2 Coríntios 1

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌU̱nj me síí cuꞌna̱j Pabló si̱j apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se‑na̱na̱ soꞌ rihaan yuvii̱, nda̱a vaa me rá maꞌa̱n Diose̱ qui̱ꞌyáj a. Ya̱nj tinúꞌ Timoteo ga̱j, ne̱ ꞌyaj núj yanj nihánj caꞌne̱j núj rihaan soj si̱j noco̱ꞌ man Diose̱ ya̱nj chumanꞌ cuꞌna̱j Corinto, ne̱ caꞌne̱j núj yanj nihánj rihaan cunuda̱nj yoꞌó nij soj si̱j sa̱ꞌ noco̱ꞌ man Diose̱ ya̱nj nu̱ꞌ estadó cuꞌna̱j Acaya uún a.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Dan me se me rá núj quiꞌya̱j ndoꞌo Rej níꞌ Diose̱ do̱ꞌ, Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ do̱ꞌ, se lu̱j cheꞌé nij soj, ne̱ me rá núj ga̱a̱ xe̱j nimán soj quiꞌya̱j ro̱j soꞌ a.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Veꞌé ndoꞌo vaa Diose̱ ei. Se‑Dio̱se̱ Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ me Diose̱, ne̱ Rej Jesucristó me uún Diose̱ chugua̱nj. Ne̱ soꞌ me síí ꞌe̱e̱ ndoꞌo rá man yuvii̱, ne̱ soꞌ me síí racuíj ndoꞌo nana̱ sa̱ꞌ nimán yuvii̱ chugua̱nj.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Caꞌve̱e se me maꞌa̱n sayuun ranꞌ núj, tza̱j ne̱ Diose̱ roꞌ, me síí narqué ndoꞌo chrej nucua̱j man núj, ne̱ cheꞌé dan gu̱un nucua̱j núj nago̱ꞌ núj chrej nucua̱j man tinúú núj güii quira̱nꞌ tinúú núj sayuun uún chugua̱nj. Cheꞌé dan asa̱ꞌ ranꞌ tinúú núj sayuun, ne̱ caꞌve̱e nago̱ꞌ núj chrej nucua̱j man tinúú núj chrej narqué maꞌa̱n Diose̱ man núj nago̱ꞌ núj man tinúú núj chugua̱nj.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Dan me se nda̱ꞌ rá se vaa quiranꞌ uxrá Jesucristó sayuun roꞌ, da̱nj vaa ꞌnaꞌ uxrá sayuun xráá núj, ne̱ cheꞌé dan cunuu ꞌe̱e̱ uxrá rá Jesucristó man núj cheꞌé sayuun ranꞌ núj ei. Cheꞌé dan nariꞌ nucuaj rá núj cheꞌé Jesucristó, ꞌyaj Diose̱ a.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 ꞌO̱ se sese ranꞌ núj sayuun, ne̱ cheꞌé yan nari̱ꞌ nucuaj nimán soj do̱ꞌ, cheꞌé yan nani̱i̱ soj rihaan cacunꞌ tumé soj do̱ꞌ, me ranꞌ núj sayuun ado̱nj. Dan me se sese Diose̱ rqué se nucua̱j nu̱u̱ nimán núj, ne̱ veé da̱nj ga̱a̱ gue̱e̱ cu̱nuû se nucua̱j nimán soj asa̱ꞌ quiranꞌ soj sayuun se vaa ranꞌ núj ado̱nj.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Dan me se yoꞌo̱ guun ya̱ rá núj niꞌya̱j núj man soj cheꞌé se vaa ranꞌ soj ei. ꞌO̱ se nda̱ꞌ rá se vaa ꞌnaꞌ sayuun xráá soj roꞌ, veé da̱nj vaa aꞌnéé Diose̱ se nucua̱j nimán soj uún chugua̱nj. Ase vaa ranꞌ núj sayuun roꞌ, da̱nj vaa ranꞌ gue̱e̱ soj sayuun, ne̱ ase vaa nariꞌ nucuaj rá núj ꞌyaj Diose̱ roꞌ, da̱nj vaa nariꞌ nucuaj rá soj ꞌyaj uún Diose̱ a.