Lucas 22

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dan me se da̱j doj ca̱nuû chaꞌanj pascuá chaꞌanj chá nij yuvii̱ israelitá chraa yoꞌóó trigó a.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Ne̱ nanoꞌ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés rihaan yuvii̱ do̱ꞌ, da̱j quiꞌya̱j nij soꞌ ne̱ cavi̱ꞌ Jesucristó, cheꞌé se ma̱n ndoꞌo yuvii̱ noco̱ꞌ man Jesucristó a.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Ne̱ catúj síí chre̱e cuꞌna̱j Satanás nimán síí cuꞌna̱j Judas Iscariote, ne̱ soꞌ me se yoꞌo̱ tuviꞌ maꞌa̱n chuvi̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me soꞌ a.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Dan me se cavii soꞌ caꞌanj soꞌ, ne̱ caꞌmii soꞌ ga̱ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, ga̱ tanuu uun chij rihaan nij tanuu tumé nuvií do̱ꞌ, ga̱a ne̱ cataj soꞌ da̱j quiꞌya̱j soꞌ ne̱ ta̱cuachén soꞌ man Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ga̱a ne̱ guun niha̱ꞌ rá nij soꞌ ga̱a cuno nij soꞌ se‑na̱na̱ Judas, ne̱ guun ya̱ caꞌmii nij soꞌ ga̱ Judas se vaa rque̱ nij soꞌ saꞌanj man Judas a.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Dan me se cataꞌ tuꞌva síí cuꞌna̱j Judas se vaa ta̱cuachén soꞌ man Jesucristó rihaan nij soꞌ, ga̱a ne̱ nuchruj ra̱a̱ Judas aman caꞌve̱e ta̱cuachén soꞌ man Jesucristó rihaan nij soꞌ, ga̱a ne̱ se̱ gaa na̱nj queneꞌe̱n nij yuvii̱ a.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Dan me se quisíj güii canuû chaꞌanj chá nii chraa yoꞌóó trigó, ne̱ güii dan me güii ticaviꞌ nij yuvii̱ israelitá matzinj leꞌe̱j cheꞌé Diose̱ a.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Dan me se caꞌnéé Jesucristó man Pedró do̱ꞌ, man Juan do̱ꞌ, ne̱ cataj soꞌ rihaan ro̱j soꞌ:
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ga̱a ne̱ xnáꞌanj ro̱j soꞌ man Jesucristó a:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a:
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 ne̱ cata̱j ro̱j so̱j rihaan síí tucua̱ veꞌ yoꞌ: “Xnáꞌanj maestró mán so̱ꞌ se vaa me rej ne̱ veꞌ cha̱ xtiꞌno̱ maestró chraa ga̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ cheꞌé chaꞌanj pascuá, taj soꞌ a”, cata̱j ro̱j so̱j rihaan síí tucua̱ veꞌ yoꞌ a.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ga̱a ne̱ ti̱haa̱n soꞌ ꞌo̱ veꞌ nataꞌ xi̱j rihaan ro̱j so̱j, ne̱ a̱j vaa chuvi̱i rá veꞌ yoꞌ, ne̱ ma̱n chruun mesá ma̱n chruun xlá ma̱n rá veꞌ yoꞌ a. Yoꞌ me rej quiꞌya̱j chuvi̱i ro̱j so̱j á ―taj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ a.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Dan me se cavii ro̱j soꞌ caꞌanj ro̱j soꞌ, ne̱ nariꞌ ro̱j soꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa cataj xnaꞌanj Jesucristó rihaan ro̱j soꞌ, ga̱a ne̱ quiꞌyaj chuvi̱i ro̱j soꞌ cha̱ xtiꞌno̱ nij soꞌ chraa cheꞌé chaꞌanj pascuá a.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Ne̱ quisíj orá cha̱ xtiꞌno̱ nij soꞌ, ne̱ caꞌnaꞌ Jesucristó ga̱ yoꞌó nij apóstol cuneꞌ soꞌ man nata̱ꞌ rihaan yuvii̱ cheꞌé soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌanj ca̱yáán taranꞌ nij soꞌ rihaan mesá a.