Apocalipse 16

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj se vaa nucua̱j caꞌmii ꞌo̱ síí ne̱ rá nuvií noco̱o yoꞌ rihaan chi̱j nij se‑mo̱zó Diose̱, cataj soꞌ:
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Ga̱a ne̱ guun ya̱a̱n ꞌo̱ se‑mo̱zó Diose̱, cavii soꞌ caꞌanj soꞌ, ne̱ tucuayuu soꞌ se nu̱u̱ rque se‑coꞌo̱o soꞌ rihaan yoꞌóó a. Ga̱a ne̱ dan me se canó ndoꞌo luj riꞌyuj chiꞌi̱i̱ man nij síí no̱ se‑taꞌnga̱ꞌ xcuu yuva̱a̱ síí naꞌvíj rihaan se‑tinanga̱ꞌ soꞌ a.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Ga̱a ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ mozó vi̱j, ne̱ tucuayuu soꞌ se ma̱n rque se‑coꞌo̱o soꞌ rihaan na yaꞌa̱nj yoꞌ, ne̱ ase vaa ton man xnangá roꞌ, da̱nj vaa nu̱ꞌ na yaꞌa̱nj yoꞌ a. Ga̱a ne̱ cunuda̱nj nij xcuu do̱ꞌ, xcuaj do̱ꞌ, caviꞌ rque na yaꞌa̱nj yoꞌ a.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Ga̱a ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ mozó vaꞌnu̱j, ne̱ tucuayuu soꞌ se ma̱n rque se‑coꞌo̱o soꞌ rihaan nij chráá do̱ꞌ, rihaan nij rej avii na do̱ꞌ a. Ga̱a ne̱ guun ton man nu̱ꞌ nij na yoꞌ a.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj caꞌmii se‑mo̱zó Diose̱ síí tumé na, se vaa cataj soꞌ:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 ꞌO̱ se nij síí ma̱n rihaan chumii̱ roꞌ, tucuayuu nij soꞌ ton man nij síí sa̱ꞌ do̱ꞌ, ton man nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ so̱ꞌ do̱ꞌ, rihaan yoꞌóó, ne̱ nihánj me se rqué so̱ꞌ ton rihaan nij soꞌ coꞌo̱ maꞌa̱n nij soꞌ ya̱j ado̱nj. Dan me se ya̱j me nayo̱n ya̱ cuentá nda̱a vaa quiꞌyaj nij soꞌ ga̱a naá ei ―taj se‑mo̱zó Diose̱ síí tumé na yoꞌ a.
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj se vaa caꞌmii mesá altar, ne̱ cataj yoꞌ:
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ga̱a ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ mozó caꞌa̱nj roꞌ, me se tucuayuu soꞌ se ma̱n rque se‑coꞌo̱o soꞌ rihaan güii a. Ga̱a ne̱ guun nucua̱j güii cacaa nij yuvii̱ quiꞌyaj güii a.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Ga̱a ne̱ cacaa ndoꞌo nij yuvii̱, ga̱a ne̱ dan me se nda̱ꞌ se Diose̱ me síí uun chij rihaan nu̱ꞌ nij sayuun yoꞌ, tza̱j ne̱ caꞌmii chiꞌi̱i̱ nij yuvii̱ niꞌya̱j nij yuvii̱ man Diose̱, ne̱ ne ca̱nica̱j nimán nij yuvii̱ caꞌmi̱i̱ sa̱ꞌ nij yuvii̱ cheꞌé Diose̱ a̱ maꞌ.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ga̱a ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ mozó ꞌu̱nꞌ roꞌ, me se tucuayuu soꞌ se ma̱n rque se‑coꞌo̱o soꞌ rihaan chruun xlá rej ta̱j xcuu yuva̱a̱ a. Ga̱a ne̱ yu̱u̱n cheꞌe̱ cunuu rmi̱ꞌ nu̱ꞌ rej quirii taꞌngaꞌ xoꞌ rihaan, ne̱ dan me se queꞌee̱ ndoꞌo man nij síí guun chij xoꞌ rihaan, ne̱ nda̱a chá ru̱j maꞌa̱n nij soꞌ tuꞌva nij soꞌ cheꞌé yan aꞌngaj man nij soꞌ a.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ga̱a ne̱ dan me se caꞌmii chiꞌi̱i̱ nij soꞌ cheꞌé Diose̱, cheꞌé se queꞌee̱ ndoꞌo man nij soꞌ ne̱ canó luj chiꞌi̱i̱ riꞌyuj man nij soꞌ a. Tza̱j ne̱ ne ca̱nica̱j nimán nij soꞌ ta̱náj nij soꞌ se chiꞌi̱i̱ quiꞌyaj nij soꞌ a̱ maꞌ.