Marcos 7
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC
1 Ka ma upöm Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis varih to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to taneꞌ maꞌ Jerusalëm, pare nö, ko tönun töön ee pe Ieesuꞌ marën a vahutët me poë.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 O Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to ep a ma vamomhë pe Ieesuꞌ to ënëën ne a taëën pee, a ma koreere he kukusan. Suk ataeah, eꞌe to hikta pupui momoaan a ma koreere vamanih pa ö no a taateꞌ pa kën sipun to soe va non.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 O Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, se keh hikta pupui momoaan a ma koreere, eꞌe hikta antoen ne a ëën.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Me ee se keh hah taneꞌ maꞌ manuh po toaan, pare keh hikta pupui momoaan a ma tah varih, nee to teꞌ taneꞌ maꞌ manuh po toaan, ee hikta onöt ne a ëën a ma tah poë varih. Ee me to vavatet ne sih, a ma upöm taateꞌ to parin a peo, nee to kon taneꞌ voh maꞌ manuh pa kën sipuiire. Eꞌe to pupui ne sih o kap, sospen, me ro peret, me a ma tah vavahoꞌ taëën.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ivëh, ko Parësiꞌ me o teꞌ vavaasis varih to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to hi ee pe Ieesuꞌ pan, “Eꞌ teꞌ vah va non nih, ko vamomhë pën hikta vavatet ne a taateꞌ no a kën sipun to heꞌ voh a ra? Eꞌe to ënëën me e ne pa ma koreere to kukusan.”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ke Ieesuꞌ piun va in a soe pee manih pan, “A teꞌ vanënën soe vëh e Aisaëaꞌ to nat voh e non peöm o teꞌ teꞌteꞌ vapoꞌkan, eꞌ to vanënën vavoh in a soe to taneꞌ non maꞌ pe Sosoenën, to soe va non manih pan,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Eꞌe to vavaasis varoe ne sih a taateꞌ po teꞌ va po oeh vëh,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Eöm to heꞌ tonun voh em pa taateꞌ vih pe Sosoenën, paröm vaman varoe ko nem a ma vavaasis po teꞌ.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ke Ieesuꞌ soe pet en pan, “Eöm to nat vavih rakah e nem pa taateꞌ pënton varo a taateꞌ pe Sosoenën. Ivëh, nöm to öt vakis suk nem o vavaasis koman peöm.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 E Mosës to kon taneꞌ voh a soe manuh pe Sosoenën, pareꞌ soe pan,
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ivëhkëk, eöm to vavaasis nem pan, ta pah teꞌ se keh soe ke tamaneah pen e sinaneah pan, eꞌ to teꞌ me e non a tah marën a vaꞌaus raoe pon, ivëhkëk eꞌ to hikta heꞌ raoe, suk eꞌ se heꞌ na e Sosoenën a tah pamëh.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 A, a teꞌ pamëh to vamanman hah non e sinaneah pen e tamaneah, suk a ö neꞌ to piuk raoe, pan eꞌ se vaꞌaus raoe pon.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ivëh, nöm vavatet suk nem sih a taateꞌ nöm to kon taneꞌ voh maꞌ manuh pa kën sipuneöm, paröm vövöknah e nem sih pa soe pe Sosoenën. Me a ma meh taateꞌ to teꞌ ne nöm to nonok nem sih.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ke Ieesuꞌ vaoe en na pa napan, kee nö maꞌ, ko tönun ee manih peꞌ, keꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm kurus se pënton a soe peöꞌ, paröm kokoman vavih.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 E Ieesuꞌ to këh en maꞌ pa napan mahën, pareꞌ ho en koman iuun, ka ma vamomhë peꞌ hi ee peꞌ pa pusun in a soe vapipinoꞌ pamëh.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ke Ieesuꞌ hi varuꞌ en pee pan, “Eöm me to hikta nat rakah ko nem, ha? A ma tah kurus varih to teꞌ ne manih mahën se keh hop manih pa koman a teꞌ, ee hikta onöt ne a vapö a apen a teꞌ manih po epep pe Sosoenën.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Suk ataeah, eꞌ to hikta teꞌ hop non manih po kokoman peꞌ, eꞌ to nö varoe en manuh po kokea peꞌ. Keꞌ pepeak vi en peꞌ.” Manih pa soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to sosoe non pan, a ma taëën kurus to vih e ne pa ëën manih po epep pe Sosoenën.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 E Ieesuꞌ to vatom pet en na pa soe peꞌ, pareꞌ soe vamanih pan, “A tah no a teꞌ to koman non, pareꞌ soe tavus taneꞌ manih po kokoman peꞌ. Eꞌ kuru a tah pamëh to mimiröꞌ non sih a apen a teꞌ.