Mateus 26
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 E Ieesuꞌ to vavaasis vahik a napan, pareꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan,
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Eöm nat e nem eh? O pöök poen to meꞌ avoeꞌ e ne, ka Taëën Apuh va po Pasovaꞌ se tavus en. Manih pa Taëën Apuh pamëh ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus, nee se vahoꞌ ee peöꞌ pa koreera napan varih to hat ov a ne neoꞌ, pare ni a neoꞌ, ko vahan ee peöꞌ pa kuruse.”
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Manih po poen pamëh no teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ apaꞌpuh po Jiuꞌ to tönun manih pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, a ëhnaneah e Kaëfas.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Manih po ihoꞌ pamëh, nee to nok o kokoman va pa ö nee se öt koe e Ieesuꞌ, ko ip vamët poë.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Ivëhkëk, ee to soe pan, “Ea se nat no nok a tah pamëh, ea se anoeh no ka Taëën Apuh va po Pasovaꞌ oah voh. Eꞌ to hat non pa ö no a napan se ep a tah vëh ko kunkuin to vapus.”
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 E Ieesuꞌ to teꞌ non pa vöön nee to popokaꞌ ne Bëtaniꞌ. Eꞌ to teꞌ non pa iuun pe Saëmon vëh to teꞌ me voh non a mët töpaꞌ.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Eꞌ to teꞌ non koman iuun ka köövo nö maꞌ manih peꞌ. Eꞌ to teꞌ maꞌ o puto vanom o pöh voen vapeah. Pareꞌ koꞌ o vanom pamëh manih pa pasun e Ieesuꞌ pa ö neꞌ to ënëën non.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 A ma vamomhë peꞌ to ep a tah to tanok manih pe Ieesuꞌ, pare pah haraꞌ vahat e ne, pare soe ee pan, “Vahvanih ke köövo koꞌ vakit akuk o vanom vëh?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Ea se keh vavoen o vanom vëh, ea se kon a moniꞌ a pah apuh. Ka moniꞌ pamëh na se vaꞌaus o teꞌ arus.”
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat en pataeah nee to sosoe suk ne, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Suk ataeah, köm vatamak e köövo vëh, a tah neꞌ to nok manih peöꞌ to vih, pareꞌ matan vavih.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 A nap arus se teꞌ tamoaan me e ne peöm. Ivëhkëk, eöꞌ to hikta se teꞌ tamoaan me a noꞌ neöm.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 E köövo vëh to koꞌkoꞌ o vanom manih pa pasuneoꞌ, eꞌ to vamatop non a ö nöꞌ se mët, kee pe ee peöꞌ.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, manih po oeh avoes no a napan se keh vavatvus ne a Soe Vih pe Sosoenën. Ee se vavasoe suk vaviꞌ e ne pa tah ne köövo vëh to nok manih peöꞌ, ka napan sih koman hah ne poë.”
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Manih po poen pamëh no a paeh va pa havun me ra poa vamomhë pe Ieesuꞌ to nö en manuh po teꞌ susunön ësës heꞌ, a ëhnaneah e Jiutas Iskariot.
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 E Jiutas to nö, pareꞌ soe pan, “Eöm se poꞌ voen a neoꞌ pataeah pa ö nöꞌ seꞌ heꞌ a neöm e Ieesuꞌ? Kee heꞌ ee peꞌ po 30 voaꞌ moniꞌ silvaꞌ.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Taneo non po poen pamëh ne Jiutas Iskariot to iu vah këh non ta hanan neꞌ se vikuh vah va in e Ieesuꞌ.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 O poen vamomoaan in a Taëën Apuh va pa Taëën Hikto Is vëh, o Pasovaꞌ to tavus en, ka a ma vamomhë nö ee manih pe Ieesuꞌ, pare hi poë pan, “Eën iu nöm a ö nemöm se vamatop a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ nih?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Ke Ieesuꞌ soe ken pee pa pah teꞌ, pareꞌ soe pan “Eöm se nö na pa vöön va Jerusalëm, paröm nö manuh pa teꞌ vëh, paröm soe keah pan, ‘E Apuh to soe maꞌ pan, o poen mët peꞌ to öök vatët en, ke eꞌ me ra ma vamomhë peꞌ se ëën a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ manih pa iuun pën.’”
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 O vamomhë to nok va ee manih pa ö ne Ieesuꞌ to soe va i rapoë, pare vamatop ee pa taëën va pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ nën.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 A muhin to matanpoen en, ke Ieesuꞌ ihoꞌ, ko vaëën vaꞌpeh me ra ma vamomhë peꞌ.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Ee to ënëën ne ke Ieesuꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a paeh koman va peöm varih o vamomhë peöꞌ ivëh, se vikuh ka neoꞌ.”
