̱ cheꞌé maꞌa̱n soꞌ a.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Dan me se quinichrunꞌ nij soꞌ tuꞌva chumanꞌ rej caꞌanj ro̱j soꞌ, ga̱a ne̱ Jesucristó me se nda̱a rá se ꞌyaj síí caꞌa̱nj chumanꞌ na̱j ga̱nꞌ doj roꞌ, quiꞌyaj soꞌ a.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Ga̱a ne̱ terquee̱ ro̱j soꞌ man Jesucristó a:
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Dan me se yáán nij soꞌ cha̱ xtiꞌno̱ nij soꞌ, ne̱ nica̱j Jesucristó rachrúún, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱ cheꞌé rachrúún, ga̱a ne̱ cuxraꞌ taꞌa̱j soꞌ rachrúún, rqué soꞌ cha̱ ro̱j soꞌ a.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Dan me se caxríj rá ro̱j soꞌ, ne̱ cunuu ya̱a̱n ro̱j soꞌ man Jesucristó, ne̱ veé dan nu̱ꞌ caꞌanj niꞌya̱ Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ, ne̱ ne caꞌve̱e queneꞌe̱n ro̱j soꞌ man soꞌ a̱ maꞌ.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ga̱a ne̱ cataj ro̱j soꞌ rihaan tuviꞌ ro̱j soꞌ a:
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ga̱a ne̱ ma̱a̱n orá dan naxuma̱a̱n ro̱j soꞌ, ne̱ canica̱j ro̱j soꞌ caꞌanj uún ro̱j soꞌ chumanꞌ Jerusalén, ga̱a ne̱ cuchiꞌ ro̱j soꞌ yoꞌ, ga̱a ne̱ a̱j cunuu chre̱ꞌ xa̱a̱n nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó ga̱ yoꞌó tuviꞌ nij soꞌ,
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 ne̱ nij soꞌ roꞌ, cataj rihaan ro̱j soꞌ se vaa ya̱ a̱j cunuu iꞌna̱ꞌ uún síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ síí cuꞌna̱j Simón me síí queneꞌen man soꞌ, taj nij soꞌ rihaan ro̱j soꞌ a.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ga̱a ne̱ ro̱j soꞌ roꞌ, cataj xnaꞌanj da̱j guun ga̱a queneꞌen ro̱j soꞌ man Jesucristó ga̱a vaj ro̱j soꞌ chrej, ne̱ cataj xnaꞌanj ro̱j soꞌ se vaa nda̱a cuxraꞌ taꞌa̱j soꞌ rachrúún ga̱a cunuu ya̱a̱n ro̱j soꞌ man Jesucristó, taj ro̱j soꞌ a.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Dan me se ga̱a nanó nij soꞌ cuentó cheꞌé nu̱ꞌ rasu̱u̱n dan, ne̱ nu̱ꞌ curuviꞌ Jesucristó tanu̱u̱ scaꞌnúj nij soꞌ, ne̱:
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Ga̱a ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo nij soꞌ, ne̱ taꞌnaj me síí nicu̱nꞌ rihaan nij soꞌ, rá nij soꞌ a.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ni̱ꞌyaj soj raꞌaj ni̱ꞌyaj soj tacój ni̱ꞌyaj soj, ne̱ xca̱j soj cuentá se vaa ma̱ꞌanj me á. Xa̱ꞌ taꞌnaj, tza̱j ne̱ taj nee̱ man soꞌ do̱ꞌ, taj cúú man soꞌ do̱ꞌ maꞌ ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ,
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 ne̱ tihaa̱n soꞌ raꞌa soꞌ do̱ꞌ, tacóó soꞌ do̱ꞌ, rihaan nij soꞌ a.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Dan me se ne caꞌve̱e cuchuma̱n rá nij soꞌ se vaa maꞌa̱n Jesucristó me a. ꞌO̱ se guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ, ne̱ caꞌanj uxrá rá nij soꞌ a. Cheꞌé dan cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ga̱a ne̱ rqué nij soꞌ ꞌo̱ xcoꞌ nee̱ xcuaj riꞌya do̱ꞌ, do̱j scuu̱ xtaan do̱ꞌ, man soꞌ,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ga̱a ne̱ nica̱j soꞌ, ne̱ chá soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ a.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ a:
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Ga̱a ne̱ guun nucua̱j nij soꞌ xcaj nij soꞌ cuentá cheꞌé nu̱ꞌ danj Diose̱, quiꞌyaj soꞌ,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ:
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Ga̱a ne̱ caꞌmi̱i̱ natáj nii rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ se vaa cheꞌé se vaa caꞌnáꞌ ꞌu̱nj roꞌ, cheꞌé dan sese ca̱nica̱j nimán nij yuvii̱ canoco̱ꞌ nij yuvii̱ chrej sa̱ꞌ, ga̱a ne̱ tinavi̱j Diose̱ cacunꞌ tumé nij soꞌ a. Dan me se asino caꞌmi̱i̱ natáj nii nana̱ dan chumanꞌ Jerusalén, ga̱a ne̱ caꞌmi̱i̱ natáj nii nu̱ꞌ rihaan chumii̱ ado̱nj.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ne̱ nij soj roꞌ, me nij síí queneꞌen nu̱ꞌ rasu̱u̱n quiꞌyáj ne̱ testigó gu̱un soj,
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 ne̱ nihánj me se rque̱ ꞌu̱nj Nimán Diose̱ rihaan soj nda̱a vaa cataꞌ tuꞌva maꞌa̱n Diose̱ ga̱a naá a. Dan me se yoꞌo̱ ca̱yáán soj chumanꞌ Jerusalén nihánj nda̱a se nari̱ꞌ nucuaj nimán soj quiꞌya̱j Diose̱ á ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Ga̱a ne̱ nica̱j Jesucristó man nij soꞌ, caꞌanj soꞌ nda̱a tuꞌva chumanꞌ Betania, ga̱a ne̱ naxca̱j soꞌ raꞌa soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱ se vaa veꞌé ra̱cuíj Diose̱ man nij soꞌ, ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ nij soꞌ a.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ne̱ nu̱ꞌ caꞌmii soꞌ da̱nj cheꞌé nij soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ cavii soꞌ xta̱ꞌ caꞌanj soꞌ a.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Dan me se naꞌvíj nij soꞌ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ canica̱j nij soꞌ caꞌanj uún nij soꞌ nda̱a chumanꞌ Jerusalén, ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ,
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 ne̱ yoꞌo̱ caꞌanj nij soꞌ nuvií noco̱o, ne̱ nataꞌ nij soꞌ rihaan nij yuvii̱ se vaa sa̱ꞌ uxrá quiꞌyaj Diose̱ a. Veé da̱nj ga̱a̱ ya̱ ei.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.