Marcos 6
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs BKJ
1 E Ieesuꞌ to këh hah en pa vöön vëh Kapaneam, pareꞌ hah en manuh pa vöön peꞌ Nasaret, ka ma vamomhë peꞌ to nö vaꞌpeh me ee peꞌ.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Eꞌ to taneo en pa vavaasis a napan a soe pe Sosoenën po Poen Apaapo manih pa iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ. A nap peo rakah to pënton ne poë to vavaasis non, pare pah töhkak vahat ee. Pare soe vamanih pan, “A teꞌ vëh kon taneꞌ maꞌ a ma soe varih nih? Me o nat vëh neꞌ to kon taneꞌ maꞌ nih? Eꞌ nonok vah va in non a ma tah vatoksean nih?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 A teꞌ vëh, eꞌ a teꞌ ekeok, eꞌ e koaꞌ pe Mariaꞌ, pareꞌ teꞌ non e kea pe Jëmis, ke Jeosëp, ke Jiutas, ke Saëmon. A ma vameneah to teꞌ vaꞌpeh me e ne pea manih.” Keꞌ ivëh, a tah no a napan va pa vöön peꞌ to heꞌ tonun suk poë.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Manih pa ma ö kurus me pa vöön apuh no a napan to ta e ne po teꞌ vanënën soe, ivëhkëk, manih pa vöön koman peꞌ me manih pa ma poaneah, me manih pa tapaiuun peꞌ, ee to hikta ta ne poë, ee to heꞌ tonun e ne peꞌ.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ivëh, keꞌ hikta onöt non a nok ta pah tah vatoksean apuh manih pa vöön pamëh, ee to hikta vaman ne poë. Ivëhkëk, eꞌ to vatok varoe a koreneah pa ma pah teꞌ varih to haraꞌ ne a ma mët, ka ma mët pee hik këh en pee, kee toꞌtoꞌ hah ee.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Eꞌ to töhkak, suk a ma napan to hikta vaman ne poë. Ivëh, keꞌ vavih vah en pa ma meh vöön pa vavaasis a napan pa soe pe Sosoenën.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 E Ieesuꞌ vaoe ununun en pa havun me ra poa vamomhë peꞌ, pareꞌ vanö pöpöök raoe pa ma vöön, pareꞌ heꞌ en pee pa tasun peꞌ, marën a veo këh a napan po oraꞌ hat.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Eꞌ to soe vamatop avoeꞌ ken pee pan, “Eöm se keh ho pa ta pah iuun, eöm se teꞌ nem nën pa iuun pamëh, keꞌ antoen po poen nöm se këh a vöön pamëh.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ka manih pa ma meh vöön no a napan se keh hikta vaoe a neöm pa ma iuun pee, pare hikta pënton a ma soe peöm. A, këh maꞌ a iuun me a vöön pamëh, paröm susunuh o kusan vëh to teꞌ non pa ma moeeneöm, paröm nö em pa meh vöön, ko nat nem vos amot koe hah maꞌ nën. Eꞌ a soe vanat va pa ö no a napan va pa vöön pamëh to hikta iu pënton ne a soe peöm. Ivëh, ke Sosoenën se vakmis raoe.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Ivëh, ko vamomhë peꞌ nö ee pa vavaasis a napan pan, ee se panih a ma kokoman me a ma taateꞌ hat pee.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Pare veo tavus o oraꞌ hat këh a napan, pare hë o vanom manih pa napan varih to haraꞌ ne a ma mët. Kee vih hah ee.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 A teꞌ sunön vëh e Hëërot to pënton en pa ma tah varih, suk ataeah, a ëhnan e Ieesuꞌ to nö vavah en pa ma ö kurus. A ma paeh teꞌ to soe vamanih pan, “E Jon Tövapupui to sun taneꞌ hah maꞌ po vapeepe. Ivëh, neꞌ to teꞌ suk me non o kikis va pa nok a tah vatoksean.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ka ma upöm teꞌ soe ee pan, “Eꞌ a teꞌ vanënën soe vëh e Elaëjaꞌ.” Ko upöm sosoe e ne pan, “Eꞌ a teꞌ vanënën soe to teꞌ va non manih pa ma teꞌ vanënën soe vamoaan voh.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 E Hëërot to pënton a tah vaꞌih, pareꞌ soe pan, “E Jon Tövapupui nöꞌ to moes kurus voh eoꞌ pa koꞌkoneah. Ivëhkëk, kuru neꞌ to toꞌ hah en maꞌ.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 E Hëërot koman voh to vanö a ma teꞌ peꞌ, kee öt e Jon, pare nohnoh poë po uris eh, ko vahoꞌ poë pa iuun nohnoh. E Hëërot to nok vamanih, suk eꞌ to me e töveneah, Hëëroteas, e köövo pe kea soneꞌ peꞌ, Filip.