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 A soe vaꞌih to vatamak rakah en pa ma vamomhë peꞌ, kee taneo ee pa hi papaeh poë pan, “Sunön, eöꞌ pöꞌ, ha?”
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ soe pan, “Eöm se keh ep a teꞌ vëh to vahoꞌ vaꞌpeh a koreneah me a teꞌ koreneoꞌ manih pa hun taëën vëh pa tis, eꞌ ko a teꞌ pamëh se vikuh ka neoꞌ pa nap hat.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se mët eoꞌ, vamanih pa ö no Puk Vapenpen to soe va non. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ vëh to vikuh ka neoꞌ po teꞌ varih to hat ov a no neoꞌ sih. Eꞌ to vih non pa ö no e sinan a teꞌ pamëh se hikta vahuh voh poan.”
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Ke Jiutas soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, eöꞌ pöꞌ, ha?”
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to ënëën ne, keꞌ kon a ö taëën, pareꞌ hin na e Sosoenën, ko soe vavihvih ke na eah, pareꞌ kök a ö taëën pamëh, ko ki vakëkëh ke ra ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Kon öm a ö taëën vëh, ko ëën. A ö taëën vaꞌih eꞌ a sionineoꞌ.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Pareꞌ kon pet en na pa kap voaën, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, pareꞌ heꞌ raoe, ko soe pan, “Eöm kurus varih se kaak manih pa kap vaꞌih,
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 eꞌ vaꞌih o eraꞌ peöꞌ, o eraꞌ pamëh to vataare non o vatompoan voon. O eraꞌ pamëh se takoꞌ marën a voen hah a neöm a ma napan kurus. Eꞌ to vataare non a napan pan e Sosoenën se ihan anoe en pa ma hat pa nap peo, vamanih pa ö neꞌ to soe vaman vavoh.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, eöꞌ hikta se kaak hah noꞌ o voaën vaꞌih keꞌ onöt non po poen nöꞌ se kaak vaꞌpeh me a neöm po voaën voon manuh pa Matop Vih Pe Tamön.”
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Kee nok ee po vaëhëh, ko no ee Tope Öliv.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 E Ieesuꞌ to soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Kuru po poen vëh, ne eöm kurus se rusin këh em peöꞌ, suk ataeah, o Puk Vapenpen pe Sosoenën to soe non pan,
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Ivëhkëk, eöꞌ se sun taneꞌ hah po vapeepe, paröꞌ vovoh keoꞌ peöm manuh Galiliꞌ.”
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Ke Pitaꞌ piun a soe peꞌ, pareꞌ soe pan, “O upöm vamomhë se keh ep ataeah to tavus manih pën, pare varurusin ee, suk o vaman pee to hikta teꞌ kikis non. Ivëhkëk, eöꞌ hikta onöt noꞌ a rusin këh a oah.”
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Ke Ieesuꞌ piun poan, pareꞌ soe pan, “Nös pa popoen e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa tötö, eën se kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.”
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ hikta onöt rakah noꞌ a soe vamanih pan, ‘Eöꞌ to hikta nat noꞌ pën.’ Eꞌ to onöt e non pa napan se ip vamët ee peöꞌ, köꞌ mët vaꞌpeh me eoꞌ pën.”
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 E Ieesuꞌ to nö vaꞌpeh me ra ma vamomhë peꞌ pa ö muhin va Gëtsëmaniꞌ. Pareꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Ihoꞌ nem manih. Köꞌ nö, ko hin manuh pa ö vöh.”
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Ke Ieesuꞌ me en pe Pitaꞌ, pen a poa sunaiꞌ Sëbëdiꞌ, e Jëmis pen Jon, kee nö vaꞌpeh me ee peꞌ. Eꞌ to tamak vörep rakah en, ko haraꞌ vapunis rakah e non.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Pareꞌ soe ke rapoë pan, “O kupu peöꞌ to puh rakah non po tamak, köꞌ haraꞌ ke noꞌ pan eöꞌ se mët eoꞌ. Teꞌ nem manih, paröm hinhin vaꞌpeh me a no neoꞌ.”
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Ke Ieesuꞌ huk amot këh en pee. Pareꞌ vahoꞌ rakah en pa pasuneah po oeh, pareꞌ hinhin va non manih pan, “Tamön eꞌ to vih non pën se nat nom heꞌ a neoꞌ o kamis vaꞌih. Ivëhkëk, Tamön eën se nat nom suk o iu peöꞌ, ahik, eën se vatet varoe o iu koman pën.”
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Eꞌ to taneꞌ hah maꞌ pa ö neꞌ to hinhin non, pareꞌ ep in a ma vamomhë peꞌ to koroh, pareꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Eöm hikta onöt rakah ko nem a ut vaꞌpeh me voh a neoꞌ pa ta pah aoaꞌ, ha?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Ut nem, paröm hinhin nem, eöm tomeꞌ kuꞌ em pa ö no a punöꞌ se tavus a neöm. O apen to iu e non pa vatet a ma taateꞌ vih, ivëhkëk, o sionin to susunë e non pa vatet.”
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Eꞌ to hah en, pareꞌ vapöök hin va en manih pan, “Tamön, eꞌ to vih non pa ö söꞌ vaniu këh eoꞌ po kamis vaꞌih, keꞌ, eöꞌ se keh teꞌ eoꞌ po kamis pamëh. Köꞌ iu noꞌ ataeah nën to iu nom se tanok va en manih pa ö nën to iu va nom.”
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 E Ieesuꞌ to hah taneꞌ maꞌ pa hin, pareꞌ nö en manuh pa ma vamomhë peꞌ. Pareꞌ taum raoe to koroh ne, suk ee to mët rakah ee po mamaasoe.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Eꞌ to këh hah en pee, pareꞌ hah ko vakön hin hahah kov en. Pa pah ta hin vëh neꞌ to nonok moaan non.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Vasuksuk neꞌ to hah en manuh pa ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm koroh vavuriah avoeꞌ e nem, ha? Pënton öm! O poen peöꞌ to tavus en no a napan se heꞌ ee peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus manih pa koreera nap hat.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Sun öm, ka nö ee. A teꞌ vëh to vikuh a neoꞌ to nö en maꞌ pa öt a neoꞌ.”
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ me non pa ma vamomhë peꞌ, ke Jiutas a paeh va pa havun me ra poa vamomhë peꞌ öök en maꞌ. Eꞌ to nö vaꞌpeh me maꞌ a nap peo rakah to teꞌ me ne a ma rapis rë, me a ma tanaon. O teꞌ susunön ësës heꞌ, me a nap susunön po Jiuꞌ to vanö maꞌ rapoë.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Ke Jiutas a teꞌ vëh to vikuh in e Ieesuꞌ pa koreera nap hat, to heꞌ maꞌ o vëknöm manih pa napan pan, “A teꞌ vëh nöꞌ se keh umaꞌ eah, eꞌ kuru a teꞌ pamëh, söm öt eah.”
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Ka varuꞌ vakomanih ne Jiutas to tavus manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Poen avih, Apuh!” Pareꞌ umaꞌ en peꞌ.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Kea, nok vëvëhöꞌ a tah nën to nö maꞌ pa nok manih peöꞌ.”
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ka pah teꞌ to teꞌ vaꞌpeh me non e Ieesuꞌ, eꞌ e vamomhë koman peꞌ to ep a tah to tanok manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ rëh taneꞌ o rapis rë pa ö pepet peꞌ, ko moes kurus en pa tenan a teꞌ kikiu pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Ke Ieesuꞌ soe ke vamomhë peꞌ pan, “Vahoꞌ hah o rapis rë pën manih pa ö pepet peꞌ. O teꞌ varih to vavapus me ne o rapis rë, o rapis rë pamëh se miröꞌ koman hah en pee.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Eöm to nat pöꞌ e nem, eöꞌ se keh hin e Tamön a ö neꞌ se heꞌ a maꞌ neoꞌ o pöh havun me ro pöök kum ankeroꞌ vëvënsun, kee vaꞌaus a neoꞌ, eꞌ se heꞌ en peöꞌ.
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Ivëhkëk, eöꞌ se keh nok va nën, a soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to hikta onöt non a tavus vaman. O Puk pe Sosoenën to soe non pan, a ma tah kurus rakah poë varih se tavus ee manih peöꞌ.”
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Ke Ieesuꞌ soe ke ra napan varih to nö maꞌ pa öt poë pan, “Eöm nö maꞌ pa öt a neoꞌ, paröm teꞌ em maꞌ pa ma rapis rëërë, me a ma tanaon ke pan, eöꞌ a teꞌ kakaveo toh? A ma poen kurus nöꞌ to teꞌ tamoaan e noꞌ koman a Iuun Hinhin Apuh, paröꞌ vavaasis noꞌ sih. Ivëhkëk, eöm hikta iu öt poꞌ voh a nem neoꞌ nën toh?
