Mateus 26

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 E Ieesuꞌ to vavaasis vahik a napan, pareꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Eöm nat e nem eh? O pöök poen to meꞌ avoeꞌ e ne, ka Taëën Apuh va po Pasovaꞌ se tavus en. Manih pa Taëën Apuh pamëh ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus, nee se vahoꞌ ee peöꞌ pa koreera napan varih to hat ov a ne neoꞌ, pare ni a neoꞌ, ko vahan ee peöꞌ pa kuruse.”
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Manih po poen pamëh no teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ apaꞌpuh po Jiuꞌ to tönun manih pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, a ëhnaneah e Kaëfas.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Manih po ihoꞌ pamëh, nee to nok o kokoman va pa ö nee se öt koe e Ieesuꞌ, ko ip vamët poë.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ivëhkëk, ee to soe pan, “Ea se nat no nok a tah pamëh, ea se anoeh no ka Taëën Apuh va po Pasovaꞌ oah voh. Eꞌ to hat non pa ö no a napan se ep a tah vëh ko kunkuin to vapus.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 E Ieesuꞌ to teꞌ non pa vöön nee to popokaꞌ ne Bëtaniꞌ. Eꞌ to teꞌ non pa iuun pe Saëmon vëh to teꞌ me voh non a mët töpaꞌ.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Eꞌ to teꞌ non koman iuun ka köövo nö maꞌ manih peꞌ. Eꞌ to teꞌ maꞌ o puto vanom o pöh voen vapeah. Pareꞌ koꞌ o vanom pamëh manih pa pasun e Ieesuꞌ pa ö neꞌ to ënëën non.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 A ma vamomhë peꞌ to ep a tah to tanok manih pe Ieesuꞌ, pare pah haraꞌ vahat e ne, pare soe ee pan, “Vahvanih ke köövo koꞌ vakit akuk o vanom vëh?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Ea se keh vavoen o vanom vëh, ea se kon a moniꞌ a pah apuh. Ka moniꞌ pamëh na se vaꞌaus o teꞌ arus.”
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat en pataeah nee to sosoe suk ne, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Suk ataeah, köm vatamak e köövo vëh, a tah neꞌ to nok manih peöꞌ to vih, pareꞌ matan vavih.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 A nap arus se teꞌ tamoaan me e ne peöm. Ivëhkëk, eöꞌ to hikta se teꞌ tamoaan me a noꞌ neöm.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 E köövo vëh to koꞌkoꞌ o vanom manih pa pasuneoꞌ, eꞌ to vamatop non a ö nöꞌ se mët, kee pe ee peöꞌ.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, manih po oeh avoes no a napan se keh vavatvus ne a Soe Vih pe Sosoenën. Ee se vavasoe suk vaviꞌ e ne pa tah ne köövo vëh to nok manih peöꞌ, ka napan sih koman hah ne poë.”
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Manih po poen pamëh no a paeh va pa havun me ra poa vamomhë pe Ieesuꞌ to nö en manuh po teꞌ susunön ësës heꞌ, a ëhnaneah e Jiutas Iskariot.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 E Jiutas to nö, pareꞌ soe pan, “Eöm se poꞌ voen a neoꞌ pataeah pa ö nöꞌ seꞌ heꞌ a neöm e Ieesuꞌ? Kee heꞌ ee peꞌ po 30 voaꞌ moniꞌ silvaꞌ.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Taneo non po poen pamëh ne Jiutas Iskariot to iu vah këh non ta hanan neꞌ se vikuh vah va in e Ieesuꞌ.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 O poen vamomoaan in a Taëën Apuh va pa Taëën Hikto Is vëh, o Pasovaꞌ to tavus en, ka a ma vamomhë nö ee manih pe Ieesuꞌ, pare hi poë pan, “Eën iu nöm a ö nemöm se vamatop a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ nih?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Ke Ieesuꞌ soe ken pee pa pah teꞌ, pareꞌ soe pan “Eöm se nö na pa vöön va Jerusalëm, paröm nö manuh pa teꞌ vëh, paröm soe keah pan, ‘E Apuh to soe maꞌ pan, o poen mët peꞌ to öök vatët en, ke eꞌ me ra ma vamomhë peꞌ se ëën a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ manih pa iuun pën.’”
18 E ele lhes respondeu:
19 O vamomhë to nok va ee manih pa ö ne Ieesuꞌ to soe va i rapoë, pare vamatop ee pa taëën va pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ nën.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 A muhin to matanpoen en, ke Ieesuꞌ ihoꞌ, ko vaëën vaꞌpeh me ra ma vamomhë peꞌ.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Ee to ënëën ne ke Ieesuꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a paeh koman va peöm varih o vamomhë peöꞌ ivëh, se vikuh ka neoꞌ.”
