Marcos 7

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka ma upöm Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis varih to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to taneꞌ maꞌ Jerusalëm, pare nö, ko tönun töön ee pe Ieesuꞌ marën a vahutët me poë.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 O Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to ep a ma vamomhë pe Ieesuꞌ to ënëën ne a taëën pee, a ma koreere he kukusan. Suk ataeah, eꞌe to hikta pupui momoaan a ma koreere vamanih pa ö no a taateꞌ pa kën sipun to soe va non.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 O Parësiꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, se keh hikta pupui momoaan a ma koreere, eꞌe hikta antoen ne a ëën.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Me ee se keh hah taneꞌ maꞌ manuh po toaan, pare keh hikta pupui momoaan a ma tah varih, nee to teꞌ taneꞌ maꞌ manuh po toaan, ee hikta onöt ne a ëën a ma tah poë varih. Ee me to vavatet ne sih, a ma upöm taateꞌ to parin a peo, nee to kon taneꞌ voh maꞌ manuh pa kën sipuiire. Eꞌe to pupui ne sih o kap, sospen, me ro peret, me a ma tah vavahoꞌ taëën.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Ivëh, ko Parësiꞌ me o teꞌ vavaasis varih to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to hi ee pe Ieesuꞌ pan, “Eꞌ teꞌ vah va non nih, ko vamomhë pën hikta vavatet ne a taateꞌ no a kën sipun to heꞌ voh a ra? Eꞌe to ënëën me e ne pa ma koreere to kukusan.”
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Ke Ieesuꞌ piun va in a soe pee manih pan, “A teꞌ vanënën soe vëh e Aisaëaꞌ to nat voh e non peöm o teꞌ teꞌteꞌ vapoꞌkan, eꞌ to vanënën vavoh in a soe to taneꞌ non maꞌ pe Sosoenën, to soe va non manih pan,
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Eꞌe to vavaasis varoe ne sih a taateꞌ po teꞌ va po oeh vëh,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Eöm to heꞌ tonun voh em pa taateꞌ vih pe Sosoenën, paröm vaman varoe ko nem a ma vavaasis po teꞌ.”
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Ke Ieesuꞌ soe pet en pan, “Eöm to nat vavih rakah e nem pa taateꞌ pënton varo a taateꞌ pe Sosoenën. Ivëh, nöm to öt vakis suk nem o vavaasis koman peöm.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 E Mosës to kon taneꞌ voh a soe manuh pe Sosoenën, pareꞌ soe pan,
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Ivëhkëk, eöm to vavaasis nem pan, ta pah teꞌ se keh soe ke tamaneah pen e sinaneah pan, eꞌ to teꞌ me e non a tah marën a vaꞌaus raoe pon, ivëhkëk eꞌ to hikta heꞌ raoe, suk eꞌ se heꞌ na e Sosoenën a tah pamëh.
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 A, a teꞌ pamëh to vamanman hah non e sinaneah pen e tamaneah, suk a ö neꞌ to piuk raoe, pan eꞌ se vaꞌaus raoe pon.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Ivëh, nöm vavatet suk nem sih a taateꞌ nöm to kon taneꞌ voh maꞌ manuh pa kën sipuneöm, paröm vövöknah e nem sih pa soe pe Sosoenën. Me a ma meh taateꞌ to teꞌ ne nöm to nonok nem sih.”
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Ke Ieesuꞌ vaoe en na pa napan, kee nö maꞌ, ko tönun ee manih peꞌ, keꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm kurus se pënton a soe peöꞌ, paröm kokoman vavih.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 — ausente —
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 — ausente —
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 E Ieesuꞌ to këh en maꞌ pa napan mahën, pareꞌ ho en koman iuun, ka ma vamomhë peꞌ hi ee peꞌ pa pusun in a soe vapipinoꞌ pamëh.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Ke Ieesuꞌ hi varuꞌ en pee pan, “Eöm me to hikta nat rakah ko nem, ha? A ma tah kurus varih to teꞌ ne manih mahën se keh hop manih pa koman a teꞌ, ee hikta onöt ne a vapö a apen a teꞌ manih po epep pe Sosoenën.
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Suk ataeah, eꞌ to hikta teꞌ hop non manih po kokoman peꞌ, eꞌ to nö varoe en manuh po kokea peꞌ. Keꞌ pepeak vi en peꞌ.” Manih pa soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to sosoe non pan, a ma taëën kurus to vih e ne pa ëën manih po epep pe Sosoenën.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 E Ieesuꞌ to vatom pet en na pa soe peꞌ, pareꞌ soe vamanih pan, “A tah no a teꞌ to koman non, pareꞌ soe tavus taneꞌ manih po kokoman peꞌ. Eꞌ kuru a tah pamëh to mimiröꞌ non sih a apen a teꞌ.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 A ma tah to tavus taneꞌ maꞌ manih po kokoman pa teꞌ, to rëh e ne peꞌ manih po kokoman hat, ka ma taateꞌ poë varih, ivarih, taateꞌ rëhrëh, taateꞌ manin, taateꞌ va pa ip vamët a meh teꞌ.