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Ivëh, ka ma tah poë varih tavus marën a vapuh a soe no a nap vanënën soe to kiun voh manih po Puk pe Sosoenën.” Ko vamomhë pe Ieesuꞌ varurusin këh ee peꞌ.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 O teꞌ varih to öt e Ieesuꞌ to me ee peꞌ manuh pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ vëh e Kaëfas. A iuun pamëh no o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ra nap susunön po Jiuꞌ to vatönun ne nën.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 E Pitaꞌ to suksuk amot nö e non maꞌ pa napan to meeme nö ne e Ieesuꞌ. Pareꞌ ho en koman a eean vëh to tavi non a iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. Pareꞌ ihoꞌ vaꞌpeh me e non po teꞌ utut, suk eꞌ to kehkeh ep non pataeah se tavus manih peꞌ Ieesuꞌ.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ vaoe ee na pa ma meh teꞌ, kee nö ee maꞌ, pare vavaꞌaus ee pa vatvus maꞌ a ma soe piuk ov in a ma tah ne Ieesuꞌ to nok voh. Suk ee to kehkeh taum ne ta hanan nee se ip vamët koe vah va in poë.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Ka nap peo rakah nö maꞌ, pare vapokaꞌ ee peꞌ pa ma piuk peo. Ivëhkëk, o Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to hikta taum ta soe man to vih non nee se ip vamët suk poë. Ivëhkëk, a meh poa teꞌ to nö maꞌ,
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 pare soe ee pan, “A teꞌ vëh to soe voh pan, ‘Eöꞌ se miröꞌ eoꞌ pa Iuun Hinhin Apuh pe Sosoenën, paröꞌ eok hah eoꞌ peꞌ po kukön poen.’”
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ sun, pareꞌ soe pan, “Eën hikta pinpiun suk nom a ma soe varih ataeah no a napan to popokaꞌ a nom oah?”
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta tooto non, ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ hi hah en peꞌ pan, “Eöꞌ to soe rakah ka oah pa ëhnan e Sosoenën toꞌtoꞌ tamoaan, soe vaman rakah ka möm ah. Eën kov e Kristo Koaꞌ pe Sosoenën, ëh?”
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Ke Ieesuꞌ piun poan, pareꞌ soe pan, “A ma soe varih, ee ma soe koman pën, ivëhkëk, eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, amot nöm se ep ka neoꞌ e Koaꞌ Te Pa Napan Kurus se ihoꞌ noꞌ pa papmatö pe Sosoenën a Kikis Vi, paröꞌ kunah vaꞌpeh me maꞌ a unöh vöh pa akis.”
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pënton a soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to soe, pareꞌ töhkak rakah en, ko si en po ohop peꞌ, pareꞌ soe pan, “A teꞌ vaꞌih to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën. Ea hikta se vaiu hah no ta ma meh teꞌ se vatvus maꞌ ta ma meh soe, suk eöm to pënton koman e nem peꞌ to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën.”
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ hi en po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ pan, “Eöm koman poꞌ nem pan, ea se nok va in a teꞌ vëh nih?”
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Ka napan varih to teꞌ ne nën teteo ee pa matan e Ieesuꞌ, pare töstös ee peꞌ, ko upöm tatapan poë,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 pare soe ke poë pan, “Pokaꞌ oon ka möm ah. Eën poꞌ e Kristo toh! Eteh rakah ivëh to tös a oah?”
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Manih po poen avoeꞌ pamëh ne Pitaꞌ to ihoꞌ non koman a eean pa ö pëpënton vahutët, ka pah köövo sepeꞌ to kiu non nën, nö maꞌ manih peꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën me poꞌ kuru a meh teꞌ to teꞌ vaꞌpeh me voh nom e Ieesuꞌ va Galiliꞌ toh.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to hikta nat noꞌ pataeah nën to vavaato suk nom.”
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Eꞌ to këh en pa ö pëpënton vahutët, pareꞌ nö en manuh po hopaꞌ va pa eean. Ka meh köövo kikiu ep poan, pareꞌ soe ke ra napan to sun vatët ne pan, “A teꞌ vëh to teꞌ vaꞌpeh me voh e non pe Ieesuꞌ va Nasarët.”
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Ke Pitaꞌ soe hahah kov en pan, “Eöꞌ to soe vamaman rakah eoꞌ, peöꞌ to hikta nat rakah noꞌ pa teꞌ vëh.”
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Ka meh siꞌ ö oah en ka napan varih to sun vatët ne nën to nö ee maꞌ manih pe Pitaꞌ, pare soe ke poë pan, “Oman rakah, eën a meh va pee, a to pën to vataare e non pën a meh va pee.”
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Varuꞌ vakomanih ne Pitaꞌ to soe vakis rakah en pan, “Eöꞌ to hikta teꞌ vaꞌpeh me voh noꞌ eah, paröꞌ hikta nat rakah noꞌ pa teꞌ vëh. Oman rakah, e Sosoenën se vakmis en peöꞌ pa ö ne eöꞌ se keh hikta sosoe noꞌ, oman!
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Ke Pitaꞌ koman hah poꞌ en pa soe ne Ieesuꞌ to soe ke voh poan pan, “Vamomoaan in a ö no e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa tötö, eën se kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.” Eꞌ to vamösru, ko tavus hah ken manih po hopaꞌ va pa eean pamëh, pareꞌ pah ook suntan rakah en.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.