Marcos 4
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA
1 E Ieesuꞌ to taneo hah en pa vavaasis a ma napan manih sinten a tonon va Galiliꞌ. Ka napan o pöh peo to tönun pa havin e Ieesuꞌ. Ivëh, keꞌ peah en po paröꞌ, pareꞌ ihoꞌ non, ko paröꞌ atan non pa tonon, ka napan teꞌ ne manih sinten tonon.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Keꞌ vavaasis e non pee pa ma tah peo manih koman a ma soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Pënton öm, a pah teꞌ poꞌpoꞌ kon to nö pa rak peꞌ, pareꞌ poꞌpoꞌ a kon peꞌ.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 A teꞌ pamëh to poꞌpoꞌ nö non a kon, ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee manih po vaꞌpet taan, ko növan nö maꞌ, ko ëën vahik ee pee.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ka ma meh voaꞌ vuꞌ ee manih pa moeh vösvös. Ka ma voaꞌ kon pisiꞌ vëvëhöꞌ ee maꞌ, peꞌ o oeh to hikta teꞌ ru non, ivëh, nee to pisiꞌ ohoꞌ suk maꞌ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ivëh, ka potan peah maꞌ, pareꞌ pa varak hah en pee, suk ee to hikta teꞌ aan vakis ne.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ manih po topnin o noꞌ uris toꞌtoꞌ, ka uris toꞌtoꞌ pu maꞌ, ko kopös en pee, kee hikta voaꞌ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ka ma meh voaꞌ kon vuꞌ ee manih po oeh vih, pare pu vavih ee maꞌ, ko voaꞌ vavih ee, ka ma meh vu kon voaꞌ ee po 30 voaꞌ, ka ma meh vu kon voaꞌ ee po 60 voaꞌ, ka ma meh vun voaꞌ ee po 100 voaꞌ.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm o teꞌ varih to teꞌ me nem a ma tenëneöm, eöm se pënton a soe vaꞌih.”
9 E Jesus acrescentou:
10 E Ieesuꞌ to teꞌ non pehen, ko teꞌ varih to tënan voh ne sih a ma soe peꞌ to nö vaꞌpeh me ee maꞌ pa havun me a poa vamomhë peꞌ. Pare soe ke poë pan eꞌ se vamaaka rapoë pa pusun in a soe vapipinoꞌ pamëh.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe ke rapoë pan, “E Sosoenën to vataare voh en peöm pa pusun in a soe vakoaan va pa Matop Vih Peꞌ. Ivëhkëk, a napan varih to teꞌ tavus ne to pënton koe varoe ko ne sih a soe manih pa soe vapipinoꞌ. Eꞌ to vapuh e non, pa ö no a teꞌ vanënën soe vëh e Aisaëaꞌ to soe suk voh pan,
11 Jesus disse a eles:
12 ‘Ee se epep ne ko sih epep vatëh va kov e ne manih,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Ke Ieesuꞌ hi raoe pan, “Eöm hikta nat rakah ko nem pa pusun in a soe vapipinoꞌ vëh, ha? Eöm se poꞌ nat vah va in a pusun a ma meh soe vapipinoꞌ varih nih? Eöm to hikta nat nem, eöꞌ se soe tavus keoꞌ peöm pa pusun in a soe vapipinoꞌ pamëh.
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 A teꞌ vëh to poꞌpoꞌ o voaꞌ kon, eꞌ to teꞌ va non manih pa ö neꞌ to poꞌpoꞌ a soe pe Sosoenën manih pa komëëra napan.
14 O semeador semeia a palavra.
15 A soe to vuꞌ manih po vaꞌpet taan, eꞌ to teꞌ va non manih pa napan to tënan a soe, ko vasuksuk no e susun po oraꞌ hat to vëvëhöꞌ maꞌ, ko kon ke en pa soe vëh ne Sosoenën to poꞌpoꞌ manih pa komëëre.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ka ma upöm teꞌ to teꞌ va e ne manih pa ma voaꞌ kon to vuꞌ manih po oeh vösvös. Eꞌe to pënton ee pa soe, pare kon vëvëhöꞌ ee, pare vaeö e ne peꞌ.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Ivëhkëk, o vaman pee to hikta teꞌ aan vakis non manih pa komëëre. Ko poen no a napan to kehkeh vöknah ne a soe pe Sosoenën, ee to heꞌ ee pee pa punis, ko hinën ee pee, ko vaman pee kuꞌ vëhöꞌ en.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ka ma upöm teꞌ to teꞌ va e ne manih po voaꞌ kon to vuꞌ topnin o noꞌ uris toꞌtoꞌ. A pap teꞌ poë varih to pënton e ne sih pa soe pe Sosoenën.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Ivëhkëk, ee to koman vaviꞌ e ne pa ma moeh tah va po oeh vëh, pare koman vaviꞌ me e ne pa ununun vörep a moniꞌ, ko teꞌ e ne pa manin pet na a ma meh tah. Ka ma tah poë varih kupkup e ne pa soe pe Sosoenën manih pa ma kokoman pee. Ka soe pamëh hikta vovoaꞌ non.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ivëhkëk, a ma meh voaꞌ kon to vuꞌ manih po oeh vih, to teꞌ va e ne manih po teꞌ to pënton a soe pe Sosoenën, pare kon ko ötöön e ne. Ka soe pamëh to voaꞌ pet manih po toꞌtoꞌ pee. Ka ma paeh to voaꞌ ee po 30 voaꞌ, ka ma meh to voaꞌ ee po 60 voaꞌ, ka ma meh to voaꞌ ee po 100 voaꞌ.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ke Ieesuꞌ soe ken pa napan me ra ma vamomhë peꞌ pa meh soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “A napan onöt kës e ne pa teꞌ o ram, pare vahoꞌ hop manih paan o kove, keꞌ manih pa paan a tevan? Ahik, ee se vahan rakah manuh mahën pa ö vavahan ram.
