Romanos 9

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Suk eöꞌ to koman rakah noꞌ sih a vaꞌaus a kën poaneoꞌ varih o Jiuꞌ. Paröꞌ koman rakah va noꞌ manih sih pan, eöꞌ se keh ro voh ko varakah e Ieesuꞌ Kristo, paröꞌ vaꞌaus a kën poaneoꞌ, pa ö neꞌ se keh antoen non. Kee vaman e Ieesuꞌ Kristo, pare kon o toꞌtoꞌ tamoaan vëh, nöꞌ to teꞌ me noꞌ.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 — ausente —
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 — ausente —
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Eöꞌ to me tatamak in sih a kën poaneoꞌ varih Israël. Suk eöꞌ to nat rakah e noꞌ pa nap peo to tavus voh po vuteꞌ pamëh, to hikta teꞌ ne pan, ee ra Israël vamaman. Ivëhkëk, eöꞌ to hikta sosoe noꞌ pan, a soe pe Sosoenën to oah akuk. Ahik!
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 A ma pah teꞌ ro va po vuteꞌ va Israël ivarih ne Abraham to vataman voh, to teꞌ va ne manih o pus koaꞌ vamaman pe Abraham. Suk ataeah, e Sosoenën to soe ke voh e Abraham pan,
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ka tah pamëh to matan va non manih pan, eꞌ to hikta teꞌ non pan, o vuteꞌ kurus pe Abraham se teꞌ ne o pus koaꞌ vamaman pe Sosoenën. Ahik, o pus koaꞌ vamaman rakah pe Abraham ivarih o pus koaꞌ pe Sosoenën, suk a soe vaman ne Sosoenën to nok voh manih pe Abraham.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 A soe ne Sosoenën to nok ke voh e Abraham ivëh,
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Keꞌ hikta teꞌ non pan, a soe varoe pamëh, e Rebëkaꞌ to vahuh a poa koaꞌ punaꞌ. Ka poa koaꞌ poë varih to tavus pa pah tamëëre vëh e Aësak, e tamaara.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ivëh, ka soe pe Sosoenën to teꞌ non manih po komön o Puk Vapenpen to soe non pan,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Ivëh, ka se poꞌ soe vah vanih pa tah pamëh? Eꞌ kës to ep vahat pa ö ne Sosoenën to iu varoe non a paeh va pee? Ahik rakah!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Suk ataeah, e Sosoenën to soe ke voh e Mosës pan,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ivëh, ke Sosoenën se vateꞌ a teꞌ vëh neꞌ to iu non pa vataare o ururuan peꞌ. O iu peꞌ to hikta han non pataeah no a napan to iu ne, pare punöꞌ ne pa nok.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Peꞌ a soe to teꞌ non po Puk Vapenpen, ne Sosoenën to soe ke a teꞌ sunön va Isip pan,
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ivëh, ke Sosoenën se uruan en peteh neꞌ to koman non, pareꞌ vavösvös koman en pe retereh neꞌ to koman non.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ivëh, ka paeh peöm se keh hi a neoꞌ pan, “Suk ataeah poꞌ, ne Sosoenën to vateen suk a ra pa ma taateꞌ hat pea? Ahik rakah ta pah teꞌ to onöt non a kök o iu pe Sosoenën.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Eën a teꞌ va po oeh vëh. Ka teꞌ akuk va po oeh vëh to hikta teꞌ non ta soe vaonöt pa hi e Sosoenën. Ahikta tah to antoen non a hi a teꞌ vëh to nok poan pan, “Eën nok suk va ka neoꞌ manih ataeah?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 A teꞌ nonok nöh to antoen rakah e non pa nok a ma taneah neꞌ to koman non a nok. Eꞌ to onöt e non pa nok a poa nöh manih po pöh manean, a paeh, eꞌ a nöh vih marën a nöhnöh varoe pa ma poen apaꞌpuh, ka meh, eꞌ a nöh akuk marën a nöhnöh pa ma poen kurus.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 E Sosoenën me to antoen e non pa nok va nën. Eꞌ to kehkeh vataare non o heve peꞌ, me o kikis peꞌ, manih pa napan. Ivëhkëk, eꞌ to teꞌ me voh non a taateꞌ anoeh manih po teꞌ varih neꞌ to heve ov i non raoe. A napan poë varih to anoeh ro ko ne a ö ne Sosoenën se tek raoe.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 E Sosoenën to iu vamaaka e non po kikis apuh peꞌ, neꞌ to koep kunah voh maꞌ manih pea o teꞌ varih to kon voh o ururuan peꞌ. Eꞌ to vamatop a ra a napan poë varih to anoeh ro no, a ö neꞌ se heꞌ a ra o kikis apuh peꞌ.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ke ea ivarih a napan varih ne Sosoenën to vateꞌ voh. Eꞌ to hikta vateꞌ varoe voh a möm, suk emöm ro Jiuꞌ, ahik, eꞌ to vateꞌ me voh en peöm, o teꞌ to hikta teꞌ nem pan eöm ro Jiuꞌ.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Manih po Puk pa teꞌ vanënën soe vëh, e Hoseaꞌ ne Sosoenën to soe vavoh manih pan,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 “Ka manih totoopin rakah pa ma ö nöꞌ to soe ke voh raoe pan,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 E Aisaëaꞌ, to koman voh non a napan va Israël, pareꞌ soe vamanih pan,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Suk ataeah, e Sunön se vakmis vëhöꞌ rakah en pa napan va po oeh vëh.” Ais 10:22-23
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 A ma tah kurus to tavus va ee manih pa ö ne Aisaëaꞌ to soe vavoh,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ivëh, ka ma vavaasis peöꞌ sosoe poꞌ ka rora ataeah? A napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, ee to hikta pupunöꞌ vakis rakah voh ne pa vatompoan vavih me e Sosoenën. Ivëhkëk, e Sosoenën to vatompoan vavih me raoe, suk o vaman pee.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ivëhkëk, a napan va Israël varih to pupunöꞌ vakis voh ne pa vatet a ma taateꞌ varih to vataare ne a hanan, ne Sosoenën to vatompoan vavih me non sih a teꞌ. Ivëhkëk, ee to hikta antoen voh ne a vatet vahik vavih rakah a ma taateꞌ poë varih.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Suk ataeah, ee to hikta vatet a ma taateꞌ poë varih me o vaman. Ee to koman vapiun ne pan a kiu hivaꞌ vëh, nee to nonok ne pa vatet a ma taateꞌ poë varih se nok raoe kee vatompoan vavih me ee pe Sosoenën. A vös vavahan teꞌ to vahan a ma moeere, kee kuꞌ ee.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pa ö ne Aisaëaꞌ to kiun vavoh manih po Puk pe Sosoenën, pareꞌ soe pan,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.