Romanos 5
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH
1 Ivëh, ne Sosoenën to soe suk pan ea to vatompoan vavih me voh e no peꞌ, suk ea to vaman no e Ieesuꞌ Kristo. Ivëh ka kuru, na se vakamöꞌ vavih rakah me Sosoenën.
1 Agora que fomos aceitos por Deus pela nossa fé nele, temos paz com ele por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
2 Suk a tah ne Ieesuꞌ to nok voh pa vaꞌaus a ra me a ö na to vaman no eah, eꞌ to vataare voh a ra a hanan va pa ö na se huk vatët maꞌ pe Sosoenën, suk, eꞌ to ururuan tamoaan a rora. Ivëh ka kuru, ea se vaeö suk no a ö na to anoeh rakah me no po vaman, pan a tapui se taneꞌ maꞌ manuh pa vöön va kin, pa ö no kikis pe Sosoenën to teꞌ non.
2 Foi Cristo quem nos deu, por meio da nossa fé, esta vida na graça de Deus. E agora continuamos firmes nessa graça e nos alegramos na esperança de participar da glória de Deus.
3 Eꞌ to hikta teꞌ non pan a tah varoe pamëh na se vaeö suk no, ahik, ea se vaeö me no a ma punis pea, suk ataeah, ea to nat e no pan, a ma punis poë varih to vavaasis a rora a ö na se sun vakis no, ko teꞌ a ma punis pea.
3 E também nos alegramos nos sofrimentos, pois sabemos que os sofrimentos produzem a paciência,
4 Ka se keh sun vakis ko teꞌ a ma punis pea, a tah pamëh se vataare va ka ra manih pan, ea varih se vaoah ee pa ma punöꞌ. Ke ea se keh teꞌ va no nën, ea se anoeh rakah me no o vaman pan, ea se kon ee pa tapui.
4 a paciência traz a aprovação de Deus, e essa aprovação cria a esperança.
5 Ea se anoeh rakah me no o vaman pan, e Sosoenën se vatvus a tah neꞌ to soe voh ka ra, ivëh, ka hikta se anoeh akuk no. Ea se nat pet no e Sosoenën to koep voh maꞌ o iu peꞌ manih pea manih pa ö neꞌ to vanö voh maꞌ a Tuvuh Vasioꞌ peꞌ, keꞌ teꞌ non manih pea.
5 Essa esperança não nos deixa decepcionados, pois Deus derramou o seu amor no nosso coração, por meio do Espírito Santo, que ele nos deu.
6 Ko poen na to hikta teꞌ kikis onöt no a vaꞌaus koman hah a, e Sosoenën to vanö maꞌ e Ieesuꞌ Kristo pa tëëm koman rakah neꞌ to vahoꞌ voh, marën a ö neꞌ se mët, pareꞌ kon hah a nap nonok hat.
6 De fato, quando não tínhamos força espiritual, Cristo morreu pelos maus, no tempo escolhido por Deus.
7 O man rakah, eꞌ to paraꞌ hivaꞌ rakah pa teꞌ se mët suk a teꞌ totoopin. Ivëhkëk, eꞌ to tö pöꞌ e non pa ö no a teꞌ vavaes se keh heꞌ rakah ea pa mët, suk a meh teꞌ vih.
7 Dificilmente alguém aceitaria morrer por uma pessoa que obedece às leis . Pode ser que alguém tenha coragem para morrer por uma pessoa boa.
8 Ivëhkëk, a tëëm na to teꞌ avoeꞌ voh e no a nap nonok hat, e Sosoenën to vataare en pea po iu apuh peꞌ manih pea, pa ö neꞌ to vanö maꞌ e Ieesuꞌ Kristo, keꞌ mët suk en pa ma hat pea.
8 Mas Deus nos mostrou o quanto nos ama: Cristo morreu por nós quando ainda vivíamos no pecado.
9 O eraꞌ pe Ieesuꞌ Kristo to takoꞌ, pareꞌ hikhiuk en pa ma hat pea. Ke Sosoenën pokaꞌ en pea o teꞌ to vatompoan vavih me no eah. Ivëh, ka nat rakah e no peꞌ se hehe en pea. Ka teꞌ vavih e no po poen ne Sosoenën se vakmis o teꞌ varih to nonok vatëh ne sih a ma taateꞌ hat.
9 E, agora que fomos aceitos por Deus por meio da morte de Cristo na cruz, é mais certo ainda que ficaremos livres, por meio dele, do castigo de Deus.
