Apocalipse 14

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa nicunꞌ matzinj leꞌe̱j yoꞌ raa̱ quij cuꞌna̱j Sion, ne̱ nicunꞌ ꞌo̱ cientó táá yavíj chiha̱a̱ caꞌa̱nj míj nij soꞌ ga̱ soꞌ, ne̱ no̱ se‑chuvi̱i matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ, se‑chuvi̱i Rej matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ, caan rihaan nij soꞌ a.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em sua testa tinham escrito o nome dele e o de seu Pai.
2 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj se vaa caꞌmii nana̱ cavii rej xta̱ꞌ, ne̱ ase vaa uun ayu̱j va̱j chráá xi̱j do̱ꞌ, ase uun aguáj ndoꞌo tuꞌvii do̱ꞌ, da̱nj vaa nana̱ yoꞌ, ne̱ ase vaa chraꞌ achráá nii yaꞌánj vaa nana̱ yoꞌ a.
2 E ouvi uma voz do céu como a voz de muitas águas e como a voz de um grande trovão; e uma voz de harpistas, que tocavam com a sua harpa.
3 Ne̱ achráá nij soꞌ chraꞌ naca̱ ina̱nj rihaan síí ta̱j chruun xlá sa̱ꞌ yoꞌ do̱ꞌ, rihaan caꞌa̱nj nij xcuu nicu̱nꞌ nu̱ꞌ anica̱j chruun xlá sa̱ꞌ do̱ꞌ, rihaan nij síí uun chij do̱ꞌ a. Ne̱ taj va̱j a̱ ꞌó nij síí caꞌve̱e nari̱ꞌ cachra̱a̱ chraꞌ yoꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se o̱rúnꞌ cientó táá yavíj chiha̱a̱ caꞌa̱nj míj nij síí vaa sa̱ꞌ yoꞌ roꞌ, me nij síí guun nucua̱j nariꞌ chraꞌ yoꞌ na̱nj ado̱nj. Nij soꞌ roꞌ, me nij síí narii Diose̱ rihaan chumii̱, ne̱ nij soꞌ me síí tinanii matzinj leꞌe̱j man rihaan sayuun ga̱a caviꞌ soꞌ a.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ne̱ ne cunu̱u chiꞌi̱i̱ nij soꞌ rihaan Diose̱ cheꞌé chana̱ maꞌ. ꞌO̱ se síí vaa sa̱ꞌ ina̱nj me taranꞌ nij soꞌ na̱nj ado̱nj. Ne̱ síí canocoꞌ xcó matzinj leꞌe̱j me rej maꞌa̱n va̱j xoꞌ me uún nij soꞌ a. Ne̱ nij soꞌ me nij síí táá ya̱a̱n rihaan taranꞌ yoꞌó nij síí ma̱n rihaan chumii̱ síí cunuu sa̱ꞌ rihaan Diose̱ do̱ꞌ, rihaan matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ, ga̱a caviꞌ matzinj leꞌe̱j yoꞌ a.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres, porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vai. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ne̱ dan me se taj va̱j a̱ doj nana̱ ne̱ ne caꞌmi̱i̱ nij soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se si̱j vaa sa̱ꞌ ina̱nj me nij soꞌ na̱nj ei.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ va̱j tanu̱u̱ rihaan riscaꞌ xta̱ꞌ, ne̱ nica̱j soꞌ nana̱ sa̱ꞌ nana̱ cheꞌé se vaa quira̱nꞌ yuvii̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj nata̱ꞌ soꞌ rihaan nij síí ma̱n cunuda̱nj nij yoꞌóó noco̱o ma̱n rihaan chumii̱ do̱ꞌ, rihaan nij síí ma̱n cunuda̱nj nij chumanꞌ do̱ꞌ, rihaan nij síí aꞌmii cunuda̱nj nij xnaꞌánj aꞌmii nij yuvii̱ do̱ꞌ, rihaan ꞌo̱ ꞌo̱ taꞌa̱j nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ do̱ꞌ a.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ga̱a ne̱ dan me se nucua̱j ndoꞌo caꞌmii soꞌ, cataj soꞌ, ne̱:
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, porque vinda é a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ga̱a ne̱ canocoꞌ yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ xcó tuviꞌ soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu! Caiu Babilônia, aquela grande cidade que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição!