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Me rá núj naꞌnu̱j rá soj se vaa quiranꞌ núj sayuun estadó Asia, tinu̱j, nocoj. Ne̱ me rá núj queneꞌe̱n soj se vaa uxrá quiranꞌ ya̱ núj sayuun, ne̱ da̱j doj se caviꞌ ya̱ núj ei.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Dan me se ꞌo̱ sayuun noco̱o ya̱ ya̱ me yoꞌ, ne̱ nuveé sayu̱u̱n gu̱un nucua̱j yáꞌ me sayuun yoꞌ a̱ maꞌ. ꞌO̱ se ne ga̱a̱ ya̱ ya̱ rá núj ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ núj a̱ maꞌ. ꞌO̱ se caꞌnéé nimán núj quina̱j nimán núj rej yoꞌ na̱nj ado̱nj. Nda̱ꞌ rá se vaa síí nataꞌ se‑cacu̱nꞌ cavi̱ꞌ roꞌ, da̱nj vaa guun rá núj na̱nj ado̱nj. Tza̱j ne̱ ꞌo̱ se cuna̱j uxrá quiranꞌ núj da̱nj, ga̱a ne̱ yu̱u̱n cheꞌe̱, ga̱a ne̱ se̱ gaa nucua̱j rá núj man maꞌa̱n núj maꞌ. ꞌO̱ se vaa cheꞌé ga̱a̱ nucua̱j ya̱ rá núj man Diose̱ síí naquiꞌyaj iꞌna̱ꞌ man yuvii̱ caviꞌ na̱nj ado̱nj.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Dan me se da̱j doj se caviꞌ núj, tza̱j ne̱ Diose̱ me síí tinanii man núj rihaan sayuun yoꞌ, ne̱ soꞌ me síí ti̱nanii man núj rihaan sayuun quira̱nꞌ núj rej riha̱a̱n, ne̱ nucua̱j rá núj man soꞌ, ne̱ ya̱ ya̱ ti̱nanii soꞌ man núj rihaan sayuun,
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 cheꞌé se racuíj ndoꞌo soj man núj achíín niꞌya̱j soj rihaan Diose̱ cheꞌé núj ei. Dan me se cuno Diose̱ se vaa achíín niꞌya̱j queꞌe̱e̱ yuvii̱ rihaan soꞌ cheꞌé núj, ne̱ quiꞌya̱j soꞌ se lu̱j cheꞌé núj ti̱nanii soꞌ man núj rihaan sayuun ei. Ne̱ nago̱ꞌ queꞌe̱e̱ níꞌ graciá rihaan Diose̱ cheꞌé se vaa tinanii soꞌ man núj rihaan sayuun ei.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Neꞌen núj se vaa quinani̱i̱ núj rihaan sayuun, ne̱ niha̱ꞌ ndoꞌo rá núj, cheꞌé se neꞌen núj se vaa nuviꞌ cacunꞌ tumé núj a. ꞌO̱ se veꞌé quiꞌyaj núj ga̱ soj ga̱a chéé núj rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ ne tiha̱ꞌ yuꞌunj núj man soj maꞌ. Ma̱a̱n se cuno núj rihaan Diose̱, ne̱ caꞌmii chij núj rihaan soj, ne̱ ne quiꞌya̱j núj ina̱nj se vaa cavii raa̱ maꞌa̱n núj maꞌ. ꞌO̱ se maꞌa̱n Diose̱ racuíj man núj, ne̱ quiꞌyaj núj ina̱nj se vaa me rá Diose̱ quiꞌya̱j núj na̱nj ado̱nj.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Cheꞌé se guun ya̱ raj se vaa cavi̱i̱ sa̱ꞌ taranꞌ níꞌ vaa güii, cheꞌé dan guun raj caꞌa̱nj ꞌu̱nj chiháán soj, ga̱a ne̱ quisi̱j vi̱j caꞌa̱nj ni̱ꞌyaj ꞌu̱nj man soj, cheꞌé se me raj gu̱un niha̱ꞌ rá soj doj, raj a.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Dan me se ga̱a va̱j ꞌu̱nj caꞌanj ꞌu̱nj estadó Macedonia, ne̱ guun raj ca̱ranj chiháán soj ga̱a cachén ꞌu̱nj chrej caꞌanj ꞌu̱nj estadó yoꞌ ei. Dan me se guun raj ca̱ranj chiháán soj rej caꞌanj ꞌu̱nj ne̱ rej ꞌnaꞌ niquej uún ei. Da̱nj guun raj qui̱ꞌyáj cheꞌé se guun raj ra̱cuíj soj manj caꞌa̱nj ꞌu̱nj estadó Judea ei. Tza̱j ne̱ ne ca̱ranj chiháán soj ga̱a caꞌnaj nihánj a̱ mei.