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Ga̱a ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ mozó vata̱nꞌ roꞌ, me se tucuayuu soꞌ se ma̱n rque se‑coꞌo̱o soꞌ rihaan chráá xi̱j cuꞌna̱j chráá Eufrates, ga̱a ne̱ canacoo̱ nu̱ꞌ na ma̱n rque chráá yoꞌ, quiꞌyaj soꞌ a. Ne̱ dan me se guun chráá yoꞌ chrej cache̱n nij síí nica̱j suun rey cavii rej síj güii caꞌna̱ꞌ nij soꞌ a.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa curiha̱nj vaꞌnu̱j nana̱ chiꞌi̱i̱ tuꞌva xcuáá tuꞌvi̱i do̱ꞌ, tuꞌva xcuu yuva̱a̱ do̱ꞌ, tuꞌva síí nataꞌ nana̱ ne̱ do̱ꞌ, ne̱ ase vaa riqui̱j vaa vaꞌnu̱j nij nana̱ chiꞌi̱i̱ yoꞌ a.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 ꞌO̱ se nana̱ chre̱e me nij soꞌ, ne̱ va̱j nij soꞌ ꞌyaj suun nij soꞌ suun noco̱o neꞌen nij yuvii̱, ne̱ dan me se cavii nij soꞌ caꞌanj nij soꞌ rej ne̱ nij síí nica̱j suun rey uun chij rihaan nu̱ꞌ nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ a. Ga̱a ne̱ cunu̱u chre̱ꞌ cunuda̱nj nij síí nica̱j suun rey, quiꞌya̱j nij nana̱ chre̱e, cheꞌé rej cunu̱ꞌ nij síí nica̱j suun rey yoꞌ ga̱ Diose̱ asa̱ꞌ quisíj güii caꞌne̱ꞌ Diose̱ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ a. Ne̱ Diose̱ me síí gu̱un nucua̱j quiꞌya̱j cunuda̱nj ei.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ne̱ nihánj me se‑na̱na̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ a:
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Ga̱a ne̱ dan me se cunuu chre̱ꞌ nij síí nica̱j suun rey yoꞌ rej cuꞌna̱j Armagedón xnaꞌánj hebreo, quiꞌyaj vaꞌnu̱j nij nana̱ chre̱e yoꞌ a.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Ga̱a ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ mozó chi̱j me se tucuayuu soꞌ se ma̱n rque se‑coꞌo̱o soꞌ rihaan nana̱ a. Ga̱a ne̱ nucua̱j caꞌmii síí ta̱j chruun xlá sa̱ꞌ nicu̱nꞌ rá nuvií noco̱o, cataj soꞌ, ne̱:
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Ga̱a ne̱ quiraa̱n, ne̱ cari̱i̱n ndoꞌo, ne̱ caguáj ndoꞌo tuꞌvii, ne̱ cachén uxrá yuún yuva̱a̱, ne̱ nucua̱j doj yuún yoꞌ rihaan nu̱ꞌ nij yuún cachén rihaan chumii̱ nihánj asi̱j guun cheꞌe̱ yuvii̱ cayáán yuvii̱ rihaan chumii̱ nihánj a.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Dan me se quixraꞌ taꞌa̱j chumanꞌ xi̱j noco̱o yoꞌ, ne̱ cunuu vaꞌnu̱j taꞌa̱j chumanꞌ xi̱j yoꞌ, ne̱ canee cunuda̱nj yoꞌó nij chumanꞌ na̱j rihaan chumii̱, quiꞌyaj yuún a. Dan me se naꞌnuj rá Diose̱ chumanꞌ noco̱o cuꞌna̱j Babilonia se vaa rque̱ soꞌ ꞌo̱ agaꞌ na vinó ꞌnaꞌ sayuun coꞌo̱ chumanꞌ yoꞌ, ne̱ na vinó yoꞌ roꞌ, me se vaa caxríj yuva̱a̱ Diose̱ man chumanꞌ yoꞌ a.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ga̱a ne̱ cunánj cunuda̱nj nij yoꞌóó na̱j tanu̱u̱ rihaan na yaꞌa̱nj do̱ꞌ, cayuu cunuda̱nj nij quij xca̱a̱n do̱ꞌ, ne̱ ne curuvi̱ꞌ a̱ ꞌó nij quij a̱ maꞌ.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Ne̱ camanꞌ ndoꞌo maa̱n yahi̱j xráá nij yuvii̱, ne̱ vi̱j chiha̱a̱ chi̱ꞌ kiló me ꞌo̱ ꞌo̱ chraan yuꞌveꞌ yoꞌ cayuu xráá nij yuvii̱ a. Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ nij soꞌ caꞌmii chiꞌi̱i̱ nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Diose̱ cheꞌé maa̱n yahi̱j goꞌ xráá nij soꞌ quiꞌyaj Diose̱ a. ꞌO̱ se sayu̱u̱n uxrá vaa sayuun quiranꞌ nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.