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 ꞌO̱ se cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj cuano̱ se vaa se̱ chá xtiꞌno̱ uún ꞌu̱nj ga̱ soj a̱ ꞌó chaꞌanj nihánj nda̱a se quisi̱j güii ca̱nuû chaꞌanj pascuá naca̱ asa̱ꞌ guun chij Diose̱ rihaan chumii̱ nihánj a̱ man ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ga̱a ne̱ nica̱j soꞌ ꞌo̱ agaꞌ tazá na vinó, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱, ga̱a ne̱ cataj soꞌ:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 ꞌO̱ se cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj cuano̱ se vaa veé do̱j nihánj me coꞌo̱j, ne̱ se̱ coꞌoj ya̱j a̱ maꞌ. Tza̱j ne̱ asa̱ꞌ quisíj güii gu̱un chij Diose̱ rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ coꞌo̱j ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ga̱a ne̱ nica̱j soꞌ rachrúún, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱, ga̱a ne̱ cuxraꞌ soꞌ rachrúún, ne̱ rqué soꞌ man nij soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ga̱a ne̱ ase vaa quiꞌyaj soꞌ ga̱ rachrúún roꞌ, da̱nj quiꞌyaj uún soꞌ ga̱ agaꞌ nu̱u̱ na vinó ga̱a quisíj chá xtiꞌno̱ nij soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Ne̱ cataj uún Jesucristó a:
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 ꞌO̱ se xa̱ꞌ ꞌu̱nj si̱j caꞌnéé Diose̱ ni̱caj yuꞌunj man yuvii̱, tza̱j ne̱ caꞌa̱nj ꞌu̱nj cavi̱ꞌ ꞌu̱nj nda̱a vaa cataj xnaꞌanj maꞌa̱n Diose̱ a. Tza̱j ne̱ nique̱ ndoꞌo síí ta̱cuachén manj rihaan nij síí ta̱j riꞌyunj manj na̱nj á. Quira̱nꞌ uxrá soꞌ sayuun ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó nuchruj ra̱a̱ nij soꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ me tuviꞌ nij soꞌ me síí quiꞌya̱j da̱nj man Jesucristó, rá nij soꞌ a.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Ga̱a ne̱ caꞌmii cunuꞌ cunuda̱nj nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me tuviꞌ nij soꞌ me síí gu̱un chij doj a.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Tza̱j ne̱ se̱ guun soj síí vaa da̱nj maꞌ. Ma̱a̱n se tuviꞌ soj síí guun rá se vaa gu̱un chij soꞌ doj rihaan soj roꞌ, vaa cheꞌé gu̱un soꞌ síí noco̱ꞌ doj rihaan soj, ne̱ gu̱un soꞌ ase vaa ꞌo̱ se‑mo̱zó soj a.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Dan me se me síí me síí uun chij doj, rá soj ga̱: síí anica̱j coꞌoo rihaan mesá naꞌ, ase síí ya̱nj rihaan mesá xa̱ꞌ. Veé síí ya̱nj rihaan mesá me síí uun chij doj, rá soj a. Tza̱j ne̱ nihánj me se va̱j ma̱ꞌán ꞌu̱nj scaꞌnúj nij soj, ne̱ a̱j guún ꞌu̱nj mozó rihaan soj vaa na̱nj ado̱nj.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 ”Ne̱ xa̱ꞌ soj, tza̱j ne̱ nij soj me nij síí cachéé ga̱ ꞌu̱nj ga̱a quiránꞌ ꞌu̱nj sayuun,
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 ne̱ ase vaa cuneꞌ Réj Diose̱ manj se vaa gu̱un chij ꞌu̱nj roꞌ, da̱nj ga̱a̱ cune̱ꞌ ꞌu̱nj man soj cuano̱
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 se vaa ca̱yáán soj rihaan xrúún ꞌu̱nj chruun mesá asa̱ꞌ guun chij ma̱ꞌanj, ne̱ cha̱ soj chraa ne̱ coꞌo̱ soj na ga̱ ꞌu̱nj ado̱nj. Ne̱ quita̱j soj chruun xlá sa̱ꞌ ndoꞌo, ne̱ caꞌne̱ꞌ soj cacunꞌ cheꞌé chuvi̱j nij xꞌneꞌ yuvii̱ israelitá ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan síí cuꞌna̱j Simón Pedró a:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Tza̱j ne̱ a̱j cachíín ni̱ꞌyáá ꞌu̱nj rihaan Diose̱ cheꞌé so̱ꞌ, se vaa se̱ caꞌneꞌ rá so̱ꞌ ga̱ suun amán rá niꞌya̱j manj a̱ maꞌ. Ga̱a ne̱ asa̱ꞌ nanica̱j nimán so̱ꞌ canocoꞌ uún so̱ꞌ manj roꞌ, ne̱ ra̱cuíj so̱ꞌ man nij tinúú so̱ꞌ se vaa cunu̱u sca̱ꞌ doj nimán nij soꞌ uún á ―taj Jesucristó rihaan síí cuꞌna̱j Simón Pedró yoꞌ a.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan Jesucristó a:
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Tza̱j ne̱ cataj Jesucristó rihaan Pedró a:
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a:
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 ꞌO̱ se vaa nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ taj: “Cataj nii se vaa si̱j ꞌyaj cacunꞌ me soꞌ”, taj danj Diose̱ cheꞌé ꞌu̱nj, ne̱ vaa cheꞌé quisi̱j ya̱ nu̱ꞌ nana̱ yoꞌ cheꞌej a. ꞌO̱ se da̱j doj quinavi̱j se vaa ꞌyáá ꞌu̱nj rihaan chumii̱ nihánj na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ rihaan Jesucristó a:
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Ga̱a ne̱ cavii soꞌ caꞌanj soꞌ quij cuꞌna̱j Quij ma̱n Chruun Olivó, nda̱a vaa cuꞌyón ina̱nj soꞌ quiꞌya̱j soꞌ a. Ne̱ canocoꞌ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ rej xco̱ soꞌ a.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ne̱ ga̱a cuchiꞌ nij soꞌ rej yoꞌ, ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ga̱a ne̱ naxuun soꞌ man soꞌ rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ caꞌanj soꞌ rej yaníj do̱j, ne̱ canicunꞌ ru̱j soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 ne̱ cataj soꞌ rihaan Diose̱ a:
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Ga̱a ne̱ curuviꞌ yoꞌo̱ se‑mo̱zó Diose̱ cavii rej xta̱ꞌ rihaan soꞌ, ne̱ nariꞌ nucuaj nimán soꞌ, quiꞌyaj se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ a.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ne̱ nanó ndoꞌo rá soꞌ, ne̱ nucua̱j ndoꞌo cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cavii ndoꞌo nihaa̱ rihaan soꞌ, ne̱ ase vaa ton vaa nihaa̱ cavii rihaan soꞌ cayanj rihaan yoꞌóó a.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Ne̱ canicunꞌ caya̱ soꞌ, ne̱ caꞌanj soꞌ rej ne̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, tza̱j ne̱ queneꞌen soꞌ se vaa cotoj nu̱ꞌ nij soꞌ, cheꞌé se nanó ndoꞌo rá nij soꞌ a.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Dan me se nicu̱nꞌ Jesucristó caꞌmii soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ caꞌnaꞌ queꞌe̱e̱ yuvii̱, ne̱ síí cuꞌna̱j Judas yoꞌo̱ tuviꞌ chuvi̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me síí táá ya̱a̱n rihaan nij yuvii̱, ne̱ quinichrunꞌ síí cuꞌna̱j Judas rihaan Jesucristó, cheꞌé rej guun rá soꞌ cachro̱n tuꞌva̱ soꞌ xruu̱ Jesucristó a.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan Judas a:
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Dan me se queneꞌen nij síí nicu̱nꞌ ga̱ Jesucristó da̱j quiꞌya̱j nij yuvii̱ man Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó a:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ne̱ yoꞌo̱ tuviꞌ nij soꞌ roꞌ, goꞌ taneê soꞌ neê espadá raa̱ se‑mo̱zó xrej ata̱ suun noco̱o doj, ne̱ güéj nu̱ꞌ xréé yoꞌ rej nuva̱ꞌ yoꞌ, quiꞌyaj soꞌ a.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan soꞌ a:
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, rihaan tanuu uun chij rihaan nij tanuu tumé nuvií do̱ꞌ, rihaan nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá do̱ꞌ a:
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 ꞌO̱ se daj a̱ güii yáán ꞌu̱nj ga̱ nij soj rá nuvií noco̱o, tza̱j ne̱ ne gu̱un rá soj qui̱taꞌaa soj mán ꞌu̱nj maꞌ. Tza̱j ne̱ cuano̱ nihánj me se a̱j quisíj orá caꞌve̱e quiꞌya̱j soj nda̱a vaa me rá soj quiꞌya̱j soj, ne̱ nihánj me se caꞌve̱e gu̱un nucua̱j soj si̱j va̱j rej rmi̱ꞌ a ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Dan me se quitaꞌaa nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ caꞌanj nica̱j nij soꞌ man Jesucristó rá veꞌ tucuá xrej ata̱ suun noco̱o doj, ne̱ ga̱nꞌ ga̱nꞌ canocoꞌ síí cuꞌna̱j Pedró rej xco̱ Jesucristó, ꞌnaꞌ soꞌ a.