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 Taateꞌ va pa miröꞌ o vaen, taateꞌ puhioꞌ, taateꞌ piuk, taateꞌ peat, taateꞌ möhmöh, soe vahat e Sosoenën, taateꞌ vatösoe, me a taateꞌ papön.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 A ma taateꞌ kurus varih to teꞌ ne sih manih po kokoman pa teꞌ. Pare tatavus ke ne maꞌ sih manih pa rivoneah, eꞌe to vapö e ne pa apen a teꞌ manih po epep pe Sosoenën.”
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 E Ieesuꞌ to këh maꞌ a muhin va Galiliꞌ, pareꞌ nö en manuh pa ma vöön to teꞌ ne pa muhin va Taëaꞌ me Saëdon. E Ieesuꞌ to ho en iuun, pareꞌ hikta iu non a ö no ta pah teꞌ se nat in poan to teꞌ non nën. Ivëhkëk, a napan to nat e ne pe Ieesuꞌ to teꞌ e non nën.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Ka pah köövo no a oraꞌ hat to teꞌ non sih manih pe semoneah, to pënton a soe va pe Ieesuꞌ to teꞌ non nën, pareꞌ vëvëhöꞌ rakah en maꞌ manih peꞌ, pareꞌ vuꞌ vatët en manih pa moneah.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 E köövo pamëh to hikta teꞌ non pan e köövo va Israël. E sinaneah to vahuh voh poan manih pa siꞌ ö muhin va Fonisiaꞌ, a siꞌ ö muhin pamëh to teꞌ non koman a muhin va Siriaꞌ. Eꞌ to hin vakis rakah en pan e Ieesuꞌ se veo tavus këh e semoneah pa oraꞌ hat pamëh.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Ivëh, ke Ieesuꞌ piun e köövo pamëh, pareꞌ soe vapipinoꞌ va in poan manih pan, “Eꞌ to hikta vih non pa kon a taëën po koaꞌ, ko heꞌ ro këh.” E Ieesuꞌ to soe vamanih, suk o Jiuꞌ to koman ne pan o upöm teꞌ to teꞌ va e ne manih po këh.
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Ivëh, ke köövo pamëh nat en pa pusun a soe vapipinoꞌ pe Ieesuꞌ ko vaman en, pareꞌ nat en peꞌ to hikta teꞌ non pan eꞌ a mu Jiuꞌ. Ivëhkëk, eꞌ to nat e non pe Ieesuꞌ se vaꞌaus en peꞌ. Ivëh, keꞌ soe vapipinoꞌ varuꞌ ke Ieesuꞌ pareꞌ soe pan, “Apuh, a soe pën to paraꞌ man. Ivëhkëk, o këh varih to teꞌ ne paan a pok ënëën se ëën ee po kukuvun taëën, ëën këh po koaꞌ to taru maꞌ paan a pok ënëën.”
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Ke Ieesuꞌ soe va in e köövo pamëh manih pan, “Eën to vataare eom peöꞌ po vaman pën, ivëh, kën se nö hah eom na manuh vöön me o vaeö, a oraꞌ hat to këh tavus vur en pe semomah.”
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Eꞌ to vos hah en manuh vöön, pareꞌ ep en pe semoneah to koroh vatotomin e non tevan, pareꞌ nat en pa oraꞌ hat to këh tavus vur en peꞌ, keꞌ vih hah en.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 E Ieesuꞌ to taneꞌ hah en maꞌ manuh pa muhin va Taëaꞌ me Saëdon, ko koe ken Dekapolis, pareꞌ kunah en pa tonon va Galiliꞌ.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Ka napan teꞌ ke maꞌ peꞌ pa pah teꞌ papön tenan, pareꞌ toto vövöꞌpë. Ee to hin vakis rakah e pe Ieesuꞌ pan, eꞌ se vahoꞌ a koreneah manih pa teꞌ pamëh.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Ee Ieesuꞌ to me vakoaan ke këh en pe pa teꞌ pamëh, pareꞌ pöök a poa tenaneah pa poa kumis koreneah, pareꞌ teo a ma kumis koreneah ko pöök en pa meaneah.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Ivëh, ke Ieesuꞌ ta peah en na manuh kin, pareꞌ pah vavuriah suntan rakah en, suk o kokoman peꞌ to puh rakah en po tamak, keꞌ soe pan, “Ëpapëta.” A soe pamëh to soe va non manih pan, “Takap ah.”
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Ka varuꞌ rakah vakomanih no a tenaneah to maaka en, keꞌ pënton vavih rakah en, ka tah vëh to sunpip non sih a meaneah ro en. Keꞌ taneo en pa vaato vavih hah.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Ke Ieesuꞌ vuhvuh vakis rakah en pa napan, pan ee se nat ne vatvus a tah vaꞌih manih pa tah meh teꞌ. Eꞌ to vuhvuh raoe, ivëhkëk, ee to söë rakah ee, ko vatvus ee pa tah pamëh.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Ka napan varih to pënton a tah vaꞌih ne Ieesuꞌ to nok pah töhkak vahat ee, pare soe ee pan, “Vahvanih ke Ieesuꞌ nok vavavih hah a ma teꞌ varih? Eꞌ to nok vavavih hah o teꞌ papön, kee tëtënan vavih hah ee pa to, me o teꞌ pos rivoe, kee vavaato hah ee!”
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.