Romanos 5
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC
1 Ivëh, ne Sosoenën to soe suk pan ea to vatompoan vavih me voh e no peꞌ, suk ea to vaman no e Ieesuꞌ Kristo. Ivëh ka kuru, na se vakamöꞌ vavih rakah me Sosoenën.
1 Justificados, pois, pela fé temos a paz com Deus, por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
2 Suk a tah ne Ieesuꞌ to nok voh pa vaꞌaus a ra me a ö na to vaman no eah, eꞌ to vataare voh a ra a hanan va pa ö na se huk vatët maꞌ pe Sosoenën, suk, eꞌ to ururuan tamoaan a rora. Ivëh ka kuru, ea se vaeö suk no a ö na to anoeh rakah me no po vaman, pan a tapui se taneꞌ maꞌ manuh pa vöön va kin, pa ö no kikis pe Sosoenën to teꞌ non.
2 Por ele é que tivemos acesso a essa graça, na qual estamos firmes, e nos gloriamos na esperança de possuir um dia a glória de Deus.
3 Eꞌ to hikta teꞌ non pan a tah varoe pamëh na se vaeö suk no, ahik, ea se vaeö me no a ma punis pea, suk ataeah, ea to nat e no pan, a ma punis poë varih to vavaasis a rora a ö na se sun vakis no, ko teꞌ a ma punis pea.
3 Não só isso, mas nos gloriamos até das tribulações. Pois sabemos que a tribulação produz a paciência,
4 Ka se keh sun vakis ko teꞌ a ma punis pea, a tah pamëh se vataare va ka ra manih pan, ea varih se vaoah ee pa ma punöꞌ. Ke ea se keh teꞌ va no nën, ea se anoeh rakah me no o vaman pan, ea se kon ee pa tapui.
4 a paciência prova a fidelidade e a fidelidade, comprovada, produz a esperança.
5 Ea se anoeh rakah me no o vaman pan, e Sosoenën se vatvus a tah neꞌ to soe voh ka ra, ivëh, ka hikta se anoeh akuk no. Ea se nat pet no e Sosoenën to koep voh maꞌ o iu peꞌ manih pea manih pa ö neꞌ to vanö voh maꞌ a Tuvuh Vasioꞌ peꞌ, keꞌ teꞌ non manih pea.
5 E a esperança não engana. Porque o amor de Deus foi derramado em nossos corações pelo Espírito Santo que nos foi dado.
6 Ko poen na to hikta teꞌ kikis onöt no a vaꞌaus koman hah a, e Sosoenën to vanö maꞌ e Ieesuꞌ Kristo pa tëëm koman rakah neꞌ to vahoꞌ voh, marën a ö neꞌ se mët, pareꞌ kon hah a nap nonok hat.
6 Com efeito, quando éramos ainda fracos, Cristo a seu tempo morreu pelos ímpios.
7 O man rakah, eꞌ to paraꞌ hivaꞌ rakah pa teꞌ se mët suk a teꞌ totoopin. Ivëhkëk, eꞌ to tö pöꞌ e non pa ö no a teꞌ vavaes se keh heꞌ rakah ea pa mët, suk a meh teꞌ vih.
7 Em rigor, a gente aceitaria morrer por um justo, por um homem de bem, quiçá se consentiria em morrer.
8 Ivëhkëk, a tëëm na to teꞌ avoeꞌ voh e no a nap nonok hat, e Sosoenën to vataare en pea po iu apuh peꞌ manih pea, pa ö neꞌ to vanö maꞌ e Ieesuꞌ Kristo, keꞌ mët suk en pa ma hat pea.
8 Mas eis aqui uma prova brilhante de amor de Deus por nós: quando éramos ainda pecadores, Cristo morreu por nós.
9 O eraꞌ pe Ieesuꞌ Kristo to takoꞌ, pareꞌ hikhiuk en pa ma hat pea. Ke Sosoenën pokaꞌ en pea o teꞌ to vatompoan vavih me no eah. Ivëh, ka nat rakah e no peꞌ se hehe en pea. Ka teꞌ vavih e no po poen ne Sosoenën se vakmis o teꞌ varih to nonok vatëh ne sih a ma taateꞌ hat.
