Lucas 20
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ARA
1 Dan me se ꞌo̱ güii nicu̱nꞌ Jesucristó rá nuvií noco̱o, tucuꞌyón Jesucristó rihaan yuvii̱, ne̱ nataꞌ soꞌ se‑na̱na̱ soꞌ nana̱ sa̱ꞌ, ne̱ nicu̱nꞌ xrej ata̱ suun noco̱o doj nicu̱nꞌ síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés nicu̱nꞌ síí uun chij nicu̱nꞌ rej tucuꞌyón Jesucristó a.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ rihaan Jesucristó a:
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Dan me se me síí caꞌneꞌ suun rihaan síí cuꞌna̱j Juan cuta̱ꞌ ne soꞌ man yuvii̱, rá soj ga̱. Maꞌa̱n Juan cavii raa̱ naꞌ. Ase Diose̱ cataj xnaꞌanj rihaan soꞌ xa̱ꞌ. Cata̱j xnaꞌanj nij soj rihanj ei ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Ga̱a ne̱ nuchruj ra̱a̱ ndoꞌo nij soꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ a:
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Tza̱j ne̱ sese cata̱j níꞌ se vaa nuveé si̱j caꞌneꞌ Diose̱ suun rihaan me síí cuꞌna̱j Juan, ne̱ go̱ꞌ cunuda̱nj nij yuvii̱ yahij man níꞌ a. ꞌO̱ se cuchumán rá nij yuvii̱ se vaa síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ me síí cuꞌna̱j Juan a ―cataj nij soꞌ ga̱ tuviꞌ maꞌa̱n nij soꞌ a.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ rihaan Jesucristó se vaa ne neꞌen nij soꞌ me síí caꞌneꞌ suun rihaan síí cuꞌna̱j Juan cuta̱ꞌ ne soꞌ man yuvii̱ a.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ Jesucristó nanó soꞌ cuentó nihánj rihaan nij yuvii̱ a.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Ne̱ ꞌo̱ güii caꞌnéé soꞌ man yoꞌó se‑mo̱zó soꞌ caꞌa̱nj soꞌ rihaan nij síí nu̱u̱ tumé xnaa̱ soꞌ a. ꞌO̱ se me rá soꞌ rque̱ nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ do̱j chruj uvá rihaan yoꞌó mozó yoꞌ, tza̱j ne̱ a̱ doj chruj ne rque̱ nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ rihaan yoꞌó mozó yoꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se goꞌ ndoꞌo nij soꞌ xráá soꞌ, ne̱ quirii nij soꞌ man soꞌ rque naa̱ yoꞌ a.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Cheꞌé dan caꞌnéé síí toꞌo̱j naa̱ yoꞌ man yoꞌó mozó uún, tza̱j ne̱ nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ roꞌ, goꞌ uún nij soꞌ xráá mozó uún, ne̱ nij uxrá quiꞌyaj nij soꞌ man soꞌ, ne̱ quirii nij soꞌ man soꞌ rque naa̱, ne̱ a̱ doj chruj ne rque̱ nij soꞌ man mozó yoꞌ a̱ maꞌ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Ga̱a ne̱ caꞌnéé uún síí xna̱a̱ yoꞌ yoꞌó mozó uún, tza̱j ne̱ quiranꞌ chiꞌii̱ ndoꞌo soꞌ, quiꞌyaj nij síí nu̱u̱ tumé naa̱, ne̱ quirii nij soꞌ man soꞌ xeꞌ a.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 ”Ga̱a ne̱ guun rá síí xna̱a̱ yoꞌ: “Da̱j qui̱ꞌyáj ya̱j ga̱. ꞌO̱ se caꞌne̱j ꞌu̱nj maꞌa̱n taꞌníj síí ꞌe̱e̱ raj man á. Cara̱a̱ cochro̱j nij soꞌ rihaan taꞌníj sese caꞌa̱nj taꞌníj saj xe̱e̱”, guun rá síí xna̱a̱, ne̱ caꞌnéé soꞌ man taꞌníí maꞌa̱n soꞌ caꞌa̱nj a.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Dan me se queneꞌen nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ se vaa ꞌnaꞌ taꞌníí síí xna̱a̱, ga̱a ne̱ nuchruj ra̱a̱ nij soꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ da̱j quiꞌya̱j nij soꞌ, taj nij soꞌ a: “Síí nihánj me síí gu̱un xna̱a̱ man naa̱ nihánj vaa güii ei. Cheꞌé dan ticavi̱ꞌ níꞌ man soꞌ, ne̱ vaa güii, ne̱ gu̱un xna̱a̱ maꞌa̱n níꞌ man naa̱ nihánj chugua̱nj”, taj nij soꞌ rihaan tuviꞌ nij soꞌ a.