Mateus 20

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “A Matop Vih va pa Vöön va Kin to teꞌ va non manih. Pa pöstakah rakah ne tövaneah pa tökiu voaën to nö pa kon ta ma teꞌ se nö maꞌ, pare kiu manih po tökiu peꞌ.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 E tövaneah po tökiu to vaonöt ke ra nap kiu a ö nee se kiu keꞌ voen rapoë pa ma 1 kinaꞌ pa pah potan. Pareꞌ vanö en pee, kee nö ee pa kiu manuh po tökiu peꞌ.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Pa pöstakah avoeꞌ pamëh pa 9 kirök neꞌ to hah en manuh pa ö totoaan, pareꞌ taum o upöm teꞌ to susun pinpiun vah ne nën.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Eꞌ to soe ke rapoë pan, ‘Eöm se nö manuh po tökiu voaën peöꞌ, paröm kiu köꞌ voen antoen eoꞌ peöm pa ma kiu nöm to nok.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Ee to nö ee pa kiu. Pa 12 kirök me pa 3 kirök pa matanpoen ne tövaneah po tökiu voaën to nö hah en pa ep këh ta ma meh teꞌ se nö maꞌ ko kiu manih po tökiu peꞌ.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 A potan to vatët non pa 5 kirök neꞌ to hah en manuh pa ö totoaan. Pareꞌ taum o upöm teꞌ to susun pinpiun avoeꞌ vah e ne nën, pareꞌ soe ke rapoë pan, ‘Vahvanih köm susun pinpiun vah va nem manih pa potan avoes vëh?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Kee soe ke poë pan, ‘Suk ahikta teꞌ to kon a möm temöm kiu manih peꞌ.’ Keꞌ soe poꞌ ke rapoë pan, ‘A, eöm se nö manuh po tökiu voaën peöꞌ, paröm kiu nën.’
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Pa 6 kirök pa matanpoen e tövaneah po tökiu voaën to soe ke susun pa nap kiu peꞌ pan, ‘Vaoe na a nap kiu kee nö maꞌ kën voen raoe. Eën se taneo maꞌ manuh pa nap kiu suksuk, parën vahik manih pa nap kiu vovoh.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Ko teꞌ varih to taneo kiu pa 5 kirök pa matanpoen to nö maꞌ, pare kon ee pa ma 1 kinaꞌ pee.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Ko teꞌ teꞌ varih to kiu vovoh to nö maꞌ pare koman ne pan ee se kon vaꞌpuh. Ivëhkëk, ahik, ee me to kon ee pa ma 1 kinaꞌ.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Ee to kon vahik ee pa ma voen pee, pare taneo ee pa vaato vasukaꞌ me tövaneah po tökiu.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Ee to soe ke poë pan, ‘O teꞌ varih to kiu suksuk, pare kiu ro a paeh aoaꞌ, ee to kon ee po voen nemöm to kon. Emöm to kiu rakah em pa potan avoes, taneo non pa pöstakah, pareꞌ öök non pa matanpoen, a potan to pa vakmis rakah en pemöm. Ivëhkëk, eën to voen va eom pee manih pa ö nën to voen va ka möm.’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Ivëhkëk, e tövaneah po tökiu to piun a pah teꞌ kikiu, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Kea, eöꞌ to hikta nok vahat a neöm, ea to vaonöt pöꞌ vur ee pa 1 kinaꞌ nöm se kiu suk ko kon, keꞌ ataeah?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Kon o voen pën, parën nö na vöön. O iu koman peöꞌ köꞌ voen eoꞌ po teꞌ varih to suk tavus maꞌ pa kiu po vu voen vëh nöm to kon.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Eꞌ kök kës e non pa taateꞌ pö nöꞌ to ki va in a moniꞌ peöꞌ manih po iu koman peöꞌ, keꞌ ataeah? Eöꞌ to kehkeh vataare noꞌ a taateꞌ vih peöꞌ manih pa napan kurus, kën heheve suk poꞌ nom ataeah?’
