1 Coríntios 2
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NAA
1 Neꞌen nij soj se vaa ga̱a cuchíꞌ ꞌu̱nj chiháán soj, ne̱ natáꞌ ꞌu̱nj se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan soj, ne̱ ne gu̱un rá ꞌu̱nj caꞌmi̱i̱ ꞌu̱nj nana̱ nachranꞌ ndoꞌo rihaan soj, man tinu̱j, man nocoj. ꞌO̱ se ne gu̱un rá ꞌu̱nj cata̱j soj se vaa avii ndoꞌo raá ꞌu̱nj maꞌ.
1 Irmãos, quando estive com vocês, anunciando-lhes o mistério de Deus, não o fiz com ostentação de linguagem ou de sabedoria.
2 Tana̱nj yoꞌo̱ guun rá ꞌu̱nj cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj cheꞌé o̱rúnꞌ Jesucristó se vaa caviꞌ soꞌ rihaan rcutze̱ cheꞌé soj a.
2 Porque decidi nada saber entre vocês, a não ser Jesus Cristo, e este, crucificado.
3 Dan me se ga̱a cuchíꞌ ꞌu̱nj rihaan soj, ne̱ guun naꞌa̱j ꞌu̱nj caꞌmi̱i̱ ꞌu̱nj, ne̱ cuchuꞌviꞌ nimanj, ne̱ quiriꞌíj ndoꞌo manj na̱nj á.
3 E foi em fraqueza, temor e grande tremor que eu estive entre vocês.
4 Ne̱ xa̱ꞌ nana̱ natáꞌ ꞌu̱nj rihaan nij soj, tza̱j ne̱ nuveé na̱na̱ cavii raa̱ yuvii̱ me nana̱ yoꞌ maꞌ. Tza̱j ne̱ cuno nij soj nana̱, ne̱ guun ya̱ rá soj se vaa Nimán Diose̱ rqué nana̱ yoꞌ manj, ne̱ guun ya̱ rá soj se vaa maꞌa̱n Diose̱ rqué se nucua̱j manj caꞌmi̱j nana̱ yoꞌ rihaan soj ado̱nj.
4 A minha palavra e a minha pregação não consistiram em linguagem persuasiva de sabedoria, mas em demonstração do Espírito e de poder,
5 Cheꞌé dan nuveé cheꞌe̱ se cavii ndoꞌo raá ꞌu̱nj me cuchumán rá soj cuno soj nana̱ yoꞌ maꞌ. Tana̱nj cheꞌé se vaa rqué Diose̱ se nucua̱j man níꞌ me cuchumán rá soj ado̱nj.
5 para que a fé que vocês têm não se apoiasse em sabedoria humana, mas no poder de Deus.
6 Dan me se nana̱ cu̱u aꞌmii núj rihaan nij yuvii̱ vaa chij rá, tza̱j ne̱ nuveé na̱na̱ avii raa̱ yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj cuano̱ me nana̱ aꞌmii núj maꞌ. Ne aꞌmii núj nana̱ avii raa̱ nij síí uun chij rihaan chumii̱ nihánj maꞌ. ꞌO̱ se neꞌen núj se vaa nichru̱nꞌ caꞌne̱e̱ Diose̱ suun uun chij ata̱ nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
6 No entanto, transmitimos sabedoria entre os que são maduros. Não, porém, a sabedoria deste mundo, nem a dos poderosos desta época, que são reduzidos a nada.
7 Tza̱j ne̱ aꞌmii núj se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ cu̱u ado̱nj. Dan me se ga̱a ataa quiꞌya̱j Diose̱ chumii̱, ne̱ yoꞌo̱ guun rá Diose̱ se vaa cuno̱ yuvii̱ nana̱ cu̱u yoꞌ, ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ yuvii̱, ne̱ veꞌé ndoꞌo ga̱a̱ yuvii̱, tza̱j ne̱ nij síí ma̱n ga̱a naá roꞌ, ne queneꞌe̱n nij soꞌ nana̱ yoꞌ maꞌ. Nda̱a ya̱j me tihaa̱n naca̱ Diose̱ nana̱ yoꞌ rihaan yuvii̱ na̱nj ado̱nj.
7 Pelo contrário, transmitimos a sabedoria de Deus em mistério, a sabedoria que estava oculta e que Deus predeterminou desde a eternidade para a nossa glória.
8 Ne queneꞌe̱n nij síí uun chij ma̱n rihaan chumii̱ nihánj se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ cu̱u maꞌ. Dan me se Jesucristó me síí guun chij ndoꞌo rej xta̱ꞌ, ne̱ sese queneꞌen nij síí uun chij ma̱n rihaan chumii̱ nihánj se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ ne cachro̱n nij soꞌ man Jesucristó rihaan rcutze̱ asuun sa̱j maꞌ.
8 Nenhum dos poderosos deste mundo conheceu essa sabedoria. Porque, se a tivessem conhecido, jamais teriam crucificado o Senhor da glória.
9 Tza̱j ne̱ danj Diose̱ taj se vaa a̱ ꞌó yuvii̱ ne gu̱un nucua̱j xca̱j cuentá cheꞌé se vaa quiꞌyaj Diose̱ cheꞌé níꞌ si̱j aráj cochro̱j rihaan Diose̱ a. Da̱nj taj danj Diose̱ á.