10 Ivëh, keꞌ teꞌ man e non pan, a tëëm avoeꞌ pamëh na to vatösoe voh e no pe Sosoenën, eꞌ to vatompoan vavih hah me voh en pea manih pa mët pe Koaꞌ peꞌ. Suk a ö na to nat momoaan voh ee pa tah pamëh, ea to nat vateeraꞌ rakah e no pan, e Sosoenën to vatompoan vavih hah me voh en pea. Suk ataeah, e Koaꞌ peꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non kuru, ko se me en pea, ka teꞌ vaꞌpeh tamoaan me e no pe Sosoenën.
10 Nós éramos inimigos de Deus, mas ele nos tornou seus amigos por meio da morte do seu Filho. E, agora que somos amigos de Deus, é mais certo ainda que seremos salvos pela vida de Cristo.
11 Ka meh tah, ivëh, e Sunön pea Ieesuꞌ Kristo to vaꞌaus voh a ra ka vatompoan vavih hah me ee pe Sosoenën. Ivaꞌih, kuru na to vaeö suk me no e Sosoenën.
11 E não somente isso, mas também nós nos alegramos por causa daquilo que Deus fez por meio do nosso Senhor Jesus Cristo, que agora nos tornou amigos de Deus.
12 Ea to nat e no pan, a pah teꞌ to nok voh a hat manih po oeh, pareꞌ mët voh en. Ivëh, ka mët pamëh pah kopös en pa napan kurus manih po oeh, suk ataeah, a napan kurus to nok voh ee pa hat.
12 O pecado entrou no mundo por meio de um só homem, e o seu pecado trouxe consigo a morte. Como resultado, a morte se espalhou por toda a raça humana porque todos pecaram.
13 O Vavaasis pe Mosës to meꞌ avoeꞌ e non pa tavus, a hat he teꞌ momoaan voh e non manih po oeh vëh. Ivëhkëk, a napan to hikta teꞌ maaka voh ne pa ma hat nee to nonok ne. Ivëh, ke Sosoenën hikta antoen voh non a kiiki a ma hat no a napan to nonok ne, suk o Vavaasis pamëh to hikta teꞌ voh non.
13 Antes de a lei ser dada, já existia o pecado no mundo; porém, quando não existe lei, Deus não leva em conta o pecado.
14 Taneo non maꞌ po poen ne Adam to nok voh a hat, pareꞌ nö non maꞌ, ko öök non po poen pe Mosës, a napan kurus se mëtmët e ne. Ka teꞌ napan varih to hikta nok voh ta ma hat manih pa kök a taateꞌ, vamanih pa ö ne Adam to nok vavoh, a mët pamëh se ip me en po teꞌ poë varih.
14 Mas, desde o tempo de Adão até Moisés, a morte dominou todos os seres humanos, mesmo os que não pecaram como Adão, quando ele desobedeceu à ordem de Deus. Adão era a figura daquele que havia de vir,
15 A hat pe Adam, me o ururuan pe Sosoenën to hikta teꞌ va ne pa pah ö. Ahik rakah, a hat pa paeh a teꞌ ro to nok voh a napan kurus, kee mëtmët ne. Ivëhkëk, o kikis va po ururuan pe Sosoenën to oah rakah e non po kikis va pa mët, ko teꞌ e non po teꞌ varih to vaman ne. Ka manih po ururuan pa pah teꞌ vëh, e Ieesuꞌ Kristo ne Sosoenën to vatompoan vavih hah me en po teꞌ varih to vaman ne, ka tah pamëh, eꞌ o heꞌ vih neꞌ to heꞌ raoe.
15 mas existe uma diferença entre o pecado de Adão e o presente que Deus nos dá. De fato, muitos morreram por causa do pecado de um só homem; mas a graça de Deus é muito maior, e ele dá a salvação gratuitamente a muitos, por meio da graça de um só homem, que é Jesus Cristo.
16 Eꞌ to teꞌ non a poa tah, o heꞌ vih pe Sosoenën, me a hat pe Adam. Ka poa tah poë varih to hikta nonok ne a pah tah kee tatavus ne pea. Ahik, a hat ro ko ne Adam to nok manuh pe Sosoenën, to vateen en pea kurus pa hat, pareꞌ vahoꞌ suk en pea po vahutët. Ivëhkëk, o heꞌ vih pe Sosoenën to teꞌ va non manih pan, eꞌ to ururuan a napan, pareꞌ vatompoan vavih hah me en po teꞌ varih to vaman ne, kee kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan, ee he nok ro voh ee pa ma taateꞌ hat.