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Me cheꞌé me ne ca̱ránꞌ ꞌu̱nj chiháán soj, rá soj ga̱. Guun vi̱j rá ꞌu̱nj ga̱a cataj ꞌu̱nj se vaa guun rá ꞌu̱nj ca̱ránꞌ ꞌu̱nj chiháán soj, rá soj naꞌ. Ga̱a nuchruj ra̱a̱ ꞌu̱nj da̱j qui̱ꞌyáj, ne̱ na̱j guun nana̱ avii raá ꞌu̱nj caꞌmii ꞌu̱nj, rá soj naꞌ. ꞌO̱ cuya̱a̱n vaa nana̱ ya̱ ga̱ nana̱ ne̱ rihanj, rá soj naꞌ.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Taj maꞌ. ꞌO̱ se Diose̱ me testigó se vaa ya̱ uxrá vaa nu̱ꞌ nana̱ aꞌmii núj rihaan soj ei. Xa̱ꞌ núj, tza̱j ne̱ ne aꞌmii rmaꞌa̱n núj nana̱ rihaan soj maꞌ.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 ꞌO̱ se aꞌmii natáj ma̱ꞌanj ga̱ síí cuꞌna̱j Silvano do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Timoteo do̱ꞌ, rihaan soj cheꞌé taꞌníí Diose̱ síí cuꞌna̱j Jesucristó, ne̱ ne ti̱nachej núj nana̱ ne̱ ga̱ nana̱ ya̱ ga̱a aꞌmii natáj núj rihaan soj maꞌ. Tana̱nj ina̱nj nana̱ ya̱ me nana̱ aꞌmii núj rihaan soj, cheꞌé se queneꞌen núj se vaa ya̱ uxrá vaa nu̱ꞌ se‑na̱na̱ Jesucristó nana̱ sa̱ꞌ chugua̱nj.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Cunuda̱nj nij nana̱ cataꞌ tuꞌva Diose̱ cheꞌé níꞌ roꞌ, niꞌya̱j níꞌ man Jesucristó ne̱ xcaj níꞌ cuentá se vaa ya̱ vaa nu̱ꞌ nana̱ yoꞌ chugua̱nj. Ne̱ cheꞌé se si̱j noco̱ꞌ man Jesucristó me níꞌ, cheꞌé dan taj níꞌ “Veé da̱nj ga̱a̱ ya̱ ei”, taj níꞌ rihaan Diose̱, ne̱ sa̱ꞌ doj xcaj yuvii̱ cuentá se vaa veꞌé ndoꞌo ꞌyaj Diose̱ á.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Diose̱ me síí racuíj man núj nocoꞌ sa̱ꞌ núj man Jesucristó ga̱ soj, ne̱ soꞌ me síí cuneꞌ man núj quiꞌya̱j suun núj rihaan soꞌ a.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Ne̱ soꞌ me síí cataj se vaa ya̱ ya̱ taꞌni̱j soꞌ me níꞌ, ne̱ caꞌnéé soꞌ Nimán soꞌ ca̱yáán nimán níꞌ, ne̱ cheꞌé dan guun ya̱ rá níꞌ se vaa ya̱ rque̱ soꞌ se sa̱ꞌ man níꞌ, vaa güii ado̱nj.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Tza̱j ne̱ sese ne cuchi̱j rej ma̱n soj, ne̱ me raj queneꞌe̱n Diose̱ nimanj, se vaa ya̱ vaa nana̱ aꞌmij rihaan soj cuano̱ nihánj, ne̱ cheꞌé se ne caꞌve̱j ya̱ raj qui̱ꞌyáj sayuun man soj, cheꞌé dan ne cuchi̱j chumanꞌ Corinto ado̱nj.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 ꞌO̱ se ne me rá núj quiri̱i̱ taꞌngaꞌ núj rihaan soj da̱j quiꞌya̱j soj canoco̱ꞌ soj man Jesucristó maꞌ. ꞌO̱ se síí ꞌyaj suun ga̱ soj yan cavi̱i̱ sa̱ꞌ soj ne̱ gu̱un niha̱ꞌ rá soj me núj, ne̱ a̱j nariꞌ sa̱ꞌ soj canoco̱ꞌ maꞌa̱n soj man Jesucristó na̱nj ado̱nj.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.