9 Portanto, muito mais agora, que estamos justificados pelo seu sangue, seremos por ele salvos da ira.
10 Ivëh, keꞌ teꞌ man e non pan, a tëëm avoeꞌ pamëh na to vatösoe voh e no pe Sosoenën, eꞌ to vatompoan vavih hah me voh en pea manih pa mët pe Koaꞌ peꞌ. Suk a ö na to nat momoaan voh ee pa tah pamëh, ea to nat vateeraꞌ rakah e no pan, e Sosoenën to vatompoan vavih hah me voh en pea. Suk ataeah, e Koaꞌ peꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non kuru, ko se me en pea, ka teꞌ vaꞌpeh tamoaan me e no pe Sosoenën.
10 Se, quando éramos ainda inimigos, fomos reconciliados com Deus pela morte de seu Filho, com muito mais razão, estando já reconciliados, seremos salvos por sua vida.
11 Ka meh tah, ivëh, e Sunön pea Ieesuꞌ Kristo to vaꞌaus voh a ra ka vatompoan vavih hah me ee pe Sosoenën. Ivaꞌih, kuru na to vaeö suk me no e Sosoenën.
11 Ainda mais: nós nos gloriamos em Deus por nosso Senhor Jesus Cristo, por quem desde agora temos recebido a reconciliação!
12 Ea to nat e no pan, a pah teꞌ to nok voh a hat manih po oeh, pareꞌ mët voh en. Ivëh, ka mët pamëh pah kopös en pa napan kurus manih po oeh, suk ataeah, a napan kurus to nok voh ee pa hat.
12 Por isso, como por um só homem entrou o pecado no mundo, e pelo pecado a morte, assim a morte passou a todo o gênero humano, porque todos pecaram...
13 O Vavaasis pe Mosës to meꞌ avoeꞌ e non pa tavus, a hat he teꞌ momoaan voh e non manih po oeh vëh. Ivëhkëk, a napan to hikta teꞌ maaka voh ne pa ma hat nee to nonok ne. Ivëh, ke Sosoenën hikta antoen voh non a kiiki a ma hat no a napan to nonok ne, suk o Vavaasis pamëh to hikta teꞌ voh non.
13 De fato, até a lei o mal estava no mundo. Mas o mal não é imputado quando não há lei.
14 Taneo non maꞌ po poen ne Adam to nok voh a hat, pareꞌ nö non maꞌ, ko öök non po poen pe Mosës, a napan kurus se mëtmët e ne. Ka teꞌ napan varih to hikta nok voh ta ma hat manih pa kök a taateꞌ, vamanih pa ö ne Adam to nok vavoh, a mët pamëh se ip me en po teꞌ poë varih.
14 No entanto, desde Adão até Moisés reinou a morte, mesmo sobre aqueles que não pecaram à imitação da transgressão de Adão {o qual é figura do que havia de vir}.
15 A hat pe Adam, me o ururuan pe Sosoenën to hikta teꞌ va ne pa pah ö. Ahik rakah, a hat pa paeh a teꞌ ro to nok voh a napan kurus, kee mëtmët ne. Ivëhkëk, o kikis va po ururuan pe Sosoenën to oah rakah e non po kikis va pa mët, ko teꞌ e non po teꞌ varih to vaman ne. Ka manih po ururuan pa pah teꞌ vëh, e Ieesuꞌ Kristo ne Sosoenën to vatompoan vavih hah me en po teꞌ varih to vaman ne, ka tah pamëh, eꞌ o heꞌ vih neꞌ to heꞌ raoe.
15 Mas, com o dom gratuito, não se dá o mesmo que com a falta. Pois se a falta de um só causou a morte de todos os outros, com muito mais razão o dom de Deus e o benefício da graça obtida por um só homem, Jesus Cristo, foram concedidos copiosamente a todos.
16 Eꞌ to teꞌ non a poa tah, o heꞌ vih pe Sosoenën, me a hat pe Adam. Ka poa tah poë varih to hikta nonok ne a pah tah kee tatavus ne pea. Ahik, a hat ro ko ne Adam to nok manuh pe Sosoenën, to vateen en pea kurus pa hat, pareꞌ vahoꞌ suk en pea po vahutët. Ivëhkëk, o heꞌ vih pe Sosoenën to teꞌ va non manih pan, eꞌ to ururuan a napan, pareꞌ vatompoan vavih hah me en po teꞌ varih to vaman ne, kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan, ee he nok ro voh ee pa ma taateꞌ hat.
