Apocalipse 14
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC
1 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa nicunꞌ matzinj leꞌe̱j yoꞌ raa̱ quij cuꞌna̱j Sion, ne̱ nicunꞌ ꞌo̱ cientó táá yavíj chiha̱a̱ caꞌa̱nj míj nij soꞌ ga̱ soꞌ, ne̱ no̱ se‑chuvi̱i matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ, se‑chuvi̱i Rej matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ, caan rihaan nij soꞌ a.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj se vaa caꞌmii nana̱ cavii rej xta̱ꞌ, ne̱ ase vaa uun ayu̱j va̱j chráá xi̱j do̱ꞌ, ase uun aguáj ndoꞌo tuꞌvii do̱ꞌ, da̱nj vaa nana̱ yoꞌ, ne̱ ase vaa chraꞌ achráá nii yaꞌánj vaa nana̱ yoꞌ a.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ne̱ achráá nij soꞌ chraꞌ naca̱ ina̱nj rihaan síí ta̱j chruun xlá sa̱ꞌ yoꞌ do̱ꞌ, rihaan caꞌa̱nj nij xcuu nicu̱nꞌ nu̱ꞌ anica̱j chruun xlá sa̱ꞌ do̱ꞌ, rihaan nij síí uun chij do̱ꞌ a. Ne̱ taj va̱j a̱ ꞌó nij síí caꞌve̱e nari̱ꞌ cachra̱a̱ chraꞌ yoꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se o̱rúnꞌ cientó táá yavíj chiha̱a̱ caꞌa̱nj míj nij síí vaa sa̱ꞌ yoꞌ roꞌ, me nij síí guun nucua̱j nariꞌ chraꞌ yoꞌ na̱nj ado̱nj. Nij soꞌ roꞌ, me nij síí narii Diose̱ rihaan chumii̱, ne̱ nij soꞌ me síí tinanii matzinj leꞌe̱j man rihaan sayuun ga̱a caviꞌ soꞌ a.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ne̱ ne cunu̱u chiꞌi̱i̱ nij soꞌ rihaan Diose̱ cheꞌé chana̱ maꞌ. ꞌO̱ se síí vaa sa̱ꞌ ina̱nj me taranꞌ nij soꞌ na̱nj ado̱nj. Ne̱ síí canocoꞌ xcó matzinj leꞌe̱j me rej maꞌa̱n va̱j xoꞌ me uún nij soꞌ a. Ne̱ nij soꞌ me nij síí táá ya̱a̱n rihaan taranꞌ yoꞌó nij síí ma̱n rihaan chumii̱ síí cunuu sa̱ꞌ rihaan Diose̱ do̱ꞌ, rihaan matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ, ga̱a caviꞌ matzinj leꞌe̱j yoꞌ a.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ne̱ dan me se taj va̱j a̱ doj nana̱ ne̱ ne caꞌmi̱i̱ nij soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se si̱j vaa sa̱ꞌ ina̱nj me nij soꞌ na̱nj ei.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ va̱j tanu̱u̱ rihaan riscaꞌ xta̱ꞌ, ne̱ nica̱j soꞌ nana̱ sa̱ꞌ nana̱ cheꞌé se vaa quira̱nꞌ yuvii̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj nata̱ꞌ soꞌ rihaan nij síí ma̱n cunuda̱nj nij yoꞌóó noco̱o ma̱n rihaan chumii̱ do̱ꞌ, rihaan nij síí ma̱n cunuda̱nj nij chumanꞌ do̱ꞌ, rihaan nij síí aꞌmii cunuda̱nj nij xnaꞌánj aꞌmii nij yuvii̱ do̱ꞌ, rihaan ꞌo̱ ꞌo̱ taꞌa̱j nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ do̱ꞌ a.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ga̱a ne̱ dan me se nucua̱j ndoꞌo caꞌmii soꞌ, cataj soꞌ, ne̱:
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ga̱a ne̱ canocoꞌ yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ xcó tuviꞌ soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ga̱a ne̱ canocoꞌ se‑mo̱zó Diose̱ mozó vaꞌnu̱j rej xco̱ ro̱j tuviꞌ soꞌ, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caꞌmii soꞌ, cataj soꞌ, ne̱:
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ne̱ ya̱ coꞌo̱ soꞌ na vinó sayuun nucua̱j caraa Diose̱ rque tazá, ne̱ na vinó yoꞌ roꞌ, me sayuun quiꞌya̱j Diose̱ man soꞌ asa̱ꞌ caxríj yuva̱a̱ Diose̱ man soꞌ, ne̱ dan me se caca̱a̱ soꞌ rihaan yaꞌan do̱ꞌ, rihaan yoꞌóó azufré acaa do̱ꞌ, ni̱ꞌyaj nij se‑mo̱zó Diose̱ mozó vaa sa̱ꞌ do̱ꞌ, ni̱ꞌyaj matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ a.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ne̱ dan me se nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj cavi̱i̱ catzeꞌ rej quira̱nꞌ nij soꞌ sayuun, ne̱ yoꞌo̱ da̱nj quira̱nꞌ nij soꞌ nuvi̱i niga̱nꞌ na̱nj ado̱nj. Da̱nj quira̱nꞌ nij síí naꞌvíj rihaan xcuu yuva̱a̱ yoꞌ do̱ꞌ, rihaan se‑tinanga̱ꞌ xcuu yuva̱a̱ yoꞌ do̱ꞌ, síí caꞌvej rá cataꞌ taꞌngaꞌ se‑chuvi̱i xcuu yoꞌ do̱ꞌ a ―taj se‑mo̱zó Diose̱ mozó vaꞌnu̱j yoꞌ a.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ne̱ nihánj me rej xca̱j níꞌ cuentá cheꞌé nij síí vaa sa̱ꞌ rihaan Diose̱, se vaa yoꞌo̱ vaa nucua̱j nimán nij soꞌ rihaan sayuun ei. ꞌO̱ se nij soꞌ me síí yoꞌo̱ uno nana̱ taj xnaꞌanj Diose̱, ne̱ yoꞌo̱ amán rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ Jesucristó a.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj yoꞌó nana̱ cavii rej xta̱ꞌ, ne̱ nana̱ yoꞌ cataj rihanj a:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa curuviꞌ ꞌo̱ ngaa catzi̱i̱ rej xta̱ꞌ, ne̱ táá ꞌo̱ síí nica̱j yuꞌunj man yuvii̱ xráá ngaa, ne̱ nu̱u̱ raa̱ soꞌ ꞌo̱ cachriin agaꞌ oró míí, ne̱ noco̱ꞌ raꞌa soꞌ ꞌo̱ agaꞌ sera̱a̱ cuyu̱u̱ aꞌneꞌ coj, ne̱ siha̱a̱ uxrá sera̱a̱ yoꞌ a.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ga̱a ne̱ yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ curiha̱nj rque nuvií noco̱o, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ rihaan síí ta̱j xráá ngaa yoꞌ a. Dan me se cataj soꞌ, ne̱:
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ga̱a ne̱ síí ta̱j xráá ngaa yoꞌ roꞌ, me se tacuachén soꞌ saga̱ꞌ soꞌ tacóó nij rasu̱u̱n ma̱n yoꞌóó, ne̱ dan me se cuta soꞌ nu̱ꞌ rasu̱u̱n cachij ma̱n rihaan yoꞌóó yoꞌ a.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ga̱a ne̱ curiha̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ uún rque nuvií noco̱o ne̱ rej xta̱ꞌ, ne̱ maꞌa̱n soꞌ nica̱j yoꞌó agaꞌ sera̱a̱ cuyu̱u̱ siha̱a̱ uún a.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ga̱a ne̱ curiha̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ uún rej nicu̱nꞌ mesá altar, ne̱ síí guun chij rihaan yaꞌan me soꞌ, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ rihaan síí nica̱j yoꞌó agaꞌ siha̱a̱ yoꞌ a. Dan me se cataj soꞌ, ne̱:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ga̱a ne̱ dan me se tacuachén se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ saga̱ꞌ soꞌ agaꞌ sera̱a̱ tacóó nij rasu̱u̱n ma̱n rihaan yoꞌóó, ga̱a ne̱ naquiꞌyaj chre̱ꞌ soꞌ nij chruj uvá cachij ma̱n rihaan chumii̱, ga̱a ne̱ caraa sa̱ꞌ soꞌ nij chruj uvá yoꞌ rque ꞌo̱ xruj xi̱j rej rii nii na man nij chruj uvá, ne̱ dan me se rej yoꞌ me rej quira̱nꞌ uxrá nij chruj uvá yoꞌ sayuun quiꞌya̱j Diose̱ vaa na̱nj ado̱nj.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ga̱a ne̱ dan me se rej tuꞌva chumanꞌ quirii nii man chruj uvá, ne̱ rej yoꞌ me canuu nii man chruj uvá yoꞌ, ne̱ curiha̱nj ndoꞌo ton rque xruj xi̱j yoꞌ, ne̱ quisíj ton yoꞌ nda̱a tuꞌva nij cuayó yoꞌ rej nu̱u̱ rtá, ne̱ vaꞌnu̱j cientó táá yoꞌó ico̱ kilómetro ya̱ cunánj ton yoꞌ rej ga̱nꞌ rihaan yoꞌóó a.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.