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Ga̱a ne̱ quirii nij soꞌ man taꞌníí síí xna̱a̱ yoꞌ xeꞌ, ne̱ ticaviꞌ nij soꞌ man taꞌníí síí siꞌya̱j naa̱ na̱nj ado̱nj. Cheꞌé dan da̱j quiꞌya̱j síí siꞌya̱j naa̱ yoꞌ man nij síí nu̱u̱ tumé xnaa̱ soꞌ, rá nij soj ga̱.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 ꞌO̱ se caꞌna̱ꞌ soꞌ vaa güii, ne̱ ticavi̱ꞌ soꞌ man nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ yoꞌ, ne̱ ta̱cuachén soꞌ xnaa̱ soꞌ rihaan yoꞌó síí tu̱mé man xnaa̱ soꞌ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Ga̱a ne̱ niꞌya̱j Jesucristó man nij soꞌ, ne̱ xnáꞌanj Jesucristó man nij soꞌ a:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Ne̱ yuvej yoꞌ me se ase vaa yuvej yoꞌ vaa ꞌu̱nj, ne̱ ase vaa yuvii̱ tíxé yuvej yoꞌ vaa yuvii̱ naꞌvej rá cuno̱ rihaan ꞌu̱nj, ne̱ uxrá quira̱nꞌ nij soꞌ sayuun na̱nj ado̱nj. Ne̱ ase vaa yuvii̱ quinij yuvej yoꞌ xráá vaa nij yuvii̱ qui̱ꞌyáá ꞌu̱nj sayuun man, ne̱ yu̱u̱n cheꞌe̱ quinavi̱j nij soꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó a.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ga̱a ne̱ guun rá nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés rihaan yuvii̱ guun rá nij xrej ata̱ suun noco̱o doj guun rá qui̱taꞌaa raꞌya̱nj man Jesucristó, tza̱j ne̱ chuꞌviꞌ nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man nij yuvii̱ a. Queneꞌen nij soꞌ se vaa cheꞌe̱ maꞌa̱n nij soꞌ me cuentó nanó Jesucristó a. Ase vaa nij síí nu̱u̱ tumé naa̱ vaa maꞌa̱n nij soꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ queneꞌen nij soꞌ se vaa cheꞌé dan nanó Jesucristó cuentó yoꞌ a.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Dan me se cutumé ndoꞌo nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés rihaan yuvii̱ do̱ꞌ, nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, man Jesucristó da̱j caꞌmi̱i̱ soꞌ a. Ne̱ goꞌ nij soꞌ saꞌanj rihaan do̱j tuviꞌ nij soꞌ síí tihaꞌ yuꞌunj cuchi̱ꞌ nij soꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ quiꞌya̱j nij soꞌ nda̱a vaa ꞌyaj síí vaa sa̱ꞌ síí me rá xna̱ꞌanj nana̱ man soꞌ a. ꞌO̱ se guun rá nij soꞌ cuta̱ꞌ nij soꞌ cacunꞌ xráá Jesucristó cheꞌé nana̱ caꞌmi̱i̱ soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌve̱e ta̱cuachén nij soꞌ man Jesucristó rihaan síí nica̱j suun procurador a.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Dan me se xnáꞌanj nij síí tihaꞌ yuꞌunj yoꞌ man Jesucristó a:
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Dan me se nó xcúún níꞌ go̱ꞌ níꞌ puextó rihaan síí nica̱j suun gobiernó naꞌ. Ase se̱ goꞌ níꞌ xa̱ꞌ ―taj nij síí tihaꞌ yuꞌunj, xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó a.