Mateus 14

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Manih po poen pamëh ne Ieesuꞌ to teꞌ avoeꞌ e non manih Nasarët, e Hëërot he sunön non manih pa muhin va Galiliꞌ. Eꞌ to pënton a ma vahutët va pe Ieesuꞌ,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 pareꞌ soe ke ra nap kiu peꞌ pan, “E Jon kës kovëh to pupui non sih a napan pa ruen to sun taneꞌ hah maꞌ po vapeepe? Ivëh, neꞌ to teꞌ suk me non o kikis va pa nok a ma tah vatoksean.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Moaan voh ne Hëërot to öt e Jon, pareꞌ nohnoh poan po uris eh. Ko vahoꞌ poan pa iuun nohnoh, suk e Hëëroteas e köövo pe kea soneꞌ peꞌ, Filip.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 E Jon to soe ke Hëërot pan, “Manih pa taateꞌ pa kën sipuura, eꞌ to hat rakah e non pa ö nën to he e köövo pe kea pën Filip, parën me.”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 E Hëërot to pënton a soe pe Jon, pareꞌ kehkeh ip vamët e non peꞌ, ivëhkëk eꞌ to nanaöp non a napan, suk ee to vaman e ne e Jon a teꞌ vanënën soe.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Manih po poen ne sinan e Hëërot to vahuh voh poan, ne Hëërot to nok a taëën va po poen pamëh, pareꞌ vaoe na o upöm teꞌ susunön kee nö maꞌ pa vaeö me poë. Ke semon Hëëroteas pinoꞌ vamanin rakah en pe Hëërot.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 E Hëërot to vaeö suntan rakah, pareꞌ soe ke semon Hëëroteas a soe kikis neꞌ to hikta onöt non a kök hah. Eꞌ to soe pan, “E semon Hëëroteas se keh iu non tataeah, eöꞌ se heꞌ eoꞌ peꞌ.”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ke Hëëroteas soe ken pe semoneah pataeah neꞌ se nö, pareꞌ hin manih pe Hëërot. E semon Hëëroteas to nö pareꞌ soe ke Hëërot pan, “Heꞌ a neoꞌ o kahoꞌ pe Jon Tövapupui se pet non pa peret.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 E Hëërot to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ töhkak vahat rakah en, pareꞌ tamak. Ivëhkëk, a hikta tah neꞌ se nok hah, suk ataeah, eꞌ to soe vu ken pe semon e Hëëroteas pa soe kikis, o upöm teꞌ susunön neꞌ to vaoe na he pënton i ne pa soe pamëh. Ivëh, ke Hëërot taꞌ en pa nap vëvënsun peꞌ, kee vatet ee pa soe pe semon e Hëëroteas.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 E Hëërot to vanö en pa nap vëvënsun manuh pa iuun nohnoh, kee moes kurus ee maꞌ po kahoꞌ pe Jon.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Ee to teꞌ ee maꞌ po kahoꞌ pe Jon to pet non pa peret, pare heꞌ ee pe koaꞌ sepeꞌ pamëh, keꞌ teꞌ, ko heꞌ en pe sinaneah.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Ka ma vamomhë pe Jon nö maꞌ, pare teꞌ ee pa sionin e Jon, ko pe ee peꞌ, pare nö, ko hutët ke pe Ieesuꞌ pa tah to tanok manih pe Jon.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 E Ieesuꞌ to pënton o vahutët va pa tah to tanok manih pe Jon, pareꞌ tok vaꞌpeh me ra ma vamomhë peꞌ po paröꞌ, kee nö ee pa ö no a hikta teꞌ to teꞌ non. Ivëhkëk, a napan peo to pënton a soe va pa ö ne Ieesuꞌ to nö en, pare këh ee pa vöön vëh nee to teꞌ ne, ko vatet koe ee peꞌ manih hanan.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 E Ieesuꞌ to tatakin këh ko non o paröꞌ, pareꞌ ep a nap peo rakah to anoeh ne. Pareꞌ kamöꞌ en pee, ko vavatoꞌ en po teꞌ varih to haraꞌ ne a ma vu mët.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Pa matanpoen no a ma vamomhë pe Ieesuꞌ to nö ee maꞌ manih peꞌ. Pare soe ke poë pan, “Ahikta napan to teꞌ ne manih pa muhin vaꞌih, keꞌ vih non pea se vanö hah a napan varih, kee nö, pare voen koman ta ma taëën pee manih pa ma vöön to teꞌ vatët ne.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ soe pan, “Ee se nö suk ataeah, eöm koman se makën raoe.