16 E existe uma diferença entre aquilo que Deus dá e o pecado de um só homem. Porque, no caso do pecado, a condenação veio por causa de um só pecado. Porém, no caso da salvação, Deus perdoa os que têm cometido muitos pecados, embora não mereçam esse perdão.
17 A pah teꞌ vëh e Adam to pënton varo voh a soe pe Sosoenën, pareꞌ nok a hat, ka mët pa pah teꞌ pamëh tavus va en manih pa teꞌ apuh, pareꞌ vöknah rakah en pa napan kurus. Ivëhkëk, o ururuan pe Sosoenën, me o heꞌ vih peꞌ to vöknah en po kikis va pa mët. Ivëh, ka nat vavih e no pan, o teꞌ varih to vaman ne, ee se kon ee po ururuan puh tamoaan pe Sosoenën, ke Sosoenën se vatompoan vavih hah me en pee. Ee se kon o toꞌtoꞌ tamoaan, ko tavus ee o teꞌ susunön manih pa kiu no a pah teꞌ vëh e Ieesuꞌ Kristo to nok.
17 É verdade que, por causa de um só homem e por meio do seu pecado, a morte começou a dominar a raça humana. Mas o resultado do que foi feito por um só homem, Jesus Cristo, é muito maior! E todos aqueles que Deus aceita e que recebem como presente a sua imensa graça reinarão na nova vida, por meio de Cristo.
18 Ivëh, ka nat e no pan, a pah teꞌ vëh e Adam to pënton varo voh a soe pe Sosoenën, pareꞌ nok a taateꞌ hat. Ka manih pa hat pamëh, ne Sosoenën to vateen suk en pea kurus po vahutët. Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pa pah teꞌ vëh, e Ieesuꞌ, to nok a taateꞌ totoopin, ke Sosoenën ep, pareꞌ pokaꞌ en pea o teꞌ varih to vaman e Ieesuꞌ, pan ea o teꞌ totoopin ka kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.
18 Portanto, assim como um só pecado condenou todos os seres humanos, assim também um só ato de salvação liberta todos e lhes dá vida.
19 A pah teꞌ vëh e Adam to pënton varo voh a soe pe Sosoenën, pareꞌ nok a taateꞌ hat. Ka manih pa taateꞌ vatösoe peꞌ ivëh, no a napan kurus to teen suk voh pa hat pamëh. Eꞌ to teꞌ akuk me va kov e non manih pan, a pah teꞌ vëh e Ieesuꞌ Kristo to tënan voh a soe pe Sosoenën. Ka manih pa taateꞌ pënton soe peꞌ, no a nap peo se tavus ee o teꞌ totoopin manih po epep pe Sosoenën.
19 E assim como muitos seres humanos se tornaram pecadores por causa da desobediência de um só homem, assim também muitos serão aceitos por Deus por causa da obediência de um só homem.
20 E Sosoenën to heꞌ voh o Vavaasis pe Mosës manih pa napan marën a ö nee se nat va ne manih pan, ee to pah nonok vörep e ne sih pa ma taateꞌ hat. Pare pah vatösoe oah nö e ne po Vavaasis pe Mosës. Ivëhpëhkëk, e Sosoenën to pah ururuan oah nö e non pee.
20 A lei veio para aumentar o mal. Mas, onde aumentou o pecado, a graça de Deus aumentou muito mais ainda.
21 A hat to vatvus voh a taateꞌ va pa mët, pareꞌ teꞌ va e non manih pa teꞌ sunön. Ivëhkëk, kuru no ururuan pe Sosoenën to tavus, pareꞌ vöknah en pa taateꞌ hat, ko teꞌ va e non manih pa teꞌ sunön. Ka manih pa kiu pe Sunön pea Ieesuꞌ Kristo, ne Sosoenën to ururuan a ra, pareꞌ pokaꞌ en pea o teꞌ varih to vaman no eah, pan ea o teꞌ totoopin, ivëh, ka kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.
21 E isso aconteceu a fim de que, assim como o pecado dominou e trouxe a morte, assim também a graça de Deus, que o leva a aceitar as pessoas, dominasse e trouxesse a vida eterna. Essa vida é nossa por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.