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Tza̱j ne̱ caxríj rá Jesucristó se vaa me rá nij soꞌ tiha̱ꞌ yuꞌunj nij soꞌ man soꞌ a. Cheꞌé dan cataj Jesucristó nana̱ nihánj rihaan nij soꞌ a:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 ―Ti̱haa̱n soj saꞌanj aga̱ꞌ ni̱ꞌyaj níꞌ á ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ga̱a ne̱ ne gu̱un nucua̱j nij síí tihaꞌ yuꞌunj yoꞌ cuta̱ꞌ nij soꞌ cacunꞌ xráá Jesucristó cheꞌé se‑na̱na̱ soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se cuno cunuda̱nj nij yuvii̱ da̱j caꞌmii nij soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌanj ndoꞌo rá nij yuvii̱ cuno nij soꞌ se‑na̱na̱ Jesucristó, ne̱ caꞌneꞌ rá nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Dan me se cuchiꞌ do̱j nij síí saduceo rihaan Jesucristó a. Nij síí saduceo roꞌ, aꞌmii nana̱ nihánj se vaa daj chiha̱a̱ míj se̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún yuvii̱ asa̱ꞌ caviꞌ yuvii̱, taj nij soꞌ a.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Dan me se xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ nana̱ nihánj a:
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Dan me se vaa chi̱j nij tinu̱j ꞌo̱ nij soꞌ a. Síí chava̱ꞌ roꞌ, xcaj man chana̱, tza̱j ne̱ caviꞌ soꞌ, ne̱ taj va̱j neꞌej cuchruj chana̱ nica̱ soꞌ, quiꞌyaj soꞌ,
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 ne̱ cheꞌé dan xcaj scueꞌe̱e̱ síí caviꞌ yoꞌ man choco̱ꞌ soꞌ chana̱ quináj, tza̱j ne̱ caviꞌ soꞌ uún, ne̱ xcaj scueꞌe̱e̱ soꞌ uún man chana̱, tza̱j ne̱ caviꞌ soꞌ uún,
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 ne̱ dan me se quisíj xcaj nu̱ꞌ chi̱j nij tinu̱j nij soꞌ man o̱rúnꞌ chana̱ yoꞌ, tza̱j ne̱ taj va̱j a̱ ꞌó neꞌej cuchruj chana̱ yoꞌ, quiꞌyaj nij soꞌ maꞌ. Ne̱ caviꞌ taranꞌ nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Síj, ga̱a ne̱ caviꞌ maꞌa̱n chana̱ yoꞌ uún,
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 ne̱ dan me se asa̱ꞌ cunuu iꞌna̱ꞌ uún nij síí caviꞌ, ga̱a ne̱ me nij tinu̱j nij soꞌ ni̱caj man chana̱ yoꞌ, rá so̱ꞌ ga̱. ꞌO̱ se ga̱a vaa iꞌna̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ nica̱ taranꞌ nij tinu̱j nij soꞌ guun o̱rúnꞌ noꞌ a ―taj nij síí saduceo, xnáꞌanj nij soꞌ man Jesucristó a.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 tza̱j ne̱ ino̱ quiꞌya̱j nij yuvii̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún ca̱yáán ga̱ Diose̱ asa̱ꞌ cunuu naca̱ uún chumii̱ nihánj na̱nj á. ꞌO̱ se rej ya̱nj Diose̱ me se taj yan va̱j síí xcaj tuviꞌ yoꞌ maꞌ.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 ꞌO̱ se da̱nj na̱nj uún, ne̱ taj yan va̱j síí cavi̱ꞌ uún rej yoꞌ maꞌ. ꞌO̱ se ase vaa nij se‑mo̱zó Diose̱ roꞌ, da̱nj ga̱a̱ nij soꞌ, ne̱ cuya̱a̱n ga̱a̱ nij soꞌ ga̱ nij se‑mo̱zó Diose̱, ése̱ taꞌni̱j Diose̱ me nij soꞌ, ne̱ si̱j a̱j caviꞌ ne̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún me nij soꞌ ado̱nj.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 ”Ne̱ maꞌa̱n síí cuꞌna̱j Moisés me síí cataj xnaꞌanj asino ya̱a̱n se vaa caꞌve̱e cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún nij síí caviꞌ nda̱a vaa nariꞌ soꞌ ga̱a canicunꞌ soꞌ rihaan yan nicu̱nꞌ ꞌo̱ coj acoꞌ yaꞌan raa̱ a. Dan me se cataj soꞌ se vaa síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ roꞌ, me Diose̱ síí noco̱ꞌ nij síí ma̱n ga̱a naá síí cuꞌna̱j Abraham do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Isaac do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Jacobo do̱ꞌ a.