16 Nem aconteceu com o dom o mesmo que com as conseqüências do pecado de um só: a falta de um só teve por conseqüência um veredicto de condenação, ao passo que, depois de muitas ofensas, o dom da graça atrai um juízo de justificação.
17 A pah teꞌ vëh e Adam to pënton varo voh a soe pe Sosoenën, pareꞌ nok a hat, ka mët pa pah teꞌ pamëh tavus va en manih pa teꞌ apuh, pareꞌ vöknah rakah en pa napan kurus. Ivëhkëk, o ururuan pe Sosoenën, me o heꞌ vih peꞌ to vöknah en po kikis va pa mët. Ivëh, ka nat vavih e no pan, o teꞌ varih to vaman ne, ee se kon ee po ururuan puh tamoaan pe Sosoenën, ke Sosoenën se vatompoan vavih hah me en pee. Ee se kon o toꞌtoꞌ tamoaan, ko tavus ee o teꞌ susunön manih pa kiu no a pah teꞌ vëh e Ieesuꞌ Kristo to nok.
17 Se pelo pecado de um só homem reinou a morte {por esse único homem}, muito mais aqueles que receberam a abundância da graça e o dom da justiça reinarão na vida por um só, que é Jesus Cristo!
18 Ivëh, ka nat e no pan, a pah teꞌ vëh e Adam to pënton varo voh a soe pe Sosoenën, pareꞌ nok a taateꞌ hat. Ka manih pa hat pamëh, ne Sosoenën to vateen suk en pea kurus po vahutët. Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pa pah teꞌ vëh, e Ieesuꞌ, to nok a taateꞌ totoopin, ke Sosoenën ep, pareꞌ pokaꞌ en pea o teꞌ varih to vaman e Ieesuꞌ, pan ea o teꞌ totoopin ka kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.
18 Portanto, como pelo pecado de um só a condenação se estendeu a todos os homens, assim por um único ato de justiça recebem todos os homens a justificação que dá a vida.
19 A pah teꞌ vëh e Adam to pënton varo voh a soe pe Sosoenën, pareꞌ nok a taateꞌ hat. Ka manih pa taateꞌ vatösoe peꞌ ivëh, no a napan kurus to teen suk voh pa hat pamëh. Eꞌ to teꞌ akuk me va kov e non manih pan, a pah teꞌ vëh e Ieesuꞌ Kristo to tënan voh a soe pe Sosoenën. Ka manih pa taateꞌ pënton soe peꞌ, no a nap peo se tavus ee o teꞌ totoopin manih po epep pe Sosoenën.
19 Assim como pela desobediência de um só homem foram todos constituídos pecadores, assim pela obediência de um só todos se tornarão justos.
20 E Sosoenën to heꞌ voh o Vavaasis pe Mosës manih pa napan marën a ö nee se nat va ne manih pan, ee to pah nonok vörep e ne sih pa ma taateꞌ hat. Pare pah vatösoe oah nö e ne po Vavaasis pe Mosës. Ivëhpëhkëk, e Sosoenën to pah ururuan oah nö e non pee.
20 Sobreveio a lei para que abundasse o pecado. Mas onde abundou o pecado, superabundou a graça.
21 A hat to vatvus voh a taateꞌ va pa mët, pareꞌ teꞌ va e non manih pa teꞌ sunön. Ivëhkëk, kuru no ururuan pe Sosoenën to tavus, pareꞌ vöknah en pa taateꞌ hat, ko teꞌ va e non manih pa teꞌ sunön. Ka manih pa kiu pe Sunön pea Ieesuꞌ Kristo, ne Sosoenën to ururuan a ra, pareꞌ pokaꞌ en pea o teꞌ varih to vaman no eah, pan ea o teꞌ totoopin, ivëh, ka kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.
21 Assim como o pecado reinou para a morte, assim também a graça reinaria pela justiça para a vida eterna, por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.