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Dan me se naranꞌ nii yaꞌan rá veꞌ, ne̱ yáán tacuachriin taranꞌ nii rihaan yaꞌan, ne̱ yáán síí cuꞌna̱j Pedró scaꞌnúj nij soꞌ a.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Dan me se yáán soꞌ rej chuguu̱n yaꞌan rihaan nij tuviꞌ xrej, ne̱ queneꞌen yoꞌo̱ mozó cha̱na̱ man soꞌ, ne̱ niꞌya̱j uxrá chana̱ yoꞌ man soꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj mozó cha̱na̱ yoꞌ rihaan tuviꞌ noꞌ síí ma̱n ga̱ noꞌ a:
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 ―Síí nihánj roꞌ, me yoꞌo̱ síí cachéé ga̱ Jesucristó a ―taj chana̱ yoꞌ, niꞌya̱j yoꞌ man Pedró a.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ne̱ yoꞌó orá nii me se queneꞌen yoꞌó soꞌ man Pedró uún a:
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Dan me se cachén yoꞌó orá uún, ga̱a ne̱ nucua̱j caꞌmii yoꞌó soꞌ a:
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ga̱a ne̱ cataj Pedró rihaan síí tuꞌva da̱nj a:
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Ga̱a ne̱ canica̱j síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ niꞌya̱j soꞌ man Pedró, ga̱a ne̱ nanuj rá Pedró se‑na̱na̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ ga̱a cataj síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ rihaan soꞌ: “Neꞌén ꞌu̱nj se vaa asa̱ꞌ ataa cagua̱j toꞌloo nii̱ corá, ne̱ vaꞌnu̱j cata̱j so̱ꞌ se vaa ne neꞌén so̱ꞌ manj maꞌ”, cataj síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ rihaan soꞌ quii a.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Dan me se ga̱a niꞌya̱j síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ man Pedró, ga̱a ne̱ curiha̱nj Pedró xeꞌ, ne̱ taꞌvee ndoꞌo soꞌ a.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Ga̱a ne̱ nij síí quitaꞌaa man Jesucristó roꞌ, tihaꞌ ndoꞌo nij soꞌ man soꞌ, ne̱ goꞌ nij soꞌ xráá soꞌ a.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ne̱ ga̱a goꞌ nij soꞌ xráá soꞌ me se caráán nij soꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ rihaan soꞌ a:
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 ne̱ queꞌe̱e̱ doj nana̱ nij aꞌmii uún nij soꞌ rihaan Jesucristó a.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Ne̱ ga̱a quisíj güii, ne̱ cunuu chre̱ꞌ nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá, ne̱ dan me se nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés do̱ꞌ, cunuu chre̱ꞌ, ne̱ caꞌanj nica̱j nij soꞌ man Jesucristó rá veꞌ aꞌneꞌ nij soꞌ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ a. Ga̱a ne̱ xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ:
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 ―Sese ya̱ si̱j caꞌnéé Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun mé so̱ꞌ, rá so̱ꞌ, ne̱ cata̱j xnaꞌanj so̱ꞌ rihaan núj á ―taj nij soꞌ a.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ne̱ sese xna̱ꞌanj ꞌu̱nj ꞌo̱ nana̱ man soj, tza̱j ne̱ se̱ cataj xnaꞌanj soj rihanj maꞌ.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Tza̱j ne̱ rej rihaan níꞌ me se xa̱ꞌ ꞌu̱nj si̱j caꞌnéé Diose̱ ni̱caj yuꞌunj man yuvii̱, tza̱j ne̱ ca̱yáán ꞌu̱nj rej nuva̱ꞌ Diose̱ síí nucua̱j ndoꞌo a ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ga̱a ne̱ xnáꞌanj cunuda̱nj nij soꞌ man Jesucristó, cataj nij soꞌ:
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ rihaan tuviꞌ nij soꞌ a:
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.