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Dan me se nuveé se‑Dio̱se̱ nij xnangá me Diose̱ maꞌ. Ina̱nj nij síí vaa iꞌna̱ꞌ aꞌvee noco̱ꞌ man Diose̱ na̱nj ado̱nj. Cheꞌé dan, nda̱ꞌ se síí cane ga̱a naá me vaꞌnu̱j nij soꞌ, tza̱j ne̱ vaa iꞌna̱ꞌ nij soꞌ rihaan Diose̱ na̱nj ei. ꞌO̱ se vaa iꞌna̱ꞌ cunuda̱nj yuvii̱ niꞌya̱j Diose̱ na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ga̱a ne̱ taꞌa̱j nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés rihaan yuvii̱ roꞌ, cataj rihaan Jesucristó a:
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 ꞌO̱ se ne quisi̱j rá nij soꞌ xna̱ꞌanj nij soꞌ doj nana̱ man Jesucristó a̱ maꞌ.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 ꞌO̱ se nó se‑na̱na̱ maꞌa̱n síí cuꞌna̱j David rihaan yanj no̱ chraꞌ quiꞌyaj soꞌ, se vaa cataj soꞌ:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 “Caꞌmii Diose̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ rihaan síí ꞌni̱j raꞌa manj, cataj soꞌ se vaa ca̱yáán síí ꞌni̱j raꞌa manj xꞌnúú Diose̱ rej nuva̱ꞌ Diose̱ nda̱a se quisi̱j quiꞌya̱j canaán Diose̱ rihaan taranꞌ nij síí ta̱j riꞌyunj man síí ꞌni̱j raꞌa manj ne̱ quiri̱i̱ taꞌngaꞌ síí ꞌni̱j raꞌa manj rihaan nij soꞌ ado̱nj”, taj síí cuꞌna̱j David yoꞌ a.
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Dan me se síí ꞌni̱j raꞌa man síí cuꞌna̱j David me síí caꞌne̱j Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun, taj síí cuꞌna̱j David yoꞌ a. Sese ꞌni̱j raꞌa soꞌ man David, ga̱a ne̱ me cheꞌé taj soj se vaa na̱nj taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ David me soꞌ ga̱. Taj cheꞌé cata̱j soj se vaa na̱nj yuvii̱ me soꞌ maꞌ ―taj Jesucristó rihaan nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés a.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Ga̱a ne̱ caꞌmii soꞌ nana̱ nihánj rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ cuno cunuda̱nj nij yuvii̱ da̱j caꞌmii soꞌ a:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 ―Xca̱j nij soj cuentá da̱j ꞌyaj nij síí naquiꞌyaj cu̱u se‑tucua̱nj Moisés rihaan yuvii̱, ne̱ tu̱mé soj man soj se̱ gaa na̱nj quiꞌya̱j soj nda̱a vaa ꞌyaj nij soꞌ á. Dan me se niha̱ꞌ rá nij soꞌ cu̱nuû nij soꞌ yatzíj sa̱ꞌ xca̱a̱n cache̱e̱ nij soꞌ rej queneꞌe̱n yuvii̱ man nij soꞌ, ne̱ aranꞌ rá nij soꞌ se vaa caꞌmi̱i̱ sa̱ꞌ yuvii̱ ga̱ nij soꞌ ga̱a chéé nij soꞌ rihaan yuꞌvee a. Ne̱ uun rá nij soꞌ quita̱j nij soꞌ chruun xlá sa̱ꞌ doj ga̱a ꞌanj nij soꞌ veꞌ nuu chre̱ꞌ níꞌ tu̱cuꞌyón níꞌ se‑tucua̱nj Moisés do̱ꞌ, ga̱a ꞌanj nij soꞌ chaꞌanj do̱ꞌ a.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ne̱ aꞌnéj nij soꞌ veꞌ tucuá chana̱ caviꞌ nica̱, ne̱ yu̱u̱n cheꞌe̱ guun tucua̱ nij soꞌ man veꞌ yoꞌ, ne̱ ꞌyaj xca̱a̱n ndoꞌo nij soꞌ cuentó achíín niꞌya̱j nij soꞌ rihaan Diose̱, cheꞌé rej sa̱ꞌ doj gu̱un nucua̱j nij soꞌ tiha̱ꞌ yuꞌunj nij soꞌ man yuvii̱ a. Xa̱ꞌ nij soꞌ, tza̱j ne̱ cheꞌé se vaa ꞌyaj nij soꞌ roꞌ, cheꞌé dan doj a̱ ga̱a̱ sayuun quira̱nꞌ nij soꞌ quiꞌya̱j Diose̱, asa̱ꞌ caꞌneꞌ Diose̱ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.