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 A ma tah to tavus taneꞌ maꞌ manih po kokoman pa teꞌ, to rëh e ne peꞌ manih po kokoman hat, ka ma taateꞌ poë varih, ivarih, taateꞌ rëhrëh, taateꞌ manin, taateꞌ va pa ip vamët a meh teꞌ.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Taateꞌ va pa miröꞌ o vaen, taateꞌ puhioꞌ, taateꞌ piuk, taateꞌ peat, taateꞌ möhmöh, soe vahat e Sosoenën, taateꞌ vatösoe, me a taateꞌ papön.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 A ma taateꞌ kurus varih to teꞌ ne sih manih po kokoman pa teꞌ. Pare tatavus ke ne maꞌ sih manih pa rivoneah, eꞌe to vapö e ne pa apen a teꞌ manih po epep pe Sosoenën.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 E Ieesuꞌ to këh maꞌ a muhin va Galiliꞌ, pareꞌ nö en manuh pa ma vöön to teꞌ ne pa muhin va Taëaꞌ me Saëdon. E Ieesuꞌ to ho en iuun, pareꞌ hikta iu non a ö no ta pah teꞌ se nat in poan to teꞌ non nën. Ivëhkëk, a napan to nat e ne pe Ieesuꞌ to teꞌ e non nën.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Ka pah köövo no a oraꞌ hat to teꞌ non sih manih pe semoneah, to pënton a soe va pe Ieesuꞌ to teꞌ non nën, pareꞌ vëvëhöꞌ rakah en maꞌ manih peꞌ, pareꞌ vuꞌ vatët en manih pa moneah.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 E köövo pamëh to hikta teꞌ non pan e köövo va Israël. E sinaneah to vahuh voh poan manih pa siꞌ ö muhin va Fonisiaꞌ, a siꞌ ö muhin pamëh to teꞌ non koman a muhin va Siriaꞌ. Eꞌ to hin vakis rakah en pan e Ieesuꞌ se veo tavus këh e semoneah pa oraꞌ hat pamëh.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Ivëh, ke Ieesuꞌ piun e köövo pamëh, pareꞌ soe vapipinoꞌ va in poan manih pan, “Eꞌ to hikta vih non pa kon a taëën po koaꞌ, ko heꞌ ro këh.” E Ieesuꞌ to soe vamanih, suk o Jiuꞌ to koman ne pan o upöm teꞌ to teꞌ va e ne manih po këh.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ivëh, ke köövo pamëh nat en pa pusun a soe vapipinoꞌ pe Ieesuꞌ ko vaman en, pareꞌ nat en peꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ a mu Jiuꞌ. Ivëhkëk, eꞌ to nat e non pe Ieesuꞌ se vaꞌaus en peꞌ. Ivëh, keꞌ soe vapipinoꞌ varuꞌ ke Ieesuꞌ pareꞌ soe pan, “Apuh, a soe pën to paraꞌ man. Ivëhkëk, o këh varih to teꞌ ne paan a pok ënëën se ëën ee po kukuvun taëën, ëën këh po koaꞌ to taru maꞌ paan a pok ënëën.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ke Ieesuꞌ soe va in e köövo pamëh manih pan, “Eën to vataare eom peöꞌ po vaman pën, ivëh, kën se nö hah eom na manuh vöön me o vaeö, a oraꞌ hat to këh tavus vur en pe semomah.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Eꞌ to vos hah en manuh vöön, pareꞌ ep en pe semoneah to koroh vatotomin e non tevan, pareꞌ nat en pa oraꞌ hat to këh tavus vur en peꞌ, keꞌ vih hah en.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 E Ieesuꞌ to taneꞌ hah en maꞌ manuh pa muhin va Taëaꞌ me Saëdon, ko koe ken Dekapolis, pareꞌ kunah en pa tonon va Galiliꞌ.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ka napan teꞌ ke maꞌ peꞌ pa pah teꞌ papön tenan, pareꞌ toto vövöꞌpë. Ee to hin vakis rakah e pe Ieesuꞌ pan, eꞌ se vahoꞌ a koreneah manih pa teꞌ pamëh.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ee Ieesuꞌ to me vakoaan ke këh en pe pa teꞌ pamëh, pareꞌ pöök a poa tenaneah pa poa kumis koreneah, pareꞌ teo a ma kumis koreneah ko pöök en pa meaneah.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ivëh, ke Ieesuꞌ ta peah en na manuh kin, pareꞌ pah vavuriah suntan rakah en, suk o kokoman peꞌ to puh rakah en po tamak, keꞌ soe pan, “Ëpapëta.” A soe pamëh to soe va non manih pan, “Takap ah.”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ka varuꞌ rakah vakomanih no a tenaneah to maaka en, keꞌ pënton vavih rakah en, ka tah vëh to sunpip non sih a meaneah ro en. Keꞌ taneo en pa vaato vavih hah.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ke Ieesuꞌ vuhvuh vakis rakah en pa napan, pan ee se nat ne vatvus a tah vaꞌih manih pa tah meh teꞌ. Eꞌ to vuhvuh raoe, ivëhkëk, ee to söë rakah ee, ko vatvus ee pa tah pamëh.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ka napan varih to pënton a tah vaꞌih ne Ieesuꞌ to nok pah töhkak vahat ee, pare soe ee pan, “Vahvanih ke Ieesuꞌ nok vavavih hah a ma teꞌ varih? Eꞌ to nok vavavih hah o teꞌ papön, kee tëtënan vavih hah ee pa to, me o teꞌ pos rivoe, kee vavaato hah ee!”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.