2 Coríntios 2
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 Ma̱a̱n cheꞌé se guun raj yoꞌo̱ ga̱a̱ niha̱ꞌ nimán soj roꞌ, cheꞌé dan ne cuchi̱j rej ma̱n soj na̱nj ado̱nj.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Sese nano̱ rá soj qui̱ꞌyáj, ga̱a ne̱ me síí quiꞌya̱j gu̱un niha̱ꞌ raj ga̱. ꞌO̱ se soj me síí naquiꞌyaj niha̱ꞌ nimanj ado̱nj. Tza̱j ne̱ sese nuviꞌ soj, ga̱a ne̱ a̱ me síí quiꞌya̱j da̱nj ga̱.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 ꞌO̱ se cheꞌé dan quiꞌyáj yanj cartá yoꞌ, nda̱a vaa me rá ma̱ꞌanj, cheꞌé se ne caꞌve̱j raj cuchi̱j ne̱ quinano̱ raj quiꞌya̱j soj ei. Tza̱j ne̱ ꞌo̱ se no̱ xcúún soj gu̱un niha̱ꞌ raj quiꞌya̱j soj, ne̱ nda̱a maꞌa̱n soj do̱ꞌ, gu̱un niha̱ꞌ rá ga̱a̱ chugua̱nj.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Tza̱j ne̱ ga̱a quiꞌyáj yanj cartá yoꞌ me se nuu quitzi̱i ndoꞌo raj, ne̱ nanó ndoꞌo raj, ne̱ nda̱a taꞌvee ma̱ꞌanj, quiꞌyaj suun nanó rá chugua̱nj. Tza̱j ne̱ nuveé cheꞌe̱ se me raj quinano̱ rá soj me quiꞌyáj yanj cartá yoꞌ maꞌ. ꞌO̱ se me raj queneꞌe̱n soj se vaa ꞌe̱e̱ uxrá raj man soj na̱nj ado̱nj.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Tza̱j ne̱ sese vaa yoꞌo̱ síí ꞌyaj nanó raj do̱j, ne̱ nuveé ina̱nj ma̱ꞌanj nanó rá ꞌyaj soꞌ, cata̱j níꞌ vaa maꞌ. ꞌO̱ se nda̱a maꞌa̱n soj do̱ꞌ, nanó rá, cata̱j níꞌ vaa, cheꞌé se naꞌvej rá níꞌ cuta̱ꞌ níꞌ doj vaa na̱nj ado̱nj.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Ne̱ sayuun cutaꞌ soj xráá síí quiꞌyaj cacunꞌ yoꞌ me se veé dan caꞌvee, ne̱ caꞌne̱e̱ soj sayuun xráá soꞌ na̱nj ei. Taj cheꞌé quiꞌya̱j soj doj sayuun man soꞌ a̱ maꞌ.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Ma̱a̱n se cara̱a̱ xꞌnaa soj rihaan soꞌ, ne̱ veé dan quisi̱j quiꞌyaj soj sayuun man soꞌ, tadó soj se̱ nanó ndoꞌo rá soꞌ, quiꞌya̱j soj, ne̱ quiri̱ꞌ nimán soꞌ, quiꞌya̱j soj ei.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Cheꞌé dan cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj se vaa me raj veꞌé quiꞌya̱j soj, ga̱a ne̱ gu̱un ya̱ rá soꞌ se vaa ya̱ ya̱ ꞌe̱e̱ rá soj man soꞌ ei.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Ga̱a quiꞌyáj yanj cartá caꞌnéj rihaan soj ga̱a rque̱, ne̱ caꞌnéꞌ ꞌu̱nj suun rihaan soj se vaa quiꞌya̱j soj sayuun man síí quiꞌyaj cacunꞌ yoꞌ, cheꞌé rej me rá ꞌu̱nj xca̱j ꞌu̱nj cuentá da̱j si̱j me soj, ne̱ me raj que̱neꞌenj sese si̱j uno nu̱ꞌ nana̱ aꞌmij rihaan me soj a.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Sese caꞌve̱j rá soj cara̱a̱ xꞌnaa soj cheꞌé soꞌ, ne̱ veé da̱nj qui̱ꞌyáj, ne̱ cara̱a̱ xꞌnaj cheꞌé soꞌ, cheꞌé rej me raj cavi̱i̱ sa̱ꞌ doj soj, ne̱ neꞌenj se vaa tumé Jesucristó man níꞌ ei.