9 Ga̱a ne̱ canocoꞌ se‑mo̱zó Diose̱ mozó vaꞌnu̱j rej xco̱ ro̱j tuviꞌ soꞌ, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caꞌmii soꞌ, cataj soꞌ, ne̱:
9 E os seguiu o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber o sinal na testa ou na mão,
10 ne̱ ya̱ coꞌo̱ soꞌ na vinó sayuun nucua̱j caraa Diose̱ rque tazá, ne̱ na vinó yoꞌ roꞌ, me sayuun quiꞌya̱j Diose̱ man soꞌ asa̱ꞌ caxríj yuva̱a̱ Diose̱ man soꞌ, ne̱ dan me se caca̱a̱ soꞌ rihaan yaꞌan do̱ꞌ, rihaan yoꞌóó azufré acaa do̱ꞌ, ni̱ꞌyaj nij se‑mo̱zó Diose̱ mozó vaa sa̱ꞌ do̱ꞌ, ni̱ꞌyaj matzinj leꞌe̱j do̱ꞌ a.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Ne̱ dan me se nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj cavi̱i̱ catzeꞌ rej quira̱nꞌ nij soꞌ sayuun, ne̱ yoꞌo̱ da̱nj quira̱nꞌ nij soꞌ nuvi̱i niga̱nꞌ na̱nj ado̱nj. Da̱nj quira̱nꞌ nij síí naꞌvíj rihaan xcuu yuva̱a̱ yoꞌ do̱ꞌ, rihaan se‑tinanga̱ꞌ xcuu yuva̱a̱ yoꞌ do̱ꞌ, síí caꞌvej rá cataꞌ taꞌngaꞌ se‑chuvi̱i xcuu yoꞌ do̱ꞌ a ―taj se‑mo̱zó Diose̱ mozó vaꞌnu̱j yoꞌ a.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso, nem de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Ne̱ nihánj me rej xca̱j níꞌ cuentá cheꞌé nij síí vaa sa̱ꞌ rihaan Diose̱, se vaa yoꞌo̱ vaa nucua̱j nimán nij soꞌ rihaan sayuun ei. ꞌO̱ se nij soꞌ me síí yoꞌo̱ uno nana̱ taj xnaꞌanj Diose̱, ne̱ yoꞌo̱ amán rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ Jesucristó a.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj yoꞌó nana̱ cavii rej xta̱ꞌ, ne̱ nana̱ yoꞌ cataj rihanj a:
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os sigam.
14 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa curuviꞌ ꞌo̱ ngaa catzi̱i̱ rej xta̱ꞌ, ne̱ táá ꞌo̱ síí nica̱j yuꞌunj man yuvii̱ xráá ngaa, ne̱ nu̱u̱ raa̱ soꞌ ꞌo̱ cachriin agaꞌ oró míí, ne̱ noco̱ꞌ raꞌa soꞌ ꞌo̱ agaꞌ sera̱a̱ cuyu̱u̱ aꞌneꞌ coj, ne̱ siha̱a̱ uxrá sera̱a̱ yoꞌ a.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, um semelhante ao Filho do Homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro e, na mão, uma foice aguda.
15 Ga̱a ne̱ yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ curiha̱nj rque nuvií noco̱o, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ rihaan síí ta̱j xráá ngaa yoꞌ a. Dan me se cataj soꞌ, ne̱:
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e sega! É já vinda a hora de segar, porque já a seara da terra está madura!
16 Ga̱a ne̱ síí ta̱j xráá ngaa yoꞌ roꞌ, me se tacuachén soꞌ saga̱ꞌ soꞌ tacóó nij rasu̱u̱n ma̱n yoꞌóó, ne̱ dan me se cuta soꞌ nu̱ꞌ rasu̱u̱n cachij ma̱n rihaan yoꞌóó yoꞌ a.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Ga̱a ne̱ curiha̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ uún rque nuvií noco̱o ne̱ rej xta̱ꞌ, ne̱ maꞌa̱n soꞌ nica̱j yoꞌó agaꞌ sera̱a̱ cuyu̱u̱ siha̱a̱ uún a.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Ga̱a ne̱ curiha̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ uún rej nicu̱nꞌ mesá altar, ne̱ síí guun chij rihaan yaꞌan me soꞌ, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ rihaan síí nica̱j yoꞌó agaꞌ siha̱a̱ yoꞌ a. Dan me se cataj soꞌ, ne̱:
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras!
19 Ga̱a ne̱ dan me se tacuachén se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ saga̱ꞌ soꞌ agaꞌ sera̱a̱ tacóó nij rasu̱u̱n ma̱n rihaan yoꞌóó, ga̱a ne̱ naquiꞌyaj chre̱ꞌ soꞌ nij chruj uvá cachij ma̱n rihaan chumii̱, ga̱a ne̱ caraa sa̱ꞌ soꞌ nij chruj uvá yoꞌ rque ꞌo̱ xruj xi̱j rej rii nii na man nij chruj uvá, ne̱ dan me se rej yoꞌ me rej quira̱nꞌ uxrá nij chruj uvá yoꞌ sayuun quiꞌya̱j Diose̱ vaa na̱nj ado̱nj.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Ga̱a ne̱ dan me se rej tuꞌva chumanꞌ quirii nii man chruj uvá, ne̱ rej yoꞌ me canuu nii man chruj uvá yoꞌ, ne̱ curiha̱nj ndoꞌo ton rque xruj xi̱j yoꞌ, ne̱ quisíj ton yoꞌ nda̱a tuꞌva nij cuayó yoꞌ rej nu̱u̱ rtá, ne̱ vaꞌnu̱j cientó táá yoꞌó ico̱ kilómetro ya̱ cunánj ton yoꞌ rej ga̱nꞌ rihaan yoꞌóó a.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.