9 Mas, como está escrito: “Nem olhos viram, nem ouvidos ouviram, nem jamais penetrou em coração humano o que Deus tem preparado para aqueles que o amam.”
10 Tza̱j ne̱ tihaa̱n Nimán Diose̱ man núj cheꞌé nij rasu̱u̱n quiꞌyaj Diose̱ cheꞌé níꞌ si̱j aráj cochro̱j rihaan Diose̱, ne̱ dan me se tihaa̱n Nimán Diose̱ rasu̱u̱n yoꞌ man núj, quiꞌyaj maꞌa̱n Diose̱ á. Dan me se nuchruj ra̱a̱ Nimán Diose̱ cunuda̱nj rasu̱u̱n, ne̱ sa̱ꞌ uxrá nuchruj ra̱a̱ Nimán Diose̱ da̱j vaa maꞌa̱n Diose̱ ado̱nj.
10 Deus, porém, revelou isso a nós por meio do Espírito. Porque o Espírito sonda todas as coisas, até mesmo as profundezas de Deus.
11 ꞌO̱ se a̱ ꞌó yuvii̱ ne neꞌen da̱j vaa rasu̱u̱n ꞌni̱j yuve̱ nimán yoꞌó yuvii̱ maꞌ. ꞌO̱ se o̱rúnꞌ nimán yuvii̱ neꞌen da̱j vaa nimán maꞌa̱n yuvii̱ na̱nj ado̱nj. Ne̱ da̱nj vaa Diose̱ uún a. A̱ ꞌó níꞌ se̱ caꞌvee xca̱j cuentá da̱j vaa Diose̱ maꞌ. Ma̱a̱n se o̱rúnꞌ Nimán Diose̱ me síí neꞌen da̱j vaa Diose̱ na̱nj ado̱nj.
11 Pois quem conhece as coisas do ser humano, a não ser o próprio espírito humano, que nele está? Assim, ninguém conhece as coisas de Deus, a não ser o Espírito de Deus.
12 Ne̱ ino̱ uxrá vaa nimán núj ga̱ nimán nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ xa̱ꞌ núj, tza̱j ne̱ nu̱u̱ Nimán Diose̱ nimán núj, ne̱ cheꞌé dan me xcaj núj cuentá da̱j vaa nij se sa̱ꞌ rqué Diose̱ rihaan níꞌ ado̱nj.
12 E nós não temos recebido o espírito do mundo, e sim o Espírito que vem de Deus, para que conheçamos o que por Deus nos foi dado gratuitamente.
13 Dan me se ga̱a nataꞌ núj rihaan yuvii̱ cheꞌé nij se sa̱ꞌ rqué Diose̱ rihaan níꞌ, ne̱ ne aꞌmii núj nana̱ avii raa̱ yuvii̱ maꞌ. Ma̱a̱n se aꞌmii núj nana̱ tucuꞌyón Nimán Diose̱ man núj, ne̱ tucuꞌyón núj nana̱ yoꞌ rihaan yuvii̱ nu̱u̱ Nimán Diose̱ nimán ado̱nj.
13 Disto também falamos, não em palavras ensinadas pela sabedoria humana, mas ensinadas pelo Espírito, conferindo coisas espirituais com espirituais.
14 ꞌO̱ se naꞌvej rá yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj cuno̱ nij soꞌ nana̱ aꞌmii Nimán Diose̱ maꞌ. ꞌO̱ se snúú rmaꞌa̱n nana̱ aꞌmii Nimán Diose̱, rá nij soꞌ, ne̱ ne racuíj Nimán Diose̱ man nij soꞌ naquiꞌya̱j cu̱u nij soꞌ nana̱ yoꞌ a̱ man ado̱nj. Cheꞌé dan taj se ꞌyáꞌ cuno̱ nij soꞌ maꞌ.
14 Ora, a pessoa natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, porque lhe são loucura. E ela não pode entendê-las, porque elas se discernem espiritualmente.
15 Xa̱ꞌ síí racuíj Nimán Diose̱ man, tza̱j ne̱ neꞌen soꞌ naquiꞌya̱j cu̱u soꞌ cunuda̱nj rasu̱u̱n, tza̱j ne̱ se̱ caꞌvee naquiꞌya̱j cu̱u yoꞌó yuvii̱ man soꞌ maꞌ. Se̱ guun nucua̱j nij yuvii̱ xca̱j nij yuvii̱ cuentá da̱j vaa rá soꞌ maꞌ.
15 Porém a pessoa espiritual julga todas as coisas, mas ela não é julgada por ninguém.
16 Dan me se danj Diose̱ taj: “A̱ ꞌó yuvii̱ ne neꞌen da̱j vaa rá síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ maꞌ. Se̱ guun nucua̱j yuvii̱ nago̱ꞌ yuvii̱ chrej man síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ maꞌ”. Da̱nj taj danj Diose̱ á. Ne̱ ase vaa rá Jesucristó roꞌ, da̱nj vaa rá maꞌa̱n núj, ne̱ cheꞌé dan se̱ guun nucua̱j yuvii̱ naquiꞌya̱j cu̱u yuvii̱ man núj a̱ man ado̱nj.
16 Pois quem conheceu a mente do Senhor, para que o possa instruir? Nós, porém, temos a mente de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.