Atos 12

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dan me se güii dan me se guun rá síí nica̱j suun rey cuꞌna̱j Herodes quiꞌya̱j chiꞌi̱i̱ soꞌ man nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó a. Cheꞌé dan caꞌneꞌ soꞌ suun rihaan tanuu qui̱taꞌaa nij tanuu man taꞌa̱j nij soꞌ a.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ne̱ raa̱ neê espadá ticaviꞌ tanuu man síí cuꞌna̱j Jacobo tinúú síí cuꞌna̱j Juan, quiꞌyaj Herodes a.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Dan me se xcaj Herodes cuentá se vaa guun niha̱ꞌ rá nij yuvii̱ israelitá se vaa caviꞌ Jacobo, ne̱ cheꞌé dan quitaꞌaa nij tanuu man Pedró, quiꞌyaj uún soꞌ a. Ga̱a canuû chaꞌanj nanuj rá nij síí israelitá güii nu̱ꞌ curiha̱nj xi̱i nij soꞌ yoꞌóó Egipto ga̱a naá me quiꞌyaj Herodes da̱nj a.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Dan me se caxríj nij tanuu tagaꞌ man Pedró, ne̱ caꞌneꞌ Herodes suun rihaan xnu̱ꞌ ya̱a̱n tanuu se vaa cu̱tumé nij tanuu man Pedró, ne̱ caꞌa̱nj ya̱ xꞌneꞌ me nij tanuu yoꞌ a. ꞌO̱ se guun rá Herodes se vaa nda̱a cachén chaꞌanj pascuá, ga̱a ne̱ quiri̱i̱ soꞌ man Pedró ne̱ ti̱haa̱n soꞌ man Pedró rihaan nij yuvii̱ israelitá, rá soꞌ a.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Dan me se Pedró roꞌ, ꞌni̱j soꞌ tagaꞌ rej cutumé nij tanuu man soꞌ, tza̱j ne̱ nucua̱j ndoꞌo cachíín niꞌya̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó rihaan Diose̱ cheꞌé soꞌ a.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Dan me se rej nii̱ me yoꞌ, ne̱ aꞌyuj me güii quiri̱i̱ Herodes man Pedró tagaꞌ rihaan nij yuvii̱ a. Dan me se otoj Pedró na̱j soꞌ rá tagaꞌ, ne̱ na̱j soꞌ scaꞌnúj vi̱j tanuu, ne̱ vi̱j agaꞌ ne̱ꞌ numi̱i soꞌ na̱j soꞌ a. Ne̱ nicu̱nꞌ yavíj tanuu tumé taꞌyaa tagaꞌ a.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ne̱ dan me se curuviꞌ yoꞌo̱ se mo̱zó Diose̱ rá veꞌ na̱j Pedró, ne̱ chuguu̱n ndoꞌo rá veꞌ yoꞌ a. Ga̱a ne̱ goꞌ se mo̱zó Diose̱ xꞌnúú Pedró, ne̱ cataj soꞌ:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ga̱a ne̱ cataj se mo̱zó Diose̱ rihaan Pedró a:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Dan me se canocoꞌ Pedró man se mo̱zó Diose̱, ne̱ curiha̱nj soꞌ tagaꞌ, tza̱j ne̱ ne queneꞌe̱n soꞌ sese ya̱ curiha̱nj soꞌ tagaꞌ quiꞌyaj se mo̱zó Diose̱ yoꞌ maꞌ. ꞌO̱ se ma̱a̱n se quiꞌyaj maꞌa̱n rihaan soꞌ quiꞌyaj Diose̱ nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj se mo̱zó Diose̱ yoꞌ, rá soꞌ a.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Dan me se cachén ro̱j soꞌ vi̱j rej nicu̱nꞌ tanuu tumé taꞌyaa, ga̱a ne̱ cuchiꞌ ro̱j soꞌ taꞌyaa aga̱ꞌ tagaꞌ yoꞌ, ne̱ rej xco̱ taꞌyaa yoꞌ roꞌ, naj maꞌa̱n chumanꞌ a. Ga̱a ne̱ quixꞌnúj maꞌa̱n taꞌyaa yoꞌ, ne̱ curiha̱nj ro̱j soꞌ, ne̱ cachén ro̱j soꞌ ꞌo̱ scúj callé, ga̱a ne̱ caꞌanj niꞌya̱ se mo̱zó Diose̱ yoꞌ rihaan Pedró a.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Dan me se caxríj rá Pedró se vaa ya̱ curiha̱nj soꞌ tagaꞌ, ga̱a ne̱ cataj soꞌ:
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Dan me se quisíj guun ya̱ ya̱ rá soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌanj soꞌ veꞌ tucuá chana̱ cuꞌna̱j Mariá nii síí cuꞌna̱j Juan Marcos a. Ne̱ veꞌ yoꞌ me rej a̱j nuu chre̱ꞌ queꞌe̱e̱ nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, ne̱ achíín niꞌya̱j nij soꞌ rihaan Diose̱ a.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Dan me se cuchiꞌ Pedró ticaꞌmii soꞌ taꞌyaa chingá nu̱u̱ rihaan veꞌ, ga̱a ne̱ caꞌnaꞌ ꞌo̱ mozó cha̱na̱ cuꞌna̱j Rode taꞌyaa xca̱j noꞌ cuentá me síí caꞌnaꞌ a.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ga̱a ne̱ cunuu ya̱a̱n Rode se na̱na̱ Pedró a. Tza̱j ne̱ cheꞌé se guun niha̱ꞌ ndoꞌo rá noꞌ, ga̱a ne̱ cheꞌé dan ne caꞌnu̱u̱ noꞌ taꞌyaa maꞌ. Ma̱a̱n se cunánj noꞌ catúj noꞌ rá veꞌ, ne̱ nataꞌ noꞌ rihaan yoꞌó nij yuvii̱ se vaa nicu̱nꞌ Pedró taꞌyaa a.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Tza̱j ne̱ nij síí ma̱n rá veꞌ taj rihaan noꞌ:
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ne̱ Pedró roꞌ, yoꞌo̱ nicunꞌ soꞌ xeꞌ ticaꞌmii soꞌ taꞌyaa a. Ga̱a ne̱ caꞌnaꞌ nij soꞌ, ne̱ caꞌnúj nij soꞌ, ne̱ queneꞌen nij soꞌ man Pedró, ga̱a ne̱ caꞌanj ndoꞌo rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Pedró a.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ga̱a ne̱ naxca̱j Pedró raꞌa Pedró, cheꞌé se guun rá soꞌ ga̱a̱ dínj tuꞌva nij soꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan nij soꞌ nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ ga̱a tinanii soꞌ man Pedro tagaꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj soꞌ:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Dan me se ga̱a quisíj güii, ne̱ quinanó ndoꞌo rá nij tanuu nicu̱nꞌ tagaꞌ, cheꞌé se ne queneꞌe̱n uxrá nij soꞌ me rej va̱j Pedró a̱ maꞌ.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ Herodes suun rihaan tanuu caꞌna̱ꞌ Pedró rihaan soꞌ quiꞌya̱j tanuu, tza̱j ne̱ ne caꞌve̱e nari̱ꞌ nij tanuu man Pedró maꞌ. Cheꞌé dan xnáꞌanj Herodes man nij tanuu tumé man Pedró me rej caꞌanj Pedró, tza̱j ne̱ ne queneꞌe̱n nij soꞌ a̱ maꞌ. Cheꞌé dan caꞌneꞌ Herodes suun se vaa ticavi̱ꞌ nii man nij tanuu tumé man Pedró, ga̱a ne̱ curiha̱nj Herodes estadó Judea, caꞌanj soꞌ chumanꞌ Cesarea, ca̱yáán soꞌ a.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Dan me se caꞌmaan rá síí cuꞌna̱j Herodes niꞌya̱j soꞌ man nij síí ma̱n chumanꞌ Tiro do̱ꞌ, chumanꞌ Sidón do̱ꞌ, ne̱ cheꞌé dan caꞌnaꞌ cunuda̱nj nij soꞌ rej ne̱ Herodes, ne̱ caꞌmii nij soꞌ ga̱ síí cuꞌna̱j Blasto síí tumé nu̱ꞌ veꞌ tucuá Herodes, ne̱ dan me se caꞌvej rá síí cuꞌna̱j Blasto ra̱cuíj soꞌ man nij soꞌ cunu̱u rcuaꞌa̱a̱n nij soꞌ ga̱ Herodes, cheꞌé se caxríj yuve̱ nij soꞌ do̱j saꞌanj ston Blasto a. ꞌO̱ se nucua̱j rá nij soꞌ man Herodes se vaa cuchi̱ꞌ se chá avii rej uun chij soꞌ nda̱a chiháán nij soꞌ cha̱ nij soꞌ a.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ne̱ güii cachrón Blasto caꞌmi̱i̱ nij soꞌ ga̱ Herodes me se nanuû Herodes yatzíj nu̱u̱ síí nica̱j suun rey, ne̱ táá soꞌ chruun xlá sa̱ꞌ, ne̱ caꞌmii natáj ndoꞌo soꞌ rihaan nij síí ma̱n Tiro do̱ꞌ, ma̱n Sidón do̱ꞌ a.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ga̱a ne̱ caguáj cunuda̱nj nij soꞌ, cataj nij soꞌ:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Ga̱a ne̱ cuaj caxríj ꞌo̱ se mo̱zó Diose̱ chiꞌii̱ man Herodes, cheꞌé se ne cata̱j soꞌ se vaa o̱rúnꞌ Diose̱ me síí ꞌyaj avii raa̱ soꞌ a. Ma̱a̱n se caꞌvej rá soꞌ cata̱j nij yuvii̱ se vaa yaꞌanj me maꞌa̱n soꞌ a. Ga̱a ne̱ dan me se cunu̱ꞌ nee̱ man soꞌ chá xlúú, ne̱ caviꞌ soꞌ, quiꞌyaj xlúú a.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Tza̱j ne̱ se na̱na̱ Diose̱ me se raꞌya̱nj achij yoꞌ ne̱ naxnaꞌanj yoꞌ cuaj cuaj a. Ne̱ uun ri̱i̱ ndoꞌo doj nij yuvii̱ canocoꞌ nana̱ yoꞌ a.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Ne̱ Bernabé ga̱ Saulo me se quisíj ro̱j soꞌ, ne̱ caxríj ro̱j soꞌ saꞌanj ston nij síí uun chij rihaan nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Jerusalén, ne̱ canica̱j ro̱j soꞌ, caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Antioquía, ne̱ caꞌanj síí cuꞌna̱j Juan Marcos ga̱ ro̱j soꞌ, quiꞌyaj ro̱j soꞌ a.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.