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Ivëh, ke Jon Tövapupui soe ke voh e Hëërot pan, “Manih pa taateꞌ pa kën sipuura, eën se nat nom me e köövo pe kea pën pa tëëm neꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ avoeꞌ e non.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Po vasuksuk ne Hëëroteas to taum en pa hanan va pa ip vamët koe e Jon Tövapupui manih pa ö ne Hëërot to kehkeh nok non a taëën apuh, suk o poen ne sinaneah to vahuh voh poan. A ma vu susunön va pa muhin va Galiliꞌ, me ro teꞌ varih to vovoh ne manih pa nap vëvënsun, me o teꞌ varih to kiu ne pa kaman, ee ra ma teꞌ poë varih ne Hëërot to vaoe raoe marën a vaeö me poë pa taëën peꞌ.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ke semon Hëëroteas nö maꞌ, pareꞌ pinoꞌ vamanin en pe Hëërot, me ra ma napan varih to ënëën vaꞌpeh me ne poë. Ivëh, ke Hëërot soe ke koaꞌ sepeꞌ pamëh pan, “Ataeah nën to iu nom. Eöꞌ se heꞌ eoꞌ pën.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ke Hëërot soe en pa soe vaman kikis peꞌ manih pe koaꞌ sepeꞌ pamëh pan, “Man rakah non pe Sosoenën, eöꞌ se heꞌ eoꞌ pën pataeah nën to iu nom. Eën se keh iu nom a ö nöꞌ se kök vakëh a muhin nöꞌ to matop noꞌ, paröꞌ heꞌ a oah ta ö, a, eöꞌ se nok va eoꞌ nën.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ke koaꞌ sepeꞌ pamëh tavus, pareꞌ hi en pe sinaneah pan, “Eöꞌ se hin ataeah manih pe Hëërot?” Ivëh, ke sinaneah Hëëroteas taum poꞌ en pa hanan va pa ö ne se ip vamët koe in e Jon Tövapupui, pareꞌ soe ke semoneah pan, “A, eën se nö hah manuh pe Hëërot, parën soe va in eah manih pan, ‘Eöꞌ to iu noꞌ o kahoꞌ pe Jon Tövapupui neꞌ se heꞌ maꞌ oah.’”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ke koaꞌ sepeꞌ pamëh vëvëhöꞌ hah rakah en manuh pe Hëërot, pareꞌ hin vakis rakah en pan, “Eöꞌ to iu noꞌ a ö nën se heꞌ ohoꞌ a neoꞌ o kahoꞌ pe Jon Tövapupui se pet non pa peret.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ke Hëërot pënton a soe vaꞌih ko pah toksean rakah en, pareꞌ teꞌ me e non po tamak. Ivëhkëk, a hikta tah neꞌ se nok, suk ataeah, eꞌ to soe vu ken pe semon Hëëroteas pa soe kikis, o upöm teꞌ susunön neꞌ to vaoe na he pënton i ne pa soe pamëh. Ivëh, neꞌ hikta onöt suk non a kök hah a soe kikis neꞌ to soe ke vu e koaꞌ sepeꞌ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ka teꞌ sunön pamëh veo ohoꞌ en pa teꞌ vëvënsun peꞌ, keꞌ nö en pa iuun nohnoh, pareꞌ moes kurus en maꞌ po kahoꞌ pe Jon.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Eꞌ to teꞌ maꞌ o kahoꞌ pe Jon to pet non pa peret, pareꞌ heꞌ en pe koaꞌ sepeꞌ pamëh, ke koaꞌ sepeꞌ pamëh teꞌ, ko heꞌ en pe sinaneah.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ka ma vamomhë pe Jon Tövapupui pënton a ö ne Jon to mët en, pare nö maꞌ, ko teꞌ ee pa sionin e Jon, ko pe ee peꞌ po vapeepe.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 A ma aposol pe Ieesuꞌ to hah ee maꞌ, pare tönun vaꞌpeh hah me ee pe Ieesuꞌ, pare vahutët ke poë a ma kiu me a ma soe nee to vavaasis ne maꞌ a ma napan.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 A nap peo rakah to nönö kov e ne maꞌ, ko upöm vaahah e ne, ke Ieesuꞌ me a ma vamomhë peꞌ hikta antoen ne a ëën. Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “Ep öm, ka nö ee pa ta ö ne ea se teꞌ varoe no, köm sih vanot, ko ëën ta taëën.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Keꞌe varoe kuru to peah ee po paröꞌ, pare nö ee pa ö no a hikta teꞌ to teꞌ non.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ka ma napan ep i raoe to nönö ne, pare ep inan ohoꞌ ee pee. Ivëh, kee taneꞌ ee maꞌ pa ma vöön, ko vavaveo vovoh, pare tavus momoaan kee pe Ieesuꞌ, me a ma vamomhë peꞌ.