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 Da̱nj quiꞌya̱j níꞌ, ga̱a ne̱ se̱ gaa na̱nj quiꞌya̱j canaán síí cuꞌna̱j Satanás man níꞌ ei. ꞌO̱ se a̱j neꞌen níꞌ da̱j me rá soꞌ quiꞌya̱j soꞌ ga̱ níꞌ ei.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Dan me se caꞌanj ꞌu̱nj chumanꞌ cuꞌna̱j Troas caꞌmi̱i̱ natáj ꞌu̱nj se‑na̱na̱ Jesucristó nana̱ sa̱ꞌ, ne̱ dan me se vaa ndoꞌo rej caꞌmi̱i̱ natáj ꞌu̱nj nana̱ sa̱ꞌ, quiꞌyaj síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ,
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 tza̱j ne̱ ne nari̱ꞌ ꞌu̱nj man tinúú níꞌ síí cuꞌna̱j Titó, ne̱ nanó ndoꞌo raj, ne̱ cheꞌé dan tanáj ꞌu̱nj man nij tinúú níꞌ síí ne̱ chumanꞌ Troas yoꞌ, ne̱ cavii ꞌu̱nj caꞌnáꞌ ꞌu̱nj estadó Macedonia nihánj na̱nj ado̱nj.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Tza̱j ne̱ nago̱ꞌ níꞌ graciá rihaan Diose̱, cheꞌé se Diose̱ me síí ꞌyaj se vaa ꞌyaj canaán uxrá núj rihaan síí chre̱e cheꞌé Jesucristó a. Ne̱ Diose̱ me síí ꞌyaj uno yuvii̱ ma̱n rihaan nu̱ꞌ cachra̱ꞌ chumii̱ nana̱ sa̱ꞌ aꞌmii núj cheꞌé Jesucristó, ne̱ yoꞌo̱ chaꞌnuu̱ nana̱ sa̱ꞌ yoꞌ rihaan nu̱ꞌ cachra̱ꞌ chumii̱, nda̱ꞌ rá se vaa avii se gunꞌ da̱j man yâj ga̱a naxraꞌ yoꞌ roꞌ, da̱nj vaa chaꞌnuu̱ se‑na̱na̱ Diose̱ chugua̱nj.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Dan me se nda̱ꞌ rá se vaa yachruu̱ squíí gunꞌ da̱j, ne̱ achén yoꞌ scaꞌnúj nij síí quinani̱i̱ rihaan sayuun, ne̱ achén yoꞌ scaꞌnúj nij síí caꞌa̱nj rihaan yaꞌan, da̱nj vaa núj ga̱a nataꞌ núj se‑na̱na̱ Jesucristó rihaan yuvii̱ cheꞌé Diose̱ ei.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Ne̱ xa̱ꞌ nij síí caꞌa̱nj rihaan yaꞌan, tza̱j ne̱ nda̱ꞌ rá se vaa gunꞌ squíí rihaan nij yuvii̱ caviꞌ roꞌ, da̱nj vaa se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan nij soꞌ ei. Tza̱j ne̱ xa̱ꞌ nij síí quinani̱i̱ rihaan sayuun me se nda̱ꞌ rá se uun ráꞌ ga̱a sa̱ꞌ uxrá gunꞌ squíí roꞌ, da̱nj uun rá nij soꞌ ga̱a uno nij soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ ei. Tza̱j ne̱ a̱ me síí uun nucua̱j ꞌyaj da̱nj, rá soj ga̱.
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 ꞌO̱ se núj me se ne ꞌyaj núj nda̱a vaa ꞌyaj taꞌa̱j nij síí aꞌmii natáj se‑na̱na̱ Diose̱ a̱ maꞌ. ꞌO̱ se taꞌa̱j nij soꞌ me se me ina̱nj nij síí me rá quiꞌya̱j canaán saꞌanj cheꞌé se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ xa̱ꞌ núj, tza̱j ne̱ ina̱nj nana̱ ya̱ me rá núj caꞌmi̱i̱ núj, ne̱ naꞌvej rá núj caꞌne̱e̱ núj saꞌanj cheꞌé se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan yuvii̱ maꞌ. ꞌO̱ se Diose̱ me síí caꞌneꞌ suun rihaan núj caꞌmi̱i̱ natáj núj, ne̱ tumé Diose̱ man núj da̱j caꞌmi̱i̱ núj, ne̱ síí noco̱ꞌ man Jesucristó me núj ado̱nj.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.