21 Jesus também lhes disse:
22 A ma tah kurus varih ne ea to kokoaan no, amot ne Sosoenën se vatvus en pee manih pa mahën. Ka ma tah kurus varih to kup ne, amot ne Sosoenën se pureꞌ en, pareꞌ vatvus vateeraꞌ en pee.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Pënton öm, a teꞌ to teꞌ me non a tenaneah, eꞌ se pënton a soe peöꞌ, ko inan, pareꞌ kokoman vatotoopin.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ke Ieesuꞌ soe ken pee pan, “A ma soe varih nöm to pënton nem, ne eöm se kokoman vavih rakah nem. A ma tah varih nöm to heꞌheꞌ akuk nem sih o upöm teꞌ, eꞌ a ma tah poë varih ne Sosoenën se piun oah hah ken peöm. Pareꞌ vatok pet e na pa ma meh tah manih peöm.
24 Então lhes disse:
25 A teꞌ se keh kon voh o nat, pareꞌ maaka i non a soe pe Sosoenën, e Sosoenën se heꞌ vaꞌpuh oah en peꞌ po nat, keꞌ maaka vavih en. Ka teꞌ se keh koaan o nat vëh ne Sosoenën to heꞌ voh poan, e Sosoenën se öt hah këh en peꞌ po nat pamëh.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ke Ieesuꞌ vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “A Matop Vih pe Sosoenën to teꞌ va e non manih pa pah teꞌ to varapök a ma voaꞌ tah ënëën manih po oeh.
26 Jesus disse ainda:
27 Ka teꞌ pamëh koroh en pa popoen, ka pöstakah neꞌ to sun, pareꞌ nönö vah non, a ma voaꞌ tah ënëën poë varih he pisiꞌ ee maꞌ. Ivëhkëk, eꞌ to hikta nat non ee pisiꞌ vah va maꞌ nih.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 O oeh koman to kikiu non, ko vapisiꞌ en pa ma voaꞌ tah ënëën, kee pu maꞌ, pare voaꞌ ee. Vamomoaan no uvineah to tavus, ko vasuksuk no korom to tavus maꞌ, ko vahik ka ö ënëën tavus poꞌ maꞌ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ko poen no a voaꞌ to manot ee, ke voe pamëh taneo en pa moes a voaꞌ po rapis, suk ataeah, o poen va pa ëën a voaꞌ to öök en.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Ke Ieesuꞌ hi haha kov en pee pan, “Ea se vëknöm vah va in a Matop Vih pe Sosoenën nih? A soe vapipinoꞌ taeah to vih non pea se soe pet na marën a vamaaka ro teꞌ?
30 Disse mais:
31 Eꞌ to teꞌ va non manih po voaꞌ naon nee to popokaꞌ ne o mastat, eꞌ o voaꞌ tah to parin a soneꞌ varo rakah, ka teꞌ kon, pareꞌ nep poan manih po oeh.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ivëhkëk, a vu mastat to pupu tamoaan e non maꞌ, pareꞌ tavus en a vu tah apuh oah manih pa koman a rak, pareꞌ teꞌ me non a ma pean apaꞌpuh, ko növan va kin nö maꞌ, pare ihihoꞌ ne pa ma peananeah.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 O poen ne Ieesuꞌ to heꞌheꞌ voh non sih a ma soe peꞌ manih pa napan, eꞌ to heꞌheꞌ koe rakah non sih a ma soe peꞌ manih pa ma soe vapipinoꞌ. Ka ma soe vapipinoꞌ poë varih se teꞌ maaka onöt ne a ö no a napan se maaka ne a soe peꞌ.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Eꞌ hikta soe vamaaka ke ra napan ta pah soe. Ahik. Eꞌ to vavatvus vaviꞌ non a ma soe peꞌ pa ma soe vapipinoꞌ. Ko poen no a ma vamomhë peꞌ se keh teꞌ vaꞌpeh varoe me ne poë, eꞌ to vamaaka ken pee pa pusun in a ma soe vapipinoꞌ poë varih.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Manih pa potan avoeꞌ pamëh pa matanpoen, ne Ieesuꞌ to soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Ka pahan ee manuh pa pap tonon vöh Galiliꞌ.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Kee këh ee maꞌ pa nap peo, pare peah ee po paröꞌ vëh ne Ieesuꞌ to tok vovoh vu non. Ko vamomhë peah töön ee pe Ieesuꞌ, kee nö vaꞌpeh ee. Ee to këh ee pa ma meh paröꞌ nee to pët teꞌ vu ne.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ka ivat ip maꞌ, ka supa susurap hop e non maꞌ po komön o paröꞌ, ka siꞌ ö hat ka tahiꞌ puh en po paröꞌ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 E Ieesuꞌ to teꞌ non manih po kusin o paröꞌ, pareꞌ koroh non ko vahipös non pa ta vahipös, ka ma vamomhë peꞌ kunkuin poë, pare soe pan, “Apuh, eën hikta koman a rora noman ah? A siꞌ ö hat poꞌ toh, ko paröꞌ rokoꞌ me en pea.”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Ke Ieesuꞌ sun, pareꞌ taꞌ a tuvuh me a supa pan, “Moovi öm!” Kee moovi ee.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Suk ataeah, köm nanaöp nem, eöm to hikta teꞌ avoeꞌ me nem to vaman manih peöꞌ, ha?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Kee pah töhkak vahat ee, pare vaiihi koman e ne pan, “A teꞌ rakah vëh eꞌ eteh? Ka tuvuh me a supa tënan rakah ee pa soe peꞌ?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.