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 E Ieesuꞌ to tatakin këh ko non o paröꞌ, pareꞌ ep a napan peo rakah, ko pah uruan en pee, suk eꞌe to teꞌ va i ne manih po sipsip varih no ahikta teꞌ to matop non rapoë. Ivëh, keꞌ taneo en pa vavaasis raoe pa ma soe pe Sosoenën.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 A siꞌ ö hat ka muhin poen en, ka ma vamomhë peꞌ nö ee manuh peꞌ, pare soe ke poë pan, “A moeh hikta teꞌ ivëh.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Ivëh, ka se ep, ko vanö hah a ma napan varih, kee nö, pare voen ta ma taëën pa ma vöön to teꞌ vatët ne manih, ko ëën.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm koman se makën raoe.” Kee hi poë pan, “Eën to iu pöꞌ nom a ö nemöm se nö, ko voen maꞌ ta ma taëën pa ta moniꞌ to onöt va non manih po 200 voaꞌ moniꞌ, ha?”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ke Ieesuꞌ hi rapoë pan, “O tovih muꞌ ne eöm to öt nem? Nö öm ko hi voh na a napan.” Kee nö ko nat maꞌ, pare hah maꞌ ko soe ke poë pan, “O tönim muꞌ me a poa iian.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Eöm se soe ke ra napan, kee ihoꞌ pa ma kum manih pa karas.”
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ka napan ihoꞌ nö ee pa ma kum to antoen ne a ma 50 teꞌ, ka ma meh pa ma 100 teꞌ.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ke Ieesuꞌ kon o tönim muꞌ me a poa iian, pareꞌ ta peah na kin, ko soe vavihvih ken na pe Sosoenën. Eꞌ to kökök a ma muꞌ, pareꞌ heꞌ a ma vamomhë peꞌ, pan ee se ki vakëkëh ke ra napan. Ka poa iian me neꞌ to kök, pareꞌ nok pet va en nën.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ka napan kurus ëën, ko mahun vahik rakah ee.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Ko vamomhë pe Ieesuꞌ ununun o havun me o pöök kove pa ma ö muꞌ me a ma ö iian varih no a napan to ëën këh.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 A napan varih to ëën a taëën pamëh to onöt voh ne o 5,000 teꞌ oeteꞌ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ke Ieesuꞌ vëvëhöꞌ vapeah en pa ma vamomhë peꞌ manih po paröꞌ, kee vovoh pahan këh ee peꞌ manuh pa pap tonon va Bëtsaëtaꞌ. E Ieesuꞌ koman se vanö hah a ma napan manuh pa ma vöön pee.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 E Ieesuꞌ to vanö vahik en pa ma napan, pareꞌ peah en manuh pa tope pa hin nën.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Pa matanpoen rakah no o paröꞌ to atan non manih pa tonon, ke Ieesuꞌ teꞌ varoe e non maꞌ pehen manuh sinten a tonon.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ke Ieesuꞌ ep in a ma vamomhë peꞌ to me ohoaꞌ o paröꞌ, suk a tuvuh to ipip koe ke non maꞌ nën. Pa pöstakah rakah topnin a 3 me 6 kirök, ne Ieesuꞌ to nö maꞌ manih pee. Eꞌ to tet maꞌ a tonon, ka siꞌ ö hat keꞌ oah en pee.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 A ma vamomhë peꞌ to ep i na poë to tetet nö non maꞌ a tonon, pare pah tötö suntan e ne, suk eꞌe to koman ne pan e Ieesuꞌ a oraꞌ.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Ee kurus rakah to ep in poë pare pah rikrik e ne po naöp. Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vaato vëvëhöꞌ me en pee, pareꞌ soe ke raoe pan, “Teꞌ vaes nem, ko koe a naöp, eöꞌ akuk kuru.”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 — ausente —
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 — ausente —
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ee to pahan ee pa tonon va Galiliꞌ, pare takin ee pa muhin va Gënesaret, pare noh töön ee po paröꞌ.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Ee to këkëh tavus ko ne maꞌ o paröꞌ, ka napan inan vëvëhöꞌ rakah ee pe Ieesuꞌ.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 — ausente —
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 — ausente —
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.