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 A soe vaꞌih to vatamak rakah en pa ma vamomhë peꞌ, kee taneo ee pa hi papaeh poë pan, “Sunön, eöꞌ pöꞌ, ha?”
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ soe pan, “Eöm se keh ep a teꞌ vëh to vahoꞌ vaꞌpeh a koreneah me a teꞌ koreneoꞌ manih pa hun taëën vëh pa tis, eꞌ ko a teꞌ pamëh se vikuh ka neoꞌ pa nap hat.
23 Jesus respondeu:
24 Eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se mët eoꞌ, vamanih pa ö no Puk Vapenpen to soe va non. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ vëh to vikuh ka neoꞌ po teꞌ varih to hat ov a no neoꞌ sih. Eꞌ to vih non pa ö no e sinan a teꞌ pamëh se hikta vahuh voh poan.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Ke Jiutas soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, eöꞌ pöꞌ, ha?”
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to ënëën ne, keꞌ kon a ö taëën, pareꞌ hin na e Sosoenën, ko soe vavihvih ke na eah, pareꞌ kök a ö taëën pamëh, ko ki vakëkëh ke ra ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Kon öm a ö taëën vëh, ko ëën. A ö taëën vaꞌih eꞌ a sionineoꞌ.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Pareꞌ kon pet en na pa kap voaën, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, pareꞌ heꞌ raoe, ko soe pan, “Eöm kurus varih se kaak manih pa kap vaꞌih,
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 eꞌ vaꞌih o eraꞌ peöꞌ, o eraꞌ pamëh to vataare non o vatompoan voon. O eraꞌ pamëh se takoꞌ marën a voen hah a neöm a ma napan kurus. Eꞌ to vataare non a napan pan e Sosoenën se ihan anoe en pa ma hat pa nap peo, vamanih pa ö neꞌ to soe vaman vavoh.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, eöꞌ hikta se kaak hah noꞌ o voaën vaꞌih keꞌ onöt non po poen nöꞌ se kaak vaꞌpeh me a neöm po voaën voon manuh pa Matop Vih Pe Tamön.”
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Kee nok ee po vaëhëh, ko no ee Tope Öliv.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 E Ieesuꞌ to soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Kuru po poen vëh, ne eöm kurus se rusin këh em peöꞌ, suk ataeah, o Puk Vapenpen pe Sosoenën to soe non pan,
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Ivëhkëk, eöꞌ se sun taneꞌ hah po vapeepe, paröꞌ vovoh keoꞌ peöm manuh Galiliꞌ.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Ke Pitaꞌ piun a soe peꞌ, pareꞌ soe pan, “O upöm vamomhë se keh ep ataeah to tavus manih pën, pare varurusin ee, suk o vaman pee to hikta teꞌ kikis non. Ivëhkëk, eöꞌ hikta onöt noꞌ a rusin këh a oah.”
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Ke Ieesuꞌ piun poan, pareꞌ soe pan, “Nös pa popoen e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa tötö, eën se kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ hikta onöt rakah noꞌ a soe vamanih pan, ‘Eöꞌ to hikta nat noꞌ pën.’ Eꞌ to onöt e non pa napan se ip vamët ee peöꞌ, köꞌ mët vaꞌpeh me eoꞌ pën.”
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 E Ieesuꞌ to nö vaꞌpeh me ra ma vamomhë peꞌ pa ö muhin va Gëtsëmaniꞌ. Pareꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Ihoꞌ nem manih. Köꞌ nö, ko hin manuh pa ö vöh.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Ke Ieesuꞌ me en pe Pitaꞌ, pen a poa sunaiꞌ Sëbëdiꞌ, e Jëmis pen Jon, kee nö vaꞌpeh me ee peꞌ. Eꞌ to tamak vörep rakah en, ko haraꞌ vapunis rakah e non.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Pareꞌ soe ke rapoë pan, “O kupu peöꞌ to puh rakah non po tamak, köꞌ haraꞌ ke noꞌ pan eöꞌ se mët eoꞌ. Teꞌ nem manih, paröm hinhin vaꞌpeh me a no neoꞌ.”
38 Então lhes disse:
39 Ke Ieesuꞌ huk amot këh en pee. Pareꞌ vahoꞌ rakah en pa pasuneah po oeh, pareꞌ hinhin va non manih pan, “Tamön eꞌ to vih non pën se nat nom heꞌ a neoꞌ o kamis vaꞌih. Ivëhkëk, Tamön eën se nat nom suk o iu peöꞌ, ahik, eën se vatet varoe o iu koman pën.”
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Eꞌ to taneꞌ hah maꞌ pa ö neꞌ to hinhin non, pareꞌ ep in a ma vamomhë peꞌ to koroh, pareꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Eöm hikta onöt rakah ko nem a ut vaꞌpeh me voh a neoꞌ pa ta pah aoaꞌ, ha?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Ut nem, paröm hinhin nem, eöm tomeꞌ kuꞌ em pa ö no a punöꞌ se tavus a neöm. O apen to iu e non pa vatet a ma taateꞌ vih, ivëhkëk, o sionin to susunë e non pa vatet.”
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Eꞌ to hah en, pareꞌ vapöök hin va en manih pan, “Tamön, eꞌ to vih non pa ö söꞌ vaniu këh eoꞌ po kamis vaꞌih, keꞌ, eöꞌ se keh teꞌ eoꞌ po kamis pamëh. Köꞌ iu noꞌ ataeah nën to iu nom se tanok va en manih pa ö nën to iu va nom.”
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 E Ieesuꞌ to hah taneꞌ maꞌ pa hin, pareꞌ nö en manuh pa ma vamomhë peꞌ. Pareꞌ taum raoe to koroh ne, suk ee to mët rakah ee po mamaasoe.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Eꞌ to këh hah en pee, pareꞌ hah ko vakön hin hahah kov en. Pa pah ta hin vëh neꞌ to nonok moaan non.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Vasuksuk neꞌ to hah en manuh pa ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm koroh vavuriah avoeꞌ e nem, ha? Pënton öm! O poen peöꞌ to tavus en no a napan se heꞌ ee peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus manih pa koreera nap hat.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Sun öm, ka nö ee. A teꞌ vëh to vikuh a neoꞌ to nö en maꞌ pa öt a neoꞌ.”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ me non pa ma vamomhë peꞌ, ke Jiutas a paeh va pa havun me ra poa vamomhë peꞌ öök en maꞌ. Eꞌ to nö vaꞌpeh me maꞌ a nap peo rakah to teꞌ me ne a ma rapis rë, me a ma tanaon. O teꞌ susunön ësës heꞌ, me a nap susunön po Jiuꞌ to vanö maꞌ rapoë.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ke Jiutas a teꞌ vëh to vikuh in e Ieesuꞌ pa koreera nap hat, to heꞌ maꞌ o vëknöm manih pa napan pan, “A teꞌ vëh nöꞌ se keh umaꞌ eah, eꞌ kuru a teꞌ pamëh, söm öt eah.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Ka varuꞌ vakomanih ne Jiutas to tavus manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Poen avih, Apuh!” Pareꞌ umaꞌ en peꞌ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Kea, nok vëvëhöꞌ a tah nën to nö maꞌ pa nok manih peöꞌ.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ka pah teꞌ to teꞌ vaꞌpeh me non e Ieesuꞌ, eꞌ e vamomhë koman peꞌ to ep a tah to tanok manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ rëh taneꞌ o rapis rë pa ö pepet peꞌ, ko moes kurus en pa tenan a teꞌ kikiu pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Ke Ieesuꞌ soe ke vamomhë peꞌ pan, “Vahoꞌ hah o rapis rë pën manih pa ö pepet peꞌ. O teꞌ varih to vavapus me ne o rapis rë, o rapis rë pamëh se miröꞌ koman hah en pee.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Eöm to nat pöꞌ e nem, eöꞌ se keh hin e Tamön a ö neꞌ se heꞌ a maꞌ neoꞌ o pöh havun me ro pöök kum ankeroꞌ vëvënsun, kee vaꞌaus a neoꞌ, eꞌ se heꞌ en peöꞌ.
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ivëhkëk, eöꞌ se keh nok va nën, a soe to kiun non po Puk pe Sosoenën to hikta onöt non a tavus vaman. O Puk pe Sosoenën to soe non pan, a ma tah kurus rakah poë varih se tavus ee manih peöꞌ.”
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Ke Ieesuꞌ soe ke ra napan varih to nö maꞌ pa öt poë pan, “Eöm nö maꞌ pa öt a neoꞌ, paröm teꞌ em maꞌ pa ma rapis rëërë, me a ma tanaon ke pan, eöꞌ a teꞌ kakaveo toh? A ma poen kurus nöꞌ to teꞌ tamoaan e noꞌ koman a Iuun Hinhin Apuh, paröꞌ vavaasis noꞌ sih. Ivëhkëk, eöm hikta iu öt poꞌ voh a nem neoꞌ nën toh?