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ka ma vamomhë pe Ieesuꞌ soe ke poë pan, “Ea to teꞌ ro me no o tönim muꞌ me ra poa iian.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Teꞌ maꞌ öm o tönim muꞌ me ra poa iian poë varih.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ke Ieesuꞌ taꞌ en pa napan, kee ihoꞌ ee pa karas, keꞌ kon o tönim muꞌ me ra poa iian, pareꞌ ta peah na kin, ko soe vavihvih ke na e Sosoenën pa taëën pamëh, pareꞌ kökök a ma muꞌ, ko ki ken pa ma vamomhë peꞌ, kee makën poꞌ ee pa napan.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 A napan to ëën, pare mahun vahik rakah ee, ka ma vamomhë pe Ieesuꞌ ununun o havun me ro pöök kove pa ma ö taëën varih no a napan to ëën këh.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 A napan to peo onöt ne a 5,000 teꞌ to ëën a taëën pamëh, ee to hikta ëh vaꞌpeh voh o köövo me ro koaꞌ.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 E Ieesuꞌ to taꞌ en pa ma vamomhë peꞌ, kee vëvëhöꞌ peah ee manih po paröꞌ, pare vovoh pahan ee manuh pa pap tonon vöh. Ee to këh ee peꞌ to vavanö hah non a napan pa ma vöön pee.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Eꞌ to vanö vahik en pa napan, pareꞌ ëp en pa siꞌ ö tope pa hin. Eꞌ to teꞌ non nën ka muhin matanpoen en.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Manih po poen pamëh no paröꞌ to vahuk këh en pa sinten a tonon. Ka supa töstös kov e non po paröꞌ, suk a tuvuh to ipip koe ke non maꞌ nën.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Topnin a 3 kirök me a 6 kirök pa pöstakah ne Ieesuꞌ to nö maꞌ manih pa ma vamomhë peꞌ to tok ne po paröꞌ. Eꞌ to tet maꞌ a tonon.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 A ma vamomhë peꞌ to ep i na poë to tetet nö non maꞌ a tonon, pare rikrik rakah e ne po naöp. Pare pah tötö suntan e ne, suk ee to koman ne pan e Ieesuꞌ a oraꞌ.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to to vëvëhöꞌ ken pee, pareꞌ soe pan, “Teꞌ vaes nem, paröm koe a naöp, eöꞌ akuk kuru.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Sunön eꞌ se keh teꞌ non pan eën e Ieesuꞌ, kën soe ka maꞌ neoꞌ, köꞌ tet nös a tonon ko nö nös pën.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Ke Ieesuꞌ soe ke maꞌ e Pitaꞌ pan, “Maꞌ ah,” Ke Pitaꞌ këh en po paröꞌ, pareꞌ tet en pa tonon ko nö en manuh pe Ieesuꞌ.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to ep a tuvuh me a supa pareꞌ naöp en, ko taneo en pa rokoꞌ, pareꞌ kokoeꞌ ke na e Ieesuꞌ, ko soe pan, “Hehe a neoꞌ ah, Topoan!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Varuꞌ rakah vakomanih ne Ieesuꞌ to öt a koreneah, pareꞌ soe pan, “Suk ataeah, kën koman vaponkiꞌ nom? O vaman pën to parin a soneꞌ.”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Vasuksuk ne Ieesuꞌ pen Pitaꞌ to peah ee manih po paröꞌ, ka tuvuh hik en.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ka ma vamomhë varih to tok vu ne po paröꞌ vasunön e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Oman, eën vamaman rakah e Koaꞌ pe Sosoenën.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to pahan ee pa tonon va Galiliꞌ, pare takin ee pa ö muhin va Gënesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ka napan va pa muhin pamëh ep inan e Ieesuꞌ, pare vanö ee pa soe vanat pa ma siꞌ vöön to teꞌ vatët ne nën. Kee teꞌteꞌ ee maꞌ po teꞌ varih to haraꞌ ne a ma vu mët manih pe Ieesuꞌ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Pare hin vakis rakah ee pe Ieesuꞌ pan a napan varih to haraꞌ ne a ma mët se hariun ro o ohop peꞌ. Ka napan kurus varih to haraꞌ ne a ma vu mët to hariun ro ohop peꞌ, pare toꞌ vahik rakah ee.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.