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih po teꞌ varih to vöknah ne a ma taateꞌ pee, amot ne Sosoenën se vahoꞌ en pee manih po vovoh. Ko teꞌ varih to kë koman hah a ne, amot ne Sosoenën se vahoꞌ rakah en maꞌ pee manuh po suksuk.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 E Ieesuꞌ to soe vahik a soe vapipinoꞌ vaꞌih, pareꞌ nönö avoeꞌ nö e non manuh Jerusalëm, ko me en pa ma vamomhë peꞌ. Ee to nönö nö ne, keꞌ me ke en pa havun me ra poa vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Pënton öm pa tah söꞌ soe ka neöm. Kuru na to nönö no Jerusalëm. Ka napan varih to hat ov a no neöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus se heꞌ ee peöꞌ manih pa koreero teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës. Kee vahoꞌ ee peöꞌ po vahutët, pare vaonöt ee pa ip vamët a neoꞌ.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Ee se heꞌ a neoꞌ manih pa koreero upöm teꞌ to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Ko teꞌ poë varih se kö a neoꞌ, pare rëp a neoꞌ po uris. Pare ni ee peöꞌ pa kuruse. Ivëhkëk, po vakön poen ne eöꞌ se sun taneꞌ hah eoꞌ maꞌ po vapeepe.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 E Ieesuꞌ to soe vahik ke ra ma vamomhë peꞌ a ma soe varih, ke köövo pe Sëbëdiꞌ nö vaꞌpeh me en maꞌ pa poa sunaiꞌeah, pareꞌ vatokon manih pa matan e Ieesuꞌ, pareꞌ hi poan a ö neꞌ se heꞌ a poa koaꞌ peꞌ ta tah.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Ke Ieesuꞌ hi poan pan, “Eën iu nom ataeah?” Ke köövo pe Sëbëdiꞌ piun a hi peꞌ, pareꞌ soe pan, “Soe vaman rakah ka neoꞌ ah, amot nën se tavus a teꞌ sunön va Israël, ka poa koaꞌ peöꞌ teꞌ vaꞌpeh me a nom oah manih pa Matop Vih pën. A paeh se ihoꞌ non manih pa papmatö pën, ka meh ihoꞌ non manih pa papkiruk pën.”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Ke Ieesuꞌ pënton a hi pamëh, pareꞌ tarih manih pe Jëmis pen Jon, ko soe ke rapoë pan, “Eöm to hikta nat vavih nem pataeah nöm to ihi nem pom. Eöm antoen kës e nem pa kaak pa kap vëh nöꞌ se kaak manih peꞌ. Paröm antoen kës e nem pa teꞌ o kamis vëh nöꞌ se teꞌ?” Kee soe ee pan, “A, emöm to onöt e nem.”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ soe pan, “Oman, eöm to onöt e nem pa kaak taneꞌ manih pa kap peöꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ to hikta teꞌ me noꞌ to kikis marën a kon eteh se ihoꞌ manih pa papmatö peöꞌ me a papkiruk peöꞌ. Ahik! E Tamön koman se heꞌ a poa ö ihihoꞌ poë varih manih pe retereh neꞌ to vamatop keon ke voh en pee.
23 Então Jesus lhes disse:
24 A meh havun vamomhë to pënton a soe vaꞌih, pare pah heve ov e ne pa poa tom mahin.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vaoe ununun en pa ma vamomhë peꞌ, kee tönun ee maꞌ manih peꞌ, keꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm nat e nem, po teꞌ susunön va po teꞌ varih to hikta teꞌ ne ro Jiuꞌ to hikta vaman ne e Sosoenën, pare matop vakis rakah e ne pa napan pee. Me o upöm teꞌ apaꞌpuh pee to kikis rakah ov e ne pa napan pee se vavatet ne a ma soe pee.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Köꞌ iu noꞌ a taateꞌ teꞌteꞌ vasusunön se nat non teꞌ non topniineöm. Ivëh, keteh to kehkeh tavus non a teꞌ sunön manih peöm, eꞌ se teꞌ non a teꞌ kikiu peöm kurus.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Keteh to kehkeh vovoh non manih peöm, eꞌ se tavus a teꞌ kikiu akuk manih peöm.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus to hikta nö voh maꞌ pan a napan se kiu vaꞌaus a ne neoꞌ. Ahik, eöꞌ to nö voh maꞌ pa vaꞌaus raoe, me eöꞌ se heꞌ o toꞌtoꞌ peöꞌ manih pa ö ne eöꞌ se mët marën a hehe a napan varih no a taateꞌ hat to nohnoh non rapoë.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to këh ee pa vöön va Jerikoꞌ ka nap peo rakah suk ee maꞌ peꞌ.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 A poa teꞌ kehoꞌ to ihoꞌ ne sinten hanan to pënton a soe to soe non pan e Ieesuꞌ to oꞌoah nö non. Ee to taneo ee pa kokoeꞌ suk na poë pan, “Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a möm ah.”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 A napan to pënton rapoë pon to kokoeꞌ suk nö ne maꞌ, pare siröꞌ rapoë pon ko soe pan, “Vatotomin öm pom.” Ivëhkëk, ee pon to pah kokoeꞌ suntan avoeꞌ suk nö e ne maꞌ pan, “Sunön Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a möm ah.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 E Ieesuꞌ to sun en, pareꞌ vaoe en na pee pon, pareꞌ hi rapoë pan, “Eöm iu nem ataeah ne eöꞌ se nok manih peöm?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Kee soe maꞌ pan, “Sunön, emöm to iu nem a ö nën se kap hah a ma matanmöm.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Ke Ieesuꞌ tamak rakah en pee pon, pareꞌ vaket pa poa matëëre, ka varuꞌ rakah vakomanih, no a ma matëëre to takap hah ee, kee ep vavih hah ee. Pare vatet ee pe Ieesuꞌ.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.