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Ivëh, ka ma tah poë varih tavus marën a vapuh a soe no a nap vanënën soe to kiun voh manih po Puk pe Sosoenën.” Ko vamomhë pe Ieesuꞌ varurusin këh ee peꞌ.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 O teꞌ varih to öt e Ieesuꞌ to me ee peꞌ manuh pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ vëh e Kaëfas. A iuun pamëh no o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ra nap susunön po Jiuꞌ to vatönun ne nën.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 E Pitaꞌ to suksuk amot nö e non maꞌ pa napan to meeme nö ne e Ieesuꞌ. Pareꞌ ho en koman a eean vëh to tavi non a iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. Pareꞌ ihoꞌ vaꞌpeh me e non po teꞌ utut, suk eꞌ to kehkeh ep non pataeah se tavus manih peꞌ Ieesuꞌ.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ vaoe ee na pa ma meh teꞌ, kee nö ee maꞌ, pare vavaꞌaus ee pa vatvus maꞌ a ma soe piuk ov in a ma tah ne Ieesuꞌ to nok voh. Suk ee to kehkeh taum ne ta hanan nee se ip vamët koe vah va in poë.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Ka nap peo rakah nö maꞌ, pare vapokaꞌ ee peꞌ pa ma piuk peo. Ivëhkëk, o Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to hikta taum ta soe man to vih non nee se ip vamët suk poë. Ivëhkëk, a meh poa teꞌ to nö maꞌ,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 pare soe ee pan, “A teꞌ vëh to soe voh pan, ‘Eöꞌ se miröꞌ eoꞌ pa Iuun Hinhin Apuh pe Sosoenën, paröꞌ eok hah eoꞌ peꞌ po kukön poen.’”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ sun, pareꞌ soe pan, “Eën hikta pinpiun suk nom a ma soe varih ataeah no a napan to popokaꞌ a nom oah?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta tooto non, ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ hi hah en peꞌ pan, “Eöꞌ to soe rakah ka oah pa ëhnan e Sosoenën toꞌtoꞌ tamoaan, soe vaman rakah ka möm ah. Eën kov e Kristo Koaꞌ pe Sosoenën, ëh?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ke Ieesuꞌ piun poan, pareꞌ soe pan, “A ma soe varih, ee ma soe koman pën, ivëhkëk, eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, amot nöm se ep ka neoꞌ e Koaꞌ Te Pa Napan Kurus se ihoꞌ noꞌ pa papmatö pe Sosoenën a Kikis Vi, paröꞌ kunah vaꞌpeh me maꞌ a unöh vöh pa akis.”
64 Jesus respondeu:
65 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pënton a soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to soe, pareꞌ töhkak rakah en, ko si en po ohop peꞌ, pareꞌ soe pan, “A teꞌ vaꞌih to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën. Ea hikta se vaiu hah no ta ma meh teꞌ se vatvus maꞌ ta ma meh soe, suk eöm to pënton koman e nem peꞌ to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën.”
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ hi en po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ pan, “Eöm koman poꞌ nem pan, ea se nok va in a teꞌ vëh nih?”
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Ka napan varih to teꞌ ne nën teteo ee pa matan e Ieesuꞌ, pare töstös ee peꞌ, ko upöm tatapan poë,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 pare soe ke poë pan, “Pokaꞌ oon ka möm ah. Eën poꞌ e Kristo toh! Eteh rakah ivëh to tös a oah?”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Manih po poen avoeꞌ pamëh ne Pitaꞌ to ihoꞌ non koman a eean pa ö pëpënton vahutët, ka pah köövo sepeꞌ to kiu non nën, nö maꞌ manih peꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën me poꞌ kuru a meh teꞌ to teꞌ vaꞌpeh me voh nom e Ieesuꞌ va Galiliꞌ toh.”
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to hikta nat noꞌ pataeah nën to vavaato suk nom.”
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Eꞌ to këh en pa ö pëpënton vahutët, pareꞌ nö en manuh po hopaꞌ va pa eean. Ka meh köövo kikiu ep poan, pareꞌ soe ke ra napan to sun vatët ne pan, “A teꞌ vëh to teꞌ vaꞌpeh me voh e non pe Ieesuꞌ va Nasarët.”
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ke Pitaꞌ soe hahah kov en pan, “Eöꞌ to soe vamaman rakah eoꞌ, peöꞌ to hikta nat rakah noꞌ pa teꞌ vëh.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Ka meh siꞌ ö oah en ka napan varih to sun vatët ne nën to nö ee maꞌ manih pe Pitaꞌ, pare soe ke poë pan, “Oman rakah, eën a meh va pee, a to pën to vataare e non pën a meh va pee.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Varuꞌ vakomanih ne Pitaꞌ to soe vakis rakah en pan, “Eöꞌ to hikta teꞌ vaꞌpeh me voh noꞌ eah, paröꞌ hikta nat rakah noꞌ pa teꞌ vëh. Oman rakah, e Sosoenën se vakmis en peöꞌ pa ö ne eöꞌ se keh hikta sosoe noꞌ, oman!
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Ke Pitaꞌ koman hah poꞌ en pa soe ne Ieesuꞌ to soe ke voh poan pan, “Vamomoaan in a ö no e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa tötö, eën se kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.” Eꞌ to vamösru, ko tavus hah ken manih po hopaꞌ va pa eean pamëh